บทที่ 12 ขยายฐาน

บทที่ 12 ขยายฐาน

“ซี้ด... อากาศแบบนี้!”

ฉินเฟิงเพิ่งเปิดประตูรถก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่มาพร้อมกับม่านหมอกยามเช้า เขาจึงรีบหดตัวกลับเข้าไปในรถทันที

เมื่อมองดูแขนของตัวเอง ขนก็ลุกชันขึ้นมาทันที

ดังนั้นเขาจึงรีบเลือกชุดเสื้อผ้าออกมาหนึ่งชุด

น่าประหลาดใจที่มันสามารถเลือกสไตล์ได้ด้วย โดยมีรูปแบบเสื้อผ้าทั่วไปให้เลือกและปรับแต่งได้

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉินเฟิงก็เลือกชุดเสื้อกันลมที่ดูแล้วน่าจะใช้งานได้ดีที่สุด

เสื้อแบบนี้กันลมกันน้ำได้ ถือเป็นตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมสำหรับพื้นที่ป่าเขา

จากนั้นเขาจึงใช้เรดาร์สแกนอย่างระมัดระวังอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มขนย้ายเชื้อเพลิงจากช่องเก็บของบนรถฐานที่มั่นลงมาเติม

นี่ไม่ใช่งานง่ายเลย

เชื้อเพลิงระดับสูงที่เป็นรางวัลจากการแข่งขันบนถนนหลวงมรณะไม่ได้ถูกแบ่งเป็นส่วนๆ แต่ถูกส่งมาให้เป็นถังเดียว

เชื้อเพลิงระดับสูงหนึ่งถังห้าสิบลิตร มีน้ำหนักประมาณ 75 กิโลกรัม

กว่าจะยกมันลงจากรถได้ ก็ทำเอาเขาเหงื่อท่วมตัวไปแล้ว

ฉินเฟิงบิดฝาถังออก เชื้อเพลิงใสๆ ไหลลงสู่ถังน้ำมันอย่างต่อเนื่อง

ตัวเลขระยะทางที่วิ่งต่อได้บนหน้าจอในห้องคนขับขยับขึ้นตามไปด้วย: 1280 กม., 1350 กม., 1420 กม.... จนกระทั่งเชื้อเพลิงคุณภาพดีถังสุดท้ายขนาด 25 ลิตรหมดลง ตัวเลขก็หยุดนิ่งอยู่ที่ 1530 กม.

เขากลับเข้ามาในรถ ยืดเส้นยืดสายพลางนวดเอวที่ปวดเมื่อย เมื่อมองดูระยะทางที่วิ่งต่อได้ซึ่งเป็นตัวเลขสี่หลักบนหน้าจอ ในที่สุดความกังวลเรื่องระยะทางก็คลายลงบ้าง: “คราวนี้จะได้ไม่ต้องคอยจ้องเกจน้ำมันทั้งวันแล้วสินะ พลังงานเท่านี้น่าจะพอสำหรับการขยายฐานแล้วใช่ไหม?”

จากนั้น สายตาของฉินเฟิงก็จับจ้องไปที่ปุ่ม【ขยายฐาน】ที่กะพริบแสงสีแดงอยู่กลางหน้าจอควบคุม

ตอนนี้เชื้อเพลิงมีเพียงพอแล้ว ถึงเวลาอันควร เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วใช้นิ้วกดลงไปอย่างแรง——

【ตรวจพบพลังงานยานพาหนะเพียงพอ ต้องการยืนยันการขยาย “รถฐานที่มั่นชาติมังกร” หรือไม่? การขยายจะใช้พลังงานจำนวนมาก โปรดระวัง!】

“ยืนยัน!”

วูม——

เสียงเครื่องจักรคำรามดังกระหึ่มขึ้นจากใต้ท้องรถฐานที่มั่น รถทั้งคันพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ฉินเฟิงคว้าที่เท้าแขนไว้โดยสัญชาตญาณ พลันเห็นทิวทัศน์นอกห้องคนขับเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว

แผ่นเกราะด้านข้างของตัวรถกางออกด้านนอกราวกับกลีบดอกไม้ เผยให้เห็นเสาค้ำยันไฮดรอลิกที่ซับซ้อนอยู่ภายใน

พร้อมกับเสียง “โครมคราม โครมคราม” หลายครั้ง เสาค้ำยันก็ปักลึกลงไปในพื้นดิน ค้ำยันตัวรถขนาดมหึมาไว้ได้อย่างมั่นคง

โมดูลเรดาร์บนหลังคารถยกตัวสูงขึ้น กางออกเป็นจานสายอากาศรูปทรงจานที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตร

ส่วนพื้นผิวตัวรถที่เคยเรียบเนียนก็มีโครงสร้างเครื่องกลนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมา เริ่มประกอบเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว

ม่านหมอกโดยรอบถูกแรงลมจากการทำงานของกลไกพัดกระจัดกระจาย เผยให้เห็นโฉมหน้าทั้งหมดของรถฐานที่มั่นหลังจากขยายฐาน

มันคือป้อมปราการเหล็กกล้าที่กินพื้นที่เกือบร้อยตารางเมตร ทั้งตัวปกคลุมไปด้วยเกราะที่เสริมความหนา ที่ขอบมีก้ามเหล็กยักษ์ซึ่งส่องประกายเย็นเยียบยื่นออกมา อุปกรณ์ลอยตัวที่ด้านล่างยังคงส่งเสียงหึ่งๆ อยู่เบาๆ พร้อมที่จะเปลี่ยนกลับเป็นรูปแบบเคลื่อนที่ได้ทุกเมื่อ

แต่ฉินเฟิงไม่มีอารมณ์จะชื่นชมภาพอันน่าทึ่งนี้ เขากำลังจ้องเขม็งไปที่ตัวเลขระยะทางที่วิ่งต่อได้——1530 กม., 1200 กม., 800 กม., 500 กม....

ตัวเลขระยะทางลดฮวบลงอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย สุดท้ายก็หยุดลงพร้อมกับเสียง “แกรก” ที่ 287 กม. บนหน้าจอปรากฏข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาหนึ่งบรรทัด: 【ขยายฐานเสร็จสมบูรณ์! ระยะทางที่วิ่งต่อได้ปัจจุบัน: 287 กม.】

“ให้ตายสิ! นี่มันหายไปเป็นพันกว่ากิโลเลยเหรอ?” ฉินเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เจ็บใจจนเผลอเบ้ปาก: “นี่มันไม่ใช่แค่ใช้พลังงานจำนวนมากแล้ว นี่มันเรียกว่าสูบน้ำมันชัดๆ!”

ถ้าไม่ได้รางวัลที่หนึ่งจากการแข่งขันบนถนนหลวงมรณะมาล่ะก็ ป่านนี้คงไม่มีปัญญาขยายฐานได้แน่

ยังไม่ทันที่ฉินเฟิงจะได้บ่นเสร็จ แผงควบคุมโฮโลแกรมสีฟ้าจางๆ ก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า อัดแน่นไปด้วยข้อมูลโดยละเอียดของฐานทัพ:

【รถฐานที่มั่นชาติมังกร (รูปแบบขยายฐาน)】

【ประเภท】: ฐานทัพเคลื่อนที่สำหรับก่อสร้างแบบพิเศษ (สามารถเปลี่ยนเป็นรูปแบบยานพาหนะได้)

【การป้องกัน】: เกราะคอมโพสิตชั้นนอก (สามารถต้านทานการยิงตรงจากกระสุนเจาะเกราะขนาด 120 มม. ได้), ติดตั้งโล่พลังงาน (ยังไม่ปลดล็อก, ต้องอัปเกรดในภายหลัง), สิ่งปลูกสร้างป้องกัน (ยังไม่ได้สร้าง)

【ความเร็วในการสร้าง】: ประสิทธิภาพการสร้างพื้นฐาน +200% (สามารถเพิ่มได้โดยการอัปเกรดโมดูลสิ่งปลูกสร้าง)

【การต่อสู้ระยะประชิด】: “ก้ามแยกปฐพี” (สามารถใช้จับได้, แรงหนีบสูงสุด 50 ตัน)

【การฟื้นฟูความเสียหาย】: ฟังก์ชันซ่อมแซมอัตโนมัติ (ฟื้นฟูความสมบูรณ์ของยานพาหนะ 2% ต่อชั่วโมง, สามารถเร่งความเร็วได้โดยใช้วัสดุโลหะธรรมดาและกระจก)

【ฟังก์ชันเรดาร์】: รัศมีการตรวจจับเพิ่มขึ้นเป็น 10 กิโลเมตร, สามารถระบุระดับทรัพยากร, ประเภทของภัยคุกคาม, รองรับการปักหมุดตำแหน่ง

【เวลาคูลดาวน์】: การเปลี่ยนเป็นสถานะฐานทัพต้องใช้เวลาคูลดาวน์ 48 ชั่วโมง; การขยายฐานครั้งต่อไปใช้: ระยะทางวิ่ง 100 กม.

【สิ่งปลูกสร้างปัจจุบัน】: ไม่มี (ต้องปลดล็อกแบบแปลนสิ่งปลูกสร้างที่เกี่ยวข้อง)

สายตาของฉินเฟิงกวาดตั้งแต่ “ต้านทานกระสุนเจาะเกราะขนาด 120 มม.” ไปจนถึง “เรดาร์ 10 กิโลเมตร”

ความเจ็บใจเรื่องน้ำมันเมื่อครู่พลันถูกแทนที่ด้วยความตื่นตะลึงในทันที: “การป้องกันนี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว! แถมยังมีระบบซ่อมแซมอัตโนมัติกับเรดาร์ระยะไกลอีก คุ้มค่า! แค่เวลาคูลดาวน์นี่มันยาวไปหน่อย... แต่การขยายฐานครั้งต่อไปใช้ระยะทางวิ่งแค่ 100 กิโลเมตร ก็ยังพอรับได้”

เขาเอื้อมมือไปแตะที่ไอคอน “ก้ามแยกปฐพี” บนแผงควบคุม ก้ามเหล็กยักษ์คู่หนึ่งนอกห้องคนขับก็พลันงับเข้าหากันพร้อมกับเสียง “แกรก” ทันที แรงหนีบมหาศาลถึงขั้นเกิดเสียงอากาศถูกบีบอัด “เจ้านี่ใช้จัดการกับสัตว์ประหลาด น่าจะสะดวกกว่าการขับรถเหยียบทับโดยตรง”

ในตอนนั้นเอง เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ที่เย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้ง:

【การขยายฐานครั้งแรกสำเร็จ, ปลดล็อกสิทธิ์ในการสร้างเริ่มต้น!】

【ได้รับรางวัล 1: พลทหารเกณฑ์ x2 (สร้างแล้ว, อยู่ที่ห้องบัญชาการฐาน)】

【ได้รับรางวัล 2: โควต้าการเปลี่ยนสภาพเป็นสุนัขตำรวจ x2 (ต้องใช้ “หมาป่า” x2)】

【ได้รับรางวัล 3: แบบแปลนการสร้าง x3——【โรงทหาร (รูปแบบยานพาหนะ)】,【โรงถลุงแร่ (รูปแบบยานพาหนะ)】【รถขุดแร่ติดอาวุธ (แบบแปลนใช้แล้วทิ้ง)】】

ดวงตาของฉินเฟิงเป็นประกาย เขารีบลุกขึ้นเดินไปยังห้องบัญชาการฐานทันที

ห้องคนขับเดิมหลังจากขยายฐานแล้วได้ขยายออกเป็นห้องขนาดสิบกว่าตารางเมตร ร่างของคนสองคนที่สวมเครื่องแบบทหารสีเขียวกำลังยืนตัวตรงอยู่ที่ประตู เมื่อเห็นเขาเข้ามาก็ทำความเคารพพร้อมกัน: “ผู้บัญชาการ! พลทหารเกณฑ์ 01, 02 ขอรายงานตัว!”

ทั้งสองคนรูปร่างสูงสง่า ใบหน้าแสดงความองอาจ ที่เอวเหน็บมีดทหารไว้หนึ่งเล่ม แต่ในมือกลับไม่มีอาวุธปืนใดๆ

ฉินเฟิงขมวดคิ้ว อดไม่ได้ที่จะถาม: “อาวุธของพวกนายมีแค่นี้? ไม่มีปืนเล็กยาวหรือปืนกลเหรอ?”

พลทหารเกณฑ์ 01 ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ: “เรียนผู้บัญชาการ ในสถานะเริ่มต้นพวกเราจะได้รับอาวุธเย็นพื้นฐานเท่านั้น อาวุธปืนต้องรอปลดล็อกโรงทหารก่อน แล้วจึงใช้ทรัพยากรในการสร้างและแจกจ่าย”

“เอาเถอะ ก็ต้องใช้ทรัพยากรอีกแล้ว” ฉินเฟิงเบ้ปาก ในใจรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีไอเทมสุดโกงอย่างกระสุนไม่จำกัดอยู่แล้ว

แค่คิดว่าตามแบบในเกมเรดอเลิร์ตแล้ว พลทหารเกณฑ์อย่างน้อยก็ควรจะติดอาวุธครบมือ ผลปรากฏว่าไม่มีแม้แต่ปืนสักกระบอก

แต่เมื่อคิดอีกที มีสองคนนี้อยู่ เขาก็ไม่ต้องเสี่ยงลงจากรถไปขนกล่องท่ามกลางม่านหมอกหนา หรือถูกสัตว์ประหลาดที่โผล่ออกมาอย่างกะทันหันลอบโจมตีตอนเติมน้ำมันอีกต่อไปแล้ว นี่ก็ถือว่าช่วยผ่อนแรงไปได้มาก

ในตอนนั้นเอง ฉินเฟิงก็พลันนึกถึงปัญหาสำคัญข้อหนึ่งขึ้นมา

ตอนนี้บนรถมีปากท้องเพิ่มขึ้นมาอีกสองคน การบริโภคอาหารย่อมต้องเร็วขึ้น ของบนรถคงจะอยู่ได้ไม่นาน

“จริงสิ”

ฉินเฟิงขมวดคิ้วพลางถาม: “พวกนายต้องการอาหารวันละเท่าไหร่? อาหารในรถมีไม่พอให้กินนานนักหรอก”