บทที่ 15 ทะเลเหนือหมิงในโลกแห่งความจริง

บทที่ 15 ทะเลเหนือหมิงในโลกแห่งความจริง

จักรวาลเสมือน พื้นที่แห่งการต่อสู้

บนท้องทะเลสีครามอันกว้างใหญ่ไพศาล เงาร่างแสงอันเจิดจ้าสองร่างวูบวาบไปมาอย่างรวดเร็ว ขอบเขตแห่งแสงและความมืดเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง ในทุกวินาทีเงาร่างทั้งสองเข้าปะทะกันนับร้อยครั้ง ดาบโค้งสีทองสองเล่มที่รูปลักษณ์เหมือนกันทุกประการฟาดฟันขึ้นลงอย่างดุเดือด

"ปัง"

ร่างของออสการ์กระแทกเข้ากับผิวน้ำ ทะยานคลื่นยักษ์สูงหลายสิบเมตร บาดแผลฉกรรจ์ถูกกรีดลึกผ่านหน้าอกด้วยคมดาบยาว ความเจ็บปวดที่จำลองมาแบบร้อยส่วนเต็มพิกัดจู่โจมเข้าสู่ห้วงสำนึกของออสการ์ทันที

"ใช่แล้ว นี่คือวิธีการรีดเร้นพลัง นี่คือขั้นที่สามของเพลงดาบรุ่งอรุณเก้าสังหาร"

ออสการ์แสดงสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย ขณะที่บาดแผลบนหน้าอกเริ่มสมานตัวใหม่อีกครั้ง ในพริบตาต่อมา การต่อสู้ครั้งใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น

คราวนี้สถานการณ์ไม่เป็นการถูกกดดันฝ่ายเดียวอีกต่อไป แม้ว่าประสบการณ์การต่อสู้ของคู่ซ้อมจะเหนือกว่าออสการ์มาก แต่เขาก็ยังสามารถรักษาความสมดุลเอาไว้ได้ จนกระทั่งพลังงานดั้งเดิมและพละกำลังของออสการ์เหือดแห้งลง การต่อสู้จึงสิ้นสุดลงในที่สุด

"เพลงดาบรุ่งอรุณเก้าสังหารขั้นที่สามเหมือนกัน พลังทำลายล้างเพิ่มพูนสิบแปดเท่าเท่ากัน แต่เทคนิคการใช้พลังและประสบการณ์การต่อสู้ของข้ายังขาดแคลนเกินไป"

บนผิวน้ำ เงาร่างของออสการ์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขากำลังทบทวนถึงสิ่งที่ได้รับและข้อผิดพลาดจากการต่อสู้เมื่อครู่ เมื่อพลังทำลายล้างอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน คู่ซ้อมที่จำลองขึ้นในพื้นที่แห่งการต่อสู้กลับสิ้นเปลืองพละกำลังและพลังงานดั้งเดิมน้อยกว่าออสการ์มาก นี่ไม่ใช่ความต่างของระดับพลัง แต่เป็นความต่างของเทคนิคและประสบการณ์อย่างแท้จริง

"เจ้านาย เนเชอรัลส่งจดหมายมาแจ้งว่า พวกเราจะเดินทางถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิงภายในสามชั่วโมงข้างหน้าครับ"

เนเชอรัล ผู้ช่วยอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าออสการ์

"หืม ถึงแล้วหรือนี่ เวลาช่างผ่านไปไวนัก"

ออสการ์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรู้สึกตัว ในช่วงเวลานี้เขาจมปลักอยู่กับการฝึกฝนในลานสังหารทั้งวันทั้งคืน จะหลับใหลก็ต่อเมื่อเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุดเท่านั้น จนทำให้เขาลืมเลือนวันเวลาไปสิ้น แน่นอนว่าความพยายามนั้นย่อมผลิดอกออกผล

"ภายในเวลาปีกว่า พลังทำลายล้างเพิ่มจากเจ็ดเท่าเป็นสิบแปดเท่า ความเร็วระดับนี้ถือว่าไม่ช้าเลย"

ออสการ์ค่อนข้างพอใจในพรสวรรค์ของตน อย่างน้อยในแง่ของเทคนิคการขัดเกลาร่างกาย ประสิทธิภาพระดับนี้ก็นับว่ารวดเร็วมากแล้ว

วึ่ง

ประตูเซนเซอร์ของห้องฝึกฝนเปิดออกทั้งสองด้าน ออสการ์เดินเปลือยท่อนบนออกมา ตลอดระยะเวลาสามเดือนเต็ม ออสการ์กิน ดื่ม และพักผ่อนอยู่แต่ภายในห้องฝึกฝน ในที่สุดเขาก็สามารถผ่อนคลายได้เสียที

"ในที่สุดท่านออสการ์ก็ออกมาแล้ว"

พาเลนตินมองออสการ์ที่เดินออกมาจากห้องฝึกฝนด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ เขาเคยภูมิใจว่าตนเองขยันหมั่นเพียรในวัยเยาว์ แต่เมื่อเทียบกับท่านผู้นี้ที่มีพรสวรรค์อันน่าเหลือเชื่อ เขากลับรู้สึกด้อยกว่าทันที สภาพแวดล้อมในห้องฝึกฝนจำลองนั้นไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์ มันเทียบเท่ากับการที่คนธรรมดาต้องทนอยู่ในอุณหภูมิสูงหลายสิบองศาเป็นเวลานาน แม้สำหรับยอดฝีมือระดับดวงดาวขั้นต้น ปัญหาทางสรีระอย่างการเป็นลมแดดจะไม่เกิดขึ้น แต่มันก็ยังเป็นภาระที่หนักอึ้งต่อจิตวิญญาณและเจตจำนงอยู่ดี

"ขอบคุณที่เป็นห่วงครับท่านพาเลนติน ข้าขอตัวไปชำระล้างร่างกายก่อน"

"ตามสบายครับท่านออสการ์ ข้าจะแจ้งให้ท่านทราบก่อนที่พวกเราจะก้าวเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์"

...

สามชั่วโมงต่อมา ในอาณาเขตดาราจักรโดยตรงของประเทศจักรวาลเป่ยหมิง ยานอวกาศรูปทรงกระสวยสีน้ำเงินเข้มขนาดยาวค่อยๆ ร่อนลงจอดบนดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิต

ฟุบ

เมื่อประตูยานเปิดออก ออสการ์และพาเลนตินทะยานร่างออกมา พร้อมกับเก็บยานอวกาศกลับคืนไป ในวินาทีถัดมา ประกายสายฟ้าเจิดจ้าก็วูบผ่าน ปรากฏกายขึ้นตรงหน้าออสการ์และคณะในชั่วพริบตา เผยให้เห็นร่างกำยำสูงประมาณสิบเมตร

บนหน้าผากของร่างนี้มีสัญลักษณ์สายฟ้าสีเงินที่เจิดจ้า เขาคือจอมภพผู้ทรงพลังที่ได้รับโองการยอมรับแห่งกฎเกณฑ์ ในวินาทีที่จอมภพผู้นี้ปรากฏตัว ออสการ์สัมผัสได้ว่าขนทั่วร่างลุกชัน และเกิดกระแสไฟฟ้าสถิตขึ้นบ่อยครั้ง

"อย่าขัดขืน ข้าจะพาพวกเจ้าเข้าไปในโลกภายในของข้า จากนั้นจะนำพวกเจ้าเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์"

จอมภพสายฟ้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา หลังจากพูดจบเขาก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย สะบัดมือใหญ่คราหนึ่ง พลังแห่งโลกอันลี้ลับก็แผ่ซ่านออกมาปกคลุมออสการ์และพาเลนตินไว้

ในพริบตาถัดมา ดวงดาวเคลื่อนย้าย

ท่าจอดเรือยานอวกาศเดิมเลือนหายไป แทนที่ด้วยทวีปสีดำอันกว้างใหญ่ไพศาลที่มองไม่เห็นขอบเขต ลางๆ สัมผัสได้ถึงประกายสายฟ้าที่แลบผ่านบนท้องฟ้า ให้แสงสว่างเพียงรำไรแก่โลกใบนี้

"แรงโน้มถ่วงช่างมหาศาลนัก"

ทันทีที่ร่างของออสการ์ปรากฏขึ้น แรงดึงดูดอันทรงพลังก็ฉุดร่างของเขาลงด้านล่าง แต่โชคดีที่เขาปรับตัวได้ในพริบตาและพยุงกายลอยตัวอยู่กลางอากาศได้อีกครั้ง

"จะว่าไป นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เข้ามาในโลกภายในของจอมภพ"

เนตรที่สามบนหน้าผากของออสการ์เปิดออกจนสุด โลกของจอมภพที่เดิมทีสลัวมัวซัวในสายตาเขากลับสว่างไสวขึ้นทันที เนตรที่สามนี้สามารถรับรู้รังสีจากนอกโลกที่ดวงตาปกติไม่สามารถตรวจจับได้ และยังมีวิสัยทัศน์ที่ไวต่อสีพื้นฐานทั้งสี่ ทวีปที่เดิมทีมองเห็นเป็นสีดำ แท้จริงแล้วคือผืนดินสีน้ำเงินเข้มที่ประกอบขึ้นจากคริสตัลจิ๋วสีน้ำเงินเข้มนับไม่ถ้วน

"ท่านออสการ์ โปรดพยายามอย่ามองไปทั่ว โลกภายในของจอมภพมักมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่เสมอครับ"

พาเลนตินเอ่ยเตือนด้วยความปรารถนาดี เมื่อได้ยินเช่นนั้น ออสการ์ก็รีบปิดเนตรที่สามบนหน้าผากทันที และยืนอยู่ข้างกายพาเลนตินอย่างสงบ

ประมาณสิบนาทีต่อมา พลังแห่งโลกอันลี้ลับนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง และส่งออสการ์กับพาเลนตินออกจากโลกภายในโดยตรง

วึ่ง

ออสการ์รู้สึกเพียงว่าแสงและเงาตรงหน้าเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา จากนั้นเขาก็มาปรากฏตัวอยู่บนเกาะลอยน้ำแห่งหนึ่ง เมื่อยืนอยู่บนเกาะลอยน้ำแล้วมองออกไป จะเห็นมหาสมุทรสีฟ้าน้ำแข็งอันกว้างใหญ่ไพศาลทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

นี่คือทะเลเหนือหมิงในโลกแห่งความจริง มหาสมุทรขนาดมหึมาที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าสามหมื่นล้านกิโลเมตร

"เอาล่ะ พวกเจ้ามาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว ภารกิจของข้าสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้"

เสียงเย็นชาของจอมภพสายฟ้าดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะกลายเป็นลำแสงและหายไปจากจุดนั้น ออสการ์สัมผัสได้ถึงพลังงานดั้งเดิมของจักรวาลที่นี่ซึ่งเข้มข้นกว่าภายนอกหลายเท่า จนเขารู้สึกราวกับว่าเซลล์ทุกส่วนในร่างกายเริ่มตื่นตัวมากขึ้น

บนทะเลเหนือหมิง มีเกาะขนาดต่างๆ กระจายตัวอยู่ทั่วไป ที่โดดเด่นที่สุดคือภูเขาเทพน้ำแข็งและหิมะใจกลางทะเล ซึ่งบนยอดเขามีวิหารสีเงินตั้งตระหง่านอยู่ นั่นคือที่พำนักของเจ้าผู้ครองประเทศผู้ยิ่งใหญ่ ที่นี่แตกต่างจากในจักรวาลเสมือน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิงในโลกความจริงมีวิหารของเทพวิญญาณอมตะไม่มากนัก เทพวิญญาณอมตะทั้งสองพันท่านภายใต้ประเทศจักรวาลเป่ยหมิงต่างก็มีหน้าที่หรืออาณาเขตที่ต้องดูแลเป็นของตนเอง จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทุกวัน แต่แน่นอนว่าก็ใช่จะไม่มีเลย รอบเชิงเขาเทพมีวังที่โอ่อ่า 24 แห่งตั้งอยู่ ซึ่งเป็นที่พำนักของเหล่าอาจารย์เทพวิญญาณอมตะทั้ง 24 ท่านแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิง

พาเลนตินโค้งคำนับให้ออสการ์เล็กน้อย "ท่านออสการ์ ตอนนี้ท่านเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิงแล้ว ต่อไปข้าจะนำท่านไปยังที่พักของท่าน ที่นั่นได้จัดเตรียม สารวิวัฒนาการสายเลือด และ เครื่องวิวัฒนาการสารอาหาร ไว้ให้ท่านเรียบร้อยแล้วครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ออสการ์ก็รีบกล่าวขอบคุณทันที "ขอบพระคุณที่ลำบากจัดการให้ครับท่านพาเลนติน"

...

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดออสการ์ก็ได้เข้าพำนักในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิง บนเกาะส่วนตัวที่มีคฤหาสน์ครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยตารางกิโลเมตร พร้อมผู้ติดตามกว่าหนึ่งพันคน นี่คือที่พักของออสการ์ ลึกเข้าไปในคฤหาสน์ ภายในห้องเงียบชั้นใต้ดิน มีเครื่องวิวัฒนาการที่สร้างจากหินสีเทาตั้งอยู่ ภายในบรรจุสารอาหารที่เพียงพอจะให้ออสการ์วิวัฒนาการไปจนถึงระดับสูงสุดของดวงดาวขั้นต้นโดยไม่มีผลข้างเคียง และข้างๆ เครื่องนั้นมีกล่องรหัสสีเงินซึ่งบรรจุ สารวิวัฒนาการสายเลือดประเภทเอส ที่จัดเตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ