บทที่ 31 - เจ้าหนูข้าขอโชว์เทพหน่อยเถอะ

บทที่ 31 - เจ้าหนูข้าขอโชว์เทพหน่อยเถอะ

ไอแซคมองการต่อสู้ที่ใกล้จะจบลงอยู่ใต้กำแพงเมือง ส่ายหน้าอย่างเงียบงัน 'แน่นอนว่า ในโลกแห่งพลังพิเศษ พลังอำนาจส่วนบุคคลสามารถอยู่เหนือกลุ่มคนได้จริงๆ'

ซีซาร์เป็นเพียงอัศวินระดับสูงครึ่งก้าวเท่านั้น ยังไม่ได้เป็นอัศวินระดับสูงด้วยซ้ำ เมื่อเผชิญหน้ากับกึ่งอัศวินเก้าสิบกว่าคนและอัศวินอีกสิบกว่าคน บวกกับอสูรที่ยังไม่เข้าขั้นอีกร้อยกว่าตัว ในชั่วพริบตาเขาก็ฟาดฟันจนสิ้นซากราวกับตัดผัก

สามารถจินตนาการได้เลยว่า เมื่อเขากลายเป็นอัศวินระดับสูงแล้ว จะแข็งแกร่งเพียงใด

ดังนั้นแม้ว่าการต่อสู้จะยังเหลืออีกเพียงนิดเดียวก็จะจบลง แต่เขาก็ไม่มีอารมณ์จะดูต่อไปแล้ว มีเวลานี้ สู้กลับไปค้นคว้าวิจัยต่อดีกว่า ปัจจุบันการวิจัยจำแลงเลือดเนื้อแม้จะพบกับคอขวด แต่โชคดีที่โครงการในมือเขามีเยอะ สามารถเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นก่อนได้

แต่ทว่าไอแซคเพิ่งจะเตรียมหันหลังกลับหอคอยจอมเวทเพื่อค้นคว้าวิจัยต่อ ก็ถูกพี่สาวเซี่ยลี่เอ๋อร์เรียกไว้

"เดี๋ยวค่อยกลับเถอะ ท่านพ่อใกล้จะถึงแล้ว ไปต้อนรับท่านพ่อก่อน" พูดจบ เซี่ยลี่เอ๋อร์ก็พลันสังเกตเห็นหนูปีศาจบนไหล่ของไอแซค อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าตกตะลึงออกมา "อำนาจพิเศษ? หนูของเจ้านี่มีอำนาจพิเศษรึ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เหลยหมิงตุ้นที่ยังคงยืน "ไม่อยากจะเชื่อ" อยู่ข้างๆ ก็พลันหันขวับกลับมา มองหนูบนไหล่ของไอแซคอย่างไม่อยากจะเชื่อยิ่งกว่าเดิม ดวงตาเบิกกว้างจนกลมโต

'อะไรนะ'

'อำนาจพิเศษ?'

'นั่นมันไม่ใช่ของที่อัศวินระดับสูงกับพ่อมดระดับสูงเท่านั้นหรอกรึ ถึงจะมีสิทธิ์ครอบครองน่ะ'

เมื่อเทียบกับเหลยหมิงตุ้นและเซี่ยลี่เอ๋อร์ที่กำลังตกตะลึง ไอแซคกลับสงบนิ่งกว่ามาก เขาเก็บฟักทองลูกเล็กที่กำลังจะโยนออกไป ยื่นมือไปขูดจมูกหนูปีศาจบนไหล่ พลางยิ้มกล่าว "เป็นอำนาจพิเศษครับ แต่ก็ไม่ได้เทพขนาดที่พวกพี่คิดหรอก นี่เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาโดยอาศัยความพิเศษของเผ่าพันธุ์เทพ ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะลอกเลียนแบบในที่อื่นได้ อีกอย่างผลของอำนาจพิเศษก็งั้นๆ แหละครับ เพียงแค่สามารถอัญเชิญและควบคุมหนูได้เท่านั้นเอง"

"..." เซี่ยลี่เอ๋อร์อ้าปากเล็กน้อย 'เผ่าพันธุ์เทพที่ไหนมันจะง่ายขนาดนั้น'

ไม่ว่าจะเป็นพ่อมดในตำนานหรือพวกพ่อมดแห่งสัจธรรม หรือกระทั่งแม่มดที่พึ่งพาความสามารถโดยกำเนิด ผู้ที่ศึกษาวิจัยเผ่าพันธุ์เทพนั้นมีอยู่ไม่น้อยเลย เพราะไม่ว่าจะพูดยังไง เผ่าพันธุ์เทพก็ถือเป็นร่างจำแลงระดับล่างของเทพอย่างแท้จริง แม้ว่าช่องว่างระหว่างทั้งสองจะมหาศาลอย่างยิ่งยวดก็ตาม

แต่ท้ายที่สุด มันก็ยังมีคุณค่าในการวิจัยอย่างมหาศาล

ทว่าจนถึงวันนี้ เซี่ยลี่เอ๋อร์ก็ยังไม่เคยได้ยินว่ามีใครประสบความสำเร็จในการบ่มเพาะอำนาจพิเศษจากร่างของเผ่าพันธุ์เทพได้เลย

'ทำได้อย่างไรกัน'

เซี่ยลี่เอ๋อร์รู้สึกสงสัยใครรู้อย่างมาก สัญชาตญาณการใฝ่รู้ของพ่อมด ทำให้เธออยากจะถามให้ชัดเจนอย่างยิ่ง แต่เหตุผลของเธอก็ทำให้เธอระงับความหุนหันพลันแล่นนี้ไว้ได้ เพราะนี่คือความลับของไอแซค

แต่ว่า...

"ขอดูหน่อยได้หรือไม่?" เซี่ยลี่เอ๋อร์มองหนูปีศาจบนไหล่ของไอแซคอย่างอยากรู้อยากเห็น

อำนาจพิเศษ คือสิ่งที่เธอกำลังพยายามอย่างหนักอยู่ในตอนนี้ ทันทีที่รวบรวมอำนาจพิเศษของตนเองได้สำเร็จ เธอก็จะสามารถเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดระดับสูงได้อย่างราบรื่น ก้าวเดินบนเส้นทางของตนเองอย่างเป็นทางการ ได้รับการขนานนามว่าเป็นจอมเวทอาร์เคนผู้ยิ่งใหญ่

แม้ว่าวิธีการรวบรวมอำนาจพิเศษของตนเองของพ่อมดแห่งสัจธรรมจะแตกต่างจากพ่อมดในตำนานและเผ่าพันธุ์เทพ แต่

อย่างไรเสียมันก็คืออำนาจพิเศษเหมือนกัน ไม่แน่ว่าอาจจะได้รับแรงบันดาลใจอะไรบ้างก็ได้

"ขอดูอะไร?" ระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ซีซาร์ก็ได้สังหารอสูรกายมืดจนหมดสิ้น และกลับขึ้นมาบนกำแพงเมืองอีกครั้ง เขาปลดชุดคลุมศึกที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของอสูรกายมืดออก พลางเอ่ยถามอย่างอยากรู้

"น้องสามบ่มเพาะหนูปีศาจของเขาจนมีอำนาจพิเศษแล้ว"

"โอ้? นั่นมัน..." ซีซาร์กำลังจะเอ่ยชมไอแซคตามความเคยชิน แต่

พลันก็ตระหนักได้ รอยยิ้มบนใบหน้าพลันแข็งทื่อ "อะไรนะ? อำนาจพิเศษ? เจ้ารูตัวนี้?"

"อื้ม" เซี่ยลี่เอ๋อร์พยักหน้าหนักๆ

จากนั้น สายตาอันร้อนแรงของซีซาร์ก็จับจ้องมาเช่นกัน

ไอแซค "..."

ไอแซคมองคนทั้งสามที่ค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้อย่างจนคำพูด ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง มองไปยังหนูปีศาจบนไหล่ มันเองก็หันมามองไอแซคอย่างงุนงง แล้วก็เอียงคอเล็กน้อย

"มาเถอะ โชว์หน่อย"

"แคว้ก"

ตามคำสั่งของไอแซค กรงเล็บอสูรก็โผล่ออกมาจากท้ายทอยของเขา กรงเล็บอันน่ากลัวขยับไปมาครู่หนึ่ง จากนั้นฝ่ามือก็หันไปทางหนูปีศาจบนไหล่ของไอแซค อ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันเลื่อยออกมา

"ซี่ๆ"

"จี๊ด?" หนูปีศาจชะงักไปครู่หนึ่งอย่างรู้ตัวช้า จากนั้นก็พยักหน้า อุ้งเท้าหน้าเล็กๆ ทั้งสองข้างยกขึ้นมาถูไถกันเบาๆ คลื่นความสั่นสะเทือนอันแปลกประหลาดพลันแผ่ออกไปโดยมีมันเป็นศูนย์กลาง

"ซ่าๆๆ"

"จี๊ดๆๆๆ"

"หนู หนูเต็มไปหมด"

"เวรเอ๊ย ขึ้นมาบนกำแพงเมืองแล้ว หนูบ้าไปแล้วรึ?"

"เป็นคาถาของพ่อมดอสูรกายมืดรึเปล่า?"

...

หนูนับร้อยนับพันตัวจากทุกสารทิศหลั่งไหลมายังทิศทางที่ไอแซคยืนอยู่ ทำเอาทุกคนที่เห็นถึงกับตะลึงตาค้าง

"สลายตัวได้แล้ว"

"ซี่ๆ"

"จี๊ด? จี๊ดๆ"

และเมื่อคลื่นความสั่นสะเทือนอีกระลอกแผ่ออกไป หนูทั้งหมดก็พลันชะงักอยู่กับที่ จากนั้นก็ล่าถอยกลับไปราวกับคลื่นน้ำ ภาพนี้ทำเอาคนที่เห็นถึงกับขนลุกซู่

"ซี้ด มันคืออำนาจพิเศษจริงๆ ด้วย" ซีซาร์สูดลมหายใจเย็นเยียบในทันที เขาอยู่ห่างจากอัศวินระดับสูงเพียงแค่ก้าวเดียว ดังนั้นเขาจึงเป็นคนที่เข้าใจเรื่องอำนาจพิเศษมากที่สุดในบรรดาผู้คนทั้งหมด เขาจึงมองออกในแวบเดียวว่า เมื่อครู่นี้มันคืออำนาจพิเศษอย่างแน่นอน

"เจ้าสั่งการมันไม่ได้รึ?" เมื่อเทียบกับซีซาร์ แม้ว่าเซี่ยลี่เอ๋อร์จะมีความเข้าใจในอำนาจพิเศษไม่มากพอ แต่ปริมาณความรู้ของเธอกลับมากมายมหาศาล สายตาก็เฉียบแหลมอย่างยิ่งยวด เธอละสายตาจากหนูปีศาจอย่างครุ่นคิด แล้วเอ่ยถามอย่างอยากรู้

"อืม เพราะมันเพิ่งจะเป็นเผ่าพันธุ์เทพได้ไม่นาน สติปัญญาแม้จะสูงขึ้นบ้าง แต่ก็แค่บ้างเท่านั้น ยังไม่สามารถสื่อสารกับมันได้ ตอนนี้มีเพียงกรงเล็บอสูรเท่านั้นที่สื่อสารกับมันได้" ไอแซคกล่าวอย่างจนใจ

แม้ว่าจะมีคาถาที่ช่วยเร่งการพัฒนาสมองอยู่บ้าง แต่ไอแซคก็ไม่กล้าใช้กับมันส่งเดช ในฐานะที่เป็นตัวอย่างทดลองเพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้ หนูปีศาจตัวนี้ยังคงล้ำค่าอยู่มาก

เซี่ยลี่เอ๋อร์พยักหน้า จากนั้นก็เอ่ยถาม "ตั้งชื่อให้มันหรือยัง? แม้ว่าจะเป็นหนูปีศาจ แต่มันก็ครอบครองอำนาจพิเศษแล้ว ศักยภาพของมันไม่ต่ำเลย ควรค่าที่เจ้าจะบ่มเพาะมันอย่างดีแล้วล่ะ"

"ชื่อ... ยังไม่ได้คิดเลยแฮะ แต่ก็จริง ควรจะคิดได้แล้ว อืมมม" ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากของไอแซคก็ยกสูงขึ้น "คิดออกแล้ว เรียกว่ารุ่ยเฉิงแล้วกัน เจ้าหนูมัน~ ต้องชอบชื่อนี้แน่ๆ"

"จี๊ดๆ? จี๊ดๆ" รุ่ยเฉิงเอียงคอเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทุกคนกำลังพูดอะไรกัน แต่

เห็นยิ้มกันหมด ก็น่าจะเป็นเรื่องดี ดังนั้นรุ่ยเฉิงจึงเผยรอยยิ้มออกมาเช่นกัน

ทันใดนั้น กรงเล็บอสูรก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าไอแซค กางกรงเล็บออกไปมาพลางส่งเสียง "ซี่ๆ"

"เจ้าก็อยากได้ชื่อด้วยรึ?"

"ซี่ๆ" กรงเล็บอสูรพยักกรงเล็บของมัน มันมาก่อนแท้ๆ แต่

ผลกลับกลายเป็นว่าเจ้าหนูได้ชื่อก่อน มันไม่ยอม

"อืม ก็มีเหตุผล... ข้าคิดก่อนนะ... คิดออกแล้ว ต่อไปนี้เจ้าชื่อฮาเหมิง เป็นไง?"

"ซี่" ฮาเหมิงพยักกรงเล็บหนักๆ จากนั้นก็บิดนิ้วทั้งห้ากลางอากาศอย่างตื่นเต้น ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ดูชั่วร้าย...

ภาพอันแปลกประหลาดนี้ก็ทำให้พี่น้องทั้งสามของซีซาร์ที่กำลังเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นถึงกับเงียบกริบ...

ในที่สุด ก็เป็นซีซาร์ที่ขัดจังหวะการปฏิสัมพันธ์ระหว่างไอแซคกับเหล่าสัตว์อสูรเวทของเขา อสูรกายมืดที่ลอบจู่โจมถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว สมควรไปต้อนรับท่านพ่อได้แล้ว

[จบแล้ว]