ตอนที่ 57 : เทคนิคการเก็บเกี่ยวของแรนช์

ฝีเท้าของแรนช์เป็นเหมือนสายลมที่ลอยอ้อยอิ่ง ร่างของเขาดูพร่ามัวในแสงสลัวๆ ของทางเดิน ราวกับว่าเขาคือผู้ส่งสารที่โผล่มาจากปลายด้านมืดสุดของโถงทางเดิน

แตกต่างจากนักเรียนปีศาจส่วนใหญ่ รูปลักษณ์ปีศาจของแรนช์นั้นปีสีขาวทั้งหมด ดูสง่างามและไม่เป็นอันตราย เหมือนกับปีศาจที่เชี่ยวชาญทางการแพทย์เป็นพิเศษหรือไม่ก็สายสนับสนุน

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของบาเชลนักเรียนปีศาจผู้โชคดีที่ถูกแรนช์และไฮพีเรียนหยุดไว้ ประกายแสงสีขาวบริสุทธิ์ในขุมนรกแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดและความไม่สอดคล้องกันอย่างสุดโต่ง

เพราะบาเชลในฐานะเหยื่อรู้ดีว่าปีศาจสีขาวตนนี้เคยทำเรื่องบ้าคลั่งและชั่วร้ายแบบไหนมาก่อนตอนอยู่ในห้องสอบ!

“เจ้าวิ่งทำไม”

แรนช์ยืนอยู่ข้างๆ นักเรียนปีศาจบาเชล น้ำเสียงที่เป็นมิตรของเขาราวกับสายลมที่พัดผ่านทะเลสาบอย่างแผ่วเบา แต่ยังคงให้ความรู้สึกจริงจังบางอย่างที่ไม่สามารถสั่นคลอนได้

ทำไมเจ้าถึงยังกล้ามาถามข้าอีก?

ทันทีที่บาเชลได้ยินคำถามของแรนช์ ประกายความโกรธก็ฉายแววอย่างไม่สามารถควบคุมได้ในรูม่านตาของเขา ฟันของเขาถึงกับส่งเสียงเอี๊ยดเล็กน้อยเพราะเขากัดมันแน่นเกินไป!

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าสารเลวนี่ เขาคงใช้เวลาสองชั่วโมงไปกับการสอบอย่างสงบและได้รับเหรียญหน่วยกิตอย่างน้อยหนึ่งเหรียญไปแล้ว!

และตอนนี้เขาต้องติดอยู่ในโถงทางเดินที่โคตรจะอันตราย ซึ่งเขาอาจเผชิญกับภัยคุกคามความตายได้ทุกเมื่อ

แต่ความโกรธที่กำลังพลุ่งพล่านในหัวใจของบาเชลก็ดับลงทันทีด้วยความกลัวและความปรารถนาที่จะเอาชีวิตรอด

ถ้าเขาต้องการมีชีวิตรอดต่อไป คนที่อยู่แค่เพียงระดับสองจะต้องไม่เข้าไปยุ่งกับสองสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้า ไม่ว่าเขาจะมีจิตใจเข้มแข็งขนาดไหนก็ตาม

ความมีสติและความปรารถนาที่จะเอาชีวิตรอดนี้เป็นสาเหตุว่าทำไมเขาถึงสามารถอยู่รอดมาได้จนถึงขณะนี้ แถมยังสามารถหลบหนีจากสายตาของผู้คุมสอบปีศาจสองคนนั้นได้อีกด้วย

“ถ้าเจ้าไม่มีเหรียญหน่วยกิตและถูกคณบดีที่กำลังตรวจตราบริเวณโถงทางเดินพบเห็นระหว่างที่มีชั้นเรียน เจ้าจะถูกไล่ออกทันที!”

บาเชลไม่มีเวลาอธิบายมากเกินกว่านี้ เขาแค่มองไปยังทั้งสองด้านของทางเดินด้วยความตื่นตระหนกขณะพูดกับแรนช์ ราวกับบอกเป็นนัยๆ ว่าให้ช่วยรีบปล่อยเขาไปเสียที เขาจะได้ไปหาห้องเรียนใหม่

แรนช์มองไปยังท่าทีตื่นตระหนกของบาเชล แม้ว่าเขาจะยังคลุมเครือกับคำตอบของอีกฝ่าย แต่เขาก็เข้าใจคร่าวๆ แล้วว่าทำไมนักเรียนปีศาจคนอื่นๆ ถึงต้องวิ่งหน้าตั้งเข้าไปในห้องเรียนที่ดูคุกคามถึงชีวิตมากกว่าที่จะอยู่ในโถงทางเดิน

“เจ้าต้องการสิ่งนี้ใช่ไหม”

แรนช์หยิบเหรียญสองสามเหรียญที่ดูเหมือนทำจากทองคำดำออกมาจากกระเป๋า โบกไปมาต่อหน้าของบาเชลพร้อมกับเอ่ยถาม

เหรียญในมือของเขามีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณครึ่งนิ้ว ถูกสร้างขึ้นมาอย่างดีและมีความหนา ให้ความรู้สึกหนักแน่นเมื่อถืออยู่ในมือ

สีดำเข้มสามารถสะท้อนแสงสีแดงสลัวๆ ของโถงทางเดินได้ มันดูราวกับหินหนืดในขุมนรก มีอักษรรูนอันแน่นหนาสลักอยู่รอบๆ ตราสัญลักษณ์ของสถาบันปีศาจตรงกลางเหรียญ ซึ่งสลักโดยใช้เวทมนตร์ปีศาจ ทำให้ไม่สามารถปลอมแปลงได้

แรนช์เดาว่านี่ควรเป็นเหรียญหน่วยกิตที่บาเชลพูดถึง แต่ก็ไม่เหมาะที่จะถามอีกฝ่ายโดยตรงว่า “ใช่” ไอ้นี่ไหม ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนคำถาม

“?!!”

บาเชลจ้องมองไปที่แรนช์ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สงสัยว่าทำไมแรนช์ถึงมีเหรียญหน่วยกิตมากมายขนาดนี้!

แต่สุดท้ายเขาก็ยังพยักหน้าอย่างแรง

แรนช์เข้าใจหลังจากได้เห็นปฏิกิริยาของบาเชล

เหรียญเหล่านี้ถูกรวบรวมมาจากศพของนักเรียนปีศาจเมื่อตอนที่พวกเขาออกจากห้องสอบปีศาจ ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการที่นักฆ่าล่องหนไฮพีเรียนกลายมาเป็นหัวขโมยและค้นหาเหรียญทองได้อย่างมีประสิทธิภาพ

“บอกข้อมูลของสถาบันทั้งหมดที่เจ้ารู้มา แล้วข้าจะให้เหรียญหน่วยกิตกับเจ้า ขอตกลงนี้เป็นยังไง?”

แรนช์โยนเหรียญหน่วยกิตไปให้ไฮพีเรียนก่อนเพื่อความปลอดภัยของเธอ จากนั้นจึงหยิบอีกเหรียญขึ้นมา ผ่านแสงที่สะท้อนจากมัน เขามองไปยังบาเชลแล้วถาม

“ได้แน่นอน!”

บาเชลพยักหน้าอย่างรวดเร็วและยอมรับข้อตกลงแทบจะทันที

โดยทั่วไปแล้วข้อตกลงระหว่างปีศาจนั้นค่อนข้างน่าเชื่อถือ แถมชายที่นามว่าบาเชลผู้นี้ยังมีลักษณะท่าทีของชนชั้นสูงเล็กน้อย เกรงว่าเขาคงจะเป็นลูกหลานผู้สูงศักดิ์ของโลกปีศาจในยุคนี้ สำหรับปีศาจ การปฏิบัติตามข้อตกลงยังหมายถึงการปกป้องชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล

“งั้นก็มาเริ่มกันเถอะ แต่เพื่อประหยัดเวลา เจ้าต้องเริ่มด้วยสิ่งสำคัญเกี่ยวกับกฎข้อบังคับ เจ้าสามารถกล่าวข้ามได้ทันทีที่ข้าขอให้เจ้าข้าม”

แรนช์ดีดเหรียญหน่วยกิตที่เขาสัญญาไว้ไปให้บาเชลด้วยนิ้วหัวแม่มือพร้อมกับกล่าวออกมา

เพื่อป้องกันไม่ให้บาเชลตระหนักว่าเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับกฎของสถาบันแห่งนี้ แรนช์จึงเลือกที่จะปล่อยให้บาเชลเริ่มอธิบายจากความคิดของเขาเอง

“เอาล่ะ”

บาเชลจ้องไปยังเหรียญหน่วยกิต กังวลว่าคณบดีอาจจะโผล่มาได้ทุกเมื่อ เขาจึงรีบพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว

“เจ้าสามารถรับเหรียญหน่วยกิตได้จากการผ่านหลักสูตรในห้องเรียนสำเร็จ ในช่วงเวลาอื่นเจ้าต้องใช้เหรียญหน่วยกิตจำนวนมากเพื่อความอยู่รอดในสถาบันแห่งนี้”

“ห้องเรียนซึ่งมีวิธีการสอนและการสอบอันหลากหลาย ล้วนเป็นสถานที่ที่เจ้าต้องเสี่ยงชีวิตในการเรียนรู้ ส่วนพื้นที่อเนกประสงค์ เช่น ห้องสมุด ร้านอาหาร และสถานพยาบาล โดยทั่วไปไม่มีอันตรายแต่แค่ต้องเสียเหรียญหน่วยกิต”

“สถาบันเปิดทำการเรียนการสอนตอนกลางคืนเพียงแค่สิบสองชั่วโมงต่อวัน มีชั้นเรียนห้าครั้ง ครั้งละสองชั่วโมง และช่วงพักสามสิบนาทีอีกสี่ครั้ง เฉพาะช่วงพักสามสิบนาทีเท่านั้นที่โถงทางเดินซึ่งนำไปยังห้องเรียนจะเชื่อมต่อกับพื้นที่อเนกประสงค์ ทุกเช้าเวลาหกโมง เจ้าต้องจ่ายอย่างน้อยห้าเหรียญหน่วยกิตให้กับทางสถาบัน และจะได้รับห้าหน่วยกิตจากการเรียนในหนึ่งวัน หากเจ้าสะสมหน่วยกิตจากการเรียนครบสี่พันแปดร้อยหน่วยกิต เจ้าสามารถขอสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเส้นทางสู่นรกได้ ซึ่งจะได้รับประกาศนียบัตรปีศาจ…”

แรนช์พยักหน้าถี่ๆ ขณะฟังคำพูดของบาเชล

ตอนนี้เขาเข้าใจกฎพื้นฐานของการดำเนินการภายในสถาบันแห่งนี้แล้ว

แม้ว่าสถาบันเส้นทางสู่นรกแห่งนี้ดูเหมือนจะอยู่ภายในอาคารเดียวกันทั้งหมด แต่อันที่จริงแล้วมีการเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินที่ซับซ้อนจำนวนนับไม่ถ้วน ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาที่กำหนด ทำให้แม้แต่นักเรียนคนเก่าๆ ก็ยังประสบปัญหากับการเคลื่อนตัวไปยังสถานที่ที่ต้องการอย่างรวดเร็ว

ป้ายบนประตูของห้องเรียนที่สามารถรับเหรียญหน่วยกิตได้จะมีลวดลายที่แตกต่างกันสลักไว้ เพื่อแสดงถึงความยากของห้องเรียนในปัจจุบัน ต่ำสุดคือหนึ่ง และสูงสุดคือสาม ระดับความยากยังเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำของเหรียญหน่วยกิตที่จะได้รับหลังจากผ่านสำเร็จอีกด้วย

ตัวอย่างเช่น หากความยากของห้องสอบปีศาจก่อนหน้านี้คือหนึ่ง จำนวนเหรียญหน่อยกิตที่คุณจะได้รับแน่นอนคือหนึ่งเหรียญหลังจากผ่านสำเร็จ หากคุณบรรลุผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม คุณอาจได้รับรางวัลเพิ่มเติมอื่นๆ อีก

“อย่างเช่น แม้ว่าห้องสอบปีศาจจะมีเกณฑ์การผ่านอยู่ที่ห้าสิบคะแนน แต่ถ้าใครก็ตามสามารถทำคะแนนได้สูงถึงเก้าสิบคะแนนอย่างน่าเหลือเชื่อ พวกเขาก็จะได้รับรางวัลอื่นๆ เพิ่มอีก”

บาเชลพูดต่อโดยไม่หยุด

สำหรับ 100 คะแนนที่เกินจริงอย่างมาก บาเชลไม่สามารถจินตนาการได้ว่าสถานการณ์เช่นนั้นจะกระตุ้นให้เกิดรางวัลอะไร ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีนักเรียนคนใดเคยประสบความสำเร็จแบบนั้นมาก่อน

ส่วนคนอย่างแรนช์ที่รื้อห้องสอบออกตรงๆ ไม่สามารถรับเหรียญหน่วยกิตจากอาจารย์ปีศาจได้ตามปกติ แม้ว่าพวกเขาจะผ่านได้สำเร็จแล้วก็ตาม

แต่เมื่อบาเชลคิดอย่างรอบคอบ เขาก็เข้าใจได้ทันทีว่าเหรียญที่ราวกับถูกปล้นมาในมือของแรนช์มาจากไหน!

พฤติกรรมที่ไม่เคยเกิดขึ้นอย่างการระเบิดเหรียญทองของเพื่อนร่วมชั้นแบบนี้ทำกำไรได้เร็วกว่าการสอบมาก!

“เจ้ารู้สึกยังไงกับความยากในห้องเรียนระดับสองและระดับสาม”

แรนช์ขัดจังหวะคำพูดของบาเชลเป็นครั้งแรก เขาเอ่ยถามขึ้น

เขาคำนวณในใจว่าถ้าเขาเลือกห้องเรียนความยากระดับหนึ่งสำหรับทั้งห้าชั้นเรียนและไม่พิจารณาถึงรางวัลเพิ่มเติม เขาจะได้รับเพียงห้าเหรียญหน่วยกิตจากการผ่านทุกชั้นเรียนได้สำเร็จ

หลังจากจ่ายห้าเหรียญที่ต้องแลกเป็นหน่วยกิตต่อวัน เขาก็จะต้องเริ่มต้นใหม่ในวันถัดไปและทำงานอย่างหนักเพื่อผ่านให้สำเร็จทั้งห้าชั้นเรียน

เห็นได้ชัดว่าบาเชลเป็นนักเรียนประเภทที่เหมือนสัตว์สังคม ซึ่งแทบไม่มีกำไรชีวิตเลย

เฉพาะนักเรียนปีศาจซึ่งกล้าหาญพอที่จะเลือกห้องเรียนความยากระดับสองเท่านั้นถึงจะสามารถรับเหรียญหน่วยกิตได้มากกว่าห้าเหรียญต่อวันและได้รับกำไรชีวิต พวกเขาไม่จำเป็นต้องเข้าเรียนห้าชั้นเรียนและยังสามารถไปยังพื้นที่อเนกประสงค์เพื่อใช้จ่ายเงินได้

(จบตอน)