บทที่ 16 - สิงโตคำราม

บทที่ 16 - สิงโตคำราม

ก่อนจะมุ่งหน้าสู่เทือกเขาหิมะ เฉินโม่ตัดสินใจว่าจะขออาบน้ำชำระร่างกายเสียหน่อย

เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของภารกิจสร้างวินัย [สิงโตอนามัย] แล้วนั่นเอง

เขาเดินมาที่บ่อน้ำใกล้ๆ ก็พบว่าผิวน้ำเริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็งบางๆ ปกคลุมอยู่

เฉินโม่ทุบแผ่นน้ำแข็งจนแตกละเอียด ก่อนจะกระโจนลงไปดำผุดดำว่าย อาบน้ำเย็นจัดติดต่อกันถึงสามรอบ จนในที่สุดภารกิจ [สิงโตอนามัย] วันสุดท้ายก็เสร็จสมบูรณ์

บนหน้าต่างสถานะ ภารกิจใหม่ที่เข้ามาแทนที่ [สิงโตอนามัย] คือความท้าทายใหม่ที่ชื่อว่า [สิงโตคำราม]

[สิงโตคำราม] (ระดับขาว)

เงื่อนไข: คำรามให้ได้ความดังไม่ต่ำกว่า 120 เดซิเบล วันละ 1,000 ครั้ง ติดต่อกัน 7 วัน

เมื่อเห็นภารกิจใหม่เด้งขึ้นมา เฉินโม่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในที่สุดก็มีภารกิจที่ดูเป็นผู้เป็นคนกับเขาบ้างสักที!

ขืนระบบสุ่มภารกิจประหลาดๆ อย่าง [สิงโตจอมตด] หรือ [สิงโตติดน้ำซ่า] ออกมาอีก มีหวังเขาคงได้ "ดองเควสต์" ยาวแน่ๆ

เฉินโม่ลองติดตั้งฉายา [สิงโตอนามัย] เพื่อทดสอบดูว่ามันมีความสามารถพิเศษอะไรบ้าง

ทันทีที่กดติดตั้ง ฝุ่นผงและคราบสกปรกบนตัวของเขาก็ถูกพลังลึกลับบางอย่างดีดกระเด็นออกไปจนหมดเกลี้ยง เขาพลันรู้สึกสดชื่นสบายตัวแบบที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน!

"ถึงจะไม่ใช่ฉายาที่ช่วยในการต่อสู้ แต่ผลลัพธ์ก็ถือว่าไม่เลวเลยแฮะ!"

เฉินโม่รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาทันตา

แต่ทว่า... พอกลับมาถึงฝูง เขาก็ต้องแปลกใจเมื่อสังเกตเห็นว่า สายตาของเอลซ่าและบรรดาสิงโตตัวเมียทั้งสี่ตัวที่มองมาที่เขา มันแฝงไปด้วยความรักใคร่เอ็นดูมากกว่าปกติ!

โดยเฉพาะแม่สิงโตสาวตัวหนึ่งที่เฉินโม่ตั้งชื่อให้เล่นๆ ว่า "น้องฟาง" สายตาที่มองมานี่แทบจะเยิ้มหยดเลยทีเดียว

เดิมทีนางก็แอบปลื้มเฉินโม่อยู่แล้ว พอเจอฤทธิ์ของฉายา [สิงโตอนามัย] เข้าไป ความคลั่งรักก็ยิ่งทวีคูณ!

น้องฟางวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาเฉินโม่ พยายามจะเอาตัวมาถูไถออเซาะ จนเฉินโม่ต้องคำรามต่ำๆ เตือนไปสองที นางถึงยอมถอยห่างออกไปอย่างอาลัยอาวรณ์

เฉินโม่ตระหนักได้ในทันทีเลยว่า

นอกจากจะช่วยให้ตัวสะอาดแล้ว [สิงโตอนามัย] ยังช่วยเพิ่มค่าเสน่ห์ให้เขาอีกด้วย!

เมื่อเห็นสายตาอันหิวกระหายของเหล่าแม่สิงโต ทำเอาเฉินโม่ขนลุกซู่ รีบกดยกเลิกการติดตั้งฉายา [สิงโตอนามัย] แทบไม่ทัน

ถึงแม้ว่าพอเกิดใหม่เป็นสิงโตแล้ว เขาจะเริ่มมองว่าแม่สิงโตพวกนี้ดูหน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราดีก็เถอะ

แต่ในฐานะที่เคยเป็นมนุษย์มาก่อน เขายังทำใจยอมรับความสัมพันธ์ข้ามสายพันธุ์แบบนี้ไม่ได้จริงๆ!

ถึงอย่างนั้น เฉินโม่ก็ค่อนข้างพอใจกับเอฟเฟกต์เสน่ห์เย้ายวนของ [สิงโตอนามัย] อยู่ไม่น้อย

ในสถานการณ์คับขันบางอย่าง มันอาจจะงัดออกมาใช้พลิกสถานการณ์ได้ใครจะรู้

เทือกเขาหิมะที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้ๆ เอาเข้าจริงกลับอยู่ไกลกว่าที่คิดมาก

เฉินโม่นำฝูงเดินทางติดต่อกันมาสองวันแล้ว แต่ก็ยังไปไม่ถึงตีนเขาเสียที

อากาศเริ่มหนาวเย็นลงเรื่อยๆ ระหว่างทางเขาเห็นซากสัตว์ที่หนาวตายเกลื่อนกลาดอยู่บนทุ่งหญ้า

นอกจากภัยหนาวแล้ว ในช่วงสองวันนี้ เฉินโม่ยังได้ปะทะกับสัตว์เหนือสามัญระดับต่ำอีกสองตัว

นั่นคือหมาป่าและลิงบาบูนกลายพันธุ์

แต่ค่าพลังการต่อสู้โดยรวมของพวกมันยังไม่ถึง 30 ด้วยซ้ำ พอมาเจอเฉินโม่ก็เลยกลายเป็นขนมขบเคี้ยว โดนจับกินลงท้องไปตามระเบียบ

ด้วยการได้รับสารอาหารจากเนื้อสัตว์เหนือสามัญ บวกกับผลของฉายา [สิงโตจอมตะกละ] ที่เริ่มทำงาน ทำให้ขนาดตัวของเฉินโม่ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง

เพียงแค่สองวัน น้ำหนักของเขาเพิ่มขึ้นอีก 20 กิโลกรัม สมรรถภาพร่างกายก็ยกระดับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

น่าเสียดายที่สัตว์เหนือสามัญสองตัวนั้นไม่มีผลึกคริสตัลในร่างกาย หลังจากกินเนื้อพวกมันเข้าไป เฉินโม่จึงได้พลังปราณธาตุน้ำแข็งเพิ่มมาแค่ 7 หน่วยเท่านั้น

ตอนนี้ในแก่นปีศาจของเฉินโม่มีพลังปราณธาตุน้ำแข็งสะสมอยู่ 32 หน่วย และค่าพลังการต่อสู้สูงสุดของเขาก็ทะลุหลัก 200 เป็นครั้งแรก!

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่อง

วันใหม่เวียนมาบรรจบ

หิมะที่โปรยปรายอย่างหนักติดต่อกันสองวัน ทำให้ทุ่งหญ้าสีเขียวกลายสภาพเป็นทุ่งหิมะสีขาวโพลนไปจนสุดสายตา

ด้วยความที่อากาศหนาวจัด ทำให้เฉินโม่ตื่นสายขึ้นเรื่อยๆ

แต่วันนี้ พอเขาลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าพี่สาวอย่างเอลซ่ากำลังนอนขดตัวตัวสั่นเทา หลับตาแน่น

ร่างกายของนางสั่นระริก สีหน้าดูเจ็บปวดทรมาน เห็นแล้วน่าสงสารจับใจ

เฉินโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

"หรือว่าจะเป็นไข้?"

สภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงกะทันหันแบบนี้ ย่อมทำให้ป่วยไข้ได้ง่ายๆ

เฉินโม่ใช้เท้าหน้าแตะไปที่ตัวของเอลซ่า

ตัวของเอลซ่าเย็นเฉียบจนน่าตกใจ ราวกับก้อนน้ำแข็งพันปี!

เหมือนนางจะได้กลิ่นที่คุ้นเคย เอลซ่าจึงขยับตัวเข้ามากอดขาหน้าของเฉินโม่ไว้แน่นตามสัญชาตญาณ

เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?

เฉินโม่เริ่มร้อนรน

ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในโลกมนุษย์ ไม่มียา ไม่มีหมอ ไม่รู้เลยว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร

เฉินโม่จ้องมองไปที่เอลซ่า ก่อนจะตัดสินใจ

เขาจะลองใช้ความสามารถของ [สิงโตนักสังเกต] ตรวจดูอาการของเอลซ่า เผื่อจะหาทางรักษาได้!

ไม่นาน ข้อมูลของเอลซ่าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[สิงโตแอฟริกา (เพศเมีย)]

[ระดับ: สามัญ (กำลังตื่นรู้)]

[ความอึด: 3 (4)]

[ความเร็ว: 1 (4)]

[พละกำลัง: 2 (4)]

[จิตวิญญาณ: 9 (9)]

[พลังการต่อสู้โดยรวม: 1]

ค่าสถานะต่างๆ แสดงให้เห็นว่าตอนนี้เอลซ่ากำลังอ่อนแอถึงขีดสุด มีเพียงค่าจิตวิญญาณเท่านั้นที่พุ่งสูงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก

นอกจากนี้ เฉินโม่ยังสังเกตเห็นหมายเหตุในช่องระดับที่เขียนว่า [กำลังตื่นรู้]

ที่แท้ก็ไม่ได้ป่วย!

แต่กำลังวิวัฒนาการตื่นรู้นี่เอง!

เฉินโม่ถอนหายใจอย่างโล่งอก นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ ขณะเริ่มสัมผัสถึงพลังงานธาตุน้ำแข็งรอบตัว

ละอองแสงพลังงานธาตุน้ำแข็งในรัศมีสิบกว่าเมตรรอบตัว เริ่มหลั่งไหลเข้าไปในร่างกายของเอลซ่าราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

เมื่อรู้ว่าเอลซ่าไม่ได้เป็นไข้แต่กำลังจะวิวัฒนาการ เฉินโม่จึงตัดสินใจพักการเดินทางหนึ่งวัน หยุดพักอยู่ตรงนี้ก่อน

"โฮก!"

ในระหว่างที่เฝ้าไข้เอลซ่า เฉินโม่ก็เริ่มปฏิบัติภารกิจคำรามสร้างวินัยของตัวเองไปด้วย เสียงคำรามกึกก้องกัมปนาทดังสนั่นไปทั่วทุ่งหิมะ...

จวบจนช่วงบ่าย เอลซ่าถึงได้ฟื้นคืนสติ

นางรู้สึกเหมือนตัวเองฝันไปยาวนานมาก ในฝันนั้นมีพายุหิมะโหมกระหน่ำจะกลืนกินนาง ร่างกายและแขนขาชาหนึบจนไร้ความรู้สึกเพราะความหนาวเย็น

ในขณะที่คิดว่าตัวเองคงไม่รอดแล้ว น้องชายจ่าฝูงของนางก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า ใช้ร่างกายมอบความอบอุ่นให้นางทีละน้อย...

นั่นทำให้นางกัดฟันสู้จนผ่านพ้นมาได้

พอลืมตาขึ้น เอลซ่าก็เห็นน้องชายยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง

ความรู้สึกซาบซึ้งใจเอ่อล้นขึ้นมาในอก

[ลูกสิงโตเหมันต์ (เพศเมีย)]

[ระดับ: เหนือสามัญขั้นต่ำ]

[ความอึด: 6]

[ความเร็ว: 6]

[พละกำลัง: 5]

[จิตวิญญาณ: 11]

[ความสามารถ: เนตรเหมันต์]

[พลังการต่อสู้โดยรวม: 35~42]

เมื่อเห็นเอลซ่าวิวัฒนาการสำเร็จ และค่าสถานะต่างๆ พุ่งสูงขึ้น เฉินโม่ก็ดีใจกับพี่สาวจากใจจริง

ตอนนี้ในฝูง นอกจากตัวเขาแล้ว ในที่สุดก็มีตัวชนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง!

"งู้ว~"

พอฟื้นตัว เอลซ่าก็รีบคลานเข้ามาคลอเคลียข้างกายเฉินโม่ เอาหัวทุยๆ ถูไถไปตามตัวเขาอย่างออดอ้อน

ท่าทางของนางในตอนนี้ ไม่เหลือมาดพี่สาวเลยสักนิด เหมือนลูกแหง่ที่กำลังอ้อนพ่อไม่มีผิด

เฉินโม่ยื่นเท้าหน้าออกไปลูบหัวเอลซ่าเบาๆ

ทุกครั้งที่เอลซ่าเข้ามาถูไถ แปลว่านางอยากให้ลูบหัว

ก่อนหน้านี้เฉินโม่เคยลูบหัวพี่สาวเล่นเหมือนลูบแมวไปหลายที สงสัยฝีมือการนวดจะเทพเกินไป พี่สาวเลยเริ่มจะเสพติดการโดนลูบหัวซะแล้วสิ...

[จบตอน]