ตอนที่ 119 มังกรแท้จริง, บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ

“เชี่ย!”

หวังลู่เฟยทั้งสี่หน้าถอดสี รีบหมอบราบไปกับพื้น ร่างกายควบคุมไม่ได้ ขยับไม่ได้เลย

แม้แต่หนามดินและฝ่ามือไม้ที่สร้างจากคาถาไม้ก็พังทลายลงพร้อมกัน!

เสียงคำรามนี้สะเทือนจนพลังในร่างของทั้งสี่แทบจะแตกสลาย!

นาทีวิกฤต!

ทั้งสี่คนรู้สึกได้ถึงแสงสีครามจางๆ ที่กลางอก ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาปกป้องหัวใจของพวกเขาเอาไว้

เพียงชั่วอึดใจ เสียงคำรามก็หายไป

ทั้งสี่มองหน้ากัน หน้าซีดเผือด เหงื่อท่วมตัว รู้สึกเหมือนเพิ่งรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด

แวบนึงเมื่อกี้ รู้สึกเหมือนจะ GG กันหมดแล้ว!

“เสียงคำรามมังกรเหินเวหา?” จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ตะลึง

นี่คือมังกรแท้จริงงั้นเรอะ?

แค่ตะโกนทีเดียวก็โหดขนาดนี้เลยเหรอวะ?

“จิตวิญญาณการต่อสู้ของฉัน มันลุกโชนแล้ว!” หวังลู่เฟยกลับตื่นเต้นขึ้นมา

มังกรแท้จริงแล้วไง?

ฉัน หวังลู่เฟย ไม่เคยกลัวใคร!

“เบาๆ หน่อย อย่าเพิ่งเข้าไป... ดูลาดเลาก่อน!” จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ค่อนข้างรอบคอบ

ทั้งสี่คนจึงเดินหน้าต่อ เข้าไปอีกประมาณสิบลี้ จนในที่สุดต้องหยุดฝีเท้า

เมื่อแหวกพุ่มไม้บนเนินเขาเล็กๆ ออก ทั้งสี่ก็ได้เห็นภาพที่น่าตื่นตะลึงสุดขีด

ห่างออกไปร้อยลี้

เทือกเขาสีทองทอดตัวขวางอยู่ตรงหน้า

บนเทือกเขานั้น มีลวดลายขนาดมหึมาราวกับยอดเขาเรียงราย

ไม่สิ!

นั่นไม่ใช่เทือกเขา!

แต่มันคือมังกรแท้จริง!

บนร่างมังกร เกล็ดมังกรหนึ่งเกล็ดมีขนาดใหญ่เท่าภูเขาหนึ่งลูก!

มังกรตัวนี้คือ บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ!

ทั้งสี่มองปราดเดียว ก็ไม่รู้ว่ามังกรตัวนี้ใหญ่แค่ไหน ยาวเท่าไหร่!

มองเห็นแค่หางมังกรที่ทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า

“พี่ลู่เฟย นายแน่ใจนะว่าจะเข้าไปบวก?” จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ถามเสียงสั่น

“บวก... บวกพ่อง!” หวังลู่เฟยปอดแหกทันที

ถึงจะเบียวแค่ไหน แต่หวังลู่เฟยก็ไม่ได้โง่นะเว้ย

เชี่ย ขนเส้นเดียวของมันยังใหญ่กว่าตัวเขาเป็นสิบเท่า

จะเอาอะไรไปสู้ฟะ!

“ดูนั่น ก้อนเบ้อเริ่มเลย!”

“เชี่ย ก้อนใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?”

“แม่เจ้า โคตรพ่อโคตรแม่ใหญ่!”

ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูชี้มือไป หวังลู่เฟยและจอมเวทน้ำแข็ง No.1 มองตาม ก็เห็นกองมูลมังกรเหินเวหาที่สูงเท่าตึกหกชั้น ใหญ่สัสๆ!

“เชี่ย ก้อนใหญ่ขนาดนี้ ต้องกินนานแค่ไหนถึงจะหมดวะเนี่ย?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อตาลุกวาว พูดอย่างตื่นเต้น

“? ? ?” หวังลู่เฟยทั้งสามคนหันขวับ มองหน้าก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แล้วขยับถอยหลังไปก้าวนึงอย่างแนบเนียน

สัส!

ความคิดพี่หมี่แม่งคนละโลกกับคนปกติจริงๆ!

ยอมใจ!

นับถือๆ!

“เอาไงต่อ? วิ่งเข้าไปขโมยขี้แล้วหนี?” หวังลู่เฟยถาม

“? ? ?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อทั้งสามคนหันมามองหวังลู่เฟยตาค้าง

เชี่ย!

เอ็งบ้าปะเนี่ย?

ไม่เห็นมังกรตัวเท่าโลกนั่นเรอะ?

วิ่งเข้าไปแย่งขี้มังกร ไม่โดนมันตบตายห่าเหรอ?

“พวกนายว่า ถ้าพวกเราสี่คนรวมพลังกัน ใช้คาถาไม้ แปลงเป็นหอกไม้ จะมีโอกาส...” ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูพึมพำเบาๆ

“? ? ?” อีกสามคนมองตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูด้วยสายตาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน

“อะแฮ่ม ถือว่าฉันไม่ได้พูดละกัน...” ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูหน้าแดง ไม่กล้าพูดต่อ

“ครืนนน!” ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือน

ทั้งสี่สะดุ้ง

เห็นมังกรยักษ์ตัวนั้นค่อยๆ ยกหัวขึ้น อ้าปาก แล้วสูดหายใจเบาๆ

“โฮกกก!” เพียงชั่วพริบตา สัตว์อสูรขนาดมหึมาหลายพันเมตรที่แผ่กลิ่นอายทรงพลัง ก็ถูกดูดปลิวเข้ามาทั้งตัว มันร้องโหยหวนอย่างสิ้นหวัง ไม่กล้าแม้แต่จะขัดขืน

แล้วก็โดนมังกรกลืนลงไปคำเดียว

กรุบกรอบ รสไก่

เคี้ยวไม่กี่คำ มังกรยักษ์ก็ค่อยๆ หมอบลง ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

“ฉันว่า... พวกเราถอยก่อนดีกว่า กลับไปหาพี่หมิงแล้ววางแผนกับทุกคน!”

“รวมหัวกันหลายคน น่าจะมีวิธี!”

จอมเวทน้ำแข็ง No.1 เอ่ยขึ้น

แต่ขาของเขาสั่นพั่บๆ

“เห็นด้วย!” อีกสามคนพยักหน้ารัวๆ ไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังโกยแน่บทันที

สองชั่วโมงต่อมา

กองทัพผู้เล่นก็โผล่มาที่ยอดเขา

ผู้นำทีม...

คือเหออี้หมิงนั่นเอง!

“มังกรทองห้าเล็บ... บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ!!!” เหออี้หมิงเห็นร่างมังกรตรงหน้าถึงกับสูดหายใจเฮือก!

แม้จะอยู่ห่างเป็นร้อยลี้

แต่เหออี้หมิงยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ข้ามระยะทางร้อยลี้มาถึงตัว

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาฝึกกายาเทพสีคราม หนึ่งในสิบสุดยอดกายาเทพที่ไม่เกรงกลัวระดับมังกรแท้จริง

ป่านนี้เหออี้หมิงคงเข่าทรุดไปแล้ว

แม้เหออี้หมิงจะพอเดาได้ว่า ในเมื่อมีมูลมังกรเหินเวหา งั้นในส่วนลึกของหุบเขาแสนขุนเขาก็อาจจะมีบรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บอยู่จริงๆ!

แต่พอมาเห็นกับตา ความรู้สึกมันช่างน่าตื่นตะลึงเกินไปแล้ว!

“เชี่ย ใหญ่ขนาดนี้เลย?”

“บอสมังกรนี่ออกแบบมาโคตรเท่!”

“สมกับเป็นมังกรแท้จริง ฉากเปิดตัวอลังการงานสร้าง!”

“เราต้องตีบอสนี่เหรอ? รู้สึก... สู้ไม่ได้เลยว่ะ!”

“เอ็งโง่ปะ นี่น่าจะเป็นบอสตามเนื้อเรื่อง ตอนนี้โผล่มาโชว์พาว เดี๋ยวอนาคตค่อยลงดัน!”

“สมเป็นมังกร ใหญ่ยาว! มิน่าขี้ก้อนเดียวสูงเท่าตึกหกชั้น! สัส! ขี้กองนี้ลงไปว่ายท่าผีเสื้อได้เลยนะเนี่ย!”

ผู้เล่นข้างหลังเหออี้หมิงต่างตื่นเต้นกันสุดขีด

บ้างก็ลับมีดรอ

บ้างก็เลือดร้อนพร้อมบวก

บ้างก็ถือส้อมถือง่าม น้ำลายไหลย้อย...

เพียะ!

เหออี้หมิงตบกบาลพวกที่จะไปหลอกกินฟรีจนกระเด็น

“เหล่าศิษย์ทั้งหลาย!” เหออี้หมิงสูดหายใจลึก แล้วเอ่ยขึ้น

“มังกรตรงหน้าพวกเจ้านี้ นามว่า... บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ!”

“เป็นตัวตนที่พวกเจ้าในตอนนี้ ไม่มีทางต่อกรได้!”

“ห้ามใครบังอาจไปท้าทายเด็ดขาด!”

“ภารกิจของพวกเจ้ามีเพียงอย่างเดียว!”

“นั่นคือหาวิธี... ขโมยมูลมังกรเหินเวหาก้อนนั้นมาให้ได้!”

เหออี้หมิงมองมูลมังกรเหินเวหาก้อนนั้นตาเป็นมัน

ก้อนใหญ่ขนาดนี้ เอาไปทำเซียงเคอลา ได้ตั้งกี่ปีวะเนี่ย?

เหออี้หมิงตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

เขาจึงยกมือขึ้น ประกาศเควสต์ทันที!

【ภารกิจระดับตำนาน: แผนจารกรรมมูลมังกรเหินเวหา】【ผู้เล่นทุกคนเข้าร่วมได้】

เป้าหมาย: ได้รับมูลมังกรเหินเวหา

รางวัลภารกิจ: 10,000 คะแนนสมทบสำนัก 【สำหรับผู้เล่นที่เข้าร่วมทุกคน】

รางวัลพิเศษ X??

พอประกาศเควสต์ ผู้เล่นทุกคนก็เดือดพล่านทันที

“เชี่ย 10,000 แต้ม?”

“ภารกิจระดับตำนาน ฮ่าๆๆ ก่อนหน้านี้มีแต่เควสต์เฉพาะคน ในที่สุดก็ถึงเวลาพวกเราโชว์ของแล้ว!”

“หึหึ จารกรรม? ถึงเวลาที่เจ้าชายแห่งความฉลาดอย่างฉันจะเฉิดฉายแล้ว!”

“สู้ไม่ได้ แต่ขโมยไม่ได้เรอะ?”

“ถูกต้อง แค่ขี้มังกรก้อนเดียว ง่ายเหมือนปอกกล้วย!”

ผู้เล่นต่างตื่นเต้นกระเหี้ยนกระหือรือ อยากจะลงมือเต็มแก่

“เหล่าศิษย์ทั้งหลาย เจ้าสำนักเชื่อใจพวกเจ้า!”

“สู้ๆ! พวกเจ้าทำได้!”

“เจ้าสำนักเชื่อมั่นในตัวพวกเจ้าเสมอ!”

เหออี้หมิงพูดวางมาดไปพลาง ถอยหลังไปพลาง ถอยแล้วถอยอีก

จนกระทั่งถอยห่างออกมาสิบลี้ ถึงยอมหยุด

ถามว่ากลัวไหม?

กลัวดิ!

ผู้เล่นตายเกิดใหม่ได้ ไม่เป็นไร!

แต่เหออี้หมิงรู้ดีว่าชีวิตเขามีแค่ชีวิตเดียว หลบไปไกลๆ ดีกว่า เดี๋ยวผู้เล่นไปยั่วโมโหมังกรแล้วเขาจะซวยไปด้วย

พอเหออี้หมิงไปแล้ว ผู้เล่นก็เปิดประชุมวางแผนการรบด่วน!