บทที่ 4 - สามวิถีแห่งพ่อมดในตำนาน

บทที่ 4 - สามวิถีแห่งพ่อมดในตำนาน

เมื่อสัมผัสถึงพลังของเวทมนตร์คาถาแปลงสภาวะเลือดเนื้อ ไอแซคก็ลูบคางอย่างครุ่นคิด เวทมนตร์คาถานี้ ต้องบอกว่า มันเข้ากับวิชาผ่าตัดปลูกถ่ายหัวใจปีศาจอย่างยิ่งยวด ถึงขนาดที่ทำให้ประโยชน์ใช้สอยของวิชาผ่าตัดนี้เพิ่มสูงขึ้นในทันที

เดิมทีวิชาผ่าตัดปลูกถ่ายหัวใจปีศาจนั้นมีไว้สำหรับใช้กับมนุษย์เป็นหลัก โดยผ่านการปลูกถ่ายหัวใจของอสูรเวท เพื่อให้ได้รับพลังเวทและเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย ระดับการเสริมความแข็งแกร่งจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นอยู่กับคุณภาพของหัวใจปีศาจที่ปลูกถ่าย นับเป็นหนึ่งในวิธีการที่พ่อมดใช้ในการฝึกฝนผู้รับใช้

แต่นี่เป็นวิธีการที่เก่าแก่และโบราณมาก หลังจากที่วิชาหายใจของอัศวินปรากฏขึ้น เวทมนตร์คาถาประเภทนี้ก็ค่อยๆ ถูกคัดออกไป จนมาถึงยุคปัจจุบัน มันก็สูญเสียความหมายในทางปฏิบัติไปโดยสิ้นเชิง

เพราะมีวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากกว่านี้มากมาย อีกทั้งยังสามารถรับประกันความภักดีของผู้ที่ถูกดัดแปลงได้ด้วย

แต่เมื่อมีเวทมนตร์แปลงสภาวะเลือดเนื้อ ความหมายของมันก็เปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง

ไอแซคสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้อสูรเวทโดยการปลูกถ่ายหัวใจหรืออวัยวะต่างๆ ที่แตกต่างกันเข้าไป จากนั้นก็ใช้เวทมนตร์แปลงสภาวะเลือดเนื้อเพื่อสร้างมันขึ้นมาใหม่! หรือก็คือการเป็นผู้อัญเชิญในอีกรูปแบบหนึ่ง! เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าความเร็วในการร่ายเวทเป็นอย่างไร และสิ้นเปลืองพลังเวทมากหรือไม่...

เมื่อคิดได้ดังนั้น ไอแซคก็จับจ้องไปยังหนูปีศาจที่ดัดแปลงเสร็จแล้ว เขามองอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงละสายตาไป มันเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว แต่ปัจจุบันมีเพียงสองตัวนี้เท่านั้น ยังต้องเก็บไว้สังเกตการณ์ อีกทั้งกระบวนการผ่าตัดก็ยังสามารถปรับปรุงให้ดีขึ้นได้อีก ไม่จำเป็นต้องรีบ

แม่แบบสิ่งมีชีวิตของเวทมนตร์แปลงสภาวะเลือดเนื้อจำเป็นต้องกลืนกินตัวอย่างหนึ่งตัวเข้าไป รอให้เทคนิคสมบูรณ์กว่านี้อีกหน่อยค่อยพิจารณา

เพียงแค่คิด กรงเล็บปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวก็เคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าไอแซค ฝ่ามืออันน่าเกลียดน่ากลัวกางออกแล้วกำเข้า จากนั้นก็คลายออก หนังสือปกดำสามเล่มก็ปรากฏขึ้นจากกรงเล็บปีศาจ ไอแซคหยิบขึ้นมาเล่มหนึ่งด้วยความสนใจ แล้วเปิดออก

เหมือนกับที่เขารู้มา มันว่างเปล่า เมื่อหนังสือทั้งสามเล่มนี้ถูกเขียนจนเต็ม และช่วงเวลาที่พลังเวทปั่นป่วนสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์ เขาก็จะสามารถเริ่มเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ได้

พ่อมดในตำนานแตกต่างจากแม่มดดั้งเดิมและจอมเวทอาร์เคนผู้ชาญฉลาด การฝึกฝนของพ่อมดในตำนานหนึ่งไม่พึ่งพาสายเลือด สองไม่พึ่งพาการทำสมาธิ แต่พึ่งพา... ศรัทธา! วิธีการเพิ่มพูนพลังเวทของพ่อมดในตำนานมีเพียงวิธีเดียว—ดูดซับพลังแห่งศรัทธา! แต่สิ่งที่แตกต่างจากเทพเจ้าคือ พลังแห่งศรัทธาที่พ่อมดในตำนานดูดซับนั้นพิเศษมาก พลังแห่งศรัทธาที่พ่อมดในตำนานต้องการ ส่วนใหญ่มาจาก "การรับรู้" เมื่อผู้คนรับรู้ถึงเรื่องราวหรือเหตุการณ์บางอย่าง ก็จะก่อให้เกิดพลังแห่งศรัทธาอันพิเศษนี้ขึ้นมาเพื่อให้พ่อมดในตำนานดูดซับ

ดังนั้นวิธีการเพิ่มพูนพลังเวทของพ่อมดในตำนานจึงมีอยู่สองวิธี หนึ่งคือการมีชื่อเสียง ขอเพียงแค่ตนเองมีชื่อเสียงโด่งดังพอ มีคนรู้จักตนเองและรับรู้เรื่องราววีรกรรมของตนเองมากพอ ก็จะได้รับพลังแห่งศรัทธา สองคือการเผยแพร่เรื่องราว ขอเพียงแค่เรื่องราวที่ตนเขียนขึ้นมามีการเผยแพร่กว้างไกลพอ ก็จะได้รับพลังแห่งศรัทธาเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองวิธีข้างต้น ในขณะที่ได้รับพลังแห่งศรัทธา ยังสามารถรวบรวมเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์ที่ค่อนข้างพิเศษขึ้นมาตามเนื้อหาของเรื่องราวได้อีกด้วย

เมื่อได้รับเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์สามอย่างและช่วงเวลาที่พลังเวทปั่นป่วนสิ้นสุดลง พ่อมดในตำนานก็จะสามารถเริ่มจัดเตรียมพิธีกรรมเพื่อเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ได้

และนอกจากสองวิธีนี้แล้ว พ่อมดในตำนานยังมีอีกวิธีหนึ่งที่สามารถได้รับเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์อันทรงพลัง—พิธีกรรม! หรือพูดอีกอย่างคือ การเดิมพัน! พ่อมดในตำนานสามารถสื่อสารและแลกเปลี่ยนกับตัวตนที่อยู่นอกโลกผ่านพิธีกรรม เพื่อให้ได้มาซึ่งเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์ที่ทรงพลังและเฉพาะเจาะจง!

แน่นอนว่า นี่เป็นสถานการณ์ในอุดมคติ สถานการณ์ปกติคือ ไม่ว่าจะเป็นพ่อมดในตำนาน หรือตัวตนที่อยู่นอกโลก ล้วนละโมบอย่างยิ่ง ทั้งสองฝ่ายต่างก็คิดที่จะกลืนกินอีกฝ่ายให้สิ้นซาก โดยที่ตนเองไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทนใดๆ!

ดังนั้นในสถานการณ์ส่วนใหญ่ พิธีกรรมจึงเป็นวิธีการเดิมพันของทั้งสองฝ่าย ผู้ชนะได้ไปทั้งหมด พิธีกรรมที่ไอแซคใช้ตอนเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดอย่างเป็นทางการก็เช่นกัน มิฉะนั้นระหว่างพิธีกรรม เขาจะเกิดข้อผิดพลาดมากมายเช่นนั้นได้อย่างไร? ก็เป็นเพราะปีศาจตนนั้นชักนำมิใช่หรือ?

วิธีนี้อันตรายอย่างยิ่ง และสามารถได้รับเพียงเวทมนตร์คาถาเท่านั้น ไม่สามารถเพิ่มพูนพลังเวทได้

แต่ก็ยังมีพ่อมดในตำนานผู้เปี่ยมพรสวรรค์จำนวนมากที่ใช้วิธีนี้ "แลกเปลี่ยน" กับตัวตนที่อยู่นอกโลกครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะพลังที่ปล้นชิงมาได้นั้นแข็งแกร่งจริงๆ

นอกจากสามวิธีนี้แล้ว พ่อมดในตำนานยังสามารถวิจัยเวทมนตร์คาถาเหมือนจอมเวทอาร์เคนได้ แต่ไม่สามารถเพิ่มพูนพลังจิตและพลังเวทของตนเองในกระบวนการนี้ได้

ทั้งสามวิธีไม่ได้ขัดแย้งกัน สามารถใช้พร้อมกันได้ หรือจะใช้เพียงวิธีเดียวก็ได้ แต่พ่อมดในตำนานส่วนใหญ่จะเลือกสองวิธีแรก โดยใช้สัดส่วนหนึ่งต่อสองในการฝึกฝน

เพราะ [ตำนานแห่งตน] แบบแรกนั้น แม้พลังเวทที่ได้มาจะละเอียดอ่อนและควบคุมได้ง่าย แต่ข้อเสียคือได้น้อย ส่วน [ตำนานเพ้อฝัน] แบบที่สองนั้น แม้พลังเวทที่ได้มาจะค่อนข้างมากและต่อเนื่องไม่ขาดสาย แต่ข้อเสียคือควบคุมได้ยาก สัดส่วนเช่นนี้จะทำให้ข้อเสียของทั้งสองฝ่ายสมดุลกัน

ส่วนวิธีที่สาม มีเพียงคนบ้าจำนวนน้อยเท่านั้นที่จะเลือกวิธีนี้ แต่สัดส่วน 1:1:1 นี้ก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นเส้นทางสู่พ่อมดในตำนานที่แข็งแกร่งที่สุด! แน่นอนว่า อัตราการตายก็สูงที่สุดเช่นกัน!

ไอแซคลูบไล้ปกหนังสือสีดำเบาๆ ยิ้มอย่างมั่นใจ เขาเลือกเส้นทางที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน เมื่อมีนิ้วทองคำติดตัว ในการเดิมพันเขาไม่มีทางล้มเหลว! แต่ก่อนหน้านั้น...

ไอแซคถือหนังสือเวทมนตร์เล่มหนึ่งเดินไปนั่งที่โต๊ะหนังสือ กางมันออกบนโต๊ะ หยิบปากกาขนนกข้างๆ ขึ้นมา จุ่มหมึก แล้วเริ่มเขียนเรื่องราวลงไป

อืม พูดให้ถูกคือ น่าจะเรียกว่าคัดลอก สำหรับเรื่องราวที่จะสร้าง [ตำนานเพ้อฝัน] นั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องที่ตนเองสร้างสรรค์ขึ้นมา ขอเพียงแค่เรื่องราวนั้นยังไม่ถูกพ่อมดในตำนานคนอื่นผูกมัดไว้ก็พอ ดังนั้นในโลกนี้ จึงมักมีนักเขียนชื่อดังหายตัวไปอยู่บ่อยครั้ง

นักเขียนเหล่านี้ สิบทั้งแปดเก้าล้วนถูกพ่อมดในตำนานลักพาตัวไปขังไว้ในห้องมืด เพื่อปั่นผลงานใหม่ทั้งวันทั้งคืน...

ไอแซคไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้น เขาสามารถคัดลอกเรื่องราวจากชาติก่อนได้! ผลงานชิ้นเอกสุดคลาสสิกในชาติก่อนมีมากมายขนาดนั้น แค่หยิบเรื่องใดเรื่องหนึ่งมา ก็สามารถเอาชนะได้อย่างราบคาบมิใช่หรือ?

เช่นเรื่องราวที่เขากำลังคัดลอกอยู่นี้ ก็คือนิทานคลาสสิกระดับตำนานของชาติก่อน—<ซินเดอเรลล่า>! ที่เขาเลือกเรื่องนี้ เขาได้ไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว เพราะอย่างไรเสีย นี่ก็เป็นคนละโลกกัน มีหลายอย่างที่ไม่เหมือนกัน เรื่องราวจึงไม่สามารถยกมาใช้ส่งเดชได้ ต้องสอดคล้องกับสภาพสังคมด้วย

ประการแรก รูปแบบเนื้อเรื่องแนวเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ตกหลุมรักหญิงสาวธรรมดานี้ ไม่ว่าในอดีตหรือปัจจุบันของชาติก่อนล้วนได้รับความนิยมอย่างสูง ข้อแตกต่างเพียงแค่เจ้าชายเปลี่ยนเป็นประธานบริษัทจอมเผด็จการ นางฟ้าเปลี่ยนเป็นเศรษฐีนี เขาเชื่อว่าในโลกนี้ก็คงไม่ต่างกัน

อีกทั้งนิทานเรื่องนี้ยังมีข้อคิดที่เรียบง่าย ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง สุดท้าย ในเรื่องยังมีองค์ประกอบของเวทมนตร์ ไม่ว่าจะเป็นพลังแห่งการอธิษฐาน หรือพลังแห่งการแปลงร่าง ล้วนเป็นพลังเวทมนตร์ที่ใช้งานได้จริง น่าคาดหวังอย่างยิ่ง

ไอแซคก้มหน้าก้มตาคัดลอกอย่างตั้งใจ เนื้อเรื่องของ <ซินเดอเรลล่า> เขานึกออกมาได้นานแล้ว และได้ให้คนช่วยขัดเกลาภาษาแล้ว ตอนนี้เพียงแค่คัดลอกมันลงในหนังสือเวทมนตร์ก็พอ

ไม่นาน ไอแซคก็เขียนมันลงไปจนหมด ตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าลายมือไม่ได้จางหายไป รอยยิ้มก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไอแซค สำเร็จแล้ว ต่อไปเพียงแค่รอให้เรื่องราวแพร่กระจายออกไปเท่านั้น

ปัญหานี้ สำหรับไอแซคที่เกิดในตระกูลขุนนางแล้วไม่นับว่ายากอะไร แม้ว่าจะแยกบ้านออกมาแล้ว แต่ก็ไม่ได้มีผลประโยชน์ขัดแย้งอะไรกัน ยังไม่ได้ตัดขาดกันอย่างเด็ดขาด เรื่องเล็กน้อยอย่างการเผยแพร่เรื่องราวในดินแดนนั้นยังนับว่าง่ายดาย

[จบแล้ว]