บทที่ 47 จอมทำแต้มแม็คเกรดี

“ซู ฉันแนะนำให้บุกเต็มตัว รีบนัดสการ์เลตต์ออกมาเดตด่วนๆ ฉวยโอกาสตอนที่เธอกำลังหลงนาย ทำโฮมรันให้เรียบร้อย แบบนี้ต่อให้เลิกกันทีหลัง นายก็ไม่ขาดทุน... อย่างน้อยน้องชายนายก็ได้ลิ้มรสชาติดาราหญิงกับเขาบ้าง”

“ซู เพื่อนรัก ฉันยินดีออกค่าตั๋วเครื่องบินและค่าโรงแรมให้ตลอดทริปเลยนะ ฉันรู้ว่านายกระเป๋าแห้ง แต่นายต้องสัญญานะว่ากลับมาแล้วจะเล่ารสชาติของดาราหญิงให้ฉันฟังแบบละเอียดยิบ รู้ไหมฉันยังไม่เคยเดตกับดาราเลยนะโว้ย”

“ตอนนี้เธอยื่นไมตรี มาให้แล้ว นายต้องรับไว้ให้มั่น อย่าทำให้ดาราขวัญใจของพวกเราผิดหวังนะ”

“ฉันดูหนังเธอมาแล้ว เธอต้องพานายขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดได้แน่ๆ...”

“ฉันว่าเธอจะเป็นมาริลีน มอนโร ยุคใหม่ ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะเว้ย ซู นายโชคดีชิบหาย...”

“...”

บนรถบัสที่มุ่งหน้าสู่ ‘วอเตอร์เฮาส์ เซ็นเตอร์’ในออร์แลนโด ซูเฟิงกลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของทีม เอ็ดดี้ เคอร์รี่, ไทสัน แชนด์เลอร์, เอ็ดดี้ โรบินสัน และ เคนดัลล์ กิลล์ ต่างรุมล้อมซูเฟิงและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

ความเห็นของพวกเขาเป็นเอกฉันท์: อย่าปล่อยให้เนื้อหงส์ชิ้นงามหลุดลอยไป นั่นคือเทพธิดาเซ็กซี่แห่งฮอลลีวูดที่มีแฟนคลับนับล้าน หลายคนยอมบินข้ามประเทศเพื่อแค่ได้ถ่ายรูปคู่กับเธอ แต่นายมีโอกาสได้เดตกับเธอ ทำไมจะไม่คว้าไว้ล่ะ?

เรื่องแบบนี้เอาไปคุยโวได้ยันลูกบวช

ซูเฟิงได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ เขาไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้

ตอนนั้นเอง สกอตตี พิพเพน พี่ใหญ่ของทีมเดินเข้ามา ซูเฟิงมองเขาด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ หวังว่าผู้นำห้องแต่งตัวผู้เคร่งขรึมจะช่วยหยุดเรื่องไร้สาระพวกนี้ให้

แต่ที่ไหนได้ พิพเพนเดินเข้ามาตบไหล่ซูเฟิง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ฉันแนะนำให้พกยาติดตัวไปด้วยในการเดตครั้งแรก ดาราฮอลลีวูดเรื่องมากจะตาย ถ้านายสภาพร่างกายไม่พร้อมจนฟอร์มตก มีหวังโดนเทตั้งแต่นัดแรก นายต้องมั่นใจว่าตัวเองอยู่ในสภาพพร้อมรบและคึกคักที่สุดตลอดเวลา!”

หือ?

ซูเฟิงตกตะลึง

นี่คือคำแนะนำจากประสบการณ์ตรงเรอะ?

“อ้อ เครื่องป้องกันที่ดีก็สำคัญนะ สการ์เลตต์เป็นสาวผิวขาว ฉันแนะนำแบบผิวไม่เรียบ! แบบปุ่มไม่เวิร์ก!”

พิพเพนคือผู้เชี่ยวชาญตัวจริง

ซูเฟิงอดคิดในใจไม่ได้: สมฉายา ‘พี่รอง’

หลังจากพิพเพนเปิดประเด็น เหล่าเพื่อนร่วมทีมผู้หวังดีก็พากันแชร์ประสบการณ์กันยกใหญ่ แถมลงลึกระดับปฏิบัติการ

เอ็ดดี้ เคอร์รี่ แนะนำให้ตัดเล็บให้สั้นกุดและตะไบให้มน ก่อนเดตต้องขูดฝ้าบนลิ้นให้สะอาดเพื่อลมหายใจสดชื่น

กิลล์แนะนำให้ใส่กางเกงหลวมๆ และย้ำความสำคัญของการเล้าโลม บอกว่าอย่าใจร้อน กับดาราต้องมีความอดทน!

ไทสัน แชนด์เลอร์ ถึงขั้นจับมือซูเฟิงมาสอนบริหารนิ้วเพิ่มความคล่องตัว...

ซูเฟิงเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าทีมบูลส์นี่มันแหล่งรวมยอดฝีมือชัดๆ

แถมยังมีน้ำใจงาม แบ่งปันเคล็ดวิชาลับให้แบบไม่มีกั๊ก

เคิร์ก ฮินริช นั่งอุดหูแน่นอยู่ที่เบาะหลังสุด แต่เสียงก็ยังเล็ดลอดเข้ามา... เขาอยากจะบ้าตาย

ในฐานะแฟนคลับสการ์เลตต์ เขารู้สึกเหมือนกำลังโดนแย่งแฟน ต่อหน้าต่อตา!

แต่เขาไม่มีสิทธิ์โกรธ

แฟนคลับทิพย์อย่างเขา จะเอาสิทธิ์อะไรไปโกรธล่ะ

สุดท้าย โค้ชคาร์ทไรท์ต้องเข้ามาเบรกวงสนทนา “หนุ่มๆ พอก่อนเถอะ คืนนี้เรามีแข่งนะ แถมคู่แข่งของซูคือ ‘เทรซี แม็คเกรดี’ เชียวนะ เขาคงไม่อ่อนโยนเหมือนสการ์เลตต์หรอก”

“พวกนายน่าจะสอนวิธีรับมือที-แม็คให้เขามากกว่า”

โค้ชคาร์ทไรท์พูดติดตลก

ไทสัน แชนด์เลอร์ ยักไหล่ “วิธีเดียวที่ผมสอนเขาได้เวลาเจอที-แม็คคือ: อย่าไปยั่วโมโหพี่แกเด็ดขาด”

“เขาคือการ์ดอันดับหนึ่งของลีก เป็นจอมทำแต้มระดับปีศาจ”

แชนด์เลอร์พูดจาตัดกำลังใจกันเห็นๆ

แต่แปลกที่ไม่มีใครในทีมบูลส์คัดค้านเลยสักคน

แสดงให้เห็นว่าแม็คเกรดีเก่งกาจขนาดไหนในสายตาพวกเขา

และในทางกลับกัน ก็สะท้อนให้เห็นว่าใจสู้ของทีมบูลส์ชุดนี้มันต่ำเตี้ยเรี่ยดินแค่ไหน

ดีเอ็นเอผู้ชนะไม่มีหลงเหลืออยู่เลย

...

“กังฟูจีน? ซูเปอร์ฮีโร่? ผู้ชายที่เติมเต็มจินตนาการของสการ์เลตต์?”

เทรซี แม็คเกรดี นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นฟลอริดาในห้องแต่งตัว พาดหัวข่าวเกี่ยวกับรุกกี้บูลส์ชื่อซูเฟิงสะดุดตาเขามาก

แววตาที่ดูง่วงงุนของแม็คเกรดีฉายแววสงสัยใคร่รู้ แต่พอเห็นว่าซูเฟิงคว้าตำแหน่งรุกกี้ยอดเยี่ยมประจำสัปดาห์ของสายตะวันออก เขาก็แปลกใจ ฝั่งตะวันออกมี ‘เดอะ โชเซิน วัน’ เลอบรอน เจมส์ อยู่ไม่ใช่เหรอ?

ในบรรดารุกกี้รุ่นนี้ คนที่ดังที่สุดย่อมหนีไม่พ้นเลอบรอน เจมส์

เจมส์มีอิทธิพลสื่อหนุนหลังมหาศาล สื่อทุกสำนักต่างประโคมข่าว และมักจะยกเขาไปเทียบชั้นว่าเป็น ‘ว่าที่ผู้ปกครองลีก’ คนต่อไป โดยข้ามหัว ‘4 สุดยอดชูตติ้งการ์ด’ ไปเทียบกับจอร์แดนโดยตรง

การอวยไส้แตกแบบนี้ แน่นอนว่าทำให้คนอย่างแม็คเกรดีหมั่นไส้

รุกกี้หน้าใหม่ เพิ่งเข้าลีกก็คิดจะข้ามหัวรุ่นพี่แล้ว จะครองลีกงั้นเหรอ? ใครฟังแล้วจะชอบใจ?

NBA ไม่ต้อนรับคนอวดดีเบอร์นั้นหรอก

ดังนั้น พอเห็นซูเฟิงแย่งรางวัลรุกกี้ยอดเยี่ยมไปจากเจมส์ได้ แม็คเกรดีก็แอบสะใจลึกๆ มีคนมาดับซ่าเจมส์บ้างก็ดีเหมือนกัน

“เทรซี คืนนี้จัดหนักสั่งสอนไอ้เด็กใหม่นั่นหน่อยนะ ตอนนี้มันดังกว่าสตาร์ NBA ซะอีก” ‘ดรูว์ กูเดน’ ฟอร์เวิร์ดของทีมเดินเข้ามาคุยด้วย

“แต่ระวังตัวหน่อยนะ ตอนสั่งสอนมันต้องดูจังหวะดีๆ หมอนี่สู้เก่งชะมัด ฉันดูคลิปวงจรปิดแล้ว โคตรโหดเลย สู้กับโจรมีมีดสองคนได้สบายๆ”

กูเดนค่อนข้างสนใจข่าวพวกนี้

แม็คเกรดีตอบรับในลำคอเบาๆ แล้วหลับตาลงพักผ่อน ทุกคนรู้ดีว่านี่คือกิจวัตรของเขา เขาชอบงีบหลับก่อนแข่ง แล้วตื่นมาฆ่าล้างบางในสนาม

ฤดูกาลนี้ ออร์แลนโด แมจิก ไม่มีเป้าหมายเรื่องอันดับ แม้เพิ่งเริ่มฤดูกาล แต่ทุกคนรู้กันดีว่าทีมกำลังเข้าสู่โหมดสร้างใหม่

เดิมทีพวกเขาวาดฝันจะสร้างคู่หูมหากาฬ แม็คเกรดี-ฮิลล์ ถึงขนาดยอมดึงตัวแม็คเกรดีมาจากโทรอนโตเพื่อมาเป็นลูกมือให้ฮิลล์

แต่กลายเป็นว่าพอแม็คเกรดีมาถึง ‘แกรนต์ ฮิลล์’ ก็เจ็บยาวจนปิดเทอม และเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น

ในขณะที่แม็คเกรดีพัฒนาฝีมือแบบก้าวกระโดด คว้าตำแหน่งดาวซัลโว และกลายเป็นซูเปอร์สตาร์เต็มตัว

เทียบกันแล้ว แกรนต์ ฮิลล์ ที่เคยเป็นความหวัง กลายเป็นสัญญาขยะที่ถ่วงทีมไว้

ฤดูกาลนี้ แมจิกจึงปล่อยให้แม็คเกรดีฉายเดี่ยวตามใจชอบ

...

เมื่อซูเฟิงมาถึงวอเตอร์เฮาส์ เซ็นเตอร์ เขาก็เริ่มวอร์มอัพทันที ตอนนี้เขามุ่งมั่นแต่เรื่องความแข็งแกร่ง ไม่ได้คิดเรื่องฉวยโอกาสสานสัมพันธ์กับสการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน อย่างที่เพื่อนยุเลย

เพื่อนร่วมทีมกลัวว่าความรักของดาราสาวจะมาไวไปไว เพราะผู้หญิงสวยมักใจโลเล ยิ่งเป็นดาราด้วยแล้วยิ่งน่าห่วง

แต่ซูเฟิงไม่กังวลสักนิด

ก็สการ์เลตต์เป็นฝ่ายจีบเขา

ไม่ใช่เขาจีบสการ์เลตต์สักหน่อย

จะต้องให้เขาไปนั่งส่งข้อความหรือเขียนจดหมายรักหาเธอทุกวันหรือไง?

...

(จบบท)