บทที่ 34 - เลื่อนระดับอาวุธวิญญาณ

บทที่ 34 - เลื่อนระดับอาวุธวิญญาณ

เฉินฮ่าวรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ในท้ายที่สุดฟู่หย่วนหมิงก็ต้องจบชีวิตลง

"พลังงานสำหรับเลื่อนระดับเพียงพอแล้ว ผู้ครอบครองระบบต้องการเลื่อนระดับหรือไม่?"

"เลื่อนระดับ!"

เฉินฮ่าวเอ่ยตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เฉินฮ่าวที่เป็นเพียงอาวุธระดับลี้ลับขั้นสูงสุด ในที่สุดก็รอคอยจนถึงวันนี้

เวลาที่จะได้กลายเป็นอาวุธระดับวิญญาณอย่างแท้จริงมาถึงแล้ว

เบื้องล่างลานประหารท่ามกลางความมืดมิด ในที่สุดดาบมารก็เปล่งประกายแสงสีเลือดออกมา แสงนั้นสาดส่องย้อมเมืองศิลาเหล็กทั้งเมืองจนกลายเป็นสีแดงฉาน

ผู้ฝึกยุทธ์และชาวบ้านนับไม่ถ้วนสะดุ้งตื่นจากห้วงนิทรา เหงื่อเย็นเยียบหลั่งรินท่วมร่าง สุนัขจรจัดในตรอกมืดมิดหดหางสั่นงันงก หนูในรูต่างวิ่งหนีแตกกระเจิง...

ทว่าความรู้สึกของเฉินฮ่าวกลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง พลังงานอันเย็นเยียบทว่าบ้าคลั่งขุมหนึ่งเข้าห่อหุ้มตัวเขา ยกระดับจิตวิญญาณและเรือนร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง

สัญชาตญาณของเขาชื่นชอบพลังงานอันเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยความบ้าคลั่งนี้เป็นอย่างมาก เขาจมดิ่งอยู่ในความสุขอันเกิดจากการยกระดับอย่างสมบูรณ์

ปรากฏการณ์ประหลาดคงอยู่เพียงครึ่งเค่อ การวิวัฒนาการของเฉินฮ่าวก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ อีก

เมื่อปรากฏการณ์ประหลาดเลือนหายไป เฉินฮ่าวก็วิวัฒนาการกลายเป็นอาวุธระดับวิญญาณได้สำเร็จ

อาวุธระดับวิญญาณคืออาวุธที่มีจิตวิญญาณ เป็นอาวุธที่ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนต่างใฝ่ฝันถึง

ตอนที่จินเจิ้งชิวยังมีชีวิตอยู่ เขาเฝ้าฝันอยากจะสร้างอาวุธระดับวิญญาณขึ้นมาให้ได้สักชิ้น

วันนี้เฉินฮ่าววิวัฒนาการสำเร็จแล้ว น่าเสียดายที่จินเจิ้งชิวไม่มีโอกาสได้เห็น

ชื่อดาบ: ไม่มี (สามารถตั้งชื่อได้)

ระดับ: อาวุธระดับวิญญาณขั้นต่ำ

ผู้ถือครองดาบคนที่สิบเอ็ด: ไม่มี

พรสวรรค์: สังหารนาย

ทักษะ:

หายนะ (ปิดใช้งาน): ลดค่าโชคชะตาของผู้ถือครองดาบลง 3 แต้มอย่างคงที่ (ค่าโชคชะตา 10 แต้มถือเป็นบุตรแห่งโชคชะตาของโลกใบนี้)

หายนะบังเกิด: ผู้ครอบครองระบบสามารถปิดทักษะหายนะเป็นเวลา 5 วัน จากนั้นจึงใช้งานหายนะบังเกิดได้หนึ่งครั้ง เมื่อใช้งานแล้ว ค่าโชคชะตาของผู้ถือครองดาบจะลดลง 15 แต้มภายในหนึ่งวัน

วิวัฒนาการแห่งการสังหาร: วิวัฒนาการตนเองผ่านการดูดซับเลือดและจิตวิญญาณ

สิ่งตอบแทนจากการสังหาร (อัตราการตอบแทน 50% ความบริสุทธิ์ของการตอบแทน 50%): ในขณะที่ดูดซับเลือดและจิตวิญญาณ สามารถตอบแทนพลังส่วนหนึ่งคืนให้แก่ผู้ถือครองดาบได้พร้อมกัน อัตราการตอบแทนและความบริสุทธิ์ผู้ครอบครองระบบสามารถตั้งค่าได้เอง

ฟื้นฟูตนเอง: ใช้เลือดและจิตวิญญาณจำนวนหนึ่งเพื่อซ่อมแซมตนเอง

อาณาเขตจิตสังหาร (เปิดใช้งาน): ยิ่งสังหารสิ่งมีชีวิตมากเท่าใดก็ยิ่งแข็งแกร่ง จิตสังหารที่ควบแน่นจะยิ่งทรงพลัง ก่อเกิดเป็นอาณาเขตจิตสังหารอันเป็นเอกลักษณ์ อาณาเขตจิตสังหารไม่เพียงแต่ส่งผลต่อสติปัญญาของศัตรู ทำให้เกิดความหวาดกลัวและขลาดเขลา แต่ยังส่งผลกระทบต่อผู้ถือครองดาบด้วยเช่นกัน

สัมผัสจิตสังหาร: สามารถรับรู้ถึงจิตสังหารที่มุ่งร้ายต่อผู้ถือครองดาบได้ในรัศมีร้อยเมตร

กักเก็บพลังงาน (1 หน่วย 0%): ดูดซับพลังงานของผู้ถือครองดาบมาเก็บไว้ในตัวดาบ เพื่อให้ผู้ถือครองดาบเรียกใช้ หรือผู้ครอบครองระบบจะนำไปใช้เองก็ได้ (1 หน่วย: พลังงานทั้งหมดในจุดตันเถียนของผู้ถือครองดาบ)

ดาบมารไร้เจ้านาย: ผู้ครอบครองระบบสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ สามารถใช้ทักษะยุทธ์ทั้งหมดที่มีอยู่ในมรดกสังหารนายได้ โดยแลกกับการใช้พลังงานที่กักเก็บไว้

เสริมพลังผู้ถือครองดาบ: เพิ่มพรสวรรค์ในการหยั่งรู้ให้ผู้ถือครองดาบ 3 แต้ม เพิ่มรากฐานปราณให้ผู้ถือครองดาบ 3 แต้ม เพิ่มกระดูกกระบี่ให้ผู้ถือครองดาบ 3 แต้ม (ค่าเต็มของพรสวรรค์ในการหยั่งรู้ รากฐานปราณ และกระดูกกระบี่คือ 10 แต้ม)...

บทเพลงไว้อาลัยครั้งสุดท้าย ทักษะต้องห้าม! ผลลัพธ์: เผาผลาญพลังชีวิตและจิตวิญญาณของผู้ถือครองดาบเพื่อฟื้นฟูบาดแผลตนเอง ได้รับพลังต่อสู้ก้าวข้ามขอบเขตใหญ่หนึ่งระดับชั่วคราว คงอยู่ได้หนึ่งชั่วยาม หลังใช้งานผู้ถือครองดาบต้องตายอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

การนำพาสุดยอด: อัตราการนำพาพลังงานทุกชนิดอยู่ที่ 100%

จำแลงกาย: เจ้าสามารถจำแลงกายเป็นดาบยาวระดับต่างๆ ที่มีระดับไม่สูงไปกว่าตัวเจ้าเองได้ สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้ตามใจชอบ โดยจำกัดเฉพาะอาวุธประเภทดาบเท่านั้น

เข้ามือ

มรดกสังหารนาย: ทุกครั้งที่สังหารเจ้านายสำเร็จ จะได้รับมรดกทั้งหมดของผู้ถือครองดาบ เจ้าสามารถส่งมอบมรดกเหล่านี้ให้ผู้ถือครองดาบคนต่อไป หรือจะเก็บไว้ใช้เองก็ได้ ปัจจุบันมี: วิชาตีดาบพื้นฐาน วิชาลับตีดาบตระกูลจิน ขอบเขตเจตจำนงแห่งการสังหาร (ขั้นต้น) ทักษะยุทธ์ระดับลี้ลับขั้นสูงบั่นเศียร (ขั้นสมบูรณ์) คัมภีร์เคล็ดวิชาระดับลี้ลับขั้นต่ำเคล็ดวิชาวายุคลั่ง ได้รับทักษะยุทธ์ระดับลี้ลับขั้นต่ำเพลงดาบวายุคลั่ง (ขั้นสูง) ได้รับทักษะยุทธ์ระดับพื้นฐานขั้นสูงเพลงดาบสายลมแผ่ว (ขั้นสมบูรณ์) ได้รับวิชาลับเคล็ดวิชาซ่อนเร้นปราณ...

เฉินฮ่าวอ่านคุณสมบัติของดาบมารอย่างตั้งใจทีละตัวอักษร ยิ่งอ่านก็ยิ่งตื่นเต้น!

เขาเฝ้าฝันอยากจะเป็นอาวุธระดับวิญญาณมาโดยตลอด และเมื่อดาบมารวิวัฒนาการเป็นอาวุธระดับวิญญาณแล้ว คุณสมบัติต่างๆ ก็ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังเลย

มีทักษะเพิ่มขึ้นมา 3 อย่าง ส่วนทักษะเดิมที่มีอยู่บางส่วนก็ได้รับการเสริมพลัง

เมื่อกลายเป็นอาวุธระดับวิญญาณ เขาก็สามารถสื่อสารกับผู้ถือครองดาบได้ ทักษะกักเก็บพลังงานและดาบมารไร้เจ้านายทำให้เขาสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ หนำซ้ำยังสามารถใช้ทักษะยุทธ์ได้อีกด้วย

นอกจากยังไม่มีร่างกายเป็นมนุษย์แล้ว เขายังต่างอะไรกับมนุษย์ปกติอีกเล่า?

เขาเพ่งจิตไปที่ช่องชื่อดาบ หน้าต่างสถานะก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น: ผู้ครอบครองระบบสามารถตั้งชื่อได้

"ระบบ นี่มันเรื่องอันใดกัน?"

ระบบเอ่ยตอบ "ผู้ครอบครองระบบวิวัฒนาการเป็นอาวุธระดับวิญญาณแล้ว จึงมีสิทธิ์ในการตั้งชื่อให้ตนเอง หวังว่าผู้ครอบครองระบบจะตั้งชื่อที่ไพเราะและโด่งดังระบือไกลให้ตนเองนะขอรับ!"

ตั้งชื่ออย่างนั้นหรือ?

เฉินฮ่าวรู้สึกประหลาดใจแกมยินดีเล็กน้อย

เมื่อก่อนเขาไม่มีสิทธิ์เลือก เจ้านายเรียกเขาว่าอะไร เขาก็ต้องชื่อนั้น

จินเจิ้งชิวตั้งชื่อเขาว่าดาบมารโลหิตทมิฬ เขาก็ได้แต่ชื่อดาบมารโลหิตทมิฬ จางเอ้อร์เรียกเขาว่ากระบี่หยาดโลหิต เขาก็ต้องชื่อกระบี่หยาดโลหิต ฟู่หย่วนหมิงไม่เคยตั้งชื่อให้ดาบยาว ช่องชื่อดาบของเขาจึงระบุว่า "ไม่มี" มาโดยตลอด

บัดนี้ เขาสามารถตั้งชื่อให้ตนเองได้แล้ว

จะตั้งชื่ออะไรดีนะ?

กระบี่เลิศภพจบแดน? ฟังดูน่าอับอายพิกล!

คำพิพากษาประหาร? กระบี่ดื่มเลือด? ดาบไร้ขอบเขต? วิญญาณมายาฝัน? เสียงกระซิบสุดท้าย? กระบี่สังหารคน?

ข้าดูเหมือนจะไม่ใช่วีรบุรุษอะไรเทือกนั้นเสียด้วยสิ

ทลายทัพ? ดาบยักษ์วายุ? ดาบหลั่งโลหิต? ดาบศึกไร้ขอบเขต? ฟังดูแล้วออกจะเชยไปหน่อย

ดาบเหมันต์คร่ำครวญ? ดาบต้องสาปแห่งกษัตริย์ต่างแดน? ตั้งชื่อเป็นภาษาต่างแคว้นก็คงไม่น่าสนใจ!

ข้าควรจะชื่ออะไรดี?

อืม... เฉินฮ่าวเริ่มหงุดหงิด เขาเป็นโรคตัดสินใจเลือกชื่อไม่ได้

สุดท้ายเฉินฮ่าวก็เขียนคำว่า "โลหิตชาด" ลงในช่องชื่อดาบ เขาต้องการจะเป็นดาบมารในตำนาน!

ส่วนสาเหตุที่ไม่ได้ใส่คำว่า "ดาบมาร" ลงไปด้วย นั่นก็เพราะเขาอยากจะทำตัวให้ดูไม่เตะตาจนเกินไปนัก

ในฐานะดาบมารเล่มหนึ่ง เขาไม่ได้รังเกียจผู้ถือครองดาบที่มีคุณธรรมในใจและมุ่งมั่นจะกำจัดมารผดุงความยุติธรรม ขอเพียงผู้ถือครองดาบฆ่าคนได้มากพอและดูเข้าตาเขา เขาก็ยอมรับเป็นนายได้ทั้งสิ้น...

รุ่งสาง ชายร่างผอมเล็กสวมชุดพรางตัวสีดำ สะพายห่อผ้าใบใหญ่ไว้บนหลังเดินผ่านลานประหาร

บริเวณใกล้ลานประหารให้ความรู้สึกหนาวเหน็บกว่าที่อื่นเล็กน้อย เขาเผลอชำเลืองมองไปที่ลานประหารโดยไม่ได้ตั้งใจ และไม่นานก็สังเกตเห็นว่าที่ใต้ลานประหารดูเหมือนจะมีดาบยาวเล่มหนึ่งตกอยู่

สถานที่แบบนี้จะมีดาบยาวมาอยู่ได้อย่างไร?

พอนึกถึงการเข่นฆ่าอันน่าสะพรึงกลัวของไอ้บ้าคนนั้นเมื่อคืนนี้ เขาก็เดาว่าน่าจะมีใครทำตกไว้ตอนที่หนีตายกระมัง

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ เขาก็เดินเข้าไปใกล้เพื่อขอดูเสียหน่อยว่าดาบเล่มนี้มีระดับใด

หากเป็นแค่อาวุธระดับทั่วไป เขาจะโยนทิ้งทันที!

ในฐานะที่เป็นหัวขโมย เมื่อคืนนี้ เหอจื้อฝานอาศัย "ความกล้าหาญ" อันเหนือชั้น ยอมเสี่ยงต่อการถูกไอ้บ้าคนนั้นพบเจอได้ทุกเมื่อ หนีออกจากบ้านมา และได้รับของล้ำค่ากลับไปมากมายมหาศาลจนทำให้เขามีความคิดอยากจะเกษียณตัวเองไปใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขเลยทีเดียว

อาวุธระดับสูงตกเกลื่อนกลาดเต็มพื้น คลังสมบัติของสามตระกูลใหญ่และสองพรรคใหญ่ก็ไร้คนเฝ้ายาม... เขาแอบเข้าไปขนมาถึงสี่รอบแล้ว!

เหอจื้อฝานในยามนี้แทบไม่ชายตามองอาวุธธรรมดาทั่วไปเลยด้วยซ้ำ

เหอจื้อฝานหารู้ไม่ว่า ในขณะที่เขากำลังจ้องมองดาบยาวอยู่นั้น ดาบยาวก็กำลังจ้องมองเขาอยู่เช่นกัน

ทันทีที่เข้าใกล้ดาบยาว เหอจื้อฝานก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ดาบยาวแผ่รังสีอำมหิตอันเย็นเยียบผิดปกติออกมา

ข้าเก็บของล้ำค่าได้หรือนี่?

เมื่อเห็นว่าดาบยาวเล่มนี้ดูไม่ธรรมดา เหอจื้อฝานก็แอบดีใจอยู่ในใจ

"ต้องการผูกมัดกับผู้ถือครองดาบเหอจื้อฝานหรือไม่?" เสียงของระบบดังขึ้น

"ผูกมัด!" เฉินฮ่าวเอ่ยตอบทันที

"ขอแสดงความยินดีด้วยที่ผู้ครอบครองระบบได้ผูกมัดกับผู้ถือครองดาบคนที่สิบเอ็ด เหอจื้อฝาน"

"เปิดใช้งานกักเก็บพลังงาน!"

ทันทีที่หยิบดาบยาวขึ้นมา เหอจื้อฝานที่กำลังจมดิ่งอยู่ในความปีติก็พลันรู้สึกได้ถึงแรงดูดอันแปลกประหลาดที่แผ่ออกมาจากตัวดาบ ในชั่วพริบตา ปราณแท้จริงในร่างของเขาก็ถูกดาบยาวดูดกลืนไปจนหมดเกลี้ยงโดยที่เขาไม่อาจควบคุมได้!

"ผีหลอก!"

เหอจื้อฝานตกใจสุดขีดจนรีบโยนดาบยาวทิ้ง แล้ววิ่งหนีสุดชีวิต ไม่นานก็หายลับไปตรงหัวมุมถนน