บทที่ 48 ซู ไปสั่งสอนเขาหน่อยสิ

ออร์แลนโด แมจิก ยังสะกดคำว่าชนะไม่เป็นในฤดูกาลนี้ แม้เทรซี แม็คเกรดี จะครองบัลลังก์ดาวซัลโวแซงหน้าอัลเลน ไอเวอร์สัน ก็ตาม

คืนนี้พวกเขาหมายมั่นปั้นมือจะคว้าชัยชนะนัดแรกฉลองเปิดฤดูกาลในบ้าน เพราะในสายตาชาวออร์แลนโด ชิคาโก บูลส์ ก็เป็นทีมระดับเดียวกันกับพวกเขา

ค่ำคืนนี้ ‘วอเตอร์เฮาส์ เซ็นเตอร์’ ต้อนรับผู้ชมราว 12,000 คน คิดเป็น 60% ของความจุสนาม ซึ่งถือเป็นสถิติสูงสุดในฤดูกาลนี้แล้ว

ผู้ชมจำนวนมากมาเพื่อยลโฉม ‘ซูเปอร์ฮีโร่’

ช่วงนี้กระแสซูเฟิงดังกระหึ่มไปทั่วอเมริกา ประโยคเด็ด “เฮ้ ปล่อยผู้หญิงคนนั้นซะ” โดนใจสาวน้อยสาวใหญ่เข้าเต็มเปา พูดกันตามตรง ซูเฟิงไม่ได้เติมเต็มจินตนาการของสการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน เพียงคนเดียว แต่เขายังกลายเป็นชายในฝันของสาวๆ อีกค่อนประเทศ

นั่นคือสาเหตุที่ตอนซูเฟิงลงไปวอร์มอัพข้างสนาม มีกลุ่มสาววัยรุ่นส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดขอลายเซ็นกันยกใหญ่

ด้วยความที่ไม่อยากขัดศรัทธา

ซูเฟิงเดินเข้าไปหยิบปากกา แต่เขาก็ต้องลำบากใจ

เพราะแฟนคลับสาวๆ เหล่านี้จ้องจะกินตับเขาชัดๆ มือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้แขนบ้าง จับมือบ้าง มีบางคนถึงขั้นล้วงมือเข้าไปในเสื้อบาส แล้วบีบหัวนมเขาเข้าเต็มรัก จนมันแข็งสู้มือขึ้นมาเลยทีเดียว

ตอนแจกลายเซ็น เขาโดนขอให้เซ็นลงบนเนินอกอวบอั๋นไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

กว่าจะฝ่าวงล้อม ‘ถ้ำแมงมุมแห่งวอเตอร์เฮาส์’ ออกมาได้ เล่นเอาเหงื่อตก จังหวะที่กำลังจะเดินหนี จู่ๆ ก็มีบราตัวหนึ่งลอยละลิ่วมาจากด้านหลัง หล่นปุลงบนหัวเขาพอดิบพอดี

เรียกเสียงฮาครื้นเครงจากคนรอบข้าง

เพื่อนร่วมทีมพากันผิวปากแซว

ซูเฟิงหันกลับไปมองกลุ่มสาวๆ ที่หัวเราะคิกคักกันอย่างสนุกสนาน เขาได้แต่ส่ายหัวยิ้มๆ เอาเข้าไป เล่นกันแบบนี้เลยนะ

เขาส่งบราเจ้ากรรมให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหญิง เพื่อตามหาเจ้าของ

พอกลับมานั่งที่ม้านั่งสำรอง เขาลูบผมตัวเอง... กลิ่นนมยังติดจมูกอยู่เลย

นี่มัน ‘ลางร้าย’ ชัดๆ

ซูเฟิงรู้สึกขนลุกซู่

เคิร์ก ฮินริช ที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบยุส่ง “โทนี่ โอกาสมาถึงแล้วนะเว้ย คืนนี้นัดสาวสักคนสิ แค่กระดิกนิ้ว พวกเธอก็พร้อมตามนายไปแล้ว”

ใจจริงเขาอยากให้ซูเฟิงรีบๆ มีแฟนไปซะ จะได้เลิกยุ่งกับสการ์เลตต์ของเขา

ซูเฟิงส่ายหน้าดิกเป็นกลองป๋องแป๋ง เขากระซิบข้างหูฮินริชว่า “ฉันเป็นคนจีนนะ วัฒนธรรมเราถือเรื่องพวกนี้มาก ฉันรับไม่ไหวหรอก...”

“ซู! ฉันอยากมีลูกกับนาย!!”

ซูเฟิงยังพูดไม่ทันจบ เสียงกรีดร้องก็ดังมาจากด้านหลัง

ซูเฟิงหันขวับไปมอง สาวน้อยผมบลอนด์ตาสีฟ้า หน้าตาสะสวย หุ่นสะบึม ดูแล้วน่าจะอายุราว 18-19 ปี กำลังตะโกนเรียกเขา

เธอมีใบหน้าราวนางฟ้าและรูปร่างระดับปีศาจ

ต่างจากสาวเอเชียที่หุ่นจะเข้าที่ตอนอายุยี่สิบกว่าๆ

สาวฝรั่งช่วงพีคสุดคือ 18-19 นี่แหละ

ซูเฟิงรีบหันกลับมา หน้าแดงก่ำ

ฮินริชเห็นแบบนั้นก็แอบยิ้มกริ่ม ใช่แล้ว โทนี่เป็นคนตะวันออก พวกเขาขี้อายหัวโบราณ ชอบเป็นฝ่ายถูกกระทำ ต่อให้สการ์เลตต์จะมีใจให้ แต่เขาก็คงไม่กล้าบุกเหมือนผู้ชายอเมริกันหรอก เดี๋ยวพอสการ์เลตต์หายเห่อ ทุกอย่างก็จบ...

คิดได้ดังนั้น ฮินริชก็ขยับเข้าไปโอบไหล่ซูเฟิง “โทนี่ เกมหน้าฉันจะกลับมาลงสนามแล้วนะ เวลาที่พวกเราจะได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาถึงแล้ว ฉันจะช่วยนายเขี่ยเจเลน โรส กระเด็นไปเอง”

ปรี๊ด!

เสียงนกหวีดดังขึ้น การแข่งขันเริ่มแล้ว

รายชื่อ 5 ตัวจริงของออร์แลนโด แมจิก: ไท รอนน์ ลู, สตีเวน ฮันท์, เทรซี แม็คเกรดี, ดรูว์ กูเดน, จูวาน ฮาวเวิร์ด

รายชื่อ 5 ตัวจริงของชิคาโก บูลส์: จามาล ครอว์ฟอร์ด, เคนดัลล์ กิลล์, เจเลน โรส, เอ็ดดี้ เคอร์รี่, ไทสัน แชนด์เลอร์

ไทสัน แชนด์เลอร์ ปัดบอลมาให้ จามาล ครอว์ฟอร์ด ได้สำเร็จ

ครอว์ฟอร์ดพาบอลข้ามแดน โค้ชคาร์ทไรท์ยืนบัญชาการข้างสนามด้วยความมั่นใจ ชัยชนะ 3 นัดรวดทำให้เขาได้รับคำชมจาก เจอร์รี่ ไรน์สดอร์ฟ เจ้าของทีม และ จอห์น แพ็กสัน ผู้จัดการทั่วไป เขาเริ่มวาดฝันถึงสัญญาระยะยาว

สถานะของเขาในบูลส์ยังไม่มั่นคงนัก เขาไต่เต้ามาจากผู้ช่วยโค้ช ป้ายคำว่า ‘ชั่วคราว’ เพิ่งถูกปลดออกไม่นาน แถมค่าจ้างยังต่ำเตี้ยเรี่ยดินที่สุดในบรรดาโค้ชทั้ง 29 ทีม

ถ้าเปิดฤดูกาลด้วยสถิติชนะ 6 หรือ 7 นัดรวด เขาก็มีอำนาจต่อรองเพื่อขอสัญญาใหม่

ในสายตาของเขา แมจิกคือทีมที่ต้องเก็บกินให้ได้ เพราะทีมนี้ประกาศตัวว่าจะทิ้งฤดูกาลไปแล้ว

สวรรค์ประทานของขวัญมาให้ หากไม่รับไว้ระวังฟ้าจะลงโทษ

ครอว์ฟอร์ดพาบอลมาแดนหน้า ดวลตัวต่อตัวกับไท รอนน์ ลู

แม้ไท รอนน์ ลู จะตัวเล็ก แต่เขามีความคล่องตัวสูงและตามตื๊อเก่ง

ครอว์ฟอร์ดหาจังหวะเจาะไม่เข้า จริงๆ เขาสามารถจ่ายยัดเข้าในได้

แต่เขาไม่ใช่พอยต์การ์ดแท้ๆ เขาคือการ์ดสายบุกติสต์แตก วิสัยทัศน์ของเขามีจำกัด เขาจึงเลือกยิงเอง... สำหรับเขา การจ่ายให้เพื่อนทำแต้มมันยากกว่าการยิงพลาดให้เพื่อนรีบาวด์

ปึ้ก!

เขามอบโอกาสทองในการแย่งรีบาวด์รุกให้แก่สองเพื่อนเกลอ เอ็ดดี้ เคอร์รี่ และ ไทสัน แชนด์เลอร์

แต่ทว่า เอ็ดดี้ เคอร์รี่ ไม่ถนัดเรื่องการรีบาวด์ ส่วนไทสัน แชนด์เลอร์ ก็โดนจูวาน ฮาวเวิร์ด เบียดบังเหลี่ยมไว้

ลูกบาสจึงตกเป็นของเทรซี แม็คเกรดี ที่พุ่งเข้าคว้าไปครอง

แม็คเกรดีได้บอลปุ๊บก็เปิดเกมสวนกลับเร็วทันที เขาพาบอลข้ามสนามโดยไม่มองเพื่อนและไม่มองคู่แข่ง

แม้เจเลน โรส จะเคยเป็นหนึ่งใน ‘5 เสือแห่งมิชิแกน’ ผู้โด่งดัง แต่เพื่อนร่วมรุ่นอีกคนอย่างจูวาน ฮาวเวิร์ด ตอนนี้ยังต้องมาเป็นลูกมือคอยสกรีนให้แม็คเกรดีเลย แถมฮาวเวิร์ดยังเป็นรองแค่คริส เว็บเบอร์ ในกลุ่ม 5 เสือ และได้สัญญา 100 ล้านดอลลาร์ก่อนเว็บเบอร์ด้วยซ้ำ

เมื่อเทียบกันแล้ว เจเลน โรส จะนับเป็นตัวอะไรได้?

แม็คเกรดีกระโดดชู้ตต่อหน้าต่อตา สิ่งเดียวที่เขาขยับขึ้นมาคือเปลือกตา

สวบ!

ที-แม็ค กดสามแต้มลงไปแบบไร้เหตุผล

ซูเฟิงที่ดูอยู่ใกล้ๆ ถึงกับตะลึง เขาอดหันไปถามฮินริชไม่ได้ “แบบนี้จะกันยังไง? กันไม่ได้หรอก”

ฮินริชคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า “วิธีเดียวที่จะหยุดแม็คเกรดีได้คือ... รอ รอให้เขายิงพลาดไปเอง”

ซูเฟิงกลอกตาบน

นี่มันปรัชญาขี้โม้ ชัดๆ

ปึ้ก!

เสียงลูกบาสกระแทกห่วงดังมาจากแดนหลัง

ครอว์ฟอร์ดส่งบอลให้กิลล์ กิลล์ส่งต่อให้เจเลน โรส โรสพยายามจะดวลเดี่ยวกับแม็คเกรดี แต่โดนช่วงแขนที่ยาวเหยียดของแม็คเกรดีรบกวน จนต้องฝืนยิงและพลาดเป้า

สองคนนี้ปกติก็ดูเก่งดีหรอก ได้ชื่อว่าเป็นมือทำแต้มเบอร์ต้นๆ ของบูลส์

แต่พอมาเจอ ‘จอมทำแต้มตัวจริง’ ก็หงอเป็นลูกแมว

พริบตาเดียว แม็คเกรดีก็พาบอลกลับมาที่แดนหน้าอีกครั้ง

เขาเลี้ยงบอลเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็วต่อหน้าซูเฟิง ก่อนที่เจเลน โรส จะทันตั้งตัว เขาก็ดีดตัวขึ้นยิงทันที เหมือนจรวดพุ่งทะยานฟ้า ทั้งเร็วและสูง แถมจังหวะปล่อยบอลไวปานสายฟ้าแลบ

สวบ!

ลงไปอีกแล้ว

สามแต้มสองลูกติด

6 : 0

ความตกตะลึงของซูเฟิงทวีคูณขึ้นไปอีก เมื่อเห็นภาพนี้ เขารู้สึกว่าช่องว่างระหว่างเจเลน โรส กับ แม็คเกรดี มันห่างชั้นยิ่งกว่าช่องว่างระหว่างเขากับเจเลน โรส เสียอีก

หันไปมองโค้ชบิล คาร์ทไรท์ ที่ข้างสนาม หน้าตาบอกบุญไม่รับเหมือนโดนใครเอาขี้ปาใส่หน้า

ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

แต่เขาจะทำอะไรได้?

เขาเริ่มตะโกนโวยวายข้างสนาม สั่งให้ครอว์ฟอร์ดส่งบอลเข้าใน

แต่ดูเหมือนจะไร้ผล ครอว์ฟอร์ดและเจเลน โรส ต่างก็ดื้อด้าน ไม่ฟังคำสั่งโค้ช

ผ่านไปไม่กี่นาที แมจิกนำห่างไป 11 แต้ม

โค้ชบิลรีบตะโกนเรียกซูเฟิง “ซู! นายลงไปดับซ่าหมอนั่นหน่อยซิ!”

หา?

ดับซ่า?

ดับซ่าแม็คเกรดีเนี่ยนะ?

...

(จบบท)