บทที่ 16 เลือดเดือดกิ้งก่าไฟ (ท้าย)

จังหวะนี้แหละ!

หลินฟงพุ่งออกมาจากอีกด้านหนึ่งของเสาหิน ตะบันดาบยาวเข้าใส่ข้อต่อขาหลังของกิ้งก่าไฟที่ติดอยู่ในซอกหินอย่างสุดแรง

【คำนวนการโจมตี: 49.5】

【พลังป้องกันเป้าหมาย: ข้อต่อมีพลังป้องกัน 8】

【ความเสียหายที่สร้างได้: 41.5】

-42!

ดาบนี้ปักลึกเข้าในร่องข้อต่อ กิ้งก่าไฟแผดร้องโหยหวน ขาหลังอ่อนแรงลงทำให้ครึ่งร่างของมันติดค้างแน่นกว่าเดิม

หลินฟงไม่รอช้า ซ้ำดาบเข้าไปอีกสองครั้ง สร้างความเสียหาย 41 และ 42 แต้มตามลำดับ

อิ่งเสอพุ่งมาตามนัด เธอโดดลงมาจากคานหินด้านบน มีดคู่ปักแม่นยำเข้าที่ร่องเกล็ดข้างลำคอซึ่งค่อนข้างบอบบางแล้วบิดอย่างแรง!

-23! -26!

แถบเลือดของกิ้งก่าไฟลดฮวบจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เหลือเพียงประมาณ 15%

มันดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่ร่างกายที่ติดค้างอยู่ทำให้ไม่อาจออกแรงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

หลินฟงไม่ปล่อยให้มันได้พักหายใจ—เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เอียงตัวเล็กน้อยแล้วตวัดดาบสวนขึ้นจากล่างไปบน เป้าหมายคือเพดานปากที่อ้ากว้างเพราะความเจ็บปวด

นั่นคือจุดเชื่อมต่อของกะโหลกศีรษะที่ค่อนข้างเปราะบาง

แสงดาบวูบผ่าน

【คำนวนการโจมตี: 49.5】

【พลังป้องกันเป้าหมาย: ภายในช่องปากมีพลังป้องกัน 1】

【ความเสียหายที่สร้างได้: 48.5】

-49!

ปลิดชีพในครั้งเดียว!

ดาบยาวแทงทะลุจากช่องปากผ่านเพดานเข้าสู่สมองโดยตรง การดิ้นรนของกิ้งก่าไฟหยุดกะทันหัน ร่างมหึมาอ่อนปวกเปียกติดค้างอยู่ในซอกหินไม่ไหวติงอีกต่อไป

【สังหารกิ้งก่าไฟเลเวล 7, สัดส่วนความเสียหาย 80% ได้รับค่าประสบการณ์ 80 แต้ม】

“ทำได้เยี่ยม!” เสียงตะโกนชมของจ้าวหู่ดังมา

ซากกิ้งก่าไฟติดคาอยู่ในร่องหิน เลือดสีแดงเข้มไหลซึมตามเสาหินลงมาช้าๆ

หลินฟงชักดาบยาวออก ใบดาบเปื้อนของเหลวเหนียวข้นสะท้อนแสงสลัวดูแปลกตา เขาหอบหายใจถี่รัวแต่มือที่ถือดาบยังคงมั่นคงดั่งขุนเขา

“เหลืออีกสองตัว!” เสียงจ้าวหู่ทะลุผ่านป่าหินมา

สถานการณ์การรบเปลี่ยนไปในพริบตา

ทางด้านเถี่ยตุ้น เปลวไฟบนหน้าโล่ถูกอิ่งเสอสาดน้ำดับลงได้ในที่สุด แต่หน้าโล่ไม้หุ้มเหล็กกลับไหม้เกรียมเป็นตอและแตกร้าวตามขอบ

เกราะหนังไหล่ซ้ายของเขาไหม้ทะลุ เนื้อหนังไหม้เกรียมแต่เขายังคงคำรามพร้อมเหวี่ยงค้อนเหล็กบีบให้กิ้งก่าไฟตัวหนึ่งถอยกรูดไป

“เถี่ยตุ้น ถอยไปทางขวาหลัง! ตรงนั้นมีภูมิประเทศ ‘เส้นฟ้าขีดเดียว’ (ช่องแคบ)!” หลินฟงตะโกนบอกทาง

สิ่งที่เรียกว่า ‘เส้นฟ้าขีดเดียว’ คือช่องทางที่เสาหินสองต้นแทบจะติดกัน แคบจนคนต้องเอียงตัวผ่าน

เถี่ยตุ้นได้ยินดังนั้นไม่รอช้า หันตัวพุ่งไปยังตำแหน่งที่บอกทันที กิ้งก่าไฟที่ไล่ตามมาติดๆ พยายามจะเบียดตัวเข้าไปในช่องที่กว้างไม่ถึงครึ่งเมตร ร่างกายที่ใหญ่โตของมันจึงติดแหง็กทันที

“ตอนนี้แหละ!” เถี่ยตุ้นโผล่ออกมาจากอีกฝั่ง เหวี่ยงค้อนเหล็กเป็นวงกลมฟาดเข้าที่ขมับของกิ้งก่าไฟที่ติดคาอยู่

-38!

ภายใต้การโจมตีหนักหน่วง กิ้งก่าไฟส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

“เถี่ยตุ้น สลับตำแหน่ง!” หลินฟงพุ่งเข้ามาถึงตัวแล้ว “ผมปิดงานเอง พี่ไปช่วยพี่จ้าว!”

เถี่ยตุ้นไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลากไหล่ซ้ายที่บาดเจ็บออกจากช่องแคบอีกด้านพุ่งไปหาจ้าวหู่

ส่วนหลินฟงก้าวเข้าสู่ช่องแคบด้านขวา กิ้งก่าไฟที่ถูกขังขยับเขยื้อนไม่ได้ ทำได้เพียงสะบัดหัวพยายามจะงับด้วยความคลั่ง

แต่ค่าความคล่องแคล่วของหลินฟงสูงถึง 10.5

เขาเอียงตัวหลบการคมเขี้ยว ตวัดดาบยาวจากมุมที่นึกไม่ถึง ปักเข้าที่ลำคอของกิ้งก่าไฟแล้วควงดาบอย่างแรง!

-47! -47! -47! -47!

การดิ้นรนของกิ้งก่าไฟหยุดลงทันที แถบเลือดกลายเป็นศูนย์

【ช่วยสังหารกิ้งก่าไฟเลเวล 7, สัดส่วนความเสียหาย 80% ได้รับค่าประสบการณ์ 80 แต้ม】

ค่าประสบการณ์สะสมเป็น (160/300) ขาดอีกเพียง 140 แต้มก็จะถึงเลเวล 4

ไม่มีเวลาให้พัก หลินฟงชักดาบออกแล้ววิ่งกลับสู่สนามรบหลัก

จ้าวหู่และเถี่ยตุ้นกำลังร่วมแรงกันรับมือกับกิ้งก่าไฟตัวที่ใหญ่ที่สุด—ความยาวกว่าสี่เมตร เกล็ดมีสีทองหม่น เห็นชัดว่าเป็นจ่าฝูงของกลุ่มนี้

เปลวเพลิงที่มันพ่นออกมามีระยะกว้างกว่าและร้อนกว่า เกราะหนังของจ้าวหู่ไหม้เกรียมหลายจุด บนใบหน้ามีตุ่มพองจากความร้อน

เจี้ยนเหยี่ยนยิงธนูต่อเนื่องจากบนแท่นหิน ลูกธนูเจาะเกราะปักอยู่บนสันหลังของกิ้งก่าจ่าฝูง แต่เกล็ดของมันหนาเกินไป สร้างความเสียหายได้จำกัด

อิ่งเสอเคลื่อนที่ก่อกวนรอบๆ แต่หางของกิ้งก่าจ่าฝูงที่ยาวราวกับแส้เหล็กนั้นว่องไวมาก เกือบจะฟาดโดนเธอไปหลายครั้ง

“จุดอ่อนของมันอยู่ที่ใต้เกล็ดข้อที่สามหลังคอ!” หลินฟงตะโกนบอกขณะวิ่งเข้าหา “ในบทเรียนเคยสอนไว้—นั่นคือจุดเชื่อมต่อของ ‘ถุงกักไฟ’ การป้องกันจะค่อนข้างอ่อนแอ!”

จ้าวหู่ได้ยินเช่นนั้นดวงตาก็เป็นประกายกร้าว: “เถี่ยตุ้น สร้างโอกาสให้ข้าที!”

“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!” เถี่ยตุ้นคำรามลั่น ไม่สนอาการบาดเจ็บที่ไหล่ซ้าย สองมือจับค้อนแน่นเหวี่ยงเข้าใส่ข้อต่อขาหน้าของกิ้งก่าจ่าฝูงสุดแรง

-33!

กิ้งก่าไฟเจ็บจนเสียสมาธิ มันหันมาพ่นไฟใส่เถี่ยตุ้น เถี่ยตุ้นยกโล่ขึ้นรับหน้าตรง โล่ไม้ไหม้เกรียมทนรับไม่ไหวแตกกระจายเสียงดัง “แกร๊ก!”

แต่เสี้ยววินาทีที่มันเปิดช่องโหว่นั้น เพียงพอแล้วสำหรับจ้าวหู่

เขาพุ่งตัวประดุจเสือดาว ดาบยาวกลายเป็นแสงเย็นวาบแทงเข้าที่ตำแหน่งที่หลินฟงบอก—ใต้เกล็ดข้อที่สามหลังคอ!

【คำนวนการโจมตี: พลังโจมตีรวมของจ้าวหู่ 60】

【พลังป้องกันเป้าหมาย: จุดเชื่อมถุงกักไฟมีพลังป้องกัน 5】

【ความเสียหายที่สร้างได้: 55】

-55!

ดาบยาวปักลึกเข้าในเนื้อ! ของเหลวสีแดงเข้มผสมประกายไฟพุ่งปรี๊ดออกมาจากปากแผล!

กิ้งก่าจ่าฝูงแผดเสียงโหยหวนจนแสบแก้วหู ร่างกายบิดเร่า การพ่นไฟควบคุมไม่ได้ เปลวเพลิงสะเปะสะปะไปทั่วทิศทาง

“ถอยออกมา!” จ้าวหู่ชักดาบถอยร่นอย่างรวดเร็ว

แต่กลับมีร่างหนึ่งพุ่งสวนเข้าไปจากด้านข้าง ปลายดาบแทงทะลุเข้าในปากแผลเดิมอย่างแม่นยำ!

-42! -41! -40! -39!

ตัวเลขความเสียหายกระโดดขึ้นถี่ยิบ

การดิ้นรนของกิ้งก่าจ่าฝูงอ่อนแรงลงเรื่อยๆ จนกระทั่งล้มลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว

【มีส่วนร่วมในการสังหารกิ้งก่าจ่าฝูงเลเวล 8, สัดส่วนความเสียหาย 50% ได้รับค่าประสบการณ์ 75 แต้ม】

การต่อสู้สิ้นสุดลง

ในป่าหินอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้ กลิ่นคาวเลือด และกลิ่นกำมะถัน

เถี่ยตุ้นทรุดตัวลงนั่งกับพื้น หอบหายใจรุนแรง แผลไหม้ที่ไหล่ซ้ายดูน่าสยดสยอง

เจี้ยนเหยี่ยนรูดตัวลงจากแท่นหิน แขนสั่นเล็กน้อย—การยิงธนูความถี่สูงติดต่อกันทำให้เรี่ยวแรงของเขาแทบจะถึงขีดจำกัด

อิ่งเสอพิงเสาหิน เช็ดเลือดออกจากมีดสั้น หายใจกระชั้น

อู๋ป๋อเพิ่งจะวิ่งออกมาจากที่ซ่อน ย่ามยายังไม่ทันได้วางลงก็พุ่งไปหาเถี่ยตุ้นก่อน: “อย่าขยับ! ข้าจะทำแผลไหม้ให้ก่อน!”

เขาป้ายยาพอกอย่างรวดเร็วแล้วพันแผล เถี่ยตุ้นเจ็บจนกัดฟันกรอดแต่ไม่ได้ส่งเสียงร้องออกมาสักคำ

หลังจากจัดการเถี่ยตุ้นเสร็จ อู๋ป๋อก็เดินมาหาหลินฟง สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความซับซ้อน: “ไอ้หนู ท่าทางของแกเมื่อกี้... ไม่ธรรมดาเลยนะ”

เขาสื่อถึงไหวพริบทางยุทธวิธี การตัดสินใจที่แม่นยำ และความเด็ดขาดในนาทีวิกฤตที่หลินฟงแสดงออกมา

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ทำได้เพียงเพราะมีค่าสถานะพื้นฐานสูงเท่านั้น

ในตอนนั้นเอง เถี่ยตุ้นพยุงตัวลุกขึ้น เดินขยักขย่อนมาหยุดตรงหน้าหลินฟง

ชายร่างกำยำคนนี้จ้องหลินฟงอยู่นาน ก่อนจะโน้มตัวลง—ก้มหัวคารวะเก้าสิบองศา

“น้องหลินฟง ถ้าไม่ใช่เพราะแก ป่านนี้ไอ้เถี่ยตุ้นคงกลายเป็นศพไหม้เกรียมไปแล้ว” เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือ “ชีวิตนี้แกเป็นคนช่วยไว้ ต่อไปมีเรื่องอะไร แค่บอกมาคำเดียว ข้าจะไม่มีวันปฏิเสธ!”

หลินฟงรีบประคองเขาไว้: “พี่เถี่ยตุ้นพูดเกินไปแล้ว พวกเราเป็นเพื่อนร่วมทีมกัน มันเป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้วครับ”

อิ่งเสอเดินเข้ามาหาเช่นกัน แม้จะไม่ได้พูดอะไรแต่เธอก็พยักหน้าให้หลินฟง—สำหรับคนที่เฉยชาอย่างเธอ นี่ถือเป็นการยอมรับในระดับที่สูงมากแล้ว

จ้าวหู่มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลายในใจ

ไม่กี่วันก่อน หลินฟงยังเป็นเด็กใหม่ที่เขาต้องช่วยชีวิตไว้ในแม่น้ำ

แต่ตอนนี้ เขาได้กลายเป็นหัวใจสำคัญทางยุทธวิธีของทีมไปเสียแล้ว

การต่อสู้เมื่อครู่ ตั้งแต่การเสนอให้ใช้ภูมิประเทศ ไปจนถึงการสั่งการตำแหน่งของทุกคน รวมถึงการช่วยชีวิตและปิดบัญชีศัตรูในจังหวะสำคัญ—สิ่งที่หลินฟงแสดงออกมา มันไม่ใช่พลังต่อสู้ที่ ‘เลเวล 5’ ทั่วไปพึงจะมี

ความเฉียบคมในการมองสถานการณ์รบ ความเข้าใจในความสามารถของเพื่อนร่วมทีม และความสุขุมในเสี้ยววินาทีชี้เป็นชี้ตาย...

เขากวาดสายตามองลูกทีม: “เรื่องในวันนี้ ให้ทุกคนเก็บเงียบไว้ในใจ ความสามารถของหลินฟง ห้ามให้คนอื่นในค่ายรู้เด็ดขาด—โดยเฉพาะพวกของลูกพี่”

ทุกคนขานรับอย่างเคร่งครัด

“เก็บกวาดผลพลอยได้” จ้าวหู่มองไปที่ซากกิ้งก่าไฟทั้งสามตัว “ผลึกพลังงาน เกล็ด เล็บ และถุงกักไฟ ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น

โดยเฉพาะถุงกักไฟของจ่าฝูง ถ้าผ่าออกมาได้อย่างสมบูรณ์จะมีมูลค่ามหาศาล”

ทุกคนเริ่มจัดการกับซากศพ อู๋ป๋อยังคงให้การรักษาลูกทีมที่บาดเจ็บอย่างละเอียด

หลินฟงช่วยงานไปพลางตรวจสอบสถานะของตัวเอง

การสังหารกิ้งก่าไฟสามตัวเมื่อครู่ ทำให้เขาได้รับประสบการณ์รวม 235 แต้ม ตอนนี้ค่าประสบการณ์อยู่ที่ (235/300) ขาดอีกเพียง 65 แต้มก็จะเลเวล 4

ด้วยประสิทธิภาพระดับนี้ หากสามารถหาเหยื่อที่เหมาะสมในส่วนลึกของป่าหินได้ วันนี้เขาก็อาจจะอัปเลเวลได้ทันที

และที่สำคัญไปกว่านั้น—

เขาทอดสายตาไปยังส่วนลึกของป่าหินที่รายล้อมอยู่

ที่นี่เริ่มมีมอนสเตอร์เลเวล 7 และ 8 ปรากฏตัวแล้ว แล้วซากอำเภอชิงสือที่อยู่ลึกเข้าไปอีกล่ะ?

จะมีมอนสเตอร์เลเวลสูงกว่านี้หรือไม่? หรือแม้แต่... ร่องรอยของทหารกล้าแห่งต้าฉิน?

เนตรแห่งความน่าจะเป็นเหลืออีกยี่สิบห้าวันจะรีเฟรช

หากเขาสามารถหาเป้าหมายที่เหมาะสมที่นี่ได้...

“แผนที่วาดไปถึงไหนแล้ว?” จ้าวหู่ถามอู๋ป๋อ

อู๋ป๋อกางแผ่นหนังออก บนนั้นมีการร่างแผนที่คร่าวๆ ของบริเวณนี้ไว้แล้ว ทำเครื่องหมายจุดที่กิ้งก่าไฟปรากฏตัว ช่องแคบ และจุดที่ซุ่มซ่อนได้

“ยังละเอียดไม่พอ” จ้าวหู่ขมวดคิ้ว “สิ่งที่ลูกพี่ต้องการคือแผนที่ที่ใช้อ้างอิงทางยุทธศาสตร์ได้ พวกเราต้องลึกเข้าไปอีก”

“พักผ่อนหนึ่งชั่วโมง แล้วเคลื่อนพลต่อ เป้าหมาย—ซากปรักหักพังอำเภอชิงสือ”

(จบตอน)