บทที่ 11 ภารกิจเอาชีวิตรอดเสร็จสมบูรณ์

บทที่ 11 ภารกิจเอาชีวิตรอดเสร็จสมบูรณ์

ฉินเฟิงนวดขมับที่ปวดตึง สายตากวาดมองเบาะนั่งแบบแขวนลอยในห้องคนขับ

เจ้านี่เมื่อพับพนักพิงลงจนสุด แล้วดันขาค้ำยันที่ซ่อนอยู่ใต้เบาะนั่งออกมา ก็จะกลายเป็นเตียงเดี่ยวที่กว้างขวางพอดี

พื้นผิวหนังให้สัมผัสที่นุ่มนวล ความยืดหยุ่นก็ดีเยี่ยม นอกจากจะขาดผ้าห่มสักผืนแล้ว ก็แทบไม่มีที่ติ

เขาดึงชายเสื้อขึ้นมาเช็ดความเหนื่อยล้าบนใบหน้า แล้วยกมือขึ้นไปปรับการตั้งค่าเวลาบนหน้าจอควบคุมกลาง ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ที่เจ็ดโมงเช้า

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จ ฉินเฟิงก็เอนตัวลงนอน

เกราะหนาหนักของรถฐานที่มั่นช่วยป้องกันม่านหมอกและเสียงประหลาดจากภายนอก มีเพียงเสียง “แกรก” เบาๆ ที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราวเมื่อเครื่องยนต์ของรถฐานที่มั่นกำลังเย็นตัวลง

“ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง...”

“อืม... วันนี้มีประชุม สายไม่ได้” พร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ฉินเฟิงก็ลุกขึ้นนั่งทั้งที่ยังหลับตา แล้วเริ่มคลำหามือถือที่ข้างหมอน

แน่นอนว่าที่นี่ไม่มีมือถือ มีเพียงตัวเลข “7:00” ที่กะพริบอยู่บนหน้าจอควบคุมกลาง

“ชินกับการเป็นวัวเป็นม้าจริงๆ ถูกลากมาที่นี่แล้วยังจะคิดถึงเรื่องประชุมอีก”

หลังจากคลำไปเจอแต่ความว่างเปล่า เขาจึงลืมตาขึ้น เมื่อมองดูสภาพแวดล้อมรอบๆ ก็พลันนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ต้องกลับไปเป็นวัวเป็นม้าอีกต่อไปแล้ว

ฉินเฟิงมองออกไปนอกหน้าต่าง ม่านหมอกยังคงหนาทึบจนมองไม่เห็นอะไร ทัศนวิสัยดูเหมือนจะแย่กว่าเมื่อวานเสียอีก

เขาตื่นขึ้นมา จัดการนำน้ำที่เก็บไว้ในเครื่องทำน้ำของรถตลอดทั้งคืนเทใส่พื้นที่เก็บของ แล้วจึงถือโอกาสล้างหน้าบ้วนปาก

ในตอนนั้นเอง เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ที่เย็นชาก็ดังขึ้นในหัวของเขาตามเวลา

【ติ๊ง! ผู้เล่นหมายเลข 0721 ฉินเฟิง ทำภารกิจหลักแรก: 【เอาชีวิตรอด】 สำเร็จ! (เอาชีวิตรอดบนถนนหลวงที่ไม่มีที่สิ้นสุดเป็นเวลา 24 ชั่วโมง)!】

【รางวัลภารกิจถูกส่งมอบแล้ว: แพ็กทรัพยากรเริ่มต้น x1】

【แพ็กทรัพยากรเริ่มต้น (พิเศษ)】

【คำอธิบายอัตราการได้รับ】

โอกาสสูงที่จะได้รับ【แพ็กทรัพยากรเอาชีวิตรอดขั้นพื้นฐาน】

โอกาสต่ำที่จะได้รับ【แพ็กทรัพยากรเอาชีวิตรอดขั้นสูง】

โอกาสต่ำมากที่จะได้รับ【แพ็กทรัพยากรสำหรับผู้รอดชีวิตมือใหม่】

【คำอธิบายโดยย่อ: ความเมตตาเพียงหนึ่งเดียวที่มีต่อเหล่ามือใหม่ผู้เอาชีวิตรอด】

ฉินเฟิงมองข้อความแจ้งเตือนแล้วอดกลอกตาไม่ได้: “ให้ตายเถอะ แม้แต่รางวัลสำหรับมือใหม่ยังต้องมาสุ่มอีกเหรอ? เกมนี้จะเอาดีทางกาชาให้ได้เลยใช่ไหม?”

ในฐานะคนที่ดวงซวยเป็นทุนเดิม สำหรับของพรรค์นี้ เขาไม่มีความสนใจเลยแม้แต่น้อย

บ่นก็ส่วนบ่น แต่เขาก็ยังเอื้อมมือไปแตะที่ไอคอนพื้นที่เก็บของ

【แพ็กทรัพยากรเอาชีวิตรอดขั้นสูงส่งถึงแล้ว!】

ทันใดนั้น กระเป๋าผ้าใบพิมพ์ลายฟันเฟืองสีเทาใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าบนเบาะผู้โดยสาร สัมผัสดูแล้วหนักอึ้ง

“โห นี่คือแพ็กที่มีโอกาสออกต่ำน่ะเหรอ?” ฉินเฟิงเลิกคิ้วขึ้น ใบหน้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

【น้ำบริสุทธิ์ 500ml x10, อาหารแบบสุ่ม x10, ชุดเสื้อผ้า x2, แพ็กทรัพยากรแบบสุ่ม x10, เชื้อเพลิงคุณภาพดี 25L】

เขาหยิบกระเป๋าผ้าใบขึ้นมาแล้วเปิดออกทันที ของที่อยู่ข้างในก็ปรากฏให้เห็นจนหมด

เชื้อเพลิงคุณภาพดี 25 ลิตร หากคำนวณตามระยะทางที่วิ่งต่อได้ของเชื้อเพลิงระดับสูงก่อนหน้านี้ อย่างน้อยก็น่าจะเพิ่มระยะทางได้อีก 200 กิโลเมตร

ส่วนอาหารก็มีหลากหลายทีเดียว กระป๋องเหล็กพิมพ์ลาย “เนื้อตุ๋นน้ำแดง” สามกระป๋อง, บะหมี่ถ้วยรสผักกาดดองสูตรโบราณสองถ้วย, บิสกิตอัดแท่งสองห่อ และข้าวกล่องอุ่นร้อนเองที่บรรจุอย่างสวยงามสามกล่อง

“นี่มันดีกว่าโจ๊กบิสกิตอัดแท่งเมื่อวานเป็นร้อยเท่า!” ดวงตาของฉินเฟิงเป็นประกาย เขารีบหยิบข้าวกล่องอุ่นร้อนเองรสไก่ผัดกังเปาขึ้นมากล่องหนึ่งแล้วเริ่มลงมือทำตามคำแนะนำ

ในระหว่างที่รอ เขาก็เปิดกระป๋องเนื้อตุ๋นอีกกระป๋องหนึ่งวางบนแท่นให้ความร้อนเพื่ออุ่น ในเวลาไม่นาน กลิ่นเนื้อหอมกรุ่นก็อบอวลไปทั่วห้องคนขับ

หลังจากที่ข้าวกล่องอุ่นเสร็จ เขาก็เปิดฝากล่องออก ไอความร้อนที่หอบเอากลิ่นหอมของไก่ผัดกังเปามาด้วยก็ลอยปะทะใบหน้า

ฉินเฟิงหยิบช้อนขึ้นมา ตักข้าวคำหนึ่ง เนื้อคำหนึ่ง แม้แต่น้ำราดก็ไม่ปล่อยให้เหลือ กินจนปากมันแผล็บ —— บิสกิตอัดแท่งที่แช่น้ำจนนิ่มเมื่อวานนั้น กินไปเพียงเพื่อประทังท้อง จะมาสู้ข้าวร้อนๆ มื้อนี้ได้อย่างไร?

เขากินไปพลาง ถือโอกาสเปิดช่องทางสนทนาประจำพื้นที่ไปพลาง

นี่กลายเป็นนิสัยของเขาไปแล้ว ตอนกินข้าวจะต้องดูอะไรสักอย่างไปด้วย ไม่อย่างนั้นจะกินข้าวไม่อร่อย

พอช่องทางสนทนาโหลดขึ้นมา ข้อความมากมายก็หลั่งไหลเข้ามา แทบทั้งหมดเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับแพ็กทรัพยากรเริ่มต้น:

【ในที่สุดก็รอรางวัลสำหรับมือใหม่จนได้ ของที่เปิดได้พอจะประทังชีวิตไปได้สองสามวันเลย!】

【อิจฉาจนร้องไห้แล้ว! ฉันเปิดได้แค่น้ำ 3 ขวด + บิสกิต 2 ห่อกับน้ำมันธรรมดาอีกยี่สิบลิตร นี่มันจะดวงซวยเกินไปแล้ว!】

【ใครจะเข้าใจบ้าง! ฉันเปิดได้【แพ็กทรัพยากรเอาชีวิตรอดขั้นสูง】! ข้างในมีข้าวอุ่นร้อนเองด้วย! ตอนที่อุ่นเมื่อกี้กลิ่นหอมจนน้ำลายแทบไหล!】

【คนข้างบนจะเรียกแขกใช่ไหม? ฉันยังแทะบิสกิตอัดแท่งอยู่เลยนะ!】

【ฉันเปิดได้ชุดสำหรับผู้รอดชีวิตมือใหม่!】

ข้อความนี้ถูกดันขึ้นไปอยู่บนสุดของช่องสนทนาในทันที ตามมาด้วยคำถามอีกหลายสิบข้อความ: 【จริงเหรอ? โอกาสต่ำมากยังจะได้อีกเหรอ? ในชุดมีอะไรบ้าง?】

【ขอแชร์หน่อย! ชุดสำหรับผู้รอดชีวิตมือใหม่มีของดีๆ ไหม?】

【เมื่อกี้ฉันทักส่วนตัวไปหาเขาแล้ว ใช้น้ำขวดหนึ่งแลกข้อมูลมา!】

จากนั้น ภาพหน้าจอเบลอๆ ภาพหนึ่งก็ถูกส่งออกมา ถึงแม้ภาพจะไม่ชัด แต่ก็พอมองเห็นรายการสิ่งของได้:

【แพ็กทรัพยากรสำหรับผู้รอดชีวิตมือใหม่】: พลั่วทหารช่างอเนกประสงค์ x1, สเปรย์ซ่อมแซมยานพาหนะขั้นต้น x3 (สามารถซ่อมแซมความสมบูรณ์ของยานพาหนะได้ 10%)

อาหารแบบสุ่ม*25, น้ำบริสุทธิ์*25, ชุดเสื้อผ้า*5

วัสดุโลหะคุณภาพดี x20, ชิ้นส่วนคุณภาพเยี่ยม x20, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์*5, ชุดปฐมพยาบาลฉุกเฉิน x1, เชื้อเพลิงคุณภาพสูง 50L

【เชี่ย! มีสเปรย์ซ่อมแซมกับชุดปฐมพยาบาลด้วยเหรอ? นี่มันครบเครื่องเกินไปแล้ว!】

【อิจฉาตาร้อน! นี่สิถึงจะเป็นรางวัลที่มือใหม่ควรจะได้!】

【อิจฉาเลย! ทำไมฉันถึงมีแค่บิสกิตอัดแท่งกับน้ำแร่แล้วก็น้ำมันอีกสิบกว่าลิตร...】

【ท่านเทพหลี่เหยียน! ขาดคนติดตามไหมครับ? แบบที่อุ่นเตียงให้ได้ส่งน้ำให้ได้น่ะ!】

ฉินเฟิงมองดูภาพหน้าจอ ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าอิจฉาออกมา

ของที่อยู่ในแพ็กทรัพยากรสำหรับผู้รอดชีวิตมือใหม่นี้ครบเครื่องจริงๆ โดยเฉพาะเชื้อเพลิงคุณภาพสูงนั่น มันช่างน่าเย้ายวนใจเสียจริง

จากนั้นเขาก็กวาดสายตามองจำนวนคนออนไลน์ที่มุมซ้ายบนของหน้าจอ: 【9367/10000】

“ไม่ถึง 24 ชั่วโมง ตกรอบไป 633 คน?” ฉินเฟิงขมวดคิ้ว ตัวเลขนี้มากกว่าที่เขาคาดไว้

แต่สำหรับผู้รอดชีวิตที่ตกรอบไปตั้งแต่วันแรก ไม่ว่าจะเป็นเพราะโชคร้ายสุดขีด หรือเพราะฝ่าฝืนกฎและอยากจะวัดดวง สุดท้ายแล้วก็ต้องตายอยู่ดี

แต่ด้วยการแจกจ่ายแพ็กทรัพยากร ก็ทำให้ตลาดการค้าคึกคักขึ้นมาเช่นกัน

เขาเปลี่ยนไปยัง【ช่องทางการค้า】 เนื้อหมาป่าที่ลงขายไว้ก่อนหน้านี้ขายออกไปแล้ว 12 ส่วน แลกเป็นเชื้อเพลิงธรรมดาได้ 40 ลิตร และชิ้นส่วนพื้นฐานอีก 12 ชิ้น

“ดูท่าของในมือทุกคนจะเริ่มหมุนเวียนกันแล้วสินะ” ฉินเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เขาปรับราคาเนื้อหมาป่า 8 ส่วนที่เหลือให้ต่ำลงเล็กน้อย แล้วลงขายในช่องทางการค้าต่อไป —— ตอนนี้ชิ้นส่วนพื้นฐานสำคัญกับเขามากกว่า ต้องสะสมให้ได้เยอะๆ

หลังจากจัดการเรื่องการค้าขายเสร็จ สายตาของฉินเฟิงก็กลับมาจับจ้องที่ปุ่ม【ขยายฐาน】บนหน้าจอควบคุมกลางอีกครั้ง

เมื่อคืนนี้เขาก็คิดเรื่องขยายฐานและเปิดสายเทคโนโลยีเรดอเลิร์ตอยู่แล้ว ตอนนี้เชื้อเพลิงก็เพียงพอ เสบียงก็มีสำรองไว้บ้าง ถึงเวลาต้องลองดูสักตั้ง

“เอาเป็นว่าเติมน้ำมันที่มีอยู่ในมือให้หมดก่อนดีกว่า”

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงตัดสินใจที่จะไปเติมน้ำมันก่อน