บทที่ 2 - กระท่อมในป่าและพ่อมดน้อย

บทที่ 2 - กระท่อมในป่าและพ่อมดน้อย

แต่ก่อนที่จะฝึกฝนเวทมนตร์คาถา เขาจำเป็นต้องพักผ่อนให้เพียงพอก่อน

“อืออา~~”

เมื่อเดินออกจากห้องใต้ดิน ไอแซคยืนบิดขี้เกียจยาวอยู่ในห้องนอน จากนั้นก็ถอดชุดคลุมพ่อมดและหมวกพ่อมดออก ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วหลับใหลไปในทันที

ในห้วงนิทรา พลังเวทอันแผ่วเบาแผ่ออกมาจากกระดูกสันหลังของไอแซค มันเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาอย่างเงียบเชียบ...

“ด๊อง~ ด๊อง~”

วันรุ่งขึ้น เสียงระฆังยามเช้าจากโบสถ์ในหมู่บ้านปลุกไอแซคให้ตื่นจากนิทรา เขาพยายามลุกจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างแล้วรูดม่านออก เขายกมือขวาขึ้นบังแสงแดดเล็กน้อย กวาดตามองดินแดนของตน

ใช่แล้ว ดินแดน

แม้ว่าเขาจะไม่มีสิทธิ์สืบทอด แต่การที่เกิดเป็นขุนนางก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรเลย หลังจากที่เขาแยกตัวออกมาจากบ้าน ตระกูลโซโลมอนผู้เฒ่าก็ยังคงมอบยศบารอนและดินแดนผืนหนึ่งให้เขา การใช้ชีวิตครึ่งหลังอย่างสุขสบายไปวันๆ นั้นไม่มีปัญหาใดๆ

แต่ถึงจะเรียกว่าดินแดน อันที่จริงมันก็เป็นเพียงหมู่บ้านที่มีคนราวสองสามร้อยคนกับที่ดินอีกสองสามผืน จากนั้นก็มีปราสาทเล็กๆ อีกหนึ่งหลัง หากเทียบกับการเป็นเจ้าเมืองแล้ว เรียกว่าเป็นเจ้าของที่ดินจะเหมาะกว่า

เดิมทีเขาควรจะได้รับดินแดนที่ใหญ่กว่านี้ เพราะตระกูลโซโลมอนเป็นตระกูลขุนนางที่เพิ่งรุ่งเรือง ยังมีดินแดนที่สามารถแบ่งปันได้อีกมาก การแบ่งดินแดนระดับบารอนให้เขานั้นเป็นเรื่องง่ายดาย

แต่เพราะเพิ่งรุ่งเรือง จึงล้มเหลวเพราะเพิ่งรุ่งเรือง

ตระกูลโซโลมอนกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น มีความเป็นไปได้ที่จะก้าวขึ้นสู่ระดับเคานต์ ดังนั้นในช่วงเวลานี้จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะแบ่งแยกดินแดน เพราะการรวบรวมกำลังไว้ถึงจะสามารถทำการใหญ่ได้

แต่ไอแซคก็ไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไร เขาไม่เคยมีความคิดในด้านนี้อยู่แล้ว เล็กก็มีข้อดีของเล็ก อย่างน้อยก็ปลอดภัยมาก ที่นี่ตั้งอยู่ในใจกลางดินแดนโซโลมอน ทั้งยากจนและยากที่จะโจมตี มีเวลาให้ไอแซคได้พัฒนาตัวเองอย่างเพียงพอ

ไอแซคคิดอย่างชัดเจน นี่คือโลกเหนือธรรมชาติ พลังส่วนบุคคลสำคัญกว่าสิ่งใด เมื่อมีพลังแล้ว ในตอนนั้นอำนาจบารมีย่อมจะตามมาเอง

สิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือสภาพแวดล้อมที่มั่นคง ค่อยๆ สะสมกำลังโดยอาศัยนิ้วทองคำของเขา ซ่อนตัวไว้!

แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น...

“จึ๊ๆ~” เมื่อมองดูแปลงสมุนไพรที่เป็นของตนเองทีละแปลง มุมปากของไอแซคก็อดไม่ได้ที่จะยกสูงขึ้น ที่นี่ปลูกแต่หญ้าจันทราเงิน ซึ่งเป็นหนึ่งในวัตถุดิบหลักของยาอัศวิน มีความต้องการสูง ราคาก็ค่อนข้างแพง ผลประโยชน์ที่ได้ก็นับว่าน่าประทับใจ

ทันใดนั้น...

“หืม?!” ม่านตาของไอแซคหดเล็กลง ทางด้านซ้ายนอกปราสาท ปรากฏ... ผืนป่า?

[กระท่อมในป่า: มุ่งมั่นให้บริการพ่อมดทุกคน ก่อตั้งโดยพ่อมดน้อยผู้ยิ่งใหญ่ รับซื้อและขายสิ่งของ ความรู้ ที่เกี่ยวข้องกับพ่อมดทั้งหมด ที่ใดมีพ่อมด ที่นั่นย่อมมีผืนป่า ที่ใดมีผืนป่า ที่นั่นย่อมมีกระท่อมในป่า]

เมื่อรับรู้ถึงข้อมูลที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในหัว ไอแซคก็หรี่ตาลง เขามองไปรอบๆ และพบสถานที่ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่า ผืนป่าเพิ่งจะปรากฏขึ้นในวันนี้ แต่กลับไม่มีใครสนใจอย่างน่าประหลาด

พูดให้ถูกคือไม่ใช่ไม่มีใครสนใจ แต่แนวคิดของ [ผืนป่า] ได้ถูกปลูกฝังเข้าไปในความรับรู้ของพวกเขา ราวกับว่าสิ่งนั้นอยู่ที่นั่นมาโดยตลอด สังเกตได้จากเส้นทางการลาดตระเวนของทหารยามปราสาท ตำแหน่งเดิมของผืนป่าคือแปลงสมุนไพร เดิมทีพวกเขาต้องเข้าไปตรวจตรา

ผลคือตอนนี้เปลี่ยนเป็นการลาดตระเวนรอบนอกผืนป่าหนึ่งรอบแล้วกลับ อีกทั้งแปลงสมุนไพรเดิมก็หายไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ ความสูญเสียนี้ไม่นับว่าเล็กน้อยเลย มันกินพื้นที่ถึงหนึ่งในสาม... หืม?

ทันใดนั้น แววตาเคร่งขรึมของไอแซคก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เพราะหลังจากสังเกตอย่างละเอียดเขาก็พบว่า ส่วนใหญ่ของแปลงสมุนไพรที่หายไปคือแปลงสมุนไพรที่อยู่นอกดินแดนของเขา นั่นคือแปลงสมุนไพรของตระกูลโซโลมอน ซึ่งในนามแล้วถือเป็นของพี่ใหญ่ของเขา

ถ้าเช่นนั้น...

ก็ไม่มีอะไรแล้ว

เขามองผืนป่าอย่างตั้งใจ ไอแซคจัดการล้างหน้าล้างตาอย่างลวกๆ แล้วเปลี่ยนเป็นชุดคลุมพ่อมด ห้อยหมวกพ่อมดไว้ที่เอวแล้วเปิดประตูเดินออกไป เขาจะไปศึกษาเวทมนตร์ก่อน แล้วค่อยไปดูว่ากระท่อมในป่าแห่งนี้เป็นอย่างไรกันแน่

“นายน้อยไอแซค”

เมื่อเดินออกจากห้องนอน ชายชราในชุดสูทสีดำคนหนึ่งก็รออยู่ที่นี่นานแล้ว ชายชราผู้นี้มีนามว่า สมิธ แฮงค์ เขาเป็นคนเก่าแก่ของตระกูลโซโลมอน เช่นเดียวกับทหารยามสิบคนที่ลาดตระเวนอยู่ด้านนอก พวกเขาล้วนตามเขามาในตอนที่แยกบ้าน

ถือเป็นทรัพย์สินเพียงไม่กี่ชิ้นที่แบ่งให้เขาเป็นพิเศษ

“มีอะไรรึ?” ไอแซคเอ่ยถามอย่างสงสัย แม้ว่าสมิธจะเป็นองครักษ์ที่ทางบ้านจัดมาให้เขา แต่ที่นี่ก็คือในปราสาท ไม่จำเป็นต้องติดตามตัวตลอดเวลา อีกทั้งด้วยความแข็งแกร่งระดับอัศวินของเขา ต่อให้มีนักฆ่า เขาก็สามารถพุ่งมาถึงข้างกายไอแซคได้จากทุกมุมของปราสาท

อัศวินในโลกนี้ไม่ได้อ่อนแอเหมือนในนิยายพ่อมดที่เขาเคยอ่านในชาติก่อน อัศวิน ก็เป็นเส้นทางสู่ความเหนือธรรมชาติที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งเช่นกัน แม้ว่าจะเป็นผลผลิตของพ่อมด แต่ในปัจจุบันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพ่อมดเลย

น่าเสียดายที่ไอแซคเกิดมาร่างกายอ่อนแอ การฝึกฝนของอัศวินสามารถฝึกเขาจนตายได้เลยทีเดียว!

มิฉะนั้น การเป็นอัศวินก็เป็นทางเลือกที่ดี

แน่นอนว่า พ่อมดดียิ่งกว่า โดยเฉพาะพ่อมดในตำนาน ช่างเข้ากันได้ดีกับนิ้วทองคำของเขาจริงๆ!

“ท่าน... เป็นพ่อมดแล้วจริงๆ หรือขอรับ?” สมิธมองไอแซคอย่างประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อวานตอนที่ไอแซคบอกเขาว่าจะทำพิธีกรรมเพื่อเป็นพ่อมด ทำเอาเขาตกใจแทบแย่ เพียงเพราะอัตราการตายของพ่อมดนั้นสูงจนน่ากลัวจริงๆ

อีกทั้งยังเป็นพิธีกรรมที่ไปหามาจากที่ใดก็ไม่รู้อีกด้วย

“อืม สำเร็จแล้ว” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไอแซคก็ยิ้มออกมา เขายกมือขวาขึ้น "เปลวไฟ" สีเขียวขนาดเท่าเมล็ดถั่วก็ลุกขึ้นที่ปลายนิ้ว นี่คือพลังเวทของเขา

“ซี้ด~~” สมิธสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็เผยรอยยิ้มยินดี เขาก้มศีรษะลงอย่างสุดซึ้ง กล่าวแสดงความยินดีจากใจจริง “ยินดีกับนายน้อยด้วยขอรับ”

“อืม ข้าบอกแล้วว่าข้าจะสำเร็จ” ไอแซคกล่าวอย่างมั่นใจ

สมิธพยักหน้า จากนั้นก็เอ่ยถาม: “ถ้านายน้อย เรื่องนี้จำเป็นต้องบอกให้ท่านปู่พวกเขาทราบหรือไม่ขอรับ?”

“อย่าเพิ่งบอก” ไอแซคส่ายหน้า “รออีกหน่อยเถอะ อีกหนึ่งเดือนพวกเราก็ต้องกลับไปอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นค่อยสร้างความประหลาดใจให้พวกเขาก็แล้วกัน”

สมิธพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่เดินตามหลังไอแซคไปอย่างเงียบๆ

ความประหลาดใจนั้นต้องมีอยู่แล้ว แต่จุดประสงค์หลักคืออยากรอให้เป็นพ่อมดอย่างเป็นทางการก่อนแล้วค่อยว่ากัน ทำอะไรก็ควรจะรอบคอบระมัดระวังไว้บ้าง ย่อมไม่ผิดพลาด

และ...

ไอแซคแอบเหลือบมองสมิธที่อยู่ด้านหลัง ขนาดเขาเองก็ยังไม่รู้สึกถึงความผิดปกติของผืนป่า ก็นับว่ามีอะไรดีอยู่บ้างจริงๆ

ระหว่างทางไปยังห้องอาหาร ไอแซคก็ไม่ได้อยู่นิ่ง เขาเปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัวของตนเองขึ้นมา ดูว่าหลังจากเป็นพ่อมดแล้ว นิ้วทองคำของเขามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แม้ว่าการเพิ่มอัตราความสำเร็จได้อย่างไม่จำกัดจะทำให้เขาพอใจมากแล้ว แต่ถ้าหากแข็งแกร่งขึ้นได้อีก นั่นก็ย่อมดียิ่ง

น่าเสียดาย ที่นิ้วทองคำยังคงเหมือนเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก

—

วิชาผ่าตัดปลูกถ่ายหัวใจปีศาจ (14%) +

ยาสกัดแก่นสายเลือด (51%) +

หัตถ์เทวะ (42%) +

—

สองรายการแรกคือเวทมนตร์คาถาที่ไอแซคกำลังเรียนรู้ เปอร์เซ็นต์แสดงถึงระดับความเชี่ยวชาญของเขา เครื่องหมาย + ด้านหลังไม่ใช่การเพิ่มแต้ม แต่เป็นการขยาย

หลังจากขยายออก จะแสดงส่วนที่ไอแซคยังไม่เข้าใจในเวทมนตร์คาถานั้นๆ ช่วยให้เขาตรวจสอบข้อบกพร่องและเติมเต็มส่วนที่ขาดได้

ส่วนรายการที่สามคือสัตว์อสูรเวทและเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์ที่เขากำลังบ่มเพาะหลังจากทำพิธีกรรม พ่อมดทุกคนล้วนมี สัตว์อสูรเวทและเวทมนตร์คาถาพรสวรรค์ที่แต่ละคนได้รับเมื่อตอนเป็นพ่อมดนั้นไม่เหมือนกัน หนึ่งคืนเพิ่มขึ้นถึงสี่สิบสองเปอร์เซ็นต์ นี่เป็นเพียงการบ่มเพาะตามธรรมชาติ ประสิทธิภาพนับว่าสูงมาก หากศึกษาเวทมนตร์คาถาอีกสักหน่อย คาดว่าคืนนี้ก็น่าจะบ่มเพาะได้เสร็จสมบูรณ์

[จบแล้ว]