บทที่ 9 ทะลวงระดับ

บทที่ 9 ทะลวงระดับ

อีกด้านหนึ่ง อิชิคาวะที่กำลังเดินกลับบ้าน ไม่ได้รับรู้ถึงความคิดของคูคาคุเลยแม้แต่น้อย ในเวลานี้ เขากำลังจ้องมองหน้าต่างระบบในหัวของตนเองอย่างเหม่อลอย

“ไคโดงั้นเหรอ?”

…

ชื่อ: อิชิคาวะ

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ระดับ: ขั้นที่แปด

ร่างกาย: ระดับเริ่มต้น (54 / 500)

แรงดันวิญญาณ: ระดับต่ำ (776 / 1000)

ฮาคุอุดะ: ระดับเริ่มต้น (432 / 500)

ชุนโป: ระดับเริ่มต้น (428 / 500)

ซันจุตสึ: ระดับเริ่มต้น (490 / 500)

ซันปาคุโตะ: ยังไม่เปิดใช้งาน (ไม่ทราบเงื่อนไขการปลดล็อก)

คิโด:

[ฮาโด]: [ฮาโด #4 บยะคุรัน] ระดับกลาง (3216 / 10000)

ทักษะพิเศษ:

[ทิ้งบทร่าย] ระดับต่ำ (29 / 1000)

[ไคโด]: ยังไม่เปิดใช้งาน (0 / 50)

ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน: 954

↓ ขยายเพื่อดูหน้าต่างค่าความประทับใจ

…

อิชิคาวะนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ประกายแห่งความเข้าใจก็สว่างวาบขึ้นในดวงตา สมาชิกหน่วยลงทัณฑ์ทั้งสี่คนนั้นได้ทำการรักษายมทูตวัยกลางคนต่อหน้าต่อตาเขาจริง ๆ ‘ไคโด’ บนหน้าต่างระบบน่าจะปรากฏขึ้นมาในตอนนั้นเอง

อิชิคาวะไม่ค่อยรู้เรื่องราวเกี่ยวกับไคโดมากนัก รู้เพียงแค่ว่ามันเป็นคิโดสายฟื้นฟู และไม่ได้มีระบบหมายเลขที่เข้มงวดเหมือนกับบากุโดและฮาโด ทั้งยังไม่จำเป็นต้องร่ายคาถาอีกด้วย

ปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญวิชาไคโดส่วนใหญ่ล้วนเป็นสมาชิกของหน่วยที่ 4 ส่วนหน่วยอื่น ๆ แทบจะไม่มีสมาชิกที่รู้จักวิชาไคโดเลย เพราะนอกเหนือจากยมทูตไม่กี่คนที่ต้องการเข้าร่วมกับหน่วยที่ 4 แล้ว ก็แทบจะไม่มีใครยอมเสียเวลาเรียนรู้คิโดสายฟื้นฟูที่ไร้ประโยชน์ในการต่อสู้แบบนี้

ทว่า คิโดบทนี้กลับมีประโยชน์ต่ออิชิคาวะเป็นอย่างมาก ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ใช่ยมทูตแห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ ที่ต่อให้ตัวเองจะใช้ไคโดไม่เป็น ก็ยังสามารถถูกส่งตัวไปรับการรักษาที่หน่วยที่ 4 ได้

สำหรับอิชิคาวะแล้ว…

หากเขาได้รับบาดเจ็บ เขาก็ทำได้เพียงรอให้ร่างกายฟื้นฟูเยียวยาตัวเองตามธรรมชาติเท่านั้น แต่หลังจากเรียนรู้วิชาไคโดแล้ว เขาจะสามารถฝึกฝนได้อย่างอิสระมากยิ่งขึ้น

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง อิชิคาวะก็ทุ่มค่าประสบการณ์ 50 แต้มลงในไคโดเพื่อเปิดใช้งานมันโดยตรง

เขาเมินเฉยต่อความเจ็บปวด เพราะหลังจากผ่านมันมานับครั้งไม่ถ้วน ความเจ็บปวดจากการหลั่งไหลขององค์ความรู้ก็แทบจะไม่ส่งผลกระทบต่อเขาอีกต่อไป

อิชิคาวะดึงความสนใจกลับมาที่หน้าต่างระบบอีกครั้ง

เป็นเวลาเกือบห้าเดือนแล้วนับตั้งแต่ที่เขาตัดสินใจพักการฝึกซันจุตสึ และหันมาทุ่มเทให้กับ ‘ชุนโป’ และ ‘ฮาคุอุดะ’ แทน

ตลอดห้าเดือนที่ผ่านมา เขาตั้งใจบริหารร้านสารพัดนึกในรุคอนไกอย่างขยันขันแข็ง ได้พานพบกับเพื่อนหญิงมากมายผ่านภารกิจรับจ้างต่าง ๆ แม้ว่าส่วนใหญ่จะมอบค่าประสบการณ์ให้เขาเพียงแค่ 5-10 แต้มก็ตาม

แม้ว่ารายรับในแต่ละเดือนอาจจะไม่มากมายเท่ากับที่เขาหาได้ในวันนี้เพียงวันเดียว แต่ระยะเวลาห้าเดือนก็ทำให้เขาสะสมค่าประสบการณ์มาได้ไม่น้อย

ส่วนการใช้ค่าประสบการณ์นั้น เขาก็ยังคงตระหนี่ถี่เหนียวเช่นเคย โดยจะเลือกใช้มันเพื่อก้าวข้ามคอขวดเท่านั้น

แต่ทว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้กลับทำให้เขาสัมผัสได้ถึงวิกฤตอันน่าประหลาด

เขาเคยเชื่อมาตลอดว่าตราบใดที่เขาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและหลีกเลี่ยงเรื่องยุ่งยาก เขาก็จะปลอดภัยไร้อันตราย

ทว่าตอนนี้ดูเหมือนว่า การมีพลังไว้ปกป้องตัวเองสักหน่อยน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง อิชิคาวะก็ยกระดับทั้ง ‘ฮาคุอุดะ’ และ ‘ชุนโป’ ขึ้นสู่ระดับต่ำ ทันทีที่เขาทะลวงระดับ องค์ความรู้มหาศาลก็ทะลักเข้าสู่สมองของอิชิคาวะ พร้อมกับความรู้สึกเสียวซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง จนทำให้เขาถึงกับโซเซ

“ซี๊ดดด คราวหน้าทะลวงทีละอย่างดีกว่าแฮะ!”

เมื่อเทียบกับระดับเริ่มต้นแล้ว ชุนโปและฮาคุอุดะในระดับต่ำมีปริมาณความรู้มากกว่าถึงสองเท่าตัว อิชิคาวะต้องยืนนิ่งอยู่เกือบครึ่งนาทีกว่าที่จะทำความเข้าใจความรู้ที่ปรากฏขึ้นในหัวได้อย่างสมบูรณ์

“ยังเหลือค่าประสบการณ์อีก 764 แต้ม… หืม?”

อิชิคาวะที่กำลังตรวจสอบค่าประสบการณ์ที่เหลืออยู่ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย เพราะเขาพบว่าหลังจากที่ ‘ฮาคุอุดะ’ และ ‘ชุนโป’ ทะลวงเข้าสู่ระดับต่ำ ระดับของเขาในหน้าต่างสถานะก็เปลี่ยนจาก ‘ขั้นที่แปด’ เป็น ‘ขั้นที่เจ็ด’ แล้ว

เขาทะลวงระดับแล้วงั้นเหรอ?

สำหรับเรื่องระดับขั้นนั้น อิชิคาวะเคยคาดเดาเอาไว้ตามความทรงจำของตนเองเมื่อนานมาแล้ว ในตอนนั้น ตามความคิดของเขา เขารู้สึกว่า ‘ขั้นที่แปด’ น่าจะเทียบเท่ากับระดับของนักเรียนชั้นปีที่ 5 หรือปีที่ 6 ในสถาบันวิญญาณชินโอ

‘ขั้นที่เจ็ด’ ก็คงเทียบเท่ากับสมาชิกหน่วยที่ค่อนข้างแข็งแกร่งของ 13 หน่วยพิทักษ์

ทว่า ข้อสันนิษฐานนี้กลับถูกลบล้างไปหลังจากที่เขาได้สังเกตเห็นยมทูตหลายต่อหลายคน เพราะความหนาแน่นของแรงดันวิญญาณของอิชิคาวะนั้นก้าวข้ามระดับของนักเรียนชั้นปีที่ 5 หรือปีที่ 6 ในสถาบันวิญญาณชินโอไปไกลโขแล้ว และยังแข็งแกร่งยิ่งกว่าสมาชิกยมทูตหลายคนเสียอีก ทว่าระดับขั้นของเขากลับไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย

“หรือว่าระบบไม่ได้ประเมินระดับจากความหนาแน่นของแรงดันวิญญาณ แต่ประเมินจากพลังรบที่แสดงออกในการต่อสู้จริงงั้นเหรอ?”

อิชิคาวะลูบคาง นัยน์ตาฉายแววครุ่นคิด

อันที่จริง ต่อให้แรงดันวิญญาณของเขาจะแข็งแกร่งกว่าสมาชิกหลายคน แต่ตัวเขาที่รู้จักเพียงแค่ ‘บยะคุรัน’ ก็ไม่อาจต่อกรกับสมาชิกยมทูตที่ถือครอง ‘ซันปาคุโตะ’ ซึ่งหน้าได้เลย

เพราะอานุภาพของบยะคุรันจะลดลงอย่างมหาศาลเมื่อละทิ้งบทร่าย

และถ้าเขาไม่ทิ้งบทร่ายแถมยังใช้บากุโดไม่เป็น ศัตรูก็คงฟันเขาขาดสะพายแล่งไปก่อนที่เขาจะร่ายคาถาจบเสียด้วยซ้ำ…

หากต้องการชัยชนะ เขาคงทำได้เพียงพึ่งพาการลอบโจมตี ไม่ใช่การปะทะกันซึ่งหน้า

ทว่า เมื่อชุนโปและฮาคุอุดะของเขาทะลวงระดับ สถานการณ์ก็เปลี่ยนไป เขาจะสามารถทิ้งระยะห่างเพื่อร่ายคาถาได้ทันท่วงที หรือต่อให้ทิ้งระยะไม่ได้ เขาก็ยังสามารถใช้ฮาคุอุดะเข้าต่อกรได้ ซึ่งนั่นหมายความว่าเขามีความแข็งแกร่งมากพอที่จะต่อกรกับสมาชิกหน่วยที่เก่งกาจได้อย่างแท้จริง

ท้ายที่สุดแล้ว…

พลังช่วยเหลือจากซันปาคุโตะนั้นแข็งแกร่งเกินไป มันทรงพลังมากพอที่จะอุดช่องโหว่ของความต่างชั้นด้านแรงดันวิญญาณและทักษะฝีมือได้เลยทีเดียว

“ซันปาคุโตะงั้นสินะ…”

อิชิคาวะยิ้มเจื่อน หากไม่เข้าร่วมกับสถาบันวิญญาณชินโอ เขาก็มืดแปดด้านหาหนทางครอบครองอาซาอุจิไม่ได้จริง ๆ จะให้เขาบุกไปฆ่ายมทูตเพื่อแย่งดาบมา มันก็ใช่ที่หรือเปล่าล่ะ?

อิชิคาวะส่ายหน้าสลัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป ถึงอย่างไรอนาคตก็ย่อมมีโอกาสเสมอ

ภารกิจเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตนเองให้ได้มากที่สุด เพื่อที่ว่าหากต้องเผชิญหน้ากับอันตรายในวันข้างหน้า เขาจะได้ไม่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแม้แต่จะขัดขืน

เมื่อคิดได้ดังนี้ อิชิคาวะก็ทุ่มค่าประสบการณ์อีก 224 แต้มลงในแรงดันวิญญาณ ยกระดับแรงดันวิญญาณของเขาขึ้นสู่ระดับกลางในทันที สุดท้ายเขาก็กัดฟันกรอด เทค่าประสบการณ์ 500 แต้มที่เหลือลงในไคโด เมื่อเทียบกับความสามารถอื่น ๆ แล้ว ไคโดจะให้ความช่วยเหลือในการฝึกฝนของเขาในอนาคตได้มากกว่า

การเรียนรู้วิชาไคโดไม่เพียงแต่จะช่วยให้เขาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บที่ได้รับระหว่างการฝึกซ้อม ซึ่งจะช่วยให้เขาฝึกฝนได้อย่างบ้าคลั่งและอิสระมากขึ้นเท่านั้น ความรู้ทางการแพทย์แขนงต่าง ๆ ที่แฝงอยู่ในนั้น ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับวิชาฮาคุอุดะและซันจุตสึได้อย่างมีประสิทธิภาพอีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดก็คือ…

องค์ความรู้ที่ได้รับจากระบบนั้นครอบคลุมอย่างเหลือเชื่อ มันละเอียดลึกซึ้งยิ่งกว่าสิ่งที่สอนในสถาบันวิญญาณชินโอเสียอีก วิชาไคโดยังรวบรวมความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรนานาชนิดเอาไว้ด้วย ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นประโยชน์ต่อการฝึกฝนของเขาในภายภาคหน้าอย่างแน่นอน

…

ชื่อ: อิชิคาวะ

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ระดับ: ขั้นที่เจ็ด

ร่างกาย: ระดับเริ่มต้น (54 / 500)

แรงดันวิญญาณ: ระดับกลาง (0 / 10000)

ฮาคุอุดะ: ระดับต่ำ (0 / 1000)

ชุนโป: ระดับต่ำ (0 / 1000)

ซันจุตสึ: ระดับเริ่มต้น (490 / 500)

ซันปาคุโตะ: ยังไม่เปิดใช้งาน (ไม่ทราบเงื่อนไขการปลดล็อก)

คิโด:

[ฮาโด]: [ฮาโด #4 บยะคุรัน] ระดับกลาง (3216 / 10000)

ทักษะพิเศษ:

[ทิ้งบทร่าย] ระดับต่ำ (29 / 1000)

[ไคโด]: ระดับต่ำ (0 / 1000)

ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน: 40

↓ ขยายเพื่อดูหน้าต่างค่าความประทับใจ

…

ค่าประสบการณ์ที่อุตส่าห์สะสมมาตลอดห้าเดือนมลายหายไปในชั่วพริบตา ซึ่งนั่นทำให้อิชิคาวะรู้สึกปวดใจอยู่ไม่น้อย

โชคยังดีที่เขาได้พบกับชิบะ คูคาคุ ซึ่งเป็นเสมือนทางลัดในการกอบโกยค่าประสบการณ์ก้อนโตให้กับเขา

ทว่า อิชิคาวะหารู้ไม่…

หลังจากที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเขา ชื่อของชิบะ คูคาคุก็ได้อันตรธานหายไปจากหน้าต่างค่าความประทับใจเสียแล้ว…

อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วอิชิคาวะมักจะไม่กดขยายหน้าต่างค่าความประทับใจขึ้นมาดู เพราะในนั้นมีรายชื่อผู้คนอยู่มากมายก่ายกองเกินไป และส่วนใหญ่ก็มีค่าความประทับใจต่อเขาเพียงแค่หลักเลขตัวเดียวเท่านั้น

…

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═