บทที่ 16 การยกระดับสายเลือดและวิวัฒนาการแห่งชีวิต การประลองอัจฉริยะยุคถัดไป

บทที่ 16 การยกระดับสายเลือดและวิวัฒนาการแห่งชีวิต การประลองอัจฉริยะยุคถัดไป

ภายในห้องอันเงียบสงบ ออสการ์ในสภาพเปลือยกายล่อนจามกำลังถือหลอดเข็มเรียวยาวไว้ในมืออย่างระมัดระวัง ภายในนั้นมีของเหลวหลากสีสันที่ไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา พร้อมกับส่งรัศมีเจิดจ้าออกมาประดุจแสงอาทิตย์อัสดงที่งดงาม

"นี่คือสมบัติที่มีมูลค่าเกือบหนึ่งแสนล้านเหรียญจักรวาล..."

สารวิวัฒนาการสายเลือดระดับเอส หากวัดกันที่ราคาแล้ว ยังสูงยิ่งกว่าอาวุธพลังงานดั้งเดิมระดับห้าเสียอีก สำหรับจอมภพส่วนใหญ่แล้ว นี่คือสมบัติที่เกินจะไขว่คว้ามาครอบครอง

ออสการ์เหลือบมองเพียงครู่เดียว จากนั้นก็ตัดสินใจแทงเข็มลงบนผิวหนังของเขาโดยไม่ลังเล

ทันทีที่ของเหลวหลากสีอันเจิดจ้าไหลเข้าสู่ร่างกาย ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสที่ยากจะพรรณนาก็แผ่ซ่านไปทั่ว ราวกับมีเข็มเหล็กนับพันล้านเล่มกำลังทิ่มแทงเข้าไปในทุกๆ เซลล์

ความเจ็บปวดที่เหนือยิ่งกว่าการถูกมีดกรีดเฉือนนับพันครั้งโถมเข้าใส่ กระตุ้นให้กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างสั่นกระตุกอย่างรุนแรงจนไม่อาจควบคุมได้ นี่คือสัญชาตญาณทางชีวภาพที่อยู่เหนือการควบคุมของจิตสำนึกมนุษย์

"ให้ตายเถอะ... ช่างเร้าใจดีจริงๆ!"

ออสการ์ขบฟันแน่นจนเกิดเสียงกรีดร้อง เหงือกของเขาไม่อาจทนต่อแรงกดดันจนมีเลือดซึมออกมาจากมุมปาก

กระบวนการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้จะดำเนินไปเป็นเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง

อย่างไรก็ตาม นับว่าโชคดีที่ออสการ์ได้เตรียมใจเอาไว้ก่อนแล้ว ในแง่ของความเจ็บปวด สิ่งที่เขาเผชิญอยู่ในตอนนี้ไม่สามารถนำไปเปรียบเทียบกับความทุกข์ทรมานที่หลัวเฟิงจะต้องเผชิญในยามที่ต้องรับหอคอยดาราเป็นเจ้านายในอนาคตได้เลย

หากไม่เตรียมใจที่จะแบกรับความเจ็บปวดอันมหาศาล ก็อย่าหวังว่าจะกลายเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงได้

ภายในร่างกายของออสการ์ ทุกเซลล์ในขณะนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิขนาดจิ๋ว ฤทธิ์ยาของสารวิวัฒนาการสายเลือดรุกรานเข้าสู่ผนังเซลล์ เข้าบดขยี้ไมโทคอนเดรียและเทโลเมียร์อย่างบ้าคลั่ง ผลักดันให้ลักษณะทางพันธุกรรมของออสการ์เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจคาดเดาได้

เพียงชั่วพริบตา เวลาหนึ่งชั่วโมงก็ผ่านพ้นไป

ภายในห้องที่เงียบสงัด ออสการ์นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นพลางหอบหายใจอย่างหนัก ในเวลานี้ ออสการ์รู้สึกเพียงว่ากล้ามเนื้อทุกส่วนทั่วร่างไร้สิ้นซึ่งเรี่ยวแรง และเขาต้องการเพียงแค่จะหลับไปเท่านั้น

"เจ้านายครับ กระบวนการวิวัฒนาการสายเลือดนั้นใช้พลังงานชีวิตไปมหาศาล ดังนั้นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือการลงแช่ในสระชีวิตทันทีหลังจากวิวัฒนาการเสร็จสิ้นครับ"

เนเชอรัล ผู้ช่วยอัจฉริยะปรากฏกายขึ้นจากคอมพิวเตอร์เชิงแสง มองมาที่ออสการ์ด้วยความกังวล

"อืม ข้ารู้แล้ว"

ออสการ์พยายามพยุงตัวยืนขึ้นอย่างยากลำบาก เมื่อเห็นดังนั้น เนเชอรัลที่อยู่ข้างๆ ก็รีบเปิดฝาห้องบ่มเพาะสารอาหารสีเทาดินออก

"ฟึ่บ!"

เมื่อห้องบ่มเพาะเปิดออก จะเห็นได้ว่าภายในเต็มไปด้วยของเหลวสีฟ้าอ่อนประมาณหนึ่งในห้าของปริมาตรห้อง ในขณะเดียวกัน กลิ่นอายความเย็นติดลบสามสิบถึงสี่สิบองศาเซลเซียสก็แผ่กระจายไปทั่วอากาศทันที

ออสการ์ทิ้งตัวลงในห้องบ่มเพาะเสียงดังจงั้ว สารประหลาดสีฟ้าอ่อนท่วมท้นไปทั่วร่างของออสการ์ในพริบตา

ทันใดนั้น ออสการ์สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันยิ่งใหญ่และมหาศาลที่พุ่งพล่านออกมาจากสารละลาย แทรกซึมผ่านผิวหนัง เปลี่ยนเป็นพลังชีวิตที่บริสุทธิ์และอุดมสมบูรณ์ เพื่อชดเชยการสูญเสียจากการวิวัฒนาการสายเลือด และผลักดันให้ระดับชีวิตของออสการ์เริ่มการก้าวกระโดด

"ปิดฝา!"

เจตจำนงของออสการ์ที่ส่งผ่านเครือข่ายจักรวาลเสมือน ควบคุมให้ฝาห้องบ่มเพาะสารอาหารปิดลง

กระบวนการแช่ตัวทั้งหมดจะใช้เวลาประมาณ 10 วัน

ในช่วง 10 วันนี้ ออสการ์ยังคงสามารถเข้าเรียนในจักรวาลเสมือนได้

อาคารบรรยายของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิงมีหลักสูตรมากมายในแต่ละวัน ซึ่งล้วนเปิดเป็นสาธารณะ การจะเข้าเรียนในแต่ละวิชาจำเป็นต้องมีการจองล่วงหน้าและมีที่นั่งจำกัด

แน่นอนว่าในกรณีส่วนใหญ่ ชั้นเรียนสาธารณะจะไม่เต็ม ยกเว้นวิชาที่สอนโดยเทพวิญญาณอมตะผู้ทรงพลัง

แม้ว่าเจ้าดินแดนเป่ยหมิงจะมีผู้เป็นอมตะถึงสองแสนท่าน แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่ผู้เป็นอมตะจะไม่อันเป็นกินเป็นนอนเพื่อมาสอนเหล่าเด็กน้อยตลอดทั้งวัน

โดยเฉพาะดยุกทั้งห้าร้อยท่านที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าดินแดนเป่ยหมิง พวกเขาจะเปิดชั้นเรียนสาธารณะก็ต่อเมื่อรู้สึกเบื่อหน่ายเท่านั้น และถือโอกาสนี้ดูว่ามีอัจฉริยะคนใดที่ดูมีอนาคตบ้างหรือไม่

...

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า เพียงพริบตาเดียว ออสการ์ก็อยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิงมานานกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว

จักรวาลเสมือน ทะเลเป่ยหมิง คฤหาสน์ของออสการ์

ในสนามฝึกซ้อม ขอบเขตแห่งแสงอันเจิดจ้ากำลังพุ่งพล่านอย่างทรงพลัง และสามารถเห็นเงาร่างของออสการ์วูบวาบไปมาเพื่อฝึกฝนวิชาตัวเบาเงาสลัว

"เจ้านายครับ ชั้นเรียนสาธารณะที่ท่านจองไว้กำลังจะเริ่มแล้ว หัวข้อคือ ความสัมพันธ์และความลี้ลับของกฎต้นกำเนิดแห่งแสงและขอบเขตแห่งแสงครับ"

เนเชอรัลรีบบินมาข้างกายออสการ์ บนฝ่ามือของร่างขนาดจิ๋วนั้นมีหน้าจอแสงเสมือนจริงขนาดใหญ่แสดงข้อความเตือนว่าชั้นเรียนกำลังจะเริ่ม

"ตกลง เคลื่อนย้ายไปยังดาวเสินซี อาคารบรรยายระดับต้นโดยตรง"

สิ้นเสียงของออสการ์ ร่างของเขาก็หายไปจากที่ตรงนั้น และไปปรากฏตัวที่ทางเข้าอาคารบรรยายระดับต้นบนดาวเสินซี ซึ่งอยู่ห่างจากเกาะลอยฟ้าของระดับดวงดาวขั้นต้นไปหลายร้อยปีแสง

อาคารบรรยายระดับต้น ห้องโถงที่ 4

นี่คืออาคารทรงกลมสไตล์หอประชุมที่มีรัศมี 100 กิโลเมตร ล้อมรอบเวทีบรรยายกลาง พื้นที่โดยรอบประกอบด้วยที่นั่งนักศึกษาเรียงเป็นวงกลมซ้อนกัน รวมแล้วกว่าหนึ่งหมื่นที่นั่ง

ทันทีที่ร่างของออสการ์ก้าวเข้าสู่ห้องบรรยาย เขาก็เห็นใบหน้าที่ค่อนข้างคุ้นเคยสองคน

"ออสการ์ ทางนี้!" หญิงสาวทรงเสน่ห์ที่มีหูจิ้งจอกและดวงตาสีม่วงกวักมือเรียก

ข้างๆ หญิงสาวคนนั้น ยังมีชายหนุ่มร่างผอมบางที่สวมชุดเกราะเกล็ดนั่งอยู่ด้วย "ฮ่าๆ ข้าบอกแล้วไงว่าออสการ์ต้องมาฟังชั้นเรียนสาธารณะนี้ด้วยแน่นอน"

หญิงสาวทรงเสน่ห์ผู้นี้มีนามว่า ชื่อหลี่ จากเผ่าชื่อเม่ย ซึ่งเป็นสายเลือดระดับจักรวาลที่ติดอันดับหนึ่งใน 50 ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ นางมีพรสวรรค์ด้านวิชาลวงตาที่แข็งแกร่งมากโดยธรรมชาติ

ส่วนชายหนุ่มร่างผอมข้างกายมีนามว่า อ้านเย่า อัจฉริยะจากเผ่าอ้านลั่ว ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังเช่นกัน โดยกว่าร้อยละเก้าสิบของยอดฝีมือในเผ่านี้นั้นสามารถเข้าใจกฎต้นกำเนิดแห่งแสงได้

ทั้งสองคนนี้คือบุคคลที่โดดเด่นในหมู่นักศึกษาระดับดวงดาวขั้นสูง ชื่อหลี่อยู่อันดับที่ 29 และอ้านเย่าอยู่ใน 10 อันดับแรก ทั้งคู่ต่างเป็นอัจฉริยะที่ก้าวข้ามธรณีประตูแห่งกฎเกณฑ์ไปแล้ว

ออสการ์เพิ่งได้รู้จักกับทั้งสองคนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ในบรรดาอัจฉริยะระดับดวงดาวขั้นสูงที่สัมผัสถึงกฎเกณฑ์ได้แล้ว พวกเขาถือเป็นส่วนน้อยที่ไม่แสดงท่าทีเย่อหยิ่ง

โดยเฉพาะหลังจากที่ทราบว่าออสการ์ซึ่งอายุยังไม่เต็ม 18 ปีในปีนี้ สามารถครอบครองขอบเขตพลังได้ถึงสามระดับแล้ว ทั้งสองคนก็ยิ่งเป็นมิตรกับออสการ์มากขึ้นไปอีก

"ชื่อหลี่ อ้านเย่า พวกเจ้าสองคนมาเช้าจริงๆ"

ออสการ์นั่งลงข้างๆ พวกเขาและเริ่มพูดคุยกัน

ชื่อหลี่ยิ้มแล้วกล่าวว่า "ก็นี่เป็นการบรรยายโดยเทพวิญญาณอมตะนี่นา และยังเป็นการอธิบายความลี้ลับของกฎต้นกำเนิดแห่งแสงพอดี พวกเราย่อมต้องมาฟังให้ได้"

"ข้าคาดว่าการอธิบายน่าจะไม่ลึกซึ้งจนเกินไป แต่น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับวิธีทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์ต่อออสการ์มากทีเดียว"

อ้านเย่ากล่าวด้วยความรู้สึกเสียดาย "น่าเสียดายจริงๆ นะออสการ์ ที่เจ้าเข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ช้าไปหน่อย หากเจ้าเข้าร่วมเร็วกว่านี้สักร้อยปี เจ้าอาจจะได้ไปลงแข่งขันในการประลองครั้งยิ่งใหญ่นั่นได้"

"การประลองครั้งยิ่งใหญ่... การประลองอัจฉริยะระดับสูงสุดงั้นหรือ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ปฏิกิริยาแรกของออสการ์คือการประลองอัจฉริยะระดับสูงสุด

หางสีม่วงปุยของชื่อหลี่สะบัดไปมาข้างหน้าขณะที่นางลูบไล้มันอย่างเบามือ แล้วหัวเราะคิกคัก "ดูเหมือนผู้อาวุโสที่บ้านของออสการ์จะเคยบอกเจ้าแล้วสินะ ว่าเหลือเวลาอีกไม่ถึง 20 ปีก็จะถึงการประลองอัจฉริยะระดับสูงสุดครั้งถัดไปแล้ว"

"20 ปีงั้นหรือ... ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเสียทีเดียว อย่างน้อยข้าก็ได้ไปลองหาประสบการณ์ดูได้"

หากเขามีเวลา 20 ปีจริงๆ ออสการ์ก็มั่นใจว่าเขาสามารถก้าวเข้าไปสู่การประลองอัจฉริยะระดับสูงสุดได้ ส่วนจะได้ลำดับที่เท่าไหร่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับต้นทุนในการเร่งความเข้าใจกฎเกณฑ์หลังจากนี้