ตอนที่ 120 ปฏิบัติการขโมยขี้ของผู้เล่น

“จะเข้าไปบวกตรงๆ ไม่ได้แน่! ในความคิดฉัน มังกรตัวนี้น่าจะนอนเป็นส่วนใหญ่ เรารอให้มืดก่อน แล้วค่อยย่องเข้าไปขโมยขี้มัน!”

“ใช่เลย เอาหญ้าคลุมตัว หมอบคลานเข้าไป! ป่าทึบขนาดนี้ ค่อยๆ กระดึ๊บไป มังกรไม่เห็นหรอก!”

“ฉันเช็คแล้ว รอบๆ ไม่มีสัตว์อสูรอื่นเลย คงไม่มีตัวไหนกล้าเข้าใกล้ ไม่มีใครมากวนเราแน่!”

ผู้เล่นระดมสมองวางแผนกันเจี๊ยวจ๊าว

ซิงเฉินไม่ได้พูดอะไร แค่ยืนสังเกตบรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บเงียบๆ

“เอ้อ แล้วทำไมบรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บถึงมาอยู่ที่นี่อะ? นี่มันบอสระดับแพทช์ใหญ่เลยนะ โผล่มาตอนนี้ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ?”

“ผีจะไปรู้ เกมนี้มันมีตรรกะที่ไหน!”

“ก็จริง ถ้าเกมนี้มันสมเหตุสมผล ป่านนี้ตูเทพไปนานละ!”

“ถุย! เทพกะผีดิ!”

“ฉันเดาว่า บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บตัวนี้คงไปตีกับตัวเทพๆ ในมิติอื่น แล้วบาดเจ็บหนีมาที่นี่! ในอนาคตไม่แน่ว่า บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บอาจจะกลายเป็น NPC ชวนเราไปมิติอื่น ไปสู้กับพวกปีศาจ ไททัน หรือมารนอกภพ เปิดแพทช์ใหม่ก็ได้!”

“เอ็งเล่น WoW มากไปปะเนี่ย!”

ผู้เล่นคุยกันสนุกสนานพร้อมเตรียมตัวไปด้วย

ผู้เล่นสิบกว่าคนเลือกทิศทางกันคนละทาง เอาหญ้ามาพรางตัว แล้วค่อยๆ คืบคลานเข้าไป

ผู้เล่นที่เหลือยืนอยู่บนยอดเขา คอยดูลาดเลา

ตอนแรกพวกนี้ก็กังวล แต่พอเข้าไปได้สักไม่กี่ลี้แล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็เริ่มเร่งความเร็ว

ไม่นาน ผู้เล่นกลุ่มนั้นก็เข้าไปถึงระยะห้าสิบลี้จากบรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ

“ดูเหมือนมังกรจะหลับแฮะ... จุ๊ๆๆ เควสต์นี้ง่ายชะมัด!” ผู้เล่นคนหนึ่งคิดในใจขณะย่องเข้าไป

ทว่า...

ทันทีที่ผู้เล่นคนนั้นก้าวเท้าออกไปอีกก้าว

“โฮก!!!” เหนือร่างมังกรยักษ์ จู่ๆ ก็มีเงาหัวมังกรปรากฏขึ้น อ้าปากคำรามต่ำๆ!

“ปัง ปัง ปัง!” เสียงระเบิดดังขึ้นสิบครั้งซ้อน

ผู้เล่นสิบคนที่ซ่อนตัวอยู่ ระเบิดตัวแตกตายคาที่!

“? ? ?” ทั้งสิบคนมายืนงงในห้องเกิดใหม่บนรถศึกวิญญาณยุทธ์

เกิดเชี่ยไรขึ้น?

ฉันเป็นใคร?

ฉันอยู่ที่ไหน?

“สิบคนนั้นม่องเท่งหมดเลย?” ผู้เล่นคนอื่นตกใจ

ไม่เห็นการโจมตีเลย!

แค่ได้ยินเงาหัวมังกรบนหัวบรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บคำรามทีเดียว สิบคนนั้นก็ระเบิดตัวตาย?

ทำไมวะ?

“บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บยังไม่ลืมตาเลย มันเห็นพวกเราได้ไง?”

“เชี่ย ทำไมโดนเจอตัววะ?”

“สัสเอ๊ย!”

พอสิบคนนั้นฟื้นคืนชีพก็รีบวิ่งกลับมา หน้าตามึนงงกันทุกคน

เพราะจนถึงตอนตาย ทั้งสิบคนก็ยังไม่รู้ว่าโดนจับได้ยังไง

“ในเมื่อบนดินไม่ได้ งั้นเราขุดอุโมงค์กันเถอะ!” ผู้เล่นคนหนึ่งเสนอไอเดีย

“เข้าท่า!”

“ลองดูได้!”

“แผนเฉียบ!”

ผู้เล่นหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย

ดังนั้นผู้เล่นสิบกว่าคนจึงย่องไปที่ระยะห้าสิบลี้ แล้วเริ่มขุดดินมุดลงไปใต้ดิน

แต่ทว่า พอขุดไปได้แค่สิบกว่าเมตร

“ปัง ปัง ปัง!” สิ้นเสียงมังกรคำราม ผู้เล่นสิบกว่าคนที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินสิบกว่าเมตร ก็ระเบิดตัวตายยกแก๊ง แผนตุ๋ยดิน GG!

“เหอะๆ พวกนายนี่นะ โง่จริงๆ!”

“จะขโมยขี้ ก็ต้องทำตัวให้เนียนเป็นขี้สิวะ!”

ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูก้าวออกมา ยิ้มอย่างผู้ชนะ

“สมกับเป็นพี่ฮาชิรามะ!”

“ความคิดพี่ฮาชิรามะล้ำลึกจริงๆ!”

“ใช่เลย เอาขี้มังกรมาทาตัวกลบกลิ่น ต้องสำเร็จแน่!”

ผู้เล่นตาเป็นประกาย

ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูจึงเอามูลมังกรเหินเวหามาทาจนทั่วตัว แล้วลุยเดี่ยว!

พอถึงเส้นตายระยะห้าสิบลี้ ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูก็หยุดชะงักนิดหนึ่ง

จากนั้นเขาก็ค่อยๆ หมอบลง คืบคลานเข้าไป

“มังกรมันต้องคิดว่าฉันเป็นขี้ของมันแน่ๆ มันต้องไม่สนใจฉัน! จุ๊ๆๆ สมกับเป็นตู! ฉลาดขิงๆ!” ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูชมตัวเองในใจ แล้วค่อยๆ กระดึ๊บๆ เข้าไป

“ปัง!” เสียงระเบิดดังสนั่น

ไม่กี่วินาทีต่อมา ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูมายืนทำหน้าเอ๋ออยู่ในรถศึกวิญญาณยุทธ์

“จะหลบทำไม! ลูกผู้ชายมันต้อง ลุย!” หมีทมิฬจอมอึดก้าวออกมา ยืนหยัดอย่างองอาจ!

“บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ? เหอะ บอสเก่งแค่ไหน ก็ต้องมีจุดอ่อน!” หมีทมิฬจอมอึดมั่นใจเต็มเปี่ยม ใช้วิชาเดินชมจันทร์ พุ่งเข้าไปโต้งๆ...

“สมกับเป็นพี่หมี!”

“เชี่ย พี่หมีโคตรเฟี้ยว บวกตรงๆ เลย!”

“สุดยอด! มีแต่พี่หมีนี่แหละที่กล้าบ้าบิ่นขนาดนี้!”

ผู้เล่นต่างชื่นชม

“เข้ามาเลย! เนตรจิตของข้าทำงานเต็มพิกัด ข้าจะรอดูว่าแกจะฆ่าข้ายังไง?” หมีทมิฬจอมอึดเพ่งสายตา ลวดลายประหลาดหมุนวน ราวกับมองทะลุทุกสิ่ง!

“ปัง!”

เสียงระเบิดดังขึ้น ผู้เล่นทุกคนเงียบกริบ

“? ? ?” หมีทมิฬจอมอึดยืนอยู่ในรถศึกวิญญาณยุทธ์ มองหน้ากับตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจู

“ตูตายได้ไง?”

“มังกรมันโจมตียังไง?”

“ทำไมตูมองไม่เห็นอะไรเลย?”

เป็นครั้งแรกที่หมีทมิฬจอมอึดไม่เข้าใจสถานการณ์เลยสักนิด

เหมือนโดนอีกฝ่ายโจมตีข้ามมิติ! คนละระดับชั้นกันอย่างสิ้นเชิง!

“ฉันรู้ความลับของมันแล้ว!” ทันใดนั้น หวังลู่เฟยก็ลุกขึ้นยืนอย่างมาดมั่น เต็มไปด้วยความมั่นใจ

“หืม? พี่ลู่เฟยรู้อะไรเหรอ?” คนอื่นๆ สงสัย

“ลองคิดดูสิ ทุกครั้งที่ตาย มังกรนั่นจะคำรามออกมา!”

“นี่ต้องเป็นการโจมตีด้วยคลื่นเสียงแน่! เหมือนอาพูในวันพีซไง!” หวังลู่เฟยวิเคราะห์เป็นฉากๆ

“มีเหตุผล!” ทุกคนฟังแล้วรู้สึกว่าเข้าเค้า

“ดังนั้น ถ้าจะให้สำเร็จ ก็ต้องยอมแลก!” หวังลู่เฟยพูดจบก็หยิบมีดสั้นขึ้นมา แทงทะลุหูตัวเองทั้งสองข้าง

“เชี่ย!” ทุกคนตกใจ

ทำลายแก้วหูตัวเองเลยเรอะ?

“ไม่ได้ยินเสียง ก็ไม่โดนผลกระทบแล้ว! รอบนี้ ฉัน หวังลู่เฟย จะต้องเอามูลมังกรเหินเวหามาให้ได้!” หวังลู่เฟยหัวเราะลั่น ใช้เดินชมจันทร์พุ่งเข้าไปทันที!

“สมกับเป็นพี่ลู่เฟย!” ผู้เล่นมองแผ่นหลังของหวังลู่เฟยด้วยความคาดหวัง

ครู่ต่อมา

“ปัง!”

เสียงระเบิดดังขึ้น หวังลู่เฟยยืนทำหน้ามึนตึ้บอยู่ในรถศึกวิญญาณยุทธ์

“เชี่ย พี่ลู่เฟยก็ม่องด้วย?”

“การโจมตีด้วยเสียงมังกร ขนาดเจาะแก้วหูยังกันไม่อยู่?”

“แล้วจะสู้ยังไงวะเนี่ย!”

ผู้เล่นต่างส่ายหัว

ทันใดนั้นเอง ซิงเฉินก็ก้าวออกมา!.

121-140