บทที่ 493 ทะเลสาบสีเงินอมตะ

บทที่ 493 ทะเลสาบสีเงินอมตะ

ในท้ายที่สุด จ้าวฝูก็ได้รับชาวเมืองโคโบลด์มา 160,000 ตัวและทหาร 40,000 ตัว ซึ่งรวมกันแล้วราวๆ 200,000 ตัว ด้วยจำนวนคนเหล่านี้ ประชากรของต้าฉินก็เพิ่มขึ้นมาถึง 2.5 ล้านคน

ทหารโคโบลด์ 40,000 ตัวต่างก็อยู่ในระยะที่ 1 ซึ่งหมายความว่าเขาได้รับทหารระยะที่ 1 มา 40,000 คนฟรีๆโดยไม่ต้องเสียทรัพยากรไปบ่มเพาะพวกมันเลย

นอกเหนือจากคน พวกเขายังได้รับเงินและไอเท็มมาเป็นจำนวนมาก พวกเขายังสามารถนำอุปกรณ์ที่มีแร่สลายโลหะที่ขายให้กับนครแอ่งตะวันตกกลับมาได้ - ต้าฉินไม่เคยขาดทุนเมื่อทำการค้าเลย และมันก็ทำให้ได้รับสิ่งตอบแทนเป็นจำนวนกลับคืนมาในแต่ละครั้ง

"ฝ่าบาท คนผู้นี้รู้สูตรเครื่องเทศซีลอน และข้าได้นำมันที่นี่แล้ว" หนึ่งในแม่ทัพกล่าวด้วยความเคารพ

"เครื่องเทศซีลอน?" จ้าวฝูสนใจกับเรื่องนี้อยู่หน่อยๆ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและได้คนพามันเข้ามา

"ผู้น้อยขอคาราวะท่านลอร์ด" เบลินเดินเข้ามาด้วยความอึดอัดและแสดงความเคารพออกมา

จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจมากที่เห็นว่ามันคือเบลิน จ้าวฝูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเบลินนัก ความประทับใจของเขาที่มีต่อเบลินนั้นก็แค่คนที่มีศักยภาพและสามารถดูแลเรื่องต่างๆได้ดี

"บอกสูตรเครื่องเทศซีลอนให้กับข้า!" จ้าวฝูตรงเข้าประเด็น เครื่องเทศซีลอนคือไอเท็มราคาแพง และถ้าพวกเขาสามารถขายมันได้เป็นจำนวนมาก พวกเขาก็จะสามารถเก็บเกี่ยวผลกำไรได้มหาศาล

เบลินก้มหัวลงและบอกสูตรเครื่องเทศซีลอนจ้าวฝูอย่างเชื่อฟัง รวมทั้งวิธีที่พวกมันค้นพบ

จมูกของเหล่าโคโบลด์ดีมาก และพวกมันก็มีความสามารถในการเข้าใจกลิ่นและรสชาติได้ดี ตามที่เบลินบอก เครื่องเทศซีลอนถูกสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกโดยผู้อาวุโสโคโบลด์ แต่มันก็ตายไปนานแล้ว

อย่างไรก็ตาม สูตรการสร้างเครื่องเทศซีลอนก็ค่อนข้างซับซ้อน และมันก็จะเป็นต้องใช้กล้วยไม้และเนื้อไม้ซีลอนเป็นจำนวนกว่า 20 อัน ซึ่งค่อนข้างได้ยาก

ต้าฉินมีพรแห่งภูติดอกไม้และได้รับบัฟเป็นจำนวนมากจากดวงใจแห่งเมือง ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องกล้วยไม้ จ้าวฝูแค่ต้องจัดการเรื่องไม้ซีลอน

ไม้ซีลอนมาจากต้นซีลอน ซึ่งสูงราวๆ 5-6 เมตรและมีกิ่งสีชมพู ใบสีเขียวเข้ม ทำให้มันดูน่าสนใจมาก มันมีต้นซีลอนอยู่ไม่เท่าไหร่ในนครแห่งนี้ ดังนั้นพวกมันจึงไม่สามารถผลิตเครื่องเทศซีลอนออกมาได้เป็นจำนวนมาก

จ้าวฝูขุดต้นซีลอนทั้งหมดขึ้นมาและนำพวกมันกลับไปยังต้าฉิน หลังจากการพัฒนาให้มีต้นซีลอนเป็นจำนวนมากแล้วเท่านั้นจึงจะเริ่มผลิตเครื่องเทศซีลอนเป็นจำนวนมากได้

หลังจากจัดการเรื่องเรื่องเหล่านี้แล้ว จ้าวฝูก็พาคนของเขากลับไปยังนครต้าฉิน และก่อตั้งนครแอ่งตะวันตกขึ้นมาใหม่ และได้ให้โคโบลด์ตั้งรกรากขึ้นที่นั่น

ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็ทำให้ตราประทับแห่งลอร์ดของนครแอ่งตะวันตกกลายเป็นตราประทับลูก ซึ่งเป็นผลให้มันมีขนาดเล็กลงเล็กน้อยและพลังส่วนหนึ่งของมันจะถูกดูดซับโดยตราประทับแห่งลอร์ดของต้าฉิน

ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็มอบตราประทับแห่งลอร์ดและยาโลหิตเทพเจ้าระยะที่ 3 ให้กับโดเก้

โดเก้รับตราประทับแห่งลอร์ดมาด้วยความตื่นเต้น และเขาก็รีบคุกเข่าลงในขณะที่เขากล่าวออกมา "ขอบคุณฝ่าบาท!"

จ้าวฝูพยักหน้าและไล่เขาออกไป

โดเก้เป็นผู้นำของโคโบลด์คนแรกที่เข้าร่วมกับต้าฉิน และแม้ว่าเขาจะเป็นแค่หัวหน้าหมู่บ้าน แต่ด้วยการฟูมฟักของต้าฉิน เขาจึงได้กลายเป็นตัวตนที่สำคัญ ระดับและการบ่มเพาะของต่างก็ดี ดังนั้นมันจึงเหมาะสมที่จะมอบตราประทับแห่งลอร์ดให้กับเขา

เนื่องจากพวกเขาเพิ่งยึดนครแอ่งตะวันตกมา จ้าวฝูจึงไม่เร่งรีบที่จะพุ่งไปยังเป้าหมายต่อไป และเขาก็ได้ให้เวลาทหารได้พักกันบ้าง

วันรุ่งขึ้นได้บังเกิดเสียงดังกึกก้องออกมาจากห้องของจ้าวฝู หลังจากนั้นแรงกดดันอันไร้รูปร่างก็แผ่ออกมา จ้าวฝูผ่อนคลายลงเมื่อการบ่มเพาะของเขาได้ทะลวงผ่านระยะที่ 3 แล้ว

การเป็นระดับเทวะหมายความว่าความเร็วในการบ่มเพาะของเขาจะรวดเร็วมาก และเขาก็เหนือกว่าไป่ฉีไปนานแล้ว ก่อนหน้านี้ การบ่มเพาะของจ้าวฝูอยู่ต่ำกว่าไป่ฉีมาก แต่เขาก็สามารถก้าวข้ามไป่ฉีได้อย่างรวดเร็วเพราะระดับของเขา

หลังจากทะลวงผ่านระยะที่ 3 แล้ว จ้าวฝูก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย ความแข็งแกร่ง สายเลือด และร่างกายของเขาทรงพลังขึ้นไปอีกขั้น

จ้าวฝูเดินออกมาจากห้องเพื่อมารับอากาศบริสุทธิ์ แม้ว่ามันจะเป็นเวลากลางวันและพระอาทิตย์ก็ตั้งฉากอยู่บนท้องฟ้าแล้ว แต่มันก็ยังเย็นอยู่นิดหน่อย

"ฝ่าบาท ทีมจากป่าแห่งความมืดมนได้กลับมาพร้อมกับแก่นแท้เป็นจำนวนมากแล้ว" ทหารคนหนึ่งเข้ามารายงาน

ป่าแห่งความมืดมนได้มอบซากศพระยะที่ 1 และเหนือกว่านั้นเป็นจำนวนมากให้กับต้าฉิน และเพราะทหารได้รวบรวมซากศพเหล่านี้ พวกเขาจึงสามารถรวบรวมแก่นแท้ได้เป็นจำนวนมาก

แก่นแท้แต่ละประเภทจำนวน 1,200 อันสามารถผสานเป็นอาวุธทะเลสาบสีเงินอมตะได้ และจ้าวฝูก็ได้ผสานพวกมันเป็นดาบทะเลสาบสีเงินอมตะแล้ว

ดาบนี้เป็นระดับตำนานและมีวิชายุทธ์อยู่ประเภทหนึ่ง ตัวดาบนั้นทรงพลังมาก แต่เพราะมันไม่ใช่อาวุธที่สามารถใช้งานได้ง่ายนัก มันจึงค่อนข้างยากที่จ้าวฝูจะสามารถหาผู้เหมาะสมมาใช้ได้ ดังนั้นมันจึงอยู่ภายในแหวนของจ้าวฝูมาตลอด

มันมีอาวุธแห่งทะเลสาบสีเงินอมตะอยู่ทั้งสิ้น 7 ชิ้น และหลังจากจ้าวฝูมีแก่นแท้มากพอจะผสานเป็นดาบ พวกก็อบลินก็ไม่ดรอปแก่นแท้ดาบอีกต่อไป นี่หมายความว่าพวกมันมีอุปกรณ์ประเภทละอันเท่านั้น

จ้าวฝูได้รวบรวมแก่นแท้เหล่านี้มาตลอดเวลาที่ผ่านมา และเขาก็ได้มาเป็นจำนวนมากแล้ว ในตอนนี้ที่ทีมสำรวจกลับมาพร้อมกับแก่นแท้เป็นจำนวนมาก พวกมันจึงน่าจะผสานเป็นอีกหกชิ้นที่เหลือได้

จ้าวฝูเดินไปยังพื้นที่ว่างและหยิบเอาแก่นแท้กระบี่ออกมาก่อน พวกมันเปล่งแสงสีขาวที่เฉียบคมออกมาและมีรูปร่างของกระบี่ นอกจากนี้พวกมันยังมีความยาวและความกว้างพอๆกับนิ้วมือ

จ้าวฝูไม่ต้องทำอะไรมาก หลังจากเอาแก่นแท้กระบี่ออกมา พวกมันก็ดูเหมือนจะเรียกหากันในขณะที่พวกมันบินขึ้นสู่อากาศ ปรานกระบี่จำนวนมหาศาลแผ่ออกมา และทำลายก้อนเมฆที่อยู่รอบๆในขณะที่แก่นแท้กระบี่เปลี่ยนเป็นละอองแสงที่เปล่งประกาย ดูราวกับดวงดาวอันงดงาม

ภาพทะเลสาบอันเงียบสงบที่ดูสวยงามปรากฏขึ้น และพลังของวิชายุทธ์ก็ค่อยๆปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ

ในที่สุด ละอองแสงก็ผสานเข้าด้วยกัน และเปลี่ยนเป็นกระบี่สีเงินยาวที่แผ่ลำแสงสีเงินเจิดจ้า และตกลงมาอย่างช้าๆ

จ้าวฝูยื่นมือออกไปคว้ามันไว้ และตรวจสอบมัน

กระบี่นี้ยาวประมาณ 1 เมตร และมันก็ยาวยิ่งกว่ากระบี่ทั่วไป มันมีความกว้างประมาณ 3 นิ้ว และมีลวดลายอยู่บนใบมีด ด้ามจับของมันก็ยาวมากด้วย ทำให้ผู้ใช้สามารถด้วยมือทั้งสองข้าง และโดยรวมแล้ว กระบี่ก็งดงามมาก

หลังจากผสานเป็นกระบี่ทะเลสาบสีเงินอมตะ จ้าวฝูก็เอาแก่นแท้หอกออกมา ซึ่งมันก็ดูราวกับหอกเล่มเล็กๆที่มีความยาวเท่ากับนิ้วมือและแผ่กลิ่นอายที่แหลมคมออกมา

จ้าวฝูเอาแก่นแท้หอกออกมา 1,200 อัน ซึ่งมันก็เรียกหากันและบินขึ้นสู่ท้องฟ้า จากนั้นภาพที่คล้ายเมื่อครู่ก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง หลังจากนั้นหอกเล่มหนึ่งก็ค่อยๆตกลงมา

จ้าวฝูจับหอกไว้และมองไปที่มัน

หอกมีความยาวประมาณ 2 เมตร และตัวหอกก็ดูเหมือนว่าจะทำขึ้นมาจากเงิน หัวหอกค่อนข้างยาวและแหลมคม และมันได้เปล่งแสงที่เยือกเย็นและแหลมคมออกมา มันมีลวดลายอยู่บนตัวหอก และมันก็ทั้งงดงามและดูดีมาก