บทที่ 49 จะปั่นประสาทฉันเหรอ? ส่งบอลมา!

ซูเฟิงยังตั้งตัวไม่ค่อยทัน ไม่นึกว่าโค้ชคาร์ทไรท์จะมอบภารกิจช้างแบบนี้ให้

ฝั่งตรงข้ามคือเทรซี แม็คเกรดี ผู้ครองตำแหน่งดาวซัลโวเชียวนะ

แต่ซูเฟิงก็รีบถอดชุดวอร์มออกแล้วเดินลงสนาม แม้ภารกิจจะยากเข็ญ แต่เขาไม่อยากพลาดโอกาสลงเล่น

เขาเดินไปที่โต๊ะกรรมการ โค้ชคาร์ทไรท์ตะโกนสั่งการเปลี่ยนตัว เอาเจเลน โรส ออก ส่งซูเฟิงลงแทน

เมื่อซูเฟิงมายืนประจันหน้ากับแม็คเกรดี เขาได้พิจารณารูปร่างของอีกฝ่ายในระยะเผาขน

แม็คเกรดีมีรูปร่างที่เพรียวบาง แขนขายาว สัดส่วนร่างกายยอดเยี่ยม ดูแล้วรู้เลยว่าเป็นหุ่นที่เกิดมาเพื่อเล่นบาสเกตบอลโดยเฉพาะ

พรสวรรค์ทางกายภาพพื้นฐานด้อยกว่าฉันแค่นิดเดียวเองแฮะ

ขณะที่ซูเฟิงสำรวจแม็คเกรดี แม็คเกรดีเองก็อดมองซูเฟิงไม่ได้: WTF! นี่มันจอร์แดนชัดๆ

พอซูเฟิงถอดเสื้อคลุมออก รูปร่างของเขาดูเหมือนจอร์แดนยิ่งกว่าตัวจอร์แดนเองเสียอีก สัดส่วนสมบูรณ์แบบ ราวกับถูกสร้างมาเพื่อบาสเกตบอลอย่างแท้จริง

“นายเป็นกังฟูจีนเหรอ?”

นี่คือคำถามแรกที่แม็คเกรดีถามซูเฟิง

ขณะที่ทั้งคู่วิ่งเหยาะๆ เคียงข้างกัน

“ก็พอเป็นบ้างครับ” ซูเฟิงตอบ

“ถ้าฉันระเบิดฟอร์มใส่นาย นายจะโกรธไหม?” แม็คเกรดีถามยิ้มๆ

“?”

ซูเฟิงหันขวับไปมอง

แม็คเกรดีเลิกคิ้วขึ้น ท่าทางขี้เล่นและหยอกล้อ

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มองซูเฟิงเป็นคู่แข่ง แค่อยากจะแหย่เด็กใหม่เล่นก็เท่านั้น

แต่ทว่า ในชั่วพริบตา ซูเฟิงก็เริ่มออกตัววิ่ง เส้นทางการวิ่งของเขาพิศวงและคาดเดายาก

สมัยเข้าลีกใหม่ๆ แม็คเกรดีเริ่มต้นจากการเป็นผู้เล่นเกมรับ เขาเคยถูกมองว่าจะเป็น ‘พิพเพน’ ให้กับวินซ์ คาร์เตอร์ ในสมัยที่อยู่โตรอนโต แร็ปเตอส์ ไอเซยาห์ โทมัส ผู้จัดการทั่วไปในตอนนั้น พยายามปั้นเขาให้เป็นพิพเพนคนที่สอง ถึงขนาดที่ชิคาโก บูลส์ เคยพิจารณาจะเอาพิพเพนตัวจริงมาแลกตัวเขา แต่โดนจอร์แดนขัดขวางไว้

แต่แม็คเกรดีในวันนี้ไม่ใช่แม็คเกรดีคนเดิมอีกแล้ว เขาได้สวมเสื้อคลุมมังกรเหลืองตัวตนในสนามของเขาแซงหน้าลูกพี่ลูกน้องห่างไกลอย่างวินซ์ คาร์เตอร์ ไปแล้ว บารมีของเขาสูงกว่า และอันดับใน ‘4 สุดยอดชูตติ้งการ์ด’ ก็เหนือกว่า

ดังนั้น เขาจึงทุ่มเทพลังงานส่วนใหญ่ไปที่เกมรุก ส่วนเกมรับเขาจะเอาจริงเอาจังก็ต่อเมื่อเจอกับคู่แข่งระดับเดียวกันเท่านั้น

ไอ้เรื่องวิ่งไล่กวดตัววิ่งไม่มีบอลแบบนี้ มันเหนื่อยเปล่าและได้ไม่คุ้มเสีย เขาไม่ค่อยทำหรอก

เขาฝากความหวังไว้ที่เพื่อนร่วมทีม

แต่อนิจจา เพื่อนร่วมทีมของเขาไม่มีใครเล่นเกมรับเป็นสักคน

ซูเฟิงวิ่งตัดสนามเป็นกากบาท ผ่าแนวรับของแมจิกเหมือนมีดร้อนตัดเนย ไปโผล่ที่มุมสนามโล่งๆ ครอว์ฟอร์ดจ่ายบอลมาให้ทันที

รับบอล ไร้ตัวประกบทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

ไม่มีแรงกดดันเลยสักนิด

เล่นเอาเขาไม่ชินไปเลย

ซูเฟิงปรับท่าทางเล็กน้อย แล้วปล่อยบอลออกไป

ปึ้ก! สวบ!

บอลกระดอนขอบห่วงนิดหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ลงไป

YES!!!

โค้ชคาร์ทไรท์กำหมัดแน่นตะโกนลั่นข้างสนาม

สมกับเป็นขุนศึกคู่ใจ ลงมาปุ๊บก็มีผลงานปั๊บ

ม้านั่งสำรองของบูลส์ก็คึกคักขึ้นมาทันตา

ไม่ยอมรับก็ไม่ได้แล้ว

ตั้งแต่เปิดฤดูกาลมา ทุกครั้งที่ทีมวิกฤต ซูเฟิงจะถูกส่งลงมาเป็นตัวทีเด็ดกู้สถานการณ์เสมอ

แม้เขาจะถูกมองว่าเป็นแค่ตัวยิงสามแต้มเกรดบีที่มีเพดานจำกัด

แต่ในสภาพทีมบูลส์ตอนนี้ เขาคือของหายากระดับเขี้ยวลากดิน

เคิร์ก ฮินริช อดรำพึงไม่ได้ โทนี่คว้าโอกาสทองในช่วงที่ฉันไม่อยู่ได้คุ้มค่าจริงๆ ถ้าฉันอยู่ด้วย ป่านนี้คู่หูการ์ดบูลส์คงถล่มลีกราบคาบไปแล้ว เขาคงไม่ต้องโดดเดี่ยวแบบนี้

ขณะเดียวกันในสนาม ซูเฟิงวิ่งกลับแดนพร้อมกับแม็คเกรดี เขาพูดขึ้นว่า “ผมยิงเข้าก่อนแล้วนะ ต่อให้คุณยิงคืน ก็ไม่นับว่าระเบิดฟอร์มใส่ผมฝ่ายเดียวหรอก”

แม็คเกรดีเลิกคิ้ว น่าสนใจแฮะ

ไอ้เด็กใหม่นี่กะจะเล่นสงครามประสาทกับฉันเหรอ?

แม็คเกรดีวิ่งไปที่ปีกเส้นสามแต้ม แล้วขอบอลทันที ไท รอนน์ ลู รีบส่งถวายพานให้ลูกพี่โดยไม่ลังเล ท่าทางสวามิภักดิ์นั้นช่างคล่องแคล่วเหลือเกิน

แม็คเกรดีรับบอล ซูเฟิงกางแขนออก ตั้งท่าป้องกัน

เห็นซูเฟิงตั้งท่าแบบนั้น แม็คเกรดีก็หัวเราะเบาๆ การทำคะแนนสำหรับเขาเหมือนหยิบของในถุง ยิ่งเจอกับการป้องกันพื้นๆ แบบนี้ ยิ่งง่ายเหมือนปอกกล้วย

เขาถือบอลด้วยมือเดียวชูขึ้นสูง แล้วกดลงต่ำอย่างรวดเร็ว ทำท่าแย็บสเต็ป... ทันทีที่เขาขยับขาหลอก ร่างกายของซูเฟิงก็เผลอถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ

จังหวะนั้น ซูเฟิงตะโกนลั่น “วอล์กกิ้ง!!”

หือ?

แม็คเกรดีชะงัก

ฉันเนี่ยนะเดิน?

ด้วยทักษะและพรสวรรค์ระดับฉัน จำเป็นต้องเดินถือบอลเพื่อเจาะการป้องกันของแกด้วยเหรอ?

ในจังหวะที่แม็คเกรดีชะงักไปวูบหนึ่ง ซูเฟิงก็พุ่งเข้าประชิดตัว

ซูเฟิงใช้พละกำลังเบียดเข้าใส่ แม็คเกรดีเซไปนิดหน่อย เขาจึงตัดสินใจกระโดดขึ้นทันที ดีดตัวลอยขึ้นฟ้า... ซูเฟิงรีบกระโดดตามเพื่อบล็อก

แต่ก็ยังช้าไป และความสูงก็ไม่ถึง

อย่างไรก็ตาม มันก็เพียงพอที่จะเอามือไปปิดตาแม็คเกรดีได้

ฮึ่ย!

ซูเฟิงตะโกนเสียงดังใส่หน้าแม็คเกรดีขณะปิดตา เหมือนเสียงตะโกนเวลาปล่อยพลังในหนังจีนกำลังภายใน

แม็คเกรดีโดนรบกวนต่อเนื่อง ทั้งทางกายและทางเสียง

ปึ้ก!

ลูกยิงพลาดเป้า

ไทสัน แชนด์เลอร์ เก็บรีบาวด์ได้

โค้ชคาร์ทไรท์ข้างสนามทำหน้าเหมือนถูกหวย กันอยู่ด้วย? ซูเฟิงนี่มันตัวนำโชคชัดๆ! ขนาดแม็คเกรดีที่กำลังมือขึ้นยังหยุดได้?

อันที่จริง ไม่ใช่แค่หยุดได้ แต่ในวินาทีที่แม็คเกรดีใช้พลังระเบิดอันมหาศาลดีดตัวขึ้นยิง ซูเฟิงสัมผัสได้ถึง ‘แก่นแท้แห่งพลังระเบิด’ ทำให้ ‘พลังระเบิดของสเตาเดไมร์’ ที่ไม่ได้ดูดซับมานาน เพิ่มขึ้นอีก 1 แต้ม!

นั่นไง ว่าแล้วเชียว ต้องดวลกับซูเปอร์สตาร์ถึงจะเวิร์ก

“หัดเล่นให้มันดีๆ หน่อยไอ้หนู”

ระหว่างวิ่งกลับแดน แม็คเกรดีบ่นใส่ซูเฟิง “เล่นเกมรับให้มันขาวสะอาดหน่อย อย่ามาใช้ลูกไม้ตุกติก”

“ก็ผมกันคุณไม่อยู่นี่ครับ” ซูเฟิงตอบหน้าตาย “ถ้าผมกันอยู่ ผมก็อยากจะเอาชนะคุณแบบขาวสะอาดเหมือนกันแหละ”

“...”

แม็คเกรดีพูดไม่ออก

เถียงไม่ออกด้วยสิ มันพูดถูกของมัน

ซูเฟิงเริ่มวิ่งส่ายไปมาครึ่งสนาม แม็คเกรดีโมโหจัด รีบวิ่งไล่กวด แต่ดันไปติดสกรีนของดรูว์ กูเดน กลางทาง... ซูเฟิงวิ่งได้เจ้าเล่ห์มาก ชอบมุดรูแคบๆ ระหว่างคน แถมวิ่งซิกแซก... ความเร็วอาจจะไม่จัดจ้าน แต่ความคล่องตัวเหมือนคนตัวเล็ก 180 ไม่มีผิด

แม็คเกรดีหันไปมองค้อนกูเดน กูเดนไว้เคราเฟิ้ม หน้าดุเหมือนจางเฟย (เตียวหุย) แต่จริงๆ แล้วในเกมรับ พี่แกเป็นแค่ตัวประกอบ ดีแค่ยิงระยะกลางแม่นเท่านั้นแหละ

ซูเฟิงวิ่งหาที่ว่างได้สำเร็จ

จามาล ครอว์ฟอร์ด จ่ายบอลให้ทันที ตอนนี้พวกเขาเป็นพันธมิตรเกมรุกกันแล้ว

ซูเฟิงรับบอลแล้วยิง... สวบ!

ลงไปอย่างสวยงาม

สามแต้มสองลูกติด

“ดูสิ! ดูนั่น! นี่แหละความหมายของคำว่าไมโครเวฟ!!” โค้ชคาร์ทไรท์หันกลับมาโม้กับทีมผู้ช่วยที่ม้านั่งสำรอง “เรียกใช้เมื่อไหร่ ก็พร้อมรบเมื่อนั้น!”

หน้าตาของคาร์ทไรท์เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เขาประกาศตัวเป็นป๋าดันของซูเฟิงอย่างเป็นทางการแล้ว!

ในสนาม ซูเฟิงส่งยิ้มพิมพ์ใจให้แม็คเกรดี แล้วพูดว่า “ตอนนี้ผมยิงสามแต้มลงไปสองลูกแล้วนะ ต่อไปไม่ว่าคุณจะทำได้กี่แต้ม ก็ไม่ถือว่าระเบิดฟอร์มใส่ผมแล้ว ผมมันแค่รุกกี้ ส่วนคุณเป็นซูเปอร์สตาร์”

แม็คเกรดีสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ

จะปั่นประสาทฉันใช่ไหม ได้...

ส่งบอลมา!!!

...

(จบบท)