บทที่ 6 สินค้าประมูลปิดท้าย

บทที่ 6 สินค้าประมูลปิดท้าย

แม้การประมูล คัมภีร์ภาพหมื่นราชันอสูร จะสิ้นสุดลงแล้ว ทว่าคลื่นลูกใหญ่ที่มันทิ้งไว้ กลับยังคงกระเพื่อมไหวอย่างต่อเนื่อง

การลงสนามของว่าที่จักรพรรดิตัวเป็นๆ แถมยังงัดเอาสมบัติระดับพระเจ้าอย่างหินโกลาหลออกมา ได้ยกระดับความอลังการของงานประมูลครั้งนี้ให้สูงส่งจนยากจะหยั่งถึง

ทุกคนต่างตระหนักได้ว่า ตนเองอาจกำลังร่วมเป็นพยานในหน้าประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญอยู่ก็เป็นได้

นามของ 'หอยอดสมบัติต้นกำเนิด' ถูกกำหนดมาแล้วว่าจะต้องดังกึกก้องไปทั่วทั้งจักรวาล

และท่วงท่าอันเงียบสงบดุจสายลม มองข้ามหัวว่าที่จักรพรรดิราวกับไร้ตัวตนของท่านเถ้าแก่ ก็ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของเขากลายเป็นสิ่งลี้ลับและยิ่งใหญ่ตระการตามากขึ้นไปอีก

ผู้อาวุโส ไม่ทราบว่า... สินค้าประมูลชิ้นต่อไป... นักบุญใจกล้าคนหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามขึ้น

คำพูดของเขา ตรงกับสิ่งที่ทุกคนในที่นั้นอยากรู้พอดิบพอดี

ขนาดเคล็ดวิชาของว่าที่จักรพรรดิ ยังเป็นแค่ของ 'พอดูได้สักหน่อย' แล้วไอ้สินค้าประมูลปิดท้ายของจริง มันจะสะเทือนฟ้าสะเทือนดินขนาดไหนกัน!

จะเป็นคัมภีร์มหาจักรพรรดิฉบับสมบูรณ์งั้นหรือ?

หรือว่าจะเป็นศัสตราวุธจักรพรรดิที่ไร้รอยตำหนิ?

หรืออาจจะเป็น... 'วาสนาแห่งการขึ้นเป็นจักรพรรดิ' ในตำนาน ที่สามารถช่วยให้ผู้คนพลิกชะตาฟ้าดิน ก้าวขึ้นเป็นมหาจักรพรรดิได้ในพริบตา?

ชั่วขณะนั้น ลมหายใจของทุกคนเริ่มหนักหน่วงหอบกระชั้น แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและบ้าคลั่ง กระทั่งว่าที่จักรพรรดิในห้องรับรองชั้นสอง ก็ยังส่งสัมผัสเทวะสายหนึ่งลงมาจับตามอง เห็นได้ชัดว่าตัวเขาเองก็ให้ความสนใจกับสินค้าระดับแรร์ชิ้นสุดท้ายนี้อย่างมหาศาลเช่นกัน

จางม่อมองดูดวงตาหลายสิบคู่เบื้องล่างที่สาดประกายสีเขียวหิวโหยราวกับหมาป่า ในใจก็ลอบสะใจอย่างยิ่ง

ป๋าต้องการเอฟเฟกต์แบบนี้แหละ!

บิวท์อารมณ์ให้สุดกราฟ พอเอาของชิ้นสุดท้ายออกมาโชว์ มันจะได้ขายได้ราคาพุ่งทะลุเพดานไงล่ะ!

เขากระแอมในลำคอ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงยานคาง อย่าเพิ่งใจร้อน ของประมูลปิดท้ายย่อมมีอยู่แล้ว แต่ก่อนหน้านั้น ยังมีของชิ้นเล็กๆ อีกสองสามชิ้น ขอเคลียร์สต็อกสักหน่อยก็แล้วกัน

เคลียร์... เคลียร์สต็อก?

เหล่าตัวตนระดับบรรพชนได้ยินคำสามคำนี้ ก็รู้สึกเหมือนหัวใจถูกกระชากอย่างรุนแรงอีกครั้ง

พวกเขาเริ่มมีแผลในใจกับคำว่า 'ของชิ้นเล็กๆ' กับ 'เคลียร์สต็อก' จากปากของผู้อาวุโสท่านนี้เสียแล้วสิ

และก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่จางม่อพูดจบ เขาก็สะบัดมือเบาๆ ของสามชิ้นก็หล่นดังก๊องแก๊งลงมาบนแท่นประมูล

ชิ้นซ้ายสุด คือโล่สัมฤทธิ์โบราณคร่ำคร่า สลักลวดลายสุริยันจันทราและดารจักร แผ่ซ่านกลิ่นอายอันหนักแน่นและเป็นอมตะ

ชิ้นตรงกลาง คือก้อนเนื้อขนาดเท่ากำปั้น สีแดงฉานราวกับมีลาวาเดือดพล่านไหลเวียนอยู่ภายใน มันคือหัวใจอันประหลาดล้ำ

ส่วนชิ้นขวาสุด คือค่ายกลกระดาษขาดรุ่งริ่ง เส้นสายบนนั้นทับซ้อนกันไปมา มองเห็นเป็นเพียงมุมหนึ่งของค่ายกลสังหารระดับไร้เทียมทาน ทว่าเพียงแค่ใช้สายตาจ้องมอง ก็ทำให้เจ็บปวดร้าวไปถึงดวงวิญญาณ ราวกับกำลังจะถูกปราณกระบี่ไร้ขอบเขตฉีกทลายร่าง

ชิ้นซ้ายสุดนี่ 'กำแพงดารา' ศัสตราวุธระดับนักบุญที่เข้าใกล้ขอบเขตศัสตราวุธว่าที่จักรพรรดิแบบสุดๆ สร้างขึ้นจากกระดูกสันหลังและดาวเคราะห์ประจำกายของยอดฝีมือสายกายาระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด เอาไปรับการโจมตีจากว่าที่จักรพรรดิสักทีสองทีได้สบายๆ

ชิ้นตรงกลาง 'หัวใจมังกรเพลิง' หัวใจของราชันศักดิ์สิทธิ์สายเลือดมังกรเพลิงบรรพกาลบริสุทธิ์ ภายในแฝงไว้ด้วยความเข้าใจในกฎเกณฑ์ธาตุไฟทั้งชีวิตของมัน กลืนลงไปแล้ว จะย่อยได้หรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับบุญวาสนาของพวกเจ้าแล้วล่ะ

ชิ้นขวาสุด เศษเสี้ยวของ 'ค่ายกลประหารเซียน' ประวัติความเป็นมาข้าคงไม่ต้องสาธยาย คนรู้ก็คือรู้ ราคาเริ่มต้น... อืม สามชิ้นนี้มัดรวมขายเป็นแพ็กเกจเลยแล้วกัน ขี้เกียจเอามาประมูลทีละชิ้นแล้ว

จางม่อสวมวิญญาณพ่อค้าเลหลังขายของโละสต็อก แนะนำสินค้าอย่างขอไปที

ราคามัดรวมเริ่มต้นที่ ต้นกำเนิดวิถีศักดิ์สิทธิ์สามพันสาย

คนข้างล่างยืนแข็งทื่อเป็นหินไปหมดแล้ว

ศัสตราวุธนักบุญที่เกือบจะถึงขั้นว่าที่จักรพรรดิเนี่ยนะ?

หัวใจมังกรบรรพกาลสายเลือดบริสุทธิ์เนี่ยนะ?

เศษเสี้ยวค่ายกลประหารเซียนเนี่ยนะ!

ของสามชิ้นนี้ ไม่ว่าชิ้นไหนก็สามารถทำให้ราชันศักดิ์สิทธิ์ตบตีกันจนหัวร้างข้างแตกได้ กระทั่งว่าที่จักรพรรดิก็ยังต้องชายตามอง

แต่ตอนนี้ กลับถูกผู้อาวุโสท่านนี้มองว่าเป็น 'ของโละสต็อก' แล้วเอามัดรวมขายทิ้งถูกๆ เนี่ยนะ?

ข้า... ข้าขอเวลาทำใจสักครู่... ประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์ท่านหนึ่งกุมหน้าอก รู้สึกว่าเต๋าที่อุตส่าห์บำเพ็ญเพียรมาหลายหมื่นปี วันนี้คืนเดียวกลับถูกซัดกระหน่ำจนบอบช้ำยิ่งกว่าหมื่นปีที่ผ่านมารวมกันเสียอีก

ไอ้ 'ของโละสต็อก' ของผู้อาวุโสท่านนี้ ดันทรงพลังยิ่งกว่า 'สมบัติประจำดินแดน' ของสำนักข้าเสียอีก... ช่องว่างระหว่างบุคคล มันจะห่างชั้นกันเกินไปไหม?

อย่าพูดเลย ข้าขออยู่เงียบๆ คนเดียวเถอะ...

หลังจากความเงียบงันชั่วอึดใจ สงครามการประมูลอันบ้าคลั่งทะลุขีดจำกัดก็ระเบิดขึ้น

ของล้ำค่าทั้งสามชิ้นนี้ สำหรับดินแดนศักดิ์สิทธิ์หรือตระกูลโบราณใดๆ ล้วนถือเป็นทรัพยากรระดับยุทธศาสตร์ที่จะช่วยยกระดับรากฐานของพวกเขาได้อย่างมหาศาล

ข้าให้สามพันห้าร้อยสาย!

สี่พันสาย! แล้วแถม 'ชีพจรวารีหมื่นปี' ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วารีสวรรค์ให้อีกหนึ่งเส้น!

สำนักอัสนีวายุของข้าให้ห้าพันสาย! พร้อมแนบ 'สระอัสนีบรรพกาล' ให้อีกหนึ่งแห่ง!

ราคาพุ่งทะยานราวกับติดจรวด ท้ายที่สุด 'ของโละสต็อก' ทั้งสามชิ้นนี้ ก็ตกเป็นของขุมกำลังระดับดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งที่ลงขันร่วมกันประมูลไป ด้วยตัวเลขที่สูงลิบลิ่วทะลุฟ้า

หลังจากการซื้อขายเสร็จสิ้น บรรดาประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างแสดงสีหน้าปวดใจเสียดายของปนกับความปิติยินดีอย่างบ้าคลั่ง เป็นใบหน้าที่ซับซ้อนเกินบรรยาย

จางม่อมองดูคะแนนในระบบที่พุ่งพรวดขึ้นมาอีกก้อนใหญ่ด้วยความอารมณ์ดีสุดๆ

เอาล่ะ เคลียร์สต็อกหมดแล้ว เขากล่าวพร้อมปรบมือเพื่อดึงดูดความสนใจของทุกคน

ต่อจากนี้ไป คือสินค้าชิ้นสุดท้ายของการประมูลครั้งนี้ และเป็นของประมูลปิดท้ายอย่างแท้จริง

มาแล้ว!

ในที่สุดก็มาถึงเสียที!

ทุกคนกลั้นลมหายใจ หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก

จ้าววิหคเพลิง ราชันศักดิ์สิทธิ์จินฉาน บรรพชนตระกูลหลิน ยอดฝีมือระดับราชันศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ ต่างจ้องมองด้วยสายตาที่เคร่งเครียดที่สุดในชีวิต

ในห้องรับรองชั้นสอง กลิ่นอายของว่าที่จักรพรรดิท่านนั้นก็เกิดความผันผวนขึ้นมาเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น บ่งบอกชัดเจนว่าสิ่งที่เขากำลังรอคอย ก็คือช่วงเวลานี้เช่นกัน

มันจะเป็นสุดยอดของวิเศษระดับไหนกันแน่ ถึงคู่ควรให้ท่านเถ้าแก่ผู้ลึกลับผู้นี้ วางไว้ในตำแหน่งที่สำคัญที่สุด?

ถึงขั้นอยู่เหนือเคล็ดวิชาว่าที่จักรพรรดิ หินโกลาหล และค่ายกลประหารเซียน?

หรือว่า... จะเป็นศัสตราวุธจักรพรรดิจริงๆ?

หรืออาจจะเป็น 'โอสถเซียนเก้าวัฏฏะ' ในตำนานที่สามารถช่วยให้ผู้คนฝืนชะตากรรม เกิดใหม่ได้อีกครั้ง?

ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด คาดหวัง และคาดเดาของทุกคน จางม่อก็เผยรอยยิ้มลึกลับออกมา

เขาไม่ได้หยิบของออกมาตรงๆ เหมือนครั้งก่อนๆ แต่กลับดีดนิ้วสร้างหน้าจอแสงขนาดมหึมาขึ้นมากลางอากาศเหนือแท่นประมูล

บนหน้าจอแสง ตัวอักษรสีทองอร่ามค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างช้าๆ

ตัวอักษรนั้นดูทรงพลังและเก่าแก่ ลายเส้นหนักแน่นราวกับตวัดด้วยเหล็กและเงิน แต่ละขีดแต่ละเส้นล้วนแฝงไว้ด้วยสัจธรรมแห่งฟ้าดิน และกลิ่นอายแห่งมหาเต๋า

ทว่า สิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องเบิกตาโพลง และจิตวิญญาณหลุดลอยไปอย่างแท้จริง คือเนื้อหาของตัวอักษรบรรทัดนั้นต่างหาก

[สินค้าประมูลปิดท้าย: อายุขัยหนึ่งพันปี]

ตัวอักษรสั้นๆ เพียงไม่กี่คำ กลับเปรียบดั่งอสนีบาตโกลาหลศักดิ์สิทธิ์สี่สายที่ฟาดผ่าลงกลางกระหม่อมของทุกคนอย่างจัง!

ทั่วทั้งโถงประมูล ตกอยู่ในความเงียบงันดุจป่าช้ามรณะ

เงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตก

ทุกคนเบิกตาโพลง อ้าปากค้าง จ้องมองตัวอักษรพวกนั้นอย่างเหม่อลอย ราวกับวิญญาณหลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว

อายุขัย... หนึ่งพันปีงั้นหรือ?