ตอนที่ 121 ตูม! ตูม ตูม! ตูม ตูม ตูม!

"พวกนายเนี่ยนะ!"

"นั่นมัน มังกรเหินเวหา เชียวนะ บรรพชน มังกรเหินเวหา ทองคำห้าเล็บ!"

"จะให้ย่องเข้าไปเงียบๆ เหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอก จะไปหลบพ้นสายตามันได้ยังไง?"

"กับตัวตนระดับนี้ มันมีแค่วิธีเดียวเท่านั้น! คือต้องเข้าไปเจรจาด้วยเหตุผล!"

ซิงเฉิน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

จากประสบการณ์การเล่นเกม Warcraft 3 มาหลายปีของ ซิงเฉิน!

เจ้าบรรพชน มังกรเหินเวหา ทองคำห้าเล็บตัวนี้ คาดว่าคงกำลังบาดเจ็บหรือมีเหตุผลบางอย่างถึงได้มาอยู่ที่นี่

มังกรเหินเวหา ที่แข็งแกร่งระดับนี้ สติปัญญาต้องไม่ด้อยไปกว่ามนุษย์แน่นอน!

ในเมื่อสู้ไม่ได้ ก็ต้องเจรจากันด้วยเหตุผลสิ!

ถามไถ่สาเหตุ ดูซิว่าท่านบรรพชนมังกรทองห้าเล็บต้องการอะไร?

ไม่แน่ว่า อาจจะได้รับเควสต์ก็ได้! อาจจะเปิดระบบฝ่ายใหม่ หรือมีค่าชื่อเสียงให้ฟาร์มก็ได้นะ!

ขอแค่ทำภารกิจที่บรรพชน มังกรเหินเวหา มอบให้สำเร็จ นอกจากจะได้ มูลมังกรเหินเวหา แล้ว เผลอๆ อาจจะมีรางวัลเควสต์ลับซ่อนอยู่ด้วย! อ๊า!

สมกับเป็นตัวเราจริงๆ ฉลาดหลักแหลมชิบหาย!

"ดูให้ดีนะ!" ซิงเฉิน ใช้วิชาเดินชมจันทร์ ค่อยๆ ก้าวเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน

เมื่อมายืนอยู่ตรงเส้นแบ่งเขตห้าสิบลี้ ซิงเฉิน ไม่ได้ผลีผลามข้ามเส้นตายนั้นไป แต่หยุดยืนอยู่กับที่

"ข้า ซิงเฉิน ขอคารวะ..."

"ตูม!"

ทุกคนมองภาพที่ ซิงเฉิน เพิ่งจะอ้าปากพูดได้แค่หกคำ ก็ระเบิดตัวแตกคาที่ ต่างพากันเงียบกริบ... จากนั้น...

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!" ผู้เล่นทุกคนหัวเราะกันลั่นจนเสียงเหมือนหมูร้อง

"???" ซิงเฉิน ที่ไปโผล่อยู่ใน รถศึกวิญญาณยุทธ์ มีเครื่องหมายคำถามขึ้นเต็มหัว

"หึหึ พวกนายนี่มันอ่อนหัดจริงๆ!" จังหวะนี้เอง จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ก็ก้าวออกมา

"นั่นมัน มังกรเหินเวหา บรรพชน มังกรเหินเวหา ทองคำห้าเล็บนะโว้ย!"

"เขาระดับไหน? บารมีขนาดไหน? จะมาลดตัวคุยกับกากเกรียนอย่างนายเหรอ?"

"ถ้าจะเจรจา เราต้องแสดงพรสวรรค์และความสามารถให้เห็นก่อน!"

จอมเวทน้ำแข็ง No.1 พูดจบก็หันหลัง ใช้วิชาเดินชมจันทร์พุ่งออกไป

"สมกับเป็นพี่น้ำแข็ง จริงด้วยแฮะ เราต้องโชว์ของก่อน เขาถึงจะยอมคุยด้วย!"

"มีเหตุผล!"

เหล่าผู้เล่นพยักหน้าเห็นด้วยกันเป็นแถว

เมื่อเข้าใกล้ระยะห้าสิบลี้ จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ก็หยุดยืน

"ศรน้ำแข็ง!" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 สะบัดมือ รวบรวมไอเย็นไว้ที่ฝ่ามือ จากนั้นก็หมุนตัวกลับหลังหนึ่งรอบ ศรน้ำแข็งวงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมารอบตัว

มีทั้งหมดหกสิบสี่ดอก!

ยังไม่จบแค่นั้น!

"ศรน้ำแข็ง รวมร่าง!" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 สั่งการด้วยความคิด!

ศรน้ำแข็งทั้งหกสิบสี่ดอกพุ่งเข้ามาประกอบร่างกันทีละอัน จนกลายเป็นงูน้ำแข็งรูปร่างประหลาดความยาวกว่าสิบเมตร!

"เป็นไง? นี่คือไม้ตายก้นหีบของ จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ผู้ยิ่งใหญ่ ไอซ์..."

"ตูม!"

จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ยังพูดไม่ทันจบประโยค ก็ตัวแตกกระจุย!

ไม่กี่วินาทีต่อมา จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ก็มาโผล่อยู่ใน รถศึกวิญญาณยุทธ์

"อ้าว มาแล้วเหรอ?" ซิงเฉิน ย่างเนื้อเสียบไม้อย่างชำนาญ แล้วส่งให้ จอมเวทน้ำแข็ง No.1 อย่างเป็นกันเอง

"ไอ้เชี่ยเอ๊ย... ทีมงานแม่งวางยาป่าววะ?" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ถึงกับอ้วกแตก อ้วกจริงๆ

จากนั้น ผู้เล่นก็ผลัดกันออกไปลองของทีละคน

"ท่านบรรพชนมังกรครับ จริงๆ แล้วผมเป็นลูกหลานท่านนะ! ดูสิ ที่ก้นผมมีปานรูปห้าเล็บด้วย ผมรอคอยมาหลายปี ในที่สุดก็..."

"ตูม!"

"เห็นดาบเพลิงในมือข้าไหม? ข้าฟันฉับเดียว เจี๋ยนจู๋มังกรของแกได้ในพริบตา..."

"ตูม!"

"วิทยายุทธ์ใต้หล้า ตัดสินกันที่ความเร็ว! ขอแค่ข้าใช้วิชาเดินชมจันทร์สุดกำลัง ต้องหลบได้แน่!"

"แปดด่านประตูมรณะ ประตูที่หก เปิด! ซูเปอร์มูนวอล์ก!"

"ตูม!"

ฟ้าค่อยๆ มืดลง ราตรีมาเยือน

เหล่าผู้เล่นนั่งล้อมวงมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

วิธีที่พอจะนึกออก พวกเขาก็ลองกันหมดแล้ว

แต่มันไม่มีประโยชน์เลยสักนิด!

ตั้งแต่ต้นจนจบ เจ้าบรรพชน มังกรเหินเวหา ทองคำห้าเล็บตัวนั้นไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง ราวกับไม่ได้เห็นผู้เล่นอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ

ไม่ว่าผู้เล่นจะทำยังไง ขอแค่เข้าใกล้ระยะห้าสิบลี้ ก็จะระเบิดตัวแตกทันที!

"เหล่าศิษย์ทั้งหลาย!" ทันใดนั้น เหออี้หมิง ก็ปรากฏตัวขึ้น

"พี่หมิง มาแล้ว!"

"พี่หมิง มาใบ้หวยเหรอ?"

"ชู่ว เงียบๆ หน่อย!"

ผู้เล่นเงียบเสียงลง ตั้งใจฟังสิ่งที่ เหออี้หมิง จะพูด

"บรรพชน มังกรเหินเวหา ทองคำห้าเล็บ กำลังจำศีลอยู่! สิ่งที่สังหารพวกเจ้า น่าจะเป็นวิชาเทพบางอย่างที่มันกางเอาไว้!"

"วิชาเทพนี้จะสังหารสิ่งมีชีวิตที่เข้ามาในระยะโดยอัตโนมัติ! เปรียบเสมือนระบบป้องกันตัวอัตโนมัตินั่นเอง!" เหออี้หมิง เอ่ยเรียบๆ

จากการสังเกตมาทั้งวัน เหออี้หมิง สรุปข้อสันนิษฐานนี้ได้จากการตายซ้ำซากของผู้เล่น

เหออี้หมิง ไม่กล้ารับประกันว่าถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็น่าจะใกล้เคียง!

"เชี่ย... สรุปคือมังกรมันยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ แต่ระบบออโต้ดีเฟนซ์ตบพวกเราดิ้น?"

"แม่ง โหดสัสขนาดนี้เลยเหรอ? หลับอยู่ยังออโต้เคาน์เตอร์ได้?"

"เวร บอสตัวนี้จะโกงไปไหนวะ?"

ผู้เล่นหลายคนถึงกับกระอักเลือด

"ความหมายของ พี่หมิง คือ ต้องหาทางปลุกเจ้า มังกรเหินเวหา ตัวนี้ให้ตื่นก่อน ถึงจะมีโอกาสสินะ?" ซิงเฉิน ตาเป็นประกาย!

"มิน่าล่ะก่อนหน้านี้ฉันถึงตาย ที่แท้ก็โดนระบบป้องกันฆ่านี่เอง! ดูท่า แผนเจรจาด้วยเหตุผลของฉันยังพอมีลุ้น!" ซิงเฉิน คิดในใจ

"ศิษย์ทุกคน พยายามเข้านะ!" เหออี้หมิง เอ่ยทิ้งท้ายเสียงแผ่ว แล้วค่อยๆ ถอยหลังออกไปสิบลี้

"พี่หมิง หนีไปอีกแล้ว?"

"ทำไมฉันรู้สึกว่า... พี่หมิง กำลังใช้พวกเราเป็นตัวล่อกระสุนวะ?"

"ไร้สาระ! สภาพอย่างเอ็ง มีคุณสมบัติจะเป็นตัวล่อกระสุนด้วยเรอะ?"

ผู้เล่นด่ากันขำๆ แล้วเริ่มขบคิดคำใบ้ของ เหออี้หมิง

"ของกิน! มังกรตัวนี้ต้องไม่เคยได้ลิ้มรสชาบูของพวกเราแน่! เดี๋ยวฉันจะทำสุดยอดหม้อไฟแสนอร่อย รับรองปลุกมังกรตื่นได้แน่นอน!" นายน้อยรสโอชา พูดอย่างตื่นเต้น

"จริงด้วย!"

"อันนี้เข้าท่า!"

"ลองดูเลย พี่รสโอชา!"

ผู้เล่นจำนวนมากเห็นด้วย เพราะหม้อไฟเนี่ย ใครบ้างจะไม่ชอบ?

ดังนั้น นายน้อยรสโอชา จึงรีบรวบรวมวัตถุดิบ ไม่นานนัก หม้อไฟร้อยอสูรที่ส่งกลิ่นหอมฉุยควันโขมงก็เสร็จสมบูรณ์! คำว่าร้อยอสูร ก็คือการนำเนื้อส่วนที่อร่อยที่สุดของสัตว์อสูรกว่าร้อยชนิดมาทำหม้อไฟ!

"หม้อไฟร้อยอสูรหม้อนี้ ต้องปลุกบรรพชน มังกรเหินเวหา ได้แน่!" นายน้อยรสโอชา พยักหน้าอย่างพอใจ

"เดี๋ยวตูไปส่งเอง! ตูไปเอง!" ผู้เล่นหลายคนขันอาสา

จากนั้น ผู้เล่นไม่กี่คนก็ช่วยกันแบกหม้อไฟขนาดยักษ์ ใช้วิชาเดินชมจันทร์เหาะทะยานออกไป!

ผู้เล่นที่เหลือต่างลุกขึ้นยืน รอคอยผลลัพธ์อย่างใจจดใจจ่อ

เมื่อถึงเส้นห้าสิบลี้

ผู้เล่นกลุ่มนั้นก็ชูหม้อไฟร้อยอสูรขึ้นเหนือหัว คุกเข่าข้างหนึ่งลงด้วยสีหน้าศรัทธาแรงกล้า

กลิ่นหอมของหม้อไฟค่อยๆ ลอยฟุ้งกระจายออกไป ไม่นานนัก บรรพชน มังกรเหินเวหา ตัวเป็นๆ ก็ค่อยๆ อ้าปากขึ้น

"ซู้ดดด!"

แรงดูดมหาศาลพุ่งออกมา ดูดกลืนผู้เล่นกลุ่มนั้นพร้อมกับหม้อไฟร้อยอสูรเข้าไปในปากของมังกรทองทันที

ปากของบรรพชน มังกรเหินเวหา ค่อยๆ หุบลง

ตั้งแต่ต้นจนจบ บรรพชน มังกรเหินเวหา ไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นเลยด้วยซ้ำ

"..."

ใน รถศึกวิญญาณยุทธ์ ผู้เล่นหลายคนอ้วกแตก อ้วกจริงๆ

แม่งเอ๊ย สรุปคือส่งตัวเองไปให้เขากินถึงที่?

ไอ้เวรเอ๊ย!

ในขณะที่ผู้เล่นทุกคนกำลังจนปัญญา ไร้หนทาง ร่างเงาร่างหนึ่งก็ก้าวออกมา!

ID: ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ!