บทที่ 3 หรือว่าข้าจะเป็นอัจฉริยะ?

หนิงเจิงอึ้งไปในทันที ใช้กระบี่เขี่ยดู

“เสี่ยวอ้าย?”

[ฉันอยู่นี่]

“หา?”

[เสี่ยวอ้ายคือผู้ช่วยบริการลูกค้าปัญญาประดิษฐ์ของศึกประชันหลอมกระบี่ กำลังไขข้อข้องใจให้ท่าน]

ไม่นาน ภายใต้การแนะนำของผู้ช่วยเสี่ยวอ้าย เขาก็พอจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น และสามารถเข้าสู่ระบบด้วยสิทธิ์สูงสุดได้สำเร็จ พบว่าตนเองสามารถควบคุมและทำลายมันได้ตลอดเวลาจริงๆ

มาถึงตรงนี้ หนิงเจิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เพียงแต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะดูไม่ค่อยฉลาดนัก

จากคำแนะนำ เสี่ยวอ้ายดูเหมือนจะเป็น AI พื้นฐานในปี 2025 ไม่ใช่ระดับสูงสุด

AI ระดับสูงสุดในยุคนั้น สามารถตอบคำถามสารานุกรมระดับมืออาชีพได้สารพัด ซ้ำยังได้แชมป์หมากล้อม สามารถวาดภาพ AI ช่วยเขียนวิทยานิพนธ์ ตอบคำถามเฉพาะทางต่างๆ และยังช่วยเขียนโค้ดได้ด้วย

ปัญญาประดิษฐ์ระดับต่ำตรงหน้านี้อาจจะดูไม่โดดเด่นนักในหมู่ AI ด้วยกัน ดูทึ่มๆ แต่สำหรับหนิงเจิงที่ทะลุมิติมาจากปี 2005 ก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

“อีกยี่สิบปีต่อมาจะอลังการขนาดนั้นเลยหรือ?”

เขาเหม่อลอย ความทรงจำหวนกลับไปยังชาติก่อน

ปี 2005 เขายังเป็นเด็กหนุ่มผู้ใสซื่อและเรียบง่ายวัยสิบสองปีที่เล่นเกมคิงออฟไฟเทอร์ส การไปร้านอินเทอร์เน็ตเป็นเรื่องที่ฟุ่มเฟือยอย่างยิ่ง ทำได้เพียงแค่นั่งดูซีรีส์เซียนเจี้ยนภาคหนึ่งหน้าโทรทัศน์เครื่องหนาเตอะกับครอบครัว ร้องไห้จนน้ำตาไหลพราก

เขาไม่ได้ระแวงเครื่องจักรนี้มากนัก

เพราะเขาเป็นคนที่ค่อนข้างเชื่อเรื่องโชคชะตา

ไม่ใช่ความรู้สึกคิดถึงบ้านเกิดอะไรเทือกนั้น

นี่คือวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่เขาใช้เงินทองแท้ๆ ซื้อมา เป็นวาสนาไม่ใช่ภัยพิบัติ ก็ย่อมไม่มีกับดักซ่อนเร้นที่จะมาทำร้ายเขาอย่างแน่นอน

อย่างน้อยในระยะสั้นก็เป็นเช่นนั้น

หากมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นในภายหลัง ก็แสดงว่าความสามารถของเขาอ่อนแอเกินไป!

ปัญหาเรื่องไม่สามารถรักษาวาสนาที่ฝืนชะตาฟ้าได้ เมื่อถึงตอนนั้น ค่อยใช้โชคชะตามาจัดการ ปิดบังวาสนาของตนเอง

เมื่อเขายกเซิร์ฟเวอร์กลับบ้าน ก็พบว่าเจ้านี่กลายเป็นของวิเศษท้องถิ่นไปแล้ว ซ้ำยังมีคุณสมบัติของวิเศษที่มีเลือดเนื้อไม่มีวันดับสูญอีกด้วย

“ท่านพี่ กินอาหารเช้าแล้ว นี่คืออะไรหรือเจ้าคะ?”

หนิงเจียวเจียววิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น ทำท่าเหมือนแมลงวันถูมือ ย่อตัวลงอยากจะจับ “ของเล่นใหม่ของข้าหรือเจ้าคะ?”

หนิงเจิงพูดส่งๆ กับนาง โยนไม้กระบองให้นางอันหนึ่ง ให้นางไปแหย่มดเล่นข้างๆ แล้วก็นั่งลงที่ลานบ้านง่วนกับเจ้านี่ต่อไป

นี่คือเซิร์ฟเวอร์ขนาดเล็กที่กลายพันธุ์จากการข้ามเวลา ภายในมีเกมจำลองสถานการณ์ง่ายๆ อย่าง [จำลองการหลอมกระบี่]

คล้ายกับเกมคู่แข่งประเภทเดียวกันอย่าง [เปียโน ซิมูเลเตอร์], [เซรามิก ซิมูเลเตอร์], [ปืนพก ซิมูเลเตอร์] สรุปก็คือ เป็นการจำลองขั้นตอนการเป็นช่างตีเหล็ก ให้ผู้เล่นใส่โลหะลงไป ตีเหล็กโป๊กๆๆ แล้วก็หลอมกระบี่ จากนั้นก็ประเมินคะแนน...

แถมยังมีแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดภายในตัว เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์การหลอมกระบี่ซึ่งกันและกัน

ส่วนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดอิสระคืออะไรนั้น หนิงเจิงพิจารณาดูอย่างละเอียดแล้ว น่าจะคล้ายกับช่องรายการโทรทัศน์ที่สามารถเปลี่ยนช่องได้

“ยังมีบางอย่างที่ยังไม่เข้าใจกระจ่างนัก เพราะอย่างไรเสีย ข้ากับพวกเขาก็มีช่องว่างระหว่างวัยถึงยี่สิบปี”

เขาทอดถอนใจ ตอนเด็กๆ ยังเคยหัวเราะเยาะปู่ที่กดรีโมตทีวีไม่เป็น ใครจะไปคิดว่าตอนนี้ปู่คนนั้นจะกลายเป็นตัวเขาเองเสียแล้ว!

หากชาติก่อนเขาไม่ตายในวัยสิบสอง เติบโต ทำงาน แต่งงานมีภรรยา ตัวเขาในสังคมนั้นก็คงจะมีความสุขมากกระมัง?

ไม่เหมือนที่ต้องมาเป็นทาสอยู่ที่นี่ ใช้ชีวิตแบบเช้าไม่รับประกันเย็น ถูกผู้ดูแลถือแส้คอยคุมการทำงาน วันละตั้งสิบชั่วโมง

ทว่าหลังจากทำความเข้าใจเซิร์ฟเวอร์นี้อย่างถ่องแท้ หนิงเจิงก็สนใจมาก ในสายตาเขา การหลอมกระบี่หรือไม่นั้นไม่สำคัญ

เกมช่างตีเหล็กเล็กๆ นี้ ดูเหมือนจะช่วยเก็บเกี่ยวโชคชะตาได้ดีเลยทีเดียว

สามวันต่อมา

หนิงเจิงราวกับได้ของเล่นที่ถูกใจ ไม่ยอมออกจากบ้าน กินแต่เนื้อปีศาจแม่น้ำ นั่งทำความเข้าใจและทดลองอยู่ในลานบ้าน

ตัวเขาที่ทะลุมิติมาจากปี 2005 ที่บ้านยากจน ไม่เคยเล่นเกมออนไลน์อะไร ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องเกมออนไลน์ ทำได้เพียงแค่คลำหาทางดำเนินงานด้วยตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองเหมือนคุณตาที่ล้าหลังยุคสมัย

อันดับแรกคือร่างกายของผู้เล่น เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เขาลำบากใจแต่อย่างใด

ร่างไร้วิญญาณในโลกนี้มีถมเถไป

เช่นเศษซากเลือดเนื้อของผู้บำเพ็ญเพียรวิปริตพวกนั้น นำกลับมาใช้ใหม่ แถมยังสามารถแพร่พันธุ์เนื้อเยื่อจำนวนมากได้ สามารถนำมาเป็นกายหยาบของพวกเขาได้

อย่าดูถูกกองเซลล์พวกนั้น ร่างกายของพวกมันในสภาพธรรมชาติอยู่ได้เป็นร้อยปีก็ไม่ตาย หากเร่งการแบ่งตัวแพร่พันธุ์โคลนนิ่ง ก็ยังสามารถแบ่งตัวได้หลายปีกว่าจะถูกรีดจนแห้ง!

หมู่บ้านหลอมกระบี่ยังได้เลี้ยงดูกุมารเหรียญทองกลุ่มหนึ่ง เล็บของกุมารเหรียญทองเหล่านั้นเป็นวัตถุดิบในการผลิตเหรียญเงินตรา ซึ่งเป็นแหล่งรายได้หลักอย่างหนึ่ง

กายหยาบของกุมารเหรียญทองเหล่านี้ก็นำมาใช้ได้เช่นกัน

ปัญหาเรื่องกายหยาบได้รับการแก้ไขแล้ว

ถัดมาคือการสื่อสารด้วยภาษาและตัวอักษรท้องถิ่น

ดูเหมือนว่าตนเองเพียงแค่ป้อนภาษาพื้นเมืองของโลกนี้เข้าไปเพื่อจัดเก็บข้อมูล เพราะอย่างไรเสีย ฟังก์ชันการแปลตัวอักษรและภาษาของ AI ในอนาคตก็สมบูรณ์แบบมากแล้ว

การแก้ไขปัญหาด้านภาษาอย่างง่ายดาย ทำให้หนิงเจิงค่อนข้างประหลาดใจ ไม่คิดว่าเสี่ยวอ้ายที่ดูทึ่มๆ จะเก่งกาจถึงเพียงนี้

ปัญหาต่อไปคือคำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นที่ผู้ช่วยเสี่ยวอ้ายดำเนินการต่อไป:

“เจ้านาย ศึกประชันหลอมกระบี่มักจะต้องเปิดรับสมัครผู้ดำเนินรายการ การแข่งขันจะไม่มีผู้ดำเนินรายการไม่ได้ ต้องรับผิดชอบในการบรรยาย และจัดเตรียมผู้เข้าแข่งขันแต่ละคน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้ดำเนินรายการในความเข้าใจของหนิงเจิง ก็น่าจะประมาณผู้ดูแลหมู่บ้าน

หนิงเจิงก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ

เพราะปกติเขาต้องบำเพ็ญเพียร การทำหมู่บ้านก็เพื่อหาทรัพยากรมาใช้ฝึกฝน การมีผู้ดูแลสักคนย่อมเป็นเรื่องสมเหตุสมผล จะให้เขาลงมือทำเองทุกอย่างก็คงไม่ได้

แต่ผู้ดูแลตอนที่เขาเป็นทาสอยู่นั้นโหดร้ายมาก

หากทาสคนไหนตีเหล็กไม่ตั้งใจ ก็จะถูกเฆี่ยนด้วยแส้ ใช้เข็มแทง ถูกทุบตีและดุด่าสารพัด กระทั่งจับคนโยนลงไปในหมู่บ้านวิญญาณใต้ภูเขาเพื่อเป็นอาหารของสัตว์ร้าย

หนิงเจิงเป็นคนจิตใจดี

เขารู้สึกว่าการรับผู้ดูแลแบบนี้อีกคงจะโหดร้ายเกินไปหน่อย

สิ่งใดที่ตนไม่ปรารถนา ก็อย่าทำกับผู้อื่น มิเช่นนั้นตอนนั้นเขาจะหนีมาทำไม

แต่เขาก็นึกถึงคำแนะนำก่อนหน้านี้ ว่านี่คือช่างตีเหล็กที่เหมาะสมที่สุดสำหรับหมู่บ้านหลอมกระบี่แห่งนี้ นั่นหมายความว่า พวกเขาจะสนุกกับมันแทนกระนั้นหรือ?

ดังนั้น

หนิงเจิงจึงลองดู เขานึกถึงวิธีการทำงานของผู้ดูแลอ้วนฉุคนนั้น ตามคำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นของเสี่ยวอ้าย เลียนแบบแม่แบบ และเขียนข้อความลงไป:

[ศึกประชันหลอมกระบี่กำลังอยู่ในช่วงทดสอบระบบปิด 1. เปิดรับสมัครช่างตีเหล็กเข้าร่วมอย่างกระตือรือร้น 2. เปิดรับสมัครผู้ดำเนินรายการเกมหนึ่งตำแหน่ง เชี่ยวชาญด้านการบริหารจัดการ คุณสมบัติ: เชี่ยวชาญการทรมาน การลงโทษทางร่างกาย รู้จักการหักหัวคิว และขูดรีดช่างตีเหล็ก]

เมื่อหนิงเจิงเขียนเสร็จก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร:

“เสี่ยวอ้าย เจ้าคิดว่าผู้ดำเนินรายการของหมู่บ้านหลอมกระบี่ สมควรรับสมัครเช่นนี้หรือ ทำเช่นนี้จะไม่เป็นการผิดแปลกไปหน่อยหรือ?”

เสี่ยวอ้าย:

[กำลังค้นหา... ผู้ดำเนินรายการที่ยอดเยี่ยมต้องเชี่ยวชาญศิลปะในการพลิกแพลงสถานการณ์เพื่อแก้ปัญหา ปัญหาที่ต้องพลิกแพลงเหล่านี้ได้แก่: การยุติข้อพิพาท การควบคุมอารมณ์ การส่งสาร]

[กำลังเปรียบเทียบ... ตามเงื่อนไขเนื้อหาที่เจ้านายประกาศรับสมัคร สอดคล้องกับคุณสมบัติสามประการของผู้ดำเนินรายการที่ยอดเยี่ยมอย่างสมบูรณ์แบบ และผู้เล่นก็ชอบที่จะถูกขูดรีดเช่นนี้ ในฐานะผู้สร้างเกม ท่านมีคุณสมบัติเหมาะสมมาก!]

ความตึงเครียดในใจหนิงเจิงผ่อนคลายลง แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า [ศึกประชันหลอมกระบี่] นี้เท่าไรนัก แต่เพิ่งเริ่มก็จัดการการตั้งค่าเริ่มต้นได้แล้ว หรือว่าตัวเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ

[จบบท]