บทที่ 23 - การแลกเปลี่ยน

บทที่ 23 - การแลกเปลี่ยน

ท่ามกลางความว่างเปล่าสีเทาหม่น เสาหินสีขาวบริสุทธิ์นับสิบหรืออาจจะร้อยต้นลอยขึ้นลงอยู่

เมื่อไอแซคลืมตาขึ้น เขาก็มาปรากฏตัวอยู่บนหนึ่งในเสาหินเหล่านั้น เขาลองยกเท้ากระทืบเบาๆ ลงบนเสาหินใต้ฝ่าเท้า แต่ก็ดูไม่ออกว่ามันทำมาจากวัสดุอะไร

เขากวาดตามองไปรอบๆ บนเสาหินต้นอื่นๆ ต่างก็มีร่างร่างหนึ่งยืนอยู่เช่นกัน ทุกคนล้วนเหมือนกับเขา สวมชุดคลุมพ่อมดหลากสีสัน สวมหมวกพ่อมดใบใหญ่ จนมองไม่เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง

ทว่าเมื่อระยะห่างใกล้เข้ามา ก็พอจะมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น

เพราะถึงแม้ผู้คนที่อยู่ ณ ที่นี้จะมีฝีมือที่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย ใจกล้ากว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังคงอยู่ในขอบเขตของพ่อมดอย่างเป็นทางการ ระดับการเสริมพลังของชุดคลุมพ่อมดนั้นมีจำกัด มีเพียงผลในการอำพรางเล็กน้อย อย่างน้อยก็ไม่สามารถปิดบังผู้คนในที่นี้ได้

แต่ก็ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่ต้องปิดบัง พ่อมดคลั่งนั้นมาจากทั่วทุกสารทิศ หรืออาจจะไม่ได้มาจากโลกเดียวกันด้วยซ้ำ ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังตัวตน

หลังจากกวาดตามองไปรอบหนึ่ง ไอแซคก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะคนที่มานั้นไม่มากนัก พ่อมดอย่างเป็นทางการของสมาคมพ่อมดคลั่งมีทั้งหมดสี่สิบสามคน แต่ตอนนี้คนที่มามีเพียงสิบสามคนเท่านั้น จำนวนน้อยเกินไป

เดิมทีพ่อมดอย่างเป็นทางการก็ไม่ได้มีของดีอะไรติดตัวอยู่แล้ว พอจำนวนคนน้อยลงไปอีก แล้วจะแลกเปลี่ยนอะไรกันได้เล่า

ส่วนเรื่องการแลกเปลี่ยนเวทมนตร์คาถา?

ทุกคนต่างก็ยังเป็นไก่อ่อนด้วยกันทั้งนั้น สิ่งที่ต้องการในตอนนี้ไม่ใช่การแลกเปลี่ยนความคิดเห็น แต่เป็นการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน

แลกเปลี่ยนเวทมนตร์คาถาของกันและกัน เสริมสร้างรากฐานของตนเอง เร่งเวลาเย็นลงของช่วงเวลาพลังเวทเดือดพล่าน

แต่หากเป็นการแลกเปลี่ยนเวทมนตร์คาถา...

อย่างไรเสียไอแซคก็รู้สึกว่าคงจะยาก เวทมนตร์คาถาไม่เหมือนกับอาร์เคน มันไม่ได้กระชับรัดกุม ถูกแบ่งออกเป็นคาถาเดี่ยวๆ แต่ละบท

เวทมนตร์คาถามักจะมาพร้อมกับข้อมูลการวิจัยจำนวนมาก เช่น วิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจปีศาจ หรือการหลอมสร้างโทเทม

ดังนั้นจึงมีพ่อมดน้อยคนนักที่จะเรียนรู้เวทมนตร์คาถาจำนวนมาก โดยปกติแล้วมักจะทุ่มเทลงลึกในสาขาที่เกี่ยวข้อง คอยปรับปรุงเวทมนตร์คาถาที่ตนเองเชี่ยวชาญให้ดีที่สุดอยู่เสมอ เช่น รังรวงแห่งเลือดเนื้อของไอแซคก็เป็นตัวอย่างหนึ่ง แน่นอนว่านี่เป็นวิธีการฉลาดแกมโกงที่ยืมพลังอันยิ่งใหญ่ของเทพอสูรมา ตามปกติแล้วจำเป็นต้องค่อยๆ ค้นคว้าวิจัยเอาเอง

ดังนั้นจะสามารถแลกเปลี่ยนเวทมนตร์คาถาได้หรือไม่ ก็ยังต้องดูว่าจะได้พบกับพ่อมดคลั่งที่มีสาขาการวิจัยใกล้เคียงกันหรือเปล่า

ด้วยเหตุผลนานัปการเหล่านี้ จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมจำนวนผู้เข้าร่วมการชุมนุมแลกเปลี่ยนขนาดเล็กถึงได้น้อยเช่นนี้ มันช่างไม่มีคุณค่าดึงดูดใจเอาเสียเลย เพราะไม่มีคุณค่า จึงไม่มีคนเข้าร่วม เพราะไม่มีคนเข้าร่วม จึงยิ่งไม่มีคุณค่า

นับว่าเป็นวงจรอุบาทว์โดยแท้

ขณะที่ไอแซคกำลังครุ่นคิด เสาหินสิบสามต้นที่มีคนยืนอยู่ก็ค่อยๆ เคลื่อนที่เข้ามา รวมตัวกันเป็นวงกลม

ไอแซคกวาดตามองคร่าวๆ ส่วนใหญ่แล้วค่อนข้างอายุน้อย อยู่ที่ราวสิบเจ็ดสิบแปดปีโดยประมาณ เป็นแม่แบบของอัจฉริยะมาตรฐาน แน่นอนว่าสุดท้ายแล้วจะเหลือรอดสักกี่คนก็ไม่อาจทราบได้ เพราะอย่างไรเสียเทพนอกมิติก็ไม่ใช่พวกที่จะรับมือได้ง่ายๆ

"แค่ก" ชายหนุ่มผู้สวมชุดคลุมยาวสีดำคนหนึ่งกระแอมเบาๆ จากนั้นเสาหินใต้เท้าของเขาก็ลอยไปอยู่ตรงกลาง "ทุกท่าน ไม่ได้พบกันนาน กฎกติกาทุกท่านก็คงเข้าใจดีอยู่แล้ว ข้าคงไม่พูดพล่ามทำเพลงให้เสียเวลา"

พูดจบ ชายหนุ่มก็เหลือบมองไอแซค ในแววตามีความคาดหวังอยู่บ้าง สองครั้งล่าสุดเขาไม่สามารถแลกเปลี่ยนเวทมนตร์คาถาได้เลย ความคืบหน้าในการวิจัยช่วงนี้เริ่มช้าลงแล้ว ตอนนี้มีคนใหม่เข้ามา เขาย่อมต้องคาดหวังเป็นธรรมดา

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับไอแซคมากนัก แม้แต่ชื่อก็ยังไม่ได้แนะนำ

ยังคงเป็นคำพูดเดิม แม้ว่าพ่อมดคลั่งทุกคนจะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็เป็นคนบ้าเช่นกัน เทพนอกมิติไม่ใช่พวกที่จะคบค้าสมาคมด้วยได้ง่ายๆ ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งอาจจะเพราะความโลภจนถูกเทพนอกมิติกลืนกินไปก็ได้ ในตอนนี้ยังไม่มีความหมายใดๆ ที่จะต้องผูกมิตร

ดังนั้นเขาจึงเข้าเรื่องทันที "ข้าเชี่ยวชาญมนต์ดำ ในมือมีมนต์ดำอยู่ห้าแขนง ได้แก่ คาถาวิญญาณตามรังควานดูดกลืนชีวัน คาถาโลหิตสังหาร คาถาส่งหัวบิน และคาถาเวทมนตร์ชั้นสูง การบิดเบือนแห่งเลือดเนื้อ ข้าต้องการแลกกับมนต์ดำ หรือคาถาเวทมนตร์ชั้นสูงสายสังหารโดยตรง"

‘อืม?’ ไอแซคเหลือบมองชายหนุ่มชุดดำอย่างประหลาดใจ ‘เชี่ยวชาญมนต์ดำ... ในมือยังมีคาถาเวทมนตร์ชั้นสูงอีก... สมแล้วที่เป็นสมาคมพ่อมดคลั่ง แต่ว่า...’

"ข้าขอใช้เวทมนตร์คาถาสายดัดแปลงชีวภาพแลกเปลี่ยนกับมนต์ดำของท่านเป็นอย่างไร?" เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆ ยังคงเงียบอยู่นาน ไอแซคจึงเอ่ยขึ้น

ทั้งมนต์ดำและคาถาเวทมนตร์ชั้นสูงเขาก็ล้วนสนใจอย่างยิ่ง ในบรรดานั้นคาถาเวทมนตร์ชั้นสูงเขาคงแลกไม่ไหวอย่างแน่นอน ต่อให้แลกไหวก็ไม่แน่ว่าจะแลก คาถาเวทมนตร์ชั้นสูงสายสังหารโดยตรงนั้นมีมูลค่าสูงสุด โดยปกติมักจะเก็บไว้ใช้เอง น้อยครั้งที่จะนำออกมาแลกเปลี่ยน

กลับกันที่เป็นมนต์ดำ เขาอยากจะลองดู

มนต์ดำเป็นเวทมนตร์คาถาที่ใช้ในการต่อสู้โดยเฉพาะ ตราบใดที่สามารถสังหารอีกฝ่ายได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีการใดก็ไม่เกี่ยง นับเป็นเวทมนตร์คาถาที่หาได้ค่อนข้างยาก

น่าเสียดาย...

ชายหนุ่มชุดดำมองไอแซคอย่างเสียดาย ส่ายหน้า และปฏิเสธ

ช่วยไม่ได้ การดัดแปลงชีวภาพในหมู่เวทมนตร์คาถาก็นับเป็นสายวิชาที่ค่อนข้างซับซ้อนแขนงหนึ่ง ต้องการความรู้และข้อมูลการทดลองที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก การวิจัยประเภทนี้ที่ต้องใช้เวลาและความสงบในการทำนั้นไม่เหมาะกับเขา

หลังจากปฏิเสธไอแซค ชายหนุ่มชุดดำเห็นว่าไม่มีใครเอ่ยปากอะไรอีก จึงถอนหายใจเฮือกหนึ่ง กลับไปยังตำแหน่งเดิมของตน

การชุมนุมแลกเปลี่ยนขนาดเล็กก็เป็นเช่นนี้เอง จะสามารถแลกของที่ตนเองต้องการได้หรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับโชคชะตา

ต่อจากชายหนุ่มชุดดำ ก็มีคนขึ้นไปอีกแปดคน เวทมนตร์คาถาที่พวกเขาสามารถนำมาแลกเปลี่ยนได้หลายอย่างก็เป็นสิ่งที่ไอแซคสนใจ น่าเสียดายที่ ไม่สามารถแลกได้แม้แต่อย่างเดียว

เพราะไม่มีใครสนใจเวทมนตร์คาถาของเขาเลย

ยังไม่ทันให้เขาได้เอ่ยชื่อคาถา เพียงแค่ได้ยินว่าเป็นการดัดแปลงชีวภาพก็ถอยหนีกันหมดแล้ว

"...ข้าต้องการแลกกับเวทมนตร์คาถาสายโกเลม ไม่เอาสายดัดแปลงชีวภาพ"

ไอแซค "..."

ไอแซคที่ถูกปิดกั้นทางการพูดถึงกับจนคำพูด เขานึกไม่ถึงเลยว่าแม้จะเปลี่ยนโลกแล้ว วิชาการแพทย์ก็ยังคงยากลำบากเช่นนี้ หรือว่าโลกนี้การยุให้คนอื่นเรียนหมอก็จะถูกฟ้าผ่าเหมือนกัน?

ไอแซคสุดจะหยั่งรู้ได้ แต่เขาก็ปรับสภาพจิตใจได้อย่างรวดเร็ว แลกไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถือซะว่ามาเปิดหูเปิดตา การที่ได้รู้จักเวทมนตร์คาถามากมายขนาดนี้ แม้จะเป็นเพียงชื่อ ก็ถือว่าคุ้มค่าอย่างยิ่งแล้ว ไม่นับว่ามาเสียเที่ยว

"ข้าเชี่ยวชาญการสร้างโกเลม มีแบบแปลนโกเลมอยู่สี่ชนิด ในจำนวนนี้สองชนิดเป็นโกเลมจักรกลสายแท้ ชนิดหนึ่งเป็นโกเลมเลือดเนื้อบริสุทธิ์ และอีกชนิดหนึ่งเป็นโกเลมลูกผสมที่รวมเลือดเนื้อเข้ากับจักรกล ข้าขอแลกกับแบบแปลนโกเลม หรือเวทมนตร์คาถาสายดัดแปลงชีวภาพ"

พูดจบ พ่อมดหญิงที่ยืนอยู่ตรงกลางก็หันมามองไอแซค

"หืม?" ไอแซคผงะไป ไม่นึกว่าจะมีคนเรียกเขาด้วย แต่ว่าโกเลมรึ?

ไม่เป็นไร อันนี้เขาก็สนใจเหมือนกัน

ดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า "ปัจจุบันข้าเชี่ยวชาญเทคนิคหัวใจปีศาจ การหลอมสร้างเผ่าพันธุ์เทพ..." พูดถึงตรงนี้ ไอแซคก็พลันชะงักไป ยักไหล่อย่างจนใจ "เอ่อ หมดแล้ว มีแค่สองอย่างนี้"

อันที่จริงเขายังเชี่ยวชาญรังรวงแห่งเลือดเนื้อและยาสกัดแก่นสายเลือดด้วย แต่ว่าอย่างแรกนั้นเป็นเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์ของเขา คนอื่นเรียนไปก็จะได้แค่ฉบับเทพอสูร ซึ่งในนั้นมีหลุมพรางขนาดใหญ่อยู่ ในฐานะพ่อมดคลั่งด้วยกัน อีกฝ่ายย่อมต้องไม่เอาแน่นอน เผลอๆ เอาออกมาอาจจะทำให้ขุ่นเคืองกันเปล่าๆ ส่วนอย่างหลัง...

ก็ได้แต่พูดว่าเป็นของเกลื่อนตลาด ไม่จำเป็นต้องเอาออกมาพูดให้อับอายขายหน้า

"อืม?" ดวงตาคู่สวยของพ่อมดหญิงเบิกกว้างเล็กน้อย ประหลาดใจอยู่บ้าง นางได้ยินอะไรนะ? การหลอมสร้างเผ่าพันธุ์เทพ? นางกะพริบตา แล้วพูดว่า "คู่มือวิจัยเทพ?"

"หืม? ท่านก็มีรึ?" ไอแซคเองก็ชะงักไปเช่นกัน "ของข้าคือภาคกายวิภาค ของท่านคือภาคไหน?"

"ภาคเทวภาวะ แลกเปลี่ยนกันหน่อยไหม?" ดวงตาคู่สวยของพ่อมดหญิงกะพริบปริบๆ นางนึกไม่ถึงเลยว่า ชิ้นส่วนต้นฉบับเวทมนตร์คาถาที่ได้มาโดยบังเอิญ จะมาพบอีกส่วนหนึ่งที่นี่ โชคดีอะไรเช่นนี้

"ตกลง" ไอแซคเองก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง "ส่วนของท่านได้มาจากที่ใดรึ?"

"คนอื่นให้มา แต่เท่าที่ข้ารู้ ดูเหมือนจะมาจากดินแดนรกร้าง แล้วของท่านเล่า?" พูดจบ พ่อมดหญิงก็หยิบม้วนหนังแกะออกมาจากแขนเสื้อ โยนให้ไอแซคเบาๆ แล้วรับส่วนที่ไอแซคโยนมา

"ต้นฉบับ?" พ่อมดหญิงมองไอแซคอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง แม้ว่าจากการค้นคว้าของนาง จะไม่พบว่าแผ่นหนังแกะมีอะไรพิเศษ แต่ที่นางให้ไอแซคไปก็ยังคงเป็นฉบับคัดลอก เพราะอย่างไรเสีย เผื่อไว้ก่อน

เผื่อว่าระดับของนางยังไม่ถึงขั้น มองไม่ออกเล่า

ดังนั้นนางจึงนึกไม่ถึงว่าไอแซคจะใจกว้างถึงเพียงนี้

แต่ความจริงแล้วไอแซคก็ค่อนข้างจนใจ เพราะเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเอาของสิ่งนี้มาแลกเปลี่ยน ใครจะไปรู้เล่าว่าจะมาเจอ "คู่มือวิจัยเทพ" ส่วนที่สองที่นี่

โชคดีที่เนื้อหาในนั้นเขาจดจำได้หมดแล้ว ข้อมูลต่างๆ ก็ถูกบันทึกไว้ในหน้าต่างระบบแล้ว ปัญหาจึงไม่ใหญ่นัก

"อืม แต่ก็อย่าคาดหวังอะไรมาก อย่างไรเสียข้าก็มองไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรพิเศษ"

เรื่องนี้ไอแซคไม่ได้โกหก เขาเคยลองใช้ของสิ่งนี้เป็นเครื่องสังเวยในพิธีกรรมแล้ว น่าเสียดายที่ในการตัดสินของนิ้วทองคำ มันกลับไร้ค่าโดยสิ้นเชิง

พ่อมดหญิงพยักหน้า จากนั้นก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามไอแซคว่า "เทคนิคหัวใจปีศาจที่ท่านพูดถึง... คือวิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจใช่หรือไม่?"

"อืม เดิมทีคือวิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ แต่ข้าได้ทำการต่อยอดมันไปในระดับหนึ่ง สามารถใช้ในการเพาะเลี้ยงหัวใจปีศาจ และยังมีผลในการสกัดกลั่นและเสริมความแข็งแกร่งให้สายเลือดอสูรได้ในระดับหนึ่ง แต่โดยรวมแล้วก็ยังค่อนข้างหยาบอยู่ ท่านต้องการรึ?" ไอแซคประหลาดใจเล็กน้อย

เพราะวิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจปีศาจ อันที่จริงแล้วก็เหมือนกับยาสกัดแก่นสายเลือด ล้วนเป็นของเกลื่อนตลาด โดยเฉพาะวิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจปีศาจ นั่นยิ่งเป็นของเก่าเก็บในหมู่ของเก่าเก็บ เพียงแต่เพราะการค้นคว้าของไอแซค ทำให้มันถูกต่อยอดออกไปส่วนหนึ่ง ถึงพอจะนับว่าขึ้นหิ้งได้บ้าง

พ่อมดหญิงพยักหน้า กล่าวว่า "นอกจากโกเลมลูกผสมแล้ว ท่านอยากแลกกับอะไร?"

เพียงแค่วิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจย่อมไม่มีค่าพอ แต่ฉบับที่ถูกต่อยอดแล้วย่อมแตกต่างออกไป แม้ว่าพวกเขาต่างก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีชีวิตรอดไปจนถึงที่สุด แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะดูแคลนอีกฝ่าย

อันที่จริง คนที่สามารถทำการแลกเปลี่ยนกับเทพนอกมิติได้ตั้งแต่ยังเป็นพ่อมดอย่างเป็นทางการ นอกจากความบ้าแล้ว ก็ยังต้องมีฝีมือด้วย ไม่ใช่ว่าแมวหมาที่ไหนก็จะสามารถทำให้เจตจำนงของเทพนอกมิติจุติลงมาได้ คนที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนเป็นอัจฉริยะอย่างแน่นอน

และการค้นคว้าของอัจฉริยะ ย่อมต้องมีคุณค่า

"โกเลมเลือดเนื้อแล้วกัน" ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไอแซคก็หยิบต้นฉบับเล่มหนึ่งโยนให้พ่อมดหญิง ขณะเดียวกันก็รับม้วนแบบแปลนที่นางโยนมา

ถึงตอนนี้ การแลกเปลี่ยนก็สิ้นสุดลง

ทุกคนมองคนทั้งสองที่เก็บเกี่ยวไปได้เต็มที่ ต่างก็อิจฉาอยู่บ้าง แต่กลับไม่มีใครเอ่ยปากอะไร แม้ว่าพวกเขาจะสนใจ "คู่มือวิจัยเทพ" นั่นอย่างมาก แต่ก็ไม่มีใครคิดที่จะเอ่ยปาก

ใช่ เวทมนตร์คาถาที่เกี่ยวข้องกับขอบเขตของเทพล้วนสุดยอดทั้งนั้น นี่เป็นเรื่องแน่นอน แต่นี่มันเป็นสายดัดแปลงชีวภาพ ไม่ตรงกับสายงานที่พวกเขาเชี่ยวชาญ เช่นนั้นก็ช่วยไม่ได้

เสียเวลาไปเรียนรู้ ไม่คุ้มค่าเลย

ในการแลกเปลี่ยนกับพ่อมดหญิง ไอแซคได้บอกของที่ตนเองมีไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องขึ้นไปอีก อย่างไรเสียก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว ส่วนกิ้งก่ามังกร...

หลังจากที่ได้เห็นขนาดอันน่าสมเพชของการชุมนุมแลกเปลี่ยนขนาดเล็กแล้ว เขาก็ได้ล้มเลิกความคิดที่จะแลกเปลี่ยนกิ้งก่ามังกรไปแล้ว แค่เหล่าผีจนๆ พวกนี้ ย่อมต้องบริโภคกิ้งก่ามังกรไม่ไหวอย่างแน่นอน

เดิมทีตามกระบวนการของการชุมนุมแลกเปลี่ยน หลังจากที่การค้าสิ้นสุดลง ก็ควรจะเป็นการชุมนุมแลกเปลี่ยนความรู้เวทมนตร์อย่างเป็นทางการ แต่เพราะทุกคนต่างก็เป็นพ่อมดอย่างเป็นทางการ เป็นไก่อ่อนด้วยกันทั้งนั้น ในหัวเดิมทีก็ไม่ค่อยมีหมึกอยู่แล้ว สาขาวิชาที่ค้นคว้าก็ไม่ค่อยเหมือนกันอีก โดยธรรมชาติแล้วย่อมไม่มีความคิดที่จะแลกเปลี่ยนอะไรกัน

ดังนั้นหลังจากที่การค้าสิ้นสุดลง ก็แยกย้ายกันกลับได้เลย

ไอแซคเห็นคนอื่นๆ ไปแล้ว ตนเองก็ไปเช่นกัน

แต่ก่อนที่จะไป เขากับพ่อมดหญิงก็ได้แลกเปลี่ยนชื่อกันไว้ สาขาการวิจัยของทั้งสองคนนับว่าใกล้เคียงกันที่สุดแล้ว ในอนาคตยังสามารถติดต่อแลกเปลี่ยนกันต่อไปได้อีก

หากถึงตอนนั้น นาง (เขา) ยังมีชีวิตอยู่ล่ะก็นะ

พริบตาเดียว ไอแซคก็ออกจากมิติพิเศษของสมาคมพ่อมดคลั่ง กลับมายังห้องใต้ดินของตนเอง มองดูต้นฉบับเวทมนตร์คาถาทั้งสองฉบับในมือ มุมปากของไอแซคก็ยกสูงขึ้นเล็กน้อย

ช่างเป็นอะไรที่เหมือนหมอนที่มาส่งยามง่วงนอนโดยแท้ พอดีกับที่ของที่มีอยู่ในมือตอนนี้เขาเรียนรู้จนหมดแล้ว

แม้ว่าทั้งเทคนิคหัวใจปีศาจและการวิจัยเผ่าพันธุ์เทพจะยังมีศักยภาพให้ค้นคว้าต่อไปได้อีก แต่การมุดหัวค้นคว้าด้วยตนเอง จะไปมีประสิทธิภาพเท่ากับการเรียนรู้จากผู้อื่นได้อย่างไรเล่า

เมื่อกลับมาถึงห้องทดลอง ไอแซคก็เริ่มอ่านแบบแปลนโกเลมเลือดเนื้อก่อน ไม่ใช่ภาคเทวภาวะ

เพราะหนูปีศาจในตอนนี้ยังต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะรวบรวมวิชาเทพได้ ภาคเทวภาวะสามารถพักไว้ก่อนได้ ตอนนี้เขาสนใจโกเลมมากกว่า

หรือพูดอีกอย่างก็คือ เขาสนใจโกเลมมาโดยตลอด

โกเลมนั้นขายดีกว่ายาเวทมนตร์มากนัก

โกเลมเลือดเนื้อที่แลกมาจากพ่อมดหญิงนั้นไม่ใช่แบบที่ล้ำสมัยอะไร เป็นโกเลมพื้นฐานชนิดหนึ่ง จำแลงเลือดเนื้อ

เกี่ยวกับเรื่องนี้ไอแซคไม่ได้ประหลาดใจ แบบแปลนโกเลมนั้นราคาตลาดมักจะแพงกว่าเวทมนตร์คาถาระดับเดียวกันอยู่มาก วิชาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจหากไม่ใช่เพราะเขาได้ต่อยอดมันไปส่วนหนึ่ง ก็คงไม่มีคุณสมบัติพอที่จะนำมาแลกเปลี่ยนด้วยซ้ำ

โกเลมจำแลงเลือดเนื้อชนิดนี้เป็นโกเลมกึ่งอิสระ มันมีรูปแบบการเคลื่อนไหวสองแบบ แบบหนึ่งคือโหมดอิสระ เคลื่อนไหวในลักษณะที่คล้ายคลึงกับสไลม์ สามารถต่อสู้ได้อย่างอิสระ อีกแบบหนึ่งคือโหมดยึดเกาะ สามารถกลายเป็นชุดเกราะเลือดเนื้อ ช่วยเหลือผู้สวมใส่ในการต่อสู้ได้

โหมดอิสระไม่มีอะไรต้องพูดถึงมากนัก ก็สไลม์นั่นแหละ พลังต่อสู้ก็งั้นๆ ข้อดีก็มีแค่ความยืดหยุ่น เหมาะสมกับการต่อสู้ในภูมิประเทศที่แปลกประหลาดได้ทุกชนิด ส่วนพลังต่อสู้...

อย่าไปคาดหวังอะไรมาก ตัวต่อตัวยังสู้กึ่งอัศวินไม่ได้เลย

ที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงคือโหมดยึดเกาะ นี่ก็คือฟังก์ชันหลักของโกเลมตัวนี้ด้วย โหมดยึดเกาะนอกจากจะช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางกายและพลังเวทของผู้ใช้แล้ว ยังสามารถมอบความสามารถคล้ายคาถาที่แตกต่างกันให้ผู้ใช้ได้ตามรูปลักษณ์ของอสูรที่จำแลงมา

เช่น สามรูปแบบพื้นฐานอย่างหมีคลั่งสามารถเพิ่มพละกำลังได้อย่างมหาศาล สามารถใช้คาถาเปลี่ยนหินเป็นโคลนได้หนึ่งครั้ง กระต่ายวายุสามารถเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ได้อย่างมหาศาล สามารถใช้คาถาวายุตัดได้หนึ่งครั้ง เต่าเกราะเหล็กสามารถเพิ่มพลังป้องกัน สามารถใช้คาถาเกราะเหล็กได้หนึ่งครั้ง เสริมความสามารถในการป้องกันให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

สรุปคือ มีวิธีใช้มากมาย

อีกทั้งยังสามารถดัดแปลงรูปลักษณ์ของอสูรที่จำแลงมา เพื่อให้ได้รับความสามารถที่แตกต่างกันได้อีกด้วย

แต่ในตอนนี้ นี่ไม่ใช่เรื่องที่ไอแซคควรจะพิจารณา เขายังไม่มีความสามารถขนาดนั้น ตอนนี้ เอาเป็นว่าเรียนรู้วิธีการสร้างให้ได้ก่อนเถอะ

"ชิ ยากหน่อยนะเนี่ย"

มองดูตัวอักษรเล็กๆ และเส้นสายที่หนาแน่นยั้วเยี้ยบนแบบแปลน ไอแซคก็ส่ายหน้า ของสิ่งนี้ มีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะเลย การบวกเปอร์เซ็นต์ของนิ้วทองคำดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรนัก สำเร็จก็คือสำเร็จ แต่ฟังก์ชันครูส่วนตัวที่คอยชี้แนะข้อบกพร่องกลับยังคงทรงพลังเช่นเคย

"เรียนรู้สิ"

ไอแซคถอนหายใจเฮือกหนึ่ง กางแบบแปลนออกบนโต๊ะหนังสือ เริ่มต้นศึกษาอย่างละเอียด ของสิ่งนี้หากเรียนรู้ได้ดี ไม่แน่ว่าอาจจะทำเงินได้มหาศาล

เพราะการสร้างจำแลงเลือดเนื้อต้องการวัตถุดิบเพียงชนิดเดียว นั่นคือ เลือดเนื้อปีศาจ

[จบแล้ว]