บทที่ 28 พันธมิตรพี่น้อง วานรแท้จริง
บทที่ 28 พันธมิตรพี่น้อง วานรแท้จริง
ภูเขาไม่จำเป็นต้องสูง ขอเพียงมีเซียนก็เลื่องชื่อ
ภูเขาหวังอูคือภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายเซียนอย่างเด่นชัด ภายในมีผลประหลาดปรากฏขึ้นไม่ขาดสาย ดึงดูดผู้คนจากทุกสารทิศให้มาต่อสู้แย่งชิงกันไม่หยุดหย่อน
ท่ามกลางการนองเลือด ยอดฝีมือมากมายต่างผงาดขึ้นมา สร้างความหวาดหวั่นให้แก่สรรพสิ่ง
ผู้แข็งแกร่งย่อมแข็งแกร่งอยู่วันยังค่ำ ไม่อาจใช้เพียงกำลังเข้าต่อกร
ไม่นานก็มีคนจัดประเภทผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ และเลือกที่จะอยู่ให้ห่างจากอาณาเขตที่พวกมันมักจะปรากฏตัว เพื่อเพิ่มโอกาสในการแย่งชิงผลประหลาดจากคู่ต่อสู้ที่ฝีมือสูสีกันแทน
โดยทั่วไป ขุมกำลังที่แข็งแกร่งหรือสิ่งมีชีวิตที่ฉายเดี่ยวบนภูเขาหวังอู สามารถแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มหลัก:
หนึ่ง ขุมกำลังผู้ฝึกยุทธ์ท้องถิ่นของภูเขาหวังอู
สำนักเฉวียนเจินคือกลุ่มที่โดดเด่นที่สุด มีอำนาจบารมีมากพอจะออกคำสั่งกับขุมกำลังผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดบนภูเขาหวังอู
นอกจากนี้ยังมีคนพบว่าอารามเทียนซือ แม้จะมีคนน้อยแต่ก็เต็มไปด้วยยอดฝีมือ ศิษย์ที่ออกมาเคลื่อนไหวส่วนใหญ่อยู่ในขอบเขตทะลวงเส้นประสาท และมีบางคนไปถึงขอบเขตเบิกมังกรแล้ว
สอง ขุมกำลังอสูรกลายพันธุ์
อสูรกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งล้วนเบิกสติปัญญาแล้ว พวกมันเริ่มรู้จักคิดและเข้าใจถึงความสำคัญของการรวมกลุ่ม จึงคอยควบคุมอสูรกลายพันธุ์ตัวอื่นๆ เพื่อสร้างขุมกำลังของตนเอง
แมงป่องหิน งูหลามต้นไม้ วานรแท้จริง
อสูรกลายพันธุ์ทั้งสามตัวนี้คือจ่าฝูงที่เดินกร่างไปทั่วภูเขาหวังอู เจอคนเป็นฆ่า ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะเฉียดใกล้พื้นที่ของพวกมัน ได้แต่หลบเลี่ยงไปให้ไกล เพราะกลัวจะถูกฝูงอสูรกลายพันธุ์หมายหัวจนกลายเป็นมื้อค่ำ
นอกจากสองขุมกำลังใหญ่ที่กล่าวมา ยังมีกลุ่มพันธมิตรมนุษย์กลายพันธุ์อีกด้วย
มนุษย์กลายพันธุ์คือกลุ่มคนที่ผงาดขึ้นมาพร้อมกับผลประหลาด ผลประหลาดทำให้ร่างกายของพวกเขาเกิดการกลายพันธุ์และได้รับพลังที่คล้ายกับพลังพิเศษ
พลังของพวกเขาไม่ได้มาจากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงทั้งวันทั้งคืน จะแข็งแกร่งหรือไม่ ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ของผลประหลาดที่กินเข้าไปล้วนๆ
อย่างเช่นมนุษย์กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งดุดันระดับราชามังกร ผู้โบยบิน และพยัคฆ์ดำ ล้วนเป็นเพราะได้กินผลประหลาดที่ทรงพลังเข้าไปทั้งสิ้น
ตอนนี้บนภูเขาหวังอู แม้จะไม่มีมนุษย์กลายพันธุ์ระดับท็อป แต่ก็มีกลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีชื่อเสียงพอตัวยึดครองพื้นที่อยู่ นั่นคือ พันธมิตรพี่น้อง
พันธมิตรพี่น้องคือกลุ่มพันธมิตรมนุษย์กลายพันธุ์ที่ก่อตั้งโดยเพื่อนสมัยเด็กสามคน พลังต่อสู้ที่ได้รับจากผลประหลาดถือว่ายอดเยี่ยม ด้วยเหตุนี้ ทั้งสามจึงร่วมมือกันและผงาดขึ้นมาอย่างรวดเร็วในยุคผลประหลาด สั่งสมความแข็งแกร่งได้อย่างฉับไว
เพียงไม่กี่วัน พวกเขาก็สร้างชื่อเสียงบนภูเขาหวังอูได้สำเร็จ กลายเป็นตัวเต็งในการแย่งชิงผลประหลาด
ป่าสั่นสะเทือน การเข่นฆ่าเริ่มขึ้นอีกครั้ง!
บนต้นไม้ใหญ่ที่สูงตระหง่านบดบังแสงอาทิตย์ เถาวัลย์ปรสิตห้อยระย้า เปล่งประกายสีเขียวมรกตเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต
บนเถาวัลย์สีเขียวมรกตที่พลิ้วไหวตามสายลม ผลประหลาดลายสีเขียวผลหนึ่งกำลังเติบโตด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติ คาดว่าจะสุกงอมได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน
โฮก!
เสียงคำรามดุร้ายและโอหังดังขึ้น วานรยักษ์รูปร่างคล้ายมนุษย์ลำตัวสีดำสนิท ผิวหนังแข็งดั่งเหล็กกล้า ผลักต้นไม้ใหญ่ที่ขวางทางจนหักโค่น มันก้าวเท้ายาวๆ ออกมาจากป่าทึบ สายตาดุดันจ้องมองไปที่ผลไม้สีเขียว ก่อนจะเงยหน้าคำรามลั่นฟ้า สองหมัดทุบหน้าอกจนเกิดเสียงดังกึกก้อง
มันคือวานรแท้จริง สัตว์ร้ายที่เดินกร่างไปทั่วภูเขาหวังอู
รอบตัวมันมีอสูรกลายพันธุ์มากมายคอยติดตาม ยกย่องให้มันเป็นนาย และยอมเป็นวัวเป็นม้าให้ใช้งาน
วินาทีที่วานรตัวนี้ปรากฏตัว สีหน้าของมนุษย์ที่รวมตัวกันอยู่รอบๆ ก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
“บ้าเอ๊ย ทำไมถึงมาเจอสัตว์ร้ายตัวนี้ได้เนี่ย!”
“มันควรจะอยู่ลึกเข้าไปในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงโผล่มาที่นี่ได้!”
“มีมันอยู่ ผลประหลาดนี่คงไม่มีหวังตกเป็นของเราแล้วล่ะ!”
วานรแท้จริงนั้นแข็งแกร่งดุดัน เป็นหนึ่งในสามอสูรกลายพันธุ์ที่เดินกร่างบนภูเขาหวังอู มีนิสัยโหดเหี้ยมอำมหิต เมื่อเทียบกับอสูรกลายพันธุ์อีกสองตัว มันคือตัวที่ผู้คนไม่อยากเจอหน้ามากที่สุด
“สู้ตายโว้ย!”
จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกจากฝูงชน หวังจะชิงผลประหลาดลายสีเขียวไปก่อนที่วานรแท้จริงจะเข้ามาใกล้ ต่อให้ยังไม่สุกงอม ก็ยังดีกว่าถูกตัวอื่นแย่งไปจนไม่ได้ลิ้มรสชาติเลยแม้แต่น้อย
ไม่ได้มีแค่คนเดียวที่คิดแบบนี้ ร่างหลายร่างพุ่งทะยานออกไปตามๆ กัน มุ่งตรงไปยังแสงสีเขียวที่สว่างไสว
ฟิ้ว!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้นอย่างกะทันหัน ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งที่พุ่งเข้าหาผลไม้สีเขียวถูกยิงจนร่างระเบิด!
ทุกคนตกตะลึง เมื่อเพ่งมองไปก็พบว่าสิ่งที่ยิงเขาจนร่างระเบิดคือลูกศรบินกระดูกขาวที่หนาพอๆ กับหอกยาว!
ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ลูกศรบินนั้นมาจากวานรแท้จริง สัตว์ร้ายที่มีขนาดตัวสูงกว่าสามเมตรตัวนั้นยกคันธนูกระดูกที่ไม่รู้จักชื่อขึ้นมาอีกครั้ง เล็งไปที่เป้าหมายต่อไปที่กำลังเข้าใกล้ผลประหลาด
วืด!
ครั้งนี้ผู้คนได้ยินชัดเจน เสียงสายธนูนั้นทุ้มต่ำผิดปกติ แฝงไปด้วยพลังที่ไม่ธรรมดา ขับเคลื่อนลูกศรกระดูกให้พุ่งแหวกอากาศไปด้วยแรงมหาศาล
คนที่ถูกเล็งแม้จะระวังตัวอยู่ก่อนแล้ว แต่ก็ยังถูกยิงตายอย่างโหดเหี้ยมอยู่ดี!
วืด! วืด!
วานรแท้จริงง้างธนูอย่างต่อเนื่อง ทุกๆ ลูกศรสามารถปลิดชีพผู้ฝึกยุทธ์ที่เป็นมนุษย์ที่กล้าเข้าใกล้ผลประหลาดได้หนึ่งคน
อานุภาพเช่นนี้ทำให้ผู้คนหวาดผวา
วานรแท้จริงพกพาความน่าเกรงขามของสัตว์ร้ายนับร้อยมาอย่างยิ่งใหญ่ และในตอนนี้ อสูรกลายพันธุ์ใต้บังคับบัญชาของมันยังไม่ได้ลงมือเลยด้วยซ้ำก็สามารถสะกดทุกคนในที่นี้ได้แล้ว หากต้องสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายจริงๆ ไม่มีใครในที่นี้มั่นใจเลยว่าจะสามารถต่อกรกับมันได้
ในขณะที่ทุกคนเริ่มถอดใจและหันหลังเตรียมจะจากไป กลิ่นอายอันแข็งแกร่งอีกสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามา
“ไอ้เดรัจฉาน อย่ามาทำเป็นกร่าง!”
ท่ามกลางเสียงตวาดกร้าว ร่างสามร่างพุ่งทะยานเข้ามาตามลำดับ โดยมีคนนับร้อยติดตามอยู่ข้างกาย กลิ่นอายไม่แพ้วานรแท้จริงเลยแม้แต่น้อย
“พันธมิตรพี่น้อง!”
“ลุยเลย ฆ่ามัน!”
เซียวเทียนจิ่น ลูกพี่ใหญ่แห่งพันธมิตรเป็นผู้นำบุกทะลวง มือขวาพ่นเปลวเพลิงสีแดงฉาน ควบแน่นกลายเป็นดาบเล่มใหญ่
ผู้ที่มีความรู้จำอาวุธนั้นได้ “เขาได้รับการดัดแปลงทางเทคโนโลยี! นั่นมัน ‘ดาบทหารเพลิงสงคราม’!”
“ได้ยินมาว่าผลประหลาดที่เซียวเทียนจิ่นกินเข้าไปก่อนหน้านี้ทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก สามารถใช้ร่างกายเนื้อเข้าต่อสู้กับอสูรกลายพันธุ์ได้ ครั้งนี้ยังได้ดาบทหารเพลิงสงครามมาเพิ่มอีก เหมือนเสือติดปีก มิน่าล่ะถึงได้กล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ บุกเดี่ยวเข้าไปในดงอสูรกลายพันธุ์เป็นคนแรก!”
วืด!
วานรแท้จริงยกมือขึ้นอีกครั้ง กล้ามเนื้อบนท่อนแขนนูนขึ้นราวกับโขดหิน เส้นสายชัดเจน สัมผัสได้ถึงพละกำลังที่ไหลเวียนอยู่ภายใน
วินาทีที่ปล่อยสายธนู เสียงทุ้มต่ำนั้นดุดันยิ่งกว่าครั้งไหนๆ
ลูกศรกระดูกหายวับไปจากสายตาของทุกคนในพริบตา
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง เซียวเทียนจิ่นที่พุ่งเข้าไปถูกกระแทกจนลอยถอยหลัง เมื่อลงสู่พื้น ขาทั้งสองข้างก็จมลงไปในดิน ไถลไปไกลกว่าสิบเมตร!
“ดูเหมือนไอ้เดรัจฉานนั่นจะแข็งแกร่งกว่านะ!” มีคนประเมินจากสถานการณ์
เซียวเทียนจิ่นเองก็ประหลาดใจในความแข็งแกร่งของวานรแท้จริง “ดูเหมือนไอ้สัตว์ร้ายนี่จะกินผลประหลาดเข้าไปอีกเยอะเลย แถมไม่รู้ไปเอาคันธนูกระดูกมาจากไหน แข็งแกร่งขึ้นมาก น้องรอง น้องสาม ลุยพร้อมกัน!”
ฟางเหยียนน้องรอง และเฉินเฉวียนเหอน้องสามพยักหน้าพร้อมกัน ก้าวมายืนเคียงข้างเซียวเทียนจิ่น
ฟางเหยียนที่มีรูปร่างกำยำเดินพลัง เสื้อผ้าบนร่างฉีกขาด เผยให้เห็นอุปกรณ์รูปแบบโครงกระดูกภายนอกที่เชื่อมต่อกับเลือดเนื้อ
“ดัดแปลงเทคโนโลยีอีกแล้ว โครงกระดูกภายนอกจินกัง!”
“เฉินเฉวียนเหอก็เหมือนกัน ดัดแปลงเทคโนโลยี ขาเหล็กกล้าผสม!”
“เศรษฐีชัดๆ การดัดแปลงวิชาวรยุทธ์สามอย่างนี้ อย่างน้อยๆ ก็ต้องใช้เงินเจ็ดแปดสิบล้านเป็นทุนประเดิม!”
“ล้วนเป็นผู้โชคดีที่ได้กินผลประหลาด แถมยังเป็นสายเปย์อีก วานรแท้จริงอาจจะถูกทั้งสามคนฆ่าตายที่นี่จริงๆ ก็ได้!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
เปลวเพลิงลากยาวเป็นเส้นสีแดงกลางอากาศ!
ฟางเหยียนในชุดโครงกระดูกภายนอกจินกังกระทืบเท้าจนพื้นสั่นสะเทือน พุ่งชนราวกับช้างแมมมอธอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด
ส่วนเฉินเฉวียนเหออาศัยขาเหล็กกล้าผสมพุ่งทะยานเปลี่ยนทิศทางไปมาในป่าราวกับนักฆ่า
วืด!
วานรแท้จริงง้างธนูอีกครั้ง ลูกศรกระดูกที่พุ่งเข้ามาถูกฟางเหยียนใช้หมัดหนักจินกังชกจนระเบิดอย่างดุดัน ความเร็วของเขาลดลงเพียงเล็กน้อย จากนั้นก็พุ่งทะยานต่อไปโดยไร้รอยขีดข่วน เพียงไม่กี่วินาทีก็พุ่งมาถึงหน้าสัตว์ร้าย ตวาดลั่นพร้อมปล่อยหมัด อากาศระเบิดต่อเนื่อง เสียงดังกึกก้องน่าเกรงขาม!
โฮก โฮก!!
วานรแท้จริงคำราม ไม่มีทีท่าว่าจะถอย ท่อนแขนสัตว์ร้ายที่ทรงพลังพอๆ กับฟางเหยียนพุ่งสวนออกไปโดยไม่ต้องรวบรวมพลัง สร้างแรงลมบ้าคลั่ง พัดใบไม้แห้งบนพื้นปลิวว่อน
ตู้ม!!!
เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง ฝุ่นควันตลบอบอวล
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ที่เฝ้าดูอยู่รู้สึกหวาดหวั่น
“นี่คือการต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งงั้นเหรอ? ดุเดือดเกินไปแล้ว!”
วานรแท้จริงที่ขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่งของร่างกาย!
ปะทะกับฟางเหยียนที่มีร่างกายโดดเด่นจากการกินผลประหลาด แถมยังฝังโครงกระดูกภายนอกจินกังเข้าไปอีก!
การปะทะกันของทั้งสองเรียกได้ว่าเป็นการประลองกำลังที่ป่าเถื่อน เสียงทุ้มหนักที่ดังจนทำให้กระดูกปวดร้าวคือเสียงคำรามที่ดุร้ายที่สุด!
แผ่นดินสั่นสะเทือน ผิวดินถูกเปิดออกและปลิวว่อน!
ท่ามกลางความวุ่นวาย ทุกคนมองเห็นฟางเหยียนถูกกระแทกกระเด็นออกมาอย่างชัดเจน เขากระดอนและกลิ้งไปตามพื้นราวกับลูกบอล จนกระทั่งไปชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ที่ต้องใช้คนหลายคนโอบถึงได้หยุดลง ร่างของเขาฝังเข้าไปในลำต้นที่เต็มไปด้วยรอยร้าว!
โฮก——!!
วานรแท้จริงที่เป็นฝ่ายชนะการประลองกำลังส่งเสียงคำรามอย่างโอหังยิ่งกว่าเดิม ประกาศกร้าวว่ามันคือราชาแห่งอาณาเขตนี้ กลิ่นอายพุ่งสูงขึ้น!
โฮก!
เสียงคำรามอีกเสียงดังขึ้นติดๆ กัน แต่กลับต่างจากความบ้าคลั่งก่อนหน้านี้ มันแฝงไปด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น!
เห็นเพียงวานรแท้จริงร่างสูงใหญ่เซถลาไปข้างหน้า เลือดสาดกระเซ็นจากแผ่นหลัง เป็นเซียวเทียนจิ่นที่ฉวยโอกาสโจมตี ดาบทหารเพลิงสงครามที่ควบแน่นจนมีความยาวสองสามเมตรในมือแทงทะลุเข้าที่กลางหลังของวานรแท้จริงอย่างโหดเหี้ยม หวังจะทะลวงร่างและทำลายหัวใจของมัน!
น่าเสียดายที่ร่างกายของวานรแท้จริงนั้นแข็งแกร่งเกินไป ดาบทหารเพลิงสงครามไม่สามารถทะลวงร่างได้ทั้งหมด ทำได้เพียงทิ้งรอยแผลยาวไว้บนแผ่นหลังของมันเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าการโจมตีสุดกำลังของตนไม่เป็นไปตามคาด เซียวเทียนจิ่นก็ทั้งผิดหวังและไม่กล้าชักช้า
เนื่องจากขนาดตัวที่ต่างกัน เพื่อที่จะโจมตีเข้าที่กลางหลังของวานรแท้จริง เขาจึงต้องกระโดดลอยตัวขึ้นจากพื้น
เห็นได้ชัดว่าสถานะลอยตัวกลางอากาศในขณะที่ไม่สามารถบินได้นั้นอันตรายอย่างยิ่ง!
ในวินาทีแรก เซียวเทียนจิ่นก็เตรียมจะอาศัยแรงส่งพลิกตัวถอยกลับ แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะประเมินวานรแท้จริงต่ำไปอีกครั้ง
ร่างกายที่ดูแข็งแรงแต่เชื่องช้านั้น กลับมีการตอบสนองที่รวดเร็วอย่างหาตัวจับยาก และการตอบสนองนี้ก็นำพาวิกฤตครั้งใหญ่มาสู่เซียวเทียนจิ่น!
แรงลมที่พัดโหมกระหน่ำราวกับกำแพงหนาหนัก ดังขึ้นแทบจะพร้อมๆ กับตอนที่เซียวเทียนจิ่นฟันดาบเข้าที่กลางหลังและสร้างบาดแผลให้มัน!
เปลือกตาของเซียวเทียนจิ่นกระตุกรัว จ้องมองท่อนแขนวานรขนาดใหญ่ที่กวาดมาจากทางซ้าย กล้ามเนื้อทั่วร่างตึงเครียดโดยสัญชาตญาณ จิตใต้สำนึกเร่งเร้าให้แกนกลางทำงานอย่างบ้าคลั่ง ปลดปล่อยอานุภาพของดาบทหารเพลิงสงครามออกมาจนถึงขีดสุด
ดาบเปลวเพลิงฟันออกไปในพริบตา พุ่งเข้าปะทะกับท่อนแขนวานรที่ราวกับลูกตุ้มยักษ์!
ปัง! ปัง!
ดาบเพลิงฟาดลงบนท่อนแขน เผาไหม้เส้นขน ฟันทะลุผิวหนังและเนื้อ แต่กลับไม่อาจหยุดยั้งความดุร้ายป่าเถื่อนของวานรแท้จริงได้ ซ้ำยังไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของมันอีกด้วย
มันฝืนทนความเจ็บปวด เพิ่มพละกำลังเข้าไปอีก เสียงลมพัดโหมแรงขึ้น กล้ามเนื้อบีบรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม!
“พี่ใหญ่ ฉันมาช่วยแล้ว!”
ในช่วงเวลาวิกฤต เฉินเฉวียนเหอน้องสามก็มาถึง พุ่งตัวมาอยู่ข้างกายเซียวเทียนจิ่น ขาขวาตวัดสร้างกระแสอากาศขนาดใหญ่ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จากนั้นก็ออกแรงเตะกวาดอย่างแรง สร้างแรงกดอากาศที่หนักหน่วงราวกับขวานยักษ์
ตู้ม——!
รอยแยกอากาศระเบิดออก เปลวเพลิงแตกซ่าน
เซียวเทียนจิ่นและเฉินเฉวียนเหอร่วงหล่นลงมาจากจุดศูนย์กลางของการปะทะ สภาพดูทุลักทุเลเล็กน้อย แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ
“น้องสาม โชคดีที่นายมาทันเวลา ไม่งั้นฉันคงต้องกระอักเลือดแน่ๆ”
ใบหน้าของเซียวเทียนจิ่นฉายแววหวาดหวั่น ไม่คิดเลยว่าวานรแท้จริงตัวนี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้ เดิมทีคิดว่าถ้าทั้งสามคนร่วมมือกันจะสามารถสยบมันได้ ไม่คิดเลยว่าอย่าว่าแต่สยบเลย ตัวเขาเองยังสู้ไอ้สัตว์ร้ายนี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
วานรแท้จริงคำรามเสียงต่ำ จ้องมองรอยไหม้และบาดแผลบนท่อนแขน เสียงดังราวกับปอดจะระเบิดดังก้องอย่างต่อเนื่อง พ่นลมหายใจสีขาวออกจากจมูก โทสะยิ่งทวีความรุนแรง
โฮก——!!!
มันคำรามลั่นอีกครั้ง
อสูรกลายพันธุ์รอบตัวได้รับคำสั่ง พากันพุ่งเข้าใส่สมาชิกของพันธมิตรพี่น้อง
“ลุย เข้าไปลุยให้หมด!”
“แค่ไอ้พวกเดรัจฉานไม่กี่ตัว จะไปกลัวอะไร!”
เซียวเทียนจิ่นชูดาบทหารเพลิงสงครามขึ้นสูง กระตุ้นให้สมาชิกพุ่งเข้าไปเข่นฆ่า
“หม่าตง เว่ยหมิน โจวเซิ่งซาน หวังปั๋ว ชุยซวี่... ยิงคนต้องยิงม้า จับโจรต้องจับหัวหน้า พวกแกลุยไปพร้อมกับพวกเรา ฆ่าวานรแท้จริงซะ!”
เฉินเฉวียนเหอพูดเสริม “ฆ่าไอ้สัตว์ร้ายนี่ได้ ผลประหลาดบนเถาวัลย์ก็มีส่วนของพวกแกด้วย!”
เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็ไม่ลังเล มีสามพี่น้องคอยคุมเชิงอยู่ ต่อให้ฝีมือไม่ถึงขั้น ก็ยังพอมีลูกฮึดเข้าไปสู้ตายได้บ้าง
เพียงแต่ พวกเขาจะไปล่วงรู้ความในใจของสามพี่น้องได้อย่างไร
เห็นเพียงทั้งสามคนสบตากันและพยักหน้าอย่างลับๆ
ตู้ม! ตู้ม!
การต่อสู้ครั้งที่สองปะทุขึ้น ฉากนองเลือดปรากฏ
เพียงแค่เผชิญหน้ากัน หม่าตงก็ถูกวานรแท้จริงชกตายในหมัดเดียว แม้ก่อนตายจะพยายามโจมตีสุดกำลังเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ก็ทำได้เพียงทิ้งรอยแผลไว้อีกรอยบนร่างของวานรแท้จริงเท่านั้น
“ระวัง!!”
เซียวเทียนจิ่นตะโกน “ไม่ต้องกลัว มันกร่างได้อีกไม่นานหรอก!”
เมื่อต้องเผชิญกับการรุมล้อม วานรแท้จริงก็คลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์ ท่อนแขนทั้งสองข้างราวกับลูกตุ้มยักษ์สองลูก เหวี่ยงแหวกอากาศจนเกิดเสียงดังวืดวาด ดุร้ายผิดมนุษย์มนา!
พริบตาเดียว โจวเซิ่งซานก็ถูกโจมตีอีกคน ร่างกลายเป็นเส้นสีดำปลิวไปไกลนับร้อยเมตร ชนเข้ากับป่าทึบ ไม่รู้เป็นตายร้ายดี
เพียงแค่สองการโจมตีนี้ ก็ทำให้คนที่เหลือหวาดผวาจนใจสั่น
ในเวลานี้ หวังปั๋วที่อยู่ในกลุ่มต่อสู้สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงตาแดงก่ำและตะโกนถามเซียวเทียนจิ่น
“พวกแกสามพี่น้องกำลังทำอะไรอยู่! หลอกใช้พวกเราเป็นตัวล่อ เพื่อผลาญแรงของวานรแท้จริงงั้นเหรอ?”
เฉินเฉวียนเหอตวาด “พูดบ้าอะไรของแก!”
“บัดซบ! พวกแกคิดแบบนี้จริงๆ ชัดๆ ว่าพวกแกเป็นกำลังหลัก แต่กลับแกล้งทำเป็นโจมตีหลอกๆ ตั้งกี่ครั้งแล้ว! คิดว่าพวกเราโง่นักหรือไง!”
เมื่อเห็นว่าแผนการถูกมองออก สามพี่น้องก็เลิกเสแสร้ง
“มองออกแล้วก็ตั้งใจทำงานไปซะ!”
“ใครกล้าถอย อย่าหาว่าดาบเพลิงในมือฉันไม่มีตา!”
เว่ยหมินโกรธจัด ตะโกนลั่น “บัดซบเอ๊ย! งานนี้ฉันไม่ทำแล้ว แน่จริงพวกแกก็ฆ่าฉันตอนนี้เลยสิ!”
“ใช่ ต่อให้ตายก็จะไม่ยอมให้พวกแกสมหวังหรอก!” หวังปั๋วพูดเสริม ทั้งสองคนเตรียมจะถอยหนีเป็นกลุ่มแรก
ตอนนั้นเอง ฟางเหยียนก็เข้ามาขวางหน้า พูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
“พวกแกคิดดีแล้วเหรอ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าก่อนจะเข้าร่วมพันธมิตรพี่น้อง พวกแกต้องกรอกข้อมูลครอบครัวส่งมาให้หมดแล้ว? ถ้าไม่เชื่อฟัง พวกแกต้องตาย แล้วครอบครัวของพวกแกก็จะซวยไปด้วยนะ... หึๆ”
วินาทีที่ได้ยินคำพูดนี้ หลายคนก็ตัวสั่นเทิ้ม
“พ... พวกแก... เลวทราม!”
“เลวทรามอะไรกัน รีบเข้าไปลุยซะ ใครถอยตาย!”
“ทางเลือกเดียวของพวกแกตอนนี้คือทุ่มสุดตัวเพื่อฆ่าไอ้สัตว์ร้ายนี่ซะ แบบนั้นอาจจะยังมีทางรอดอยู่บ้าง”
“อย่ามัวแต่ยืนบื้อสิวะ สู้รบอยู่นะเว้ย หนีทัพก็ต้องตาย!”
สามพี่น้องแสดงสีหน้าข่มขู่ ถ้ากล้าหันหลังหนีจริงๆ คงถูกฆ่าตายตรงนี้แน่ๆ เมื่อนึกถึงครอบครัว หลายคนก็สูดหายใจลึก ตะโกนก้องและพุ่งเข้าใส่วานรแท้จริงอีกครั้ง ความโกรธแค้นและความสิ้นหวังกลายเป็นอาวุธชิ้นที่สองในมือ สู้ถวายหัวเพื่อไขว่คว้าโอกาสรอดชีวิตอันริบหรี่
ปัง! ปัง!
ร่างแล้วร่างเล่าถูกกระแทกกระเด็นออกจากการต่อสู้ คนที่อาการหนักกระดูกแหลกเหลว ร่างกายบิดเบี้ยว ล้มลงแล้วก็ไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย
ด้วยวิธีการอันโหดเหี้ยมที่ใช้ตัวล่อปูทาง ในที่สุดสามพี่น้องก็หาโอกาสได้ พุ่งทะยานออกไปในพริบตา มุ่งตรงไปยังแขนขวาที่บาดเจ็บหนักที่สุดของวานรแท้จริง
โฮก——!!!
พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังก้องไปทั่วทั้งป่า ท่อนแขนขนาดใหญ่ก็หลุดออกจากร่างของวานรแท้จริง ท่ามกลางสายตาที่สั่นเทาของผู้เฝ้าดู ร่วงหล่นกระแทกพื้นอย่างแรง!
“สำเร็จแล้ว!”
ฝ่ายมนุษย์ที่ไม่รู้สถานการณ์ต่างพากันตื่นเต้น บางทีท้ายที่สุดแล้วพวกเขาอาจจะไม่มีวาสนาได้ครอบครองผลประหลาด แต่ในฐานะเพื่อนมนุษย์ พวกเขาก็ยังหวังให้พวกเดียวกันสามารถสยบอสูรกลายพันธุ์และคว้าชัยชนะในท้ายที่สุดได้
“แย่แล้ว!”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวเทียนจิ่นและพวกพ้องคงอยู่ได้ไม่นาน ความรู้สึกหวาดผวาก็ผุดขึ้นในใจ
วานรแท้จริงที่ถูกฟันแขนขาดคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์ มันเหวี่ยงหมัดเดียวอย่างบ้าคลั่ง เผยให้เห็นถึงความวิกลจริตถึงขีดสุด!
สามพี่น้องหัวใจเต้นระรัว ต้านทานสัตว์ร้ายจนตรอกที่กำลังคลุ้มคลั่งตัวนี้อย่างสุดกำลัง
“ถอย!”
เมื่อเห็นว่าหากขืนสู้ต่อไป พวกเขาอาจจะถูกสัตว์ร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่งลากลงนรกไปด้วย สามพี่น้องจึงตัดสินใจถอยทันที
ผู้เฝ้าดูรอบๆ ก็ตกใจและถอยร่นตามๆ กัน ไม่กล้าอยู่ในระยะสายตาของวานรแท้จริง
ในฐานะสัตว์ร้าย สภาพของมันในตอนนี้ถือว่าน่ากลัวที่สุด
ยามค่ำคืน
สามพี่น้องเซียวเทียนจิ่นยืนอยู่บนยอดเขาที่ห่างไกล มองดูวานรแท้จริงที่กำลังพักผ่อนอยู่ใต้เถาวัลย์สีเขียวมรกตด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“อึดชะมัดเลย”
“มันกำลังพักฟื้น”
เฉินเฉวียนเหอพูดขึ้น “พี่ใหญ่ พี่รอง คงต้องหาคนมาช่วยผลาญแรงมันเพิ่มอีก พวกเราจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยงไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเป็นแบบนั้น ต่อให้สุดท้ายได้ผลประหลาดมาก็ไม่มีแรงเหลือแล้ว”
ฟางเหยียนพยักหน้า “ใช่แล้ว พวกเราสามพี่น้องต้องอยู่กันให้ครบ”
ต้องยอมรับเลยว่า แม้ทั้งสามคนจะเจ้าเล่ห์เพทุบาย แต่ความผูกพันฉันพี่น้องนั้นแน่นแฟ้นมาก
เซียวเทียนจิ่นพยักหน้ารับ “พูดถูก ในภูเขาหวังอูนี้ยังมีมนุษย์กลายพันธุ์อยู่อีกไม่น้อย น้องรอง นายพาคนไปจับตัวพวกมันมา ฉันกับน้องสามจะเฝ้าอยู่ที่นี่ เผื่อผลประหลาดสุกงอมแล้วจะไม่รู้เรื่อง”
ฟางเหยียนรับคำ “เข้าใจแล้ว”