บทที่ 15 คนเก่งต้องเก็บไว้ใช้ในเวลาสำคัญ

เกร็ก โปโปวิช ระมัดระวังเป็นอย่างมากเสมอในเรื่องการดราฟต์ หากเขาไม่พบผู้เล่นที่มีศักยภาพโดดเด่นในการดราฟท์ เขาจะถือว่าเป็นการเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์

ด้วยเหตุนี้ สเปอร์สจึงมักจะสร้างเซอร์ไพรส์ได้เสมอในการดราฟต์รอบสอง

สำหรับเขา อันดับที่ 37 ถือว่าสูงมาก และซูเฟิงดูไม่คุ้มค่าตัวขนาดนั้น อย่าลืมนะว่าโทนี่ พาร์กเกอร์ ได้มาในอันดับที่ 28 ส่วนจิโนบิลี ได้มาในอันดับที่ 57 โน่น

ไอ้หนูหน้าใหม่ที่แค่รู้วิธีวิ่งหาช่องกับยิงลูกได้นิดหน่อยคนนี้ จะเก่งกว่าสองคนนั้นเชียวหรือ?

โปโปวิชไม่เห็นด้วย

ในขณะเดียวกัน ซูเฟิงกำลังตามประกบ ‘ฮอร์ฟอร์ด’ อย่างกัดไม่ปล่อย

ฮอร์ฟอร์ดมีร่างกายที่ยอดเยี่ยม พลังระเบิดสูง พละกำลังและความเร็วก็อยู่ในเกณฑ์ดี เขาเป็นผู้เล่นสไตล์เน้นร่างกายในสมัย NCAA แต่ทักษะของเขาค่อนข้างธรรมดา จุดอ่อนสำคัญคือฝ่ามือเล็กเกินไป ซึ่งไม่สมส่วนกับความสูง 195 เซนติเมตร ทำให้การคอนโทรลบอลไม่ดีพอ เมื่อเจอแรงปะทะหนักๆ มักจะทำบอลหลุดมือได้ง่าย

ผู้ช่วยโค้ชรอน อดัมส์ ของบูลส์ ไม่ชอบสไตล์การเล่นเกมรับของซูเฟิง ในสายตาของเขา ซูเฟิงมีเทคนิคการป้องกันที่พื้นๆ แถมความอึดยังมีจำกัด ทำไมถึงไม่ทุ่มเทแรงทั้งหมดไปที่เกมรุก? จะมาเสียเวลากับเรื่องไร้ประสิทธิภาพแบบนี้ทำไม

และที่สำคัญที่สุด เขาเคยเตือนไปแล้ว แต่ซูเฟิงกลับไม่ฟัง รุกกี้หัวแข็งที่ไร้วินัยแบบนี้ สมควรถูกจับดองเค็มไว้ข้างสนามไม่ใช่หรือไง?

มิเช่นนั้น ต่อไปใครจะยังฟังคำสั่งเขา?

นี่เป็นครั้งแรกที่อดัมส์ได้คุมทีมขัดตาทัพ เขาจึงวางก้ามใหญ่โตพอสมควร

แต่ทว่า ตอนนี้บิล คาร์ทไรท์ นั่งอยู่ข้างสนาม และเขากลับชื่นชมความมุ่งมั่นของซูเฟิง เขาไม่จำเป็นต้องใช้วิธีกดหัวผู้เล่นเพื่อสร้างบารมี และในมุมมองของเขา ชูตติ้งการ์ดตัวหลักของทีมอย่าง ‘จามาล ครอว์ฟอร์ด’ และ ‘เจเลน โรส’ ต่างก็มีเกมรับที่ย่ำแย่

ดังนั้น การที่ซูเฟิงแสดงความกระหายในเกมรับออกมาขนาดนี้ จึงถือเป็นเรื่องดี

ในสนาม ฮอร์ฟอร์ด การ์ดตัวเก่งจากมหาวิทยาลัยบริกแฮม ยังได้บอล ร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก

เมื่อถูกซูเฟิงตามตื๊อ เขาจึงขยับเท้าหลอกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วระเบิดพลังพุ่งตัวออกไป

ในวินาทีที่เขาปลดปล่อยพรสวรรค์ออกมา พลังระเบิดที่ซูเฟิงได้รับมาจาก ‘ลิตเติ้ล ลอร์ด’ อมาเร่ สเตาเดไมร์ ก็ตื่นตัวขึ้นภายในร่างกาย ทันทีทันใดนั้น ซูเฟิงก็ดูดซับค่าพลังเพิ่มมาได้อีก 2 แต้ม

ค่าพรสวรรค์ด้านพลังระเบิดของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ฮอร์ฟอร์ดไม่รู้ตัวเลยสักนิด เขาเลี้ยงบอลพุ่งเข้าในอย่างรวดเร็ว แล้วหักเปลี่ยนทิศทาง

เขาคิดว่าจะหลอกซูเฟิงได้สำเร็จ

แต่เป้าหมายของซูเฟิงไม่ใช่การล็อกตายคู่ต่อสู้ แต่คือการดูดซับพรสวรรค์

ซูเฟิงพุ่งเข้าใส่ราวกับหมาบ้า เขาไม่ได้ป้องกันที่ลูกบอล แต่ป้องกันที่ตัวคน

ฮอร์ฟอร์ดเริ่มลนลาน เขาพยายามหมุนตัวหลบอย่างคล่องแคล่ว... จังหวะที่เขาหมุนตัว พรสวรรค์ด้านความคล่องตัวก็ถูกปลดปล่อยออกมา และพรสวรรค์ความคล่องตัวที่ซูเฟิงคัดลอกมาจาก ‘ไมตี้ เมาส์’ เดม่อน สเตาเดไมร์ ก็ตอบสนองทันที ดูดซับมาได้อีก 2 แต้ม

ค่าความคล่องตัวพุ่งทะยานขึ้นเป็นเส้นตรง

ซูเฟิงดีใจจนแทบกระโดดโลดเต้น

เขาพุ่งเข้าใส่ฮอร์ฟอร์ดอีกครั้ง

การป้องกันแบบกัดไม่ปล่อยของซูเฟิงทำลายจังหวะของฮอร์ฟอร์ดจนพังพินาศ เขาจำต้องฝืนกระโดดหมุนตัวยิง ... ผลคือลูกบาสลอยข้ามห่วงออกหลังไปดื้อๆ

แอร์บอล !

“ป้องกันได้สวย”

บิล คาร์ทไรท์ ปรบมือชมเชยจากม้านั่งสำรอง

เสียงปรบมือนั้นบาดลึกเข้าไปในใจของรอน อดัมส์ แบบนี้บารมีฉันจะเหลืออะไร?

ซูเฟิงมันร้ายกาจจริงๆ ไม่เห็นหัวฉันเลยสักนิด ทำไมต้องเล่นเกมรับถวายหัวขนาดนั้นด้วย ตั้งใจจะหักหน้าฉันหรือไง?

อดัมส์เป็นคนใจแคบ เขาเริ่มเกลียดขี้หน้าซูเฟิงมากขึ้นเรื่อยๆ

หน้าจอโทรทัศน์ เกร็ก โปโปวิช ขมวดคิ้วอีกครั้ง เขาหันไปพูดกับผู้ช่วยว่า “เกมรับของเจ้าหนูนี่น่าสนใจแฮะ เขาจ้องจะเล่นงานคน ไม่ได้จ้องลูกบอล เหมือนจะเข้าถึงแก่นแท้ของการป้องกันคนยังไงยังงั้น”

ผู้ช่วยพยักหน้า ในใจคิดว่า ไอ้เด็กใหม่นี่มันเก่งขนาดนั้นเชียวหรือ?

สลับฝั่งบุก ฮอร์ฟอร์ดที่กำลังอับอายขายขี้หน้าตามประกบซูเฟิงแจ เขาพัวพันกับซูเฟิงไม่ห่าง

เมื่อซูเฟิงเร่งความเร็วสลัดหนี ฮอร์ฟอร์ดก็พุ่งเข้าชนอย่างแรง ปลดปล่อยพละกำลังทั้งหมดออกมา เขาต้องการสั่งสอนบทเรียนให้ซูเฟิง แต่ซูเฟิงกลับฉวยโอกาสที่เขาปล่อยพลังออกมาเต็มที่ ดูดซับค่าพละกำลังไปได้อีก 1 แต้ม

ตอนนี้ค่าพละกำลังของซูเฟิงอยู่ที่ 87 ซึ่งแทบไม่ด้อยไปกว่าฮอร์ฟอร์ดเลย

เมื่อฮอร์ฟอร์ดพุ่งเข้ามาชนอีกครั้ง ซูเฟิงก็เบรกกะทันหัน แล้ววิ่งย้อนกลับ... สลัดฮอร์ฟอร์ดหลุดไปได้ทันที เขาไปโผล่ที่ยอดเส้นสามแต้ม

Nice move!

โปโปวิชที่อยู่หน้าทีวีเผลอหลุดปากชมออกมา

ซูเฟิงรับบอลที่ฮินริชจ่ายมาให้อย่างรู้ใจที่เส้นสามแต้ม ไร้ตัวประกบ เขาตั้งป้อมยิงอย่างผ่อนคลาย... สวบ!

ลงไปอีกแล้ว!

สถานการณ์ที่ได้เปรียบของสเปอร์สเริ่มสั่นคลอนจากการลงสนามของซูเฟิง

โปโปวิชคิดในใจว่า คงต้องส่งจิโนบิลีลงไปจัดการแล้วล่ะมั้ง

แต่ผู้ช่วยโค้ชที่คุมทีมข้างสนามยังขาดประสบการณ์และการแก้เกมเฉพาะหน้า เขาตะโกนสั่งฮอร์ฟอร์ด ให้เล่นดุดันกว่าเดิม

เขายังเชื่อว่าผู้เล่นชุดนี้ดีพอที่จะทำลายคู่หูซูเฟิง-ฮินริชได้

เมื่อโปโปวิชเห็นทางทีวีว่าโทนี่ พาร์กเกอร์ ยังคงส่งบอลให้ฮอร์ฟอร์ดเล่นต่อ โค้ชจอมเกรี้ยวกราดก็สบถลั่นบ้าน “ไอ้พวกสมองหมาปัญญาควายเอ้ย!”

ถ้าเขาอยู่ที่สนาม ป่านนี้ทั้งโทนี่ พาร์กเกอร์ และผู้ช่วยโค้ช คงโดนด่าจนหูชาไปแล้ว

ในสนาม ฮอร์ฟอร์ดรับบอล

เขาเกลียดซูเฟิงเข้ากระดูกดำ เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้ซูเฟิงเป็นบันไดเหยียบขึ้นไปสร้างชื่อเสียง

แต่ผ่านไปแค่สองเพลย์ เขากลับกลายเป็นบันไดให้ไอ้ขี้ก้างคนนี้เหยียบข้ามหัวไปซะงั้น

ดังนั้น ครั้งนี้เขาจึงตัดสินใจใช้กำลังเข้าหักหาญ

เขาหันหลังให้ซูเฟิง แล้วกระแทกเข้าใส่อย่างแรง... รูปร่างของซูเฟิงใหญ่กว่าเขานิดหน่อย แม้กล้ามเนื้อจะไม่ชัดเท่า แต่ด้วยค่าพลัง 87 ที่สูสีกัน

การกระแทกครั้งแรกของฮอร์ฟอร์ดจึงไม่ทำให้ซูเฟิงขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

กลับเป็นตัวฮอร์ฟอร์ดเองที่เสียจังหวะการครองบอลเพราะมือเล็ก

ซูเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกเซ็งนิดๆ ทำไมนายไม่ใช้พลังระเบิดกับความคล่องตัวล่ะ? พละกำลังนายมันไม่พอให้ฉันดูดซับแล้วนะเพื่อน

คิดได้ดังนั้น ซูเฟิงจึงตัดสินใจถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว

การถอยฉากนี้...

ทำให้โปโปวิชตาเป็นประกาย สัญชาตญาณเกมรับเฉียบขาดมาก

ไม่ใช่แค่ป้องกันคนอย่างเดียว แต่ยังรู้จักปล่อยว่างเพื่อทำลายจังหวะคู่ต่อสู้ด้วย

ฮอร์ฟอร์ดเมื่อเห็นว่าดันไม่ไป ก็จำต้องพลิกตัวกลับมา แล้วพุ่งตัวไปข้างหน้าเต็มแรง พลังระเบิดและความเร็วถูกรีดออกมาจนหมด... จังหวะนี้เอง ซูเฟิงก็พุ่งสวนเข้าไปประกบชิด... ปึ้ก!

วินาทีที่ร่างกายปะทะกัน ซูเฟิงดูดซับค่าพลังระเบิดได้เพิ่มอีก 1 แต้ม

แต่จังหวะนั้น ฮอร์ฟอร์ดถูกหยุดการเคลื่อนที่โดยสมบูรณ์ ขณะที่เขากำลังจะเก็บลูก ฮินริชก็โฉบเข้ามาตบลูกบาสหลุดจากมือ

ซูเฟิงออกตัววิ่งทันที ฮินริชจ่ายบอลสวนกลับเร็ว

ซูเฟิงพาบอลขึ้นหน้า โทนี่ พาร์กเกอร์ วิ่งเข้ามาซ้อนเพื่อป้องกัน ซูเฟิงก้มตัวเร่งความเร็วฝ่าไปสองก้าว ก่อนจะจ่ายออกข้างให้ฮินริชที่วิ่งเติมขึ้นมา

ฮินริชรับบอลแล้วกระโดดขึ้นยิงทันที... สวบ!

สามแต้มลงไป

บูลส์พลิกขึ้นนำ

ปรี๊ด!

สเปอร์สต้องขอเวลานอกทันที

ซูเฟิงลงมาปุ๊บก็เปลี่ยนสถานการณ์ของเกมได้ปั๊บ เขาและฮินริชเข้าขากันอย่างกับคู่หูรู้ใจ

เมื่อซูเฟิงเดินไปไฮไฟว์กับฮินริชในสนาม

บิล คาร์ทไรท์ ก็หันไปถามรอน อดัมส์ ว่า “ทำไมก่อนหน้านี้ไม่ส่งซูลงล่ะ?”

รอน อดัมส์ หน้าเสีย อึกอักตอบไม่ถูก

ขณะที่เขากำลังจะโกหกแก้ตัว คาร์ทไรท์ก็ตบไหล่เขาเบาๆ “ทำได้ดีมาก เราต้องเก็บคนเก่งไว้เซอร์ไพรส์คู่แข่งในเวลาสำคัญแบบนี้แหละ อาวุธลับอย่างซูต้องเอามาใช้ในเกมชี้ชะตาเท่านั้น”

พอคาร์ทไรท์พูดแบบนี้ รอน อดัมส์ ก็ถอนหายใจโล่งอก เออว่ะ มองแบบนี้ก็ได้นี่หว่า

“ใช่ครับ ผมก็คิดแบบนั้นแหละ” อดัมส์รีบเออออห่อหมก

ในขณะเดียวกัน หน้าจอโทรทัศน์ เกร็ก โปโปวิช ก็เปรยออกมาว่า “ไอ้เด็กดราฟต์อันดับ 37 นี่น่าสนใจแฮะ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่บูลส์เริ่มตาถึงรู้จักขุดเพชรในตมแบบนี้?”

ทัศนคติที่โปโปวิชมีต่อซูเฟิงเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

...

(จบบท)