บทที่ 17 ยอดดวงเฮง

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมป่าหินหลังสิ้นสุดการต่อสู้ มีเพียงเสียงไฟมอดดังเปรี๊ยะปร๊ะและเสียงหอบหายใจอย่างอดกลั้นของผู้บาดเจ็บ

"รวบรวมของดรอปก่อน" จ้าวหู่ปาดเลือดออกจากใบหน้า น้ำเสียงแหบพร่าแต่มั่นคง "อู๋ป๋อจัดการเรื่องแผลต่อ คนที่เหลือมากับข้า"

เถี่ยตุ้นพยุงตัวลุกขึ้น เจี้ยนเหยี่ยนเก็บธนูยาว อิ่งเสอเช็ดมีดสั้นเสร็จสิ้น ทั้งสี่คนเดินตรงไปยังซากกิ้งก่าไฟธรรมดาตัวที่ใกล้ที่สุด

จ้าวหู่ใช้ปลายดาบสะกิดเกล็ดแล้วลงมือชำแหละอย่างชำนาญ เริ่มจากเกล็ด—กิ้งก่าไฟแต่ละตัวสามารถลอกเกล็ดที่สมบูรณ์ออกมาได้ประมาณยี่สิบแผ่น เกล็ดสีแดงเข้มเหล่านี้แข็งแกร่งและมีคุณสมบัติทนไฟ เป็นวัตถุดิบชั้นยอดในการสร้างชุดเกราะ

"ตัวนี้ดรอปเกล็ดแกนกลางสามแผ่น" จ้าวหู่หยิบเกล็ดที่มีขนาดใหญ่และสีเข้มกว่าปกติออกมาจากข้างลำคอกิ้งก่า "น่าจะขายได้ราคาดี"

อิ่งเสอรับหน้าที่จัดการเล็บและฟัน เล็บของกิ้งก่าไฟแหลมคมเหมือนมีดดาบ ส่วนฟันนั้นมีพลังงานธาตุไฟแฝงอยู่จางๆ

ทั้งหมดเป็นวัตถุดิบเสริมสำหรับการตีบวกอาวุธที่ใช้ได้เลยทีเดียว เธอลงมืออย่างคล่องแคล่ว ไม่นานนักก็เลาะเล็บทั้งหกและฟันทั้งปากออกมาได้อย่างสมบูรณ์

เถี่ยตุ้นชำแหละส่วนท้องอย่างเงอะงะแต่ตั้งใจ—เขากำลังมองหา "ถุงกักไฟ" มันเป็นอวัยวะขนาดเท่ากำปั้น โปร่งแสงเล็กน้อย ภายในยังมีของเหลวเหนียวข้นสีแดงเข้มหลงเหลืออยู่ นี่คือส่วนที่มีค่าที่สุดของกิ้งก่าไฟ สามารถนำไปทำไอเทมธาตุไฟหรือปรุงยาได้

"ถุงกักไฟนี้สมบูรณ์เจ็ดส่วน" เถี่ยตุ้นวางมันลงในถุงหนังฉบับพิเศษอย่างระมัดระวัง "น่าจะแลกผลึกสีเทาได้ครึ่งก้อน"

หลังจากจัดการตัวแรกเสร็จ พวกเขาก็หันไปหาตัวที่สอง กระบวนการเกือบจะเหมือนกัน ได้ทั้งเกล็ด เล็บ และถุงกักไฟ แต่ในขณะที่กำลังชำแหละตัวที่สอง เจี้ยนเหยี่ยนก็อุทานขึ้นมา

ภายในช่องอกที่ถูกเปิดออก นอกจากวัตถุดิบทั่วไปแล้ว กลับมีผลึกสีเทาขนาดเท่าไข่นกพิราบเรืองแสงจางๆ อยู่ก้อนหนึ่ง—ผลึกพลังงาน!

"ได้แล้วๆ!" ตาของเถี่ยตุ้นเป็นประกาย

จ้าวหู่รับผลึกมาลองชั่งน้ำหนักในมือ: "คุณภาพไม่เลว"

ผลึกพลังงานในโลกฝันร้ายแบ่งเป็นห้าระดับคือ เทา, ขาว, เขียว, ฟ้า และม่วง แม้สีเทาจะเป็นระดับพื้นฐานแต่ก็ยังนับว่าล้ำค่า มอนสเตอร์เลเวล 6 ขึ้นไปมีโอกาสดรอปต่ำมาก และมันคือสกุลเงินหลักที่แข็งค่าที่สุด

"วันนี้ดวงดีใช้ได้เลยนะ" อิ่งเสอเผยยิ้มออกมาบางๆ ซึ่งหาดูได้ยาก

สรุปของที่ได้จากกิ้งก่าไฟธรรมดาสองตัว:

เกล็ดสมบูรณ์ 32 แผ่น, เกล็ดแกนกลาง 6 แผ่น

เล็บและฟัน 20 ชิ้น

ถุงกักไฟ 2 ถุง (ความสมบูรณ์ 7-8 ส่วน)

ผลึกพลังงานสีเทา 1 ก้อน

นี่ถือเป็นทรัพย์สินจำนวนไม่น้อย เพียงพอให้ทั้งทีมใช้ชีวิตในค่ายได้อย่างสุขสบายไปครึ่งเดือน แต่ของจริงน่ะ อยู่ที่กิ้งก่าจ่าฝูงสีทองหม่นตัวนั้นต่างหาก

ทั้งสี่คนล้อมวงเข้าไป จ่าฝูงมีขนาดใหญ่กว่ากิ้งก่าทั่วไปเกือบครึ่ง เกล็ดหนากว่า เล็บคมกว่า และถุงกักไฟก็มีขนาดใหญ่กว่าอย่างชัดเจน จ้าวหู่สูดหายใจลึกแล้วเริ่มชำแหละ

เริ่มจากเกล็ด—เกล็ดสีทองหม่นนั้นคุณภาพเหนือกว่ากิ้งก่าทั่วไปมาก แต่ละแผ่นวาววับเหมือนโลหะ ขอบคมกริบราวกับมีด

"เกล็ดพวกนี้... อย่างน้อยก็นำไปทำเกราะหน้าอกคุณภาพสีเขียวได้เลย" เจี้ยนเหยี่ยนประเมิน

จ้าวหู่พยักหน้า เลาะเกล็ดสมบูรณ์ออกมา 24 แผ่น ในจำนวนนี้รวมถึง "เกล็ดสันหลัง" 5 แผ่นที่มีรูปทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนและมีลวดลายเปลวไฟตามธรรมชาติ ซึ่งมีมูลค่าสูงที่สุด

ต่อมาคือเล็บและฟัน เล็บของจ่าฝูงยาวถึงครึ่งฟุต ปลายเจือสีแดงเข้มราวกับแช่อยู่ในลาวา ส่วนฟันนั้นทั้งหนาและคม โดยเฉพาะเขี้ยวสองซี่ที่มีกระแสพลังงานไหลเวียนจางๆ

"เขี้ยวไฟสองซี่นี้ สามารถนำไปฝังในอาวุธเพื่อเพิ่มดาเมจธาตุไฟได้" อิ่งเสอให้ความเห็น

และส่วนที่สำคัญที่สุดคือถุงกักไฟ—เมื่อเถี่ยตุ้นหยิบอวัยวะนี้ออกมาจากช่องท้อง ทุกคนต่างกลั้นหายใจ

มันมีขนาดเท่ากำปั้น สีทองหม่นโปร่งแสง ภายในมีของเหลวที่ดูเหมือนลาวาไหลเวียนช้าๆ แม้จะหลุดออกมาจากร่างแล้วแต่มันยังคงแผ่ความร้อนจางๆ ออกมา

"ความสมบูรณ์... เก้าส่วนห้า!" เสียงของเถี่ยตุ้นสั่นด้วยความตื่นเต้น "ไอ้นี่อย่างน้อยก็มีค่าเท่ากับผลึกสีเทาสองก้อน!"

ทว่า ในขณะที่เถี่ยตุ้นกำลังจะเก็บถุงกักไฟ ปลายดาบของจ้าวหู่กลับไปสัมผัสเข้ากับวัตถุแข็งบางอย่างลึกเข้าไปในทรวงอกของจ่าฝูง

"เดี๋ยวก่อน" เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ใช้ปลายดาบเขี่ยเศษกระดูกและเนื้อเยื่อออกอย่างระมัดระวัง

แสงสีเขียวจางๆ ลอดออกมาจากส่วนลึกที่ชุ่มไปด้วยเลือด

ลมหายใจของทุกคนหยุดชะงัก

จ้าวหู่ขยับมือเบาลงกว่าเดิม เขาค่อยๆ ทำความสะอาดเนื้อเยื่อรอบๆ จนในที่สุด—ทวนยาวสีแดงเข้มความยาวประมาณสองเมตร ก็ปรากฏแก่สายตาทุกคน

ตัวทวนหล่อขึ้นจากโลหะสีแดงเข้มที่ไม่รู้จัก พื้นผิวมีลวดลายคล้ายเปลวไฟตามธรรมชาติ หัวทวนทรงสามเหลี่ยมพีระมิดสะท้อนแสงเย็นเยียบ ตรงคมทวนมีรัศมีสีเขียวไหลเวียนจางๆ พู่ทวนทำจากขนสัตว์สีทองหม่นที่ไม่ทราบชนิด แม้จะเปื้อนเลือดแต่มันยังดูไม่ธรรมดา

วินาทีที่ทวนถูกหยิบออกมาอย่างสมบูรณ์ กระแสความร้อนสายหนึ่งก็แผ่กระจายออกไป ขับไล่ความหนาวเหน็บในป่าหินให้มลายหายไป

"นี่... นี่มัน..." เถี่ยตุ้นอ้าปากค้าง

เจี้ยนเหยี่ยนสูดหายใจลึก: "อุปกรณ์คุณภาพสีเขียว?! กิ้งก่าจ่าฝูงดรอปอุปกรณ์ด้วยเหรอเนี่ย?!"

ดวงตาของอิ่งเสอไหววูบด้วยความตกใจ

ในโลกฝันร้าย อัตราการดรอปอุปกรณ์นั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน โดยเฉพาะระดับสีเขียวขึ้นไป มอนสเตอร์ทั่วไปดรอปสีเทาไม่ถึง 20% สีขาวไม่ถึง 15% ส่วนสีเขียวนั้นไม่ถึง 5% เสียด้วยซ้ำ แต่ทวนตรงหน้านี้เป็นระดับสีเขียวแน่นอน—รัศมีแสงนั้นหลอกกันไม่ได้

จ้าวหู่กำด้ามทวนแล้วดึงออกมาจนสุด ด้ามทวนให้ความรู้สึกอุ่นมือ น้ำหนักกำลังดี เมื่อเหวี่ยงไปมาก็มีเสียงลมหวีดหวิว เขาเพ่งมองตรงส่วนโคนหัวทวน เห็นตัวอักษรโบราณสลักไว้สองตัว:

【เลี่ยวหยวน】 (ทุ่งเพลิง)

"ทวนเลี่ยวหยวน..." จ้าวหู่พึมพำ

เขาลองส่งพลังงานเข้าไปในทวน—วึ่ม! หัวทวนพลันสว่างวาบด้วยแสงสีแดงเข้ม อุณหภูมิอากาศรอบข้างสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!

จ้าวหู่พยักหน้าแล้วหันไปหาหลินฟง: "หลินฟง แกมานี่"

หลินฟงลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้

"รับไป" จ้าวหู่ส่งทวนเลี่ยวหยวนให้เขา

หลินฟงชะงัก: "พี่จ้าว นี่มัน..."

"การต่อสู้วันนี้ แกคือคนที่มีความชอบสูงสุด" น้ำเสียงของจ้าวหู่หนักแน่น "ถ้าไม่มีแผนของแกและการช่วยเหลือในจังหวะสำคัญ พวกเราต้องตายอย่างน้อยสองคน ทวนเล่มนี้ แกคู่ควรกับมันที่สุด"

เถี่ยตุ้นพยักหน้าแรงๆ: "น้องหลินฟง ถ้าแกไม่รับไว้ ข้าเนี่ยแหละจะคนแรกที่ไม่ยอม!"

เจี้ยนเหยี่ยนยิ้ม: "สไตล์การสู้ของแกเหมาะกับอาวุธยาว ทวนเล่มนี้อยู่ในมือแกถึงจะแสดงประสิทธิภาพได้สูงสุด"

แม้แต่อิ่งเสอที่ไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาที่ยอมรับนั้นก็แทนคำพูดได้ทั้งหมด

หลินฟงสูดหายใจลึก ยื่นมือไปรับทวนเลี่ยวหยวน

ทันทีที่สัมผัส พลังงานที่อบอุ่นสายหนึ่งก็ไหลผ่านแขนเข้าสู่ทั่วร่าง แผงสถานะโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า:

【ทวนเลี่ยวหยวน (สีเขียว)】

【พลังโจมตี: +25】

【ความทนทาน: 120/120】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: เมื่อโจมตีมีโอกาส 10% ที่จะเปิดใช้งาน "เพลิงลามทุ่ง" สร้างความเสียหายธาตุไฟกระจาย 15 แต้ม แก่ศัตรูในระยะ 3 เมตร รอบเป้าหมาย】

【เงื่อนไขการสวมใส่: พละกำลัง > 7】

【คำอธิบาย: ทวนยาวที่หลอมแกนกลางจากกระดูกสันหลังของกิ้งก่าจ่าฝูง เสริมด้วยแร่เหล็กแดง ตัวทวนสลักลายเปลวไฟ เมื่อกวัดแกว่งจะมีอำนาจดั่งไฟลามทุ่ง】

พลังโจมตี +25!

นี่มันสูงกว่าดาบยาวสีขาว (พลังโจมตี 12) ที่เขาใช้อยู่เกินเท่าตัว! เมื่อรวมกับค่าพละกำลัง 7.5 ของเขา (พลังโจมตีพื้นฐาน 37.5) ตอนนี้พลังโจมตีรวมของเขาสูงถึง 62.5 แต้มอย่างน่าตกใจ!

หัวใจของหลินฟงเต้นแรง

และที่สำคัญคือเงื่อนไข: พละกำลัง > 7 ซึ่งหลินฟงมี 7.5 จากโบนัสขุนพล จึงผ่านเกณฑ์พอดี

"ลองดูว่าเข้ามือไหม" จ้าวหู่บอก

หลินฟงกำด้ามทวนแน่น ถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วเริ่มร่ายรำในที่ว่าง

ทวนเลี่ยวหยวนราวกับเป็นส่วนต่อขยายของแขนเขา ทุกการแทง การกวาด และการตวัดเป็นไปอย่างไหลลื่นเป็นธรรมชาติ สัญชาตญาณความจำของอาชีพขุนพลถูกปลุกขึ้น กระบวนท่าทวนพื้นฐานผุดขึ้นในหัว: สกัด, รับ, แทง, ทลาย, จุด, ทะลวง, ฟัน...

ปลายทวนแหวกอากาศส่งเสียงหวีดแหลม ลายเปลวไฟสีแดงเข้มบนตัวทวนดูเหมือนจะลุกโชนขึ้นจริงๆ ขณะกวัดแกว่ง ทิ้งรอยตกค้างของแสงเป็นระยะ

เขาลองแทงตรงไปที่เสาหินข้างๆ หัวทวนทะลวงลึกเข้าไปครึ่งฟุตราวกับตัดเต้าหู้!

"ทวนดี!" หลินฟงหยุดท่า ตาเป็นประกาย

มีทวนเลี่ยวหยวนในมือ พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามส่วน! การเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์เลเวล 8 จะมั่นใจขึ้นมาก หรือแม้แต่เลเวล 9 ก็อาจจะพอลองสู้ได้!

"ดูท่าทวนจะเหมาะกับแกจริงๆ" จ้าวหู่พยักหน้าอย่างพอใจ "เอาละ เคลียร์ของที่เหลือต่อ"

ของที่ได้จากกิ้งก่าจ่าฝูงที่เหลือก็ยังคงมากมาย:

เกล็ดสีทองหม่น 24 แผ่น (เป็นเกล็ดสันหลัง 5 แผ่น)

เล็บและเขี้ยวไฟ 12 ชิ้น (มีเขี้ยวไฟคุณภาพสูง 2 ซี่)

ถุงกักไฟ 1 ถุง (ความสมบูรณ์ 95%)

และ—ผลึกพลังงานสีเทาอีก 1 ก้อน

"รวมกับก้อนก่อนหน้า เป็นผลึกสีเทาสองก้อน" เจี้ยนเหยี่ยนสรุป "วันนี้มันยอดดวงเฮงจริงๆ"

(จบตอน)