บทที่ 484 ทำลายนคร

บทที่ 484 ทำลายนคร

"พวกเราทำยังไงกันดี?" เจ้าหน้าที่ของนครหารือกันอย่างเป็นกังวลเพราะนี่เป็นช่วงเวลาที่จะตัดสินชีวิตของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงรีบเข้ามาหารือกัน

ในตอนนี้ พวกเขาสามารถเลือกยอมจำนนเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือเลือกต่อต้านและตาย พวกเขาไม่มีโอกาสสำเร็จอีกต่อไป

เจ้าหน้าที่ตัวเตี้ยและมีดวงตาเล็กๆพูดอย่างเป็นกังวล "ข้าว่าพวกเราควรยอมจำนน! ถ้าพวกเราขัดขืนต่อไป พวกเราจะถูกสังหารหมู่ได้ ลองคิดถึงชาวเมืองผู้บริสุทธิ์ดูสิ"

ถ้าซื่อเจี้ยนยังอยู่ อย่างน้อยเขาก็มั่นใจว่าทุกๆคนจะยังภักดีอยู่ได้ อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เขาได้ตายไปแล้ว ทุกๆคนจึงคิดถึงตัวเองขึ้นมา ไม่มีใครอยากตายเพราะจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างและไม่สามารถเพลิดเพลินไปกับโลกใบนี้ได้อีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ชายร่างกำยำก็แค่นเสียงออกมาอย่างความไม่พอใจและกล่าวว่า "เจ้าก็เป็นแค่พวกขี้ขลาด เจ้าต้องคิดถึงชาวเมืองด้วย พวกเราไม่ควรยอมจำนน พวกเราควรพยายามสังหารพวกมันให้ได้มากที่สุดเพื่อแก้แค้นให้กับท่านลอร์ด"

เห็นได้ชัดว่าชายผู้นี้ภักดีต่อซื่อเจี้ยนมากๆ และเขาก็ยอมที่จะเสียสละตัวเองแทนที่จะยอมจำนน

คนอื่นๆก็มีมุมมองต่างออกไป พวกเขาแยกตัวออกเป็นฝ่ายต่อต้านและฝ่ายยอมจำนน ทั้งสองฝ่ายต่างไม่สามารถโน้มน้าวอีกฝ่ายได้

ในอากาศ จ้าวฝูไม่ได้ให้เวลาพวกเขาคิดเท่าไรนัก เขานำตราประทับแห่งลอร์ดของนครศิลาสวรรค์ออกมาและเลือกที่จะทำลายกำแพงนครและตั้งรายชื่อของชาวเมืองทุกคนเป็นผู้ร้ายต้องการตัว

หลังงานไร้รูปร่างแผ่ออกมาจากตราประทับแห่งลอร์ด ส่งผลให้กำแพงนครสูง 10 เมตรอันมั่นคงเริ่มแตกออกก่อนที่จะพังทลายลงมา เสียงของการถล่มทลายนี้ดังกึกก้องและสร้างความตกใจให้กับผู้คนเป็นจำนวนมาก

ในตอนนี้ แม้แต่กำแพงนครก็หายไปแล้ว ความมั่นใจในการต่อกรกับต้าฉินของพวกเขาจึงลดลงไปอีก ในตอนนี้ ผู้เล่นต่างพากันยอมจำนนและไม่กล้าต่อต้านเลย

การแสดงออกของชาวเมืองต่างค่อนข้างไม่น่าดู ไม่เพียงแต่กำแพงนครจะหายไป แต่พวกเขายังถูกตั้งให้เป็นผู้ร้าย ถ้าพวกเขายังอยู่ภายในนครศิลาสวรรค์ พวกเขาจะได้รับดีบัฟต่อค่าสถานะ 30% และพวกเขาก็จะสูญเสียบัฟที่ได้รับจากนครไป

ในตอนนี้ค่าสถานะของพวกเขาลดต่ำลงกว่าผู้เล่นทั่วไป และมันก็ง่ายเป็นอย่างยิ่งที่ต้าฉินจะเข่นฆ่าพวกเขา

เจ้าหน้าที่ของนครตกใจเป็นอย่างยิ่ง และพวกเขาก็เงียบลงอย่างรวดเร็วเพื่อรอคอยการตัดสินใจสุดท้าย

"ชาวเมืองของนครศิลาสวรรค์ ข้าจะพูดอีกครั้ง ถ้าพวกเจ้ายินดีที่จะยอมจำนนและพอใจที่จะเป็นชาวเมืองของต้าฉินก็จงเดินออกมาจากนคร ถ้าพวกเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะสังหารพวกเจ้าทุกคน" จ้าวฝูกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร

สิ่งนี้ทำให้เจ้าหน้าที่หลายคนตัดสินใจได้ในที่สุดและกล่าวว่า "พวกเราจะยอมจำนน ถ้ามันยังเป็นเช่นนี้ต่อไป มันก็มีเพียงแค่ความตายอันไร้จุดหมายเท่านั้นที่รออยู่"

เจ้าหน้าที่คนอื่นถอนหายใจออกมาและไม่พยายามที่จะหยุดพวกเขา - ถึงอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะบอกให้คนอื่นตายไปพร้อมกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังตัดสินใจที่จะสู้ตายกับต้าฉินต่อไป

ในไม่ช้า ชาวเมืองก็แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม - กลุ่มหนึ่งเดินออกมานอกนครและคุกเข่าลงเพื่อเลือกที่จะยอมจำนน ในขณะที่อีกกลุ่มหยิบอาวุธออกมาและเตรียมป้องกัน

มันมีคนราวๆ 200,000 คนที่เดินออกมา และทั้งหมดนี้ก็เป็นชาวเมือง - มันไม่มีทหารแม้แต่คนเดียว ชาวเมืองมีจำนวนอยู่ด้วยกันทั้งสิ้น 380,000 คน ซึ่งหมายความว่ามีชาวเมืองเหลืออยู่ราวๆ 180,000 คนและทหาร 20,000 คนที่เลือกจะต่อต้าน

จ้าวฝูหัวเราะอย่างเย็นชา - ในตอนนี้ต้าฉินไม่จำเป็นต้องทำอะไรแล้ว จ้าวฝูพูดกับผู้เล่นด้วยเสียงอันดัง "พวกเจ้าย่อมอิจฉาชาวโลกจุติสวรรค์ที่มีอุปกรณ์และไอเท็มพวกนั้นใช่ไหม? หรือพวกเจ้าเคยต้องการทักษะของพวกเขาหรือไม่? หรือจะเป็นทรัพย์สมบัติของพวกเขาล่ะ?

"ในตอนนี้ พวกเขาทุกคนได้ถูกระบุว่าเป็นผู้ร้ายโดยข้า และค่าสถานะของพวกเขาก็ต่ำกว่าพวกเจ้า ข้าจะอนุญาตให้พวกเจ้าทำอะไรก็ได้กับนครแห่งนี้เป็นเวลา 4 ชั่วโมง ไม่ว่าจะเป็นการสังหารหรือปล้นชิง สิ่งที่ต้องทำมีเพียงแค่อย่างเดียวก็คือการไม่ให้มีใครเหลือรอดอยู่ในนครแห่งนี้หลังจากนั้น หลังจากนี้ 4 ชั่วโมง ข้าจะเปิดบาเรียสกัดกั้น และพวกเจ้าทุกคนต้องออกไป!"

เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวฝู ดวงตาของผู้เล่นทุกคนก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโลภ ชาวเมืองนั้นค่อนข้างร่ำรวยเมื่อเทียบกับผู้เล่นธรรมดา และเช่นเดียวกับที่จ้าวฝูได้กล่าวไป ผู้เล่นมักจะอิจฉาชาวโลกจุติสวรรค์อยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม เพราะทหารของนครหลัก พวกเขาจึงไม่กล้าทำอะไรมาก

อย่างไรก็ตาม นครศิลาสวรรค์ก็ไม่มีอำนาจใดมาหยุดพวกเขาอีกต่อไป และยิ่งไปกว่านั้น ต้าฉินยังอนุญาตให้พวกเขาทำเช่นนั้นได้ ดังนั้น พวกเขาจึงสามารถทำทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการได้อยู่เต็มที่และไม่ต้องกลัวผลกระทบใดๆ

มันมีชาวเมืองและทหารเหลืออยู่ทั้งหมด 200,000 คน และถ้าทหารของต้าฉินทั้ง 400,000 คนบุกเข้าไป พวกเขาก็คงจะสามารถสังหารคนพวกนั้นได้อย่างง่ายดาย การบ่มเพาะและอุปกรณ์สวมใส่ของพวกเขาต่างเหนือกว่ามาก และพวกเขายังมีทหารในระยะที่ 1 อีก 200,000 คนที่สามารถสังหารเหล่าคนที่อยู่ต่ำกว่าระยะที่ 1 ได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม คนจำนวน 200,000 คนก็ยังมากอยู่ดี และต้าฉินก็น่าจะสูญเสียทหารไปหลายหมื่นคน เพราะต้าฉินให้สำคัญกับชีวิตของผู้คนมากขึ้นและไม่สนใจความมั่งคั่งที่ชาวโลกจุติสวรรค์ครอบครอง เขาจึงตัดสินใจที่จะทำแบบนี้

หลังจากได้ยินคำพูดของจ้าวฝู ผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนก็เริ่มเคลื่อนไหวในทันที ไม่เพียงแต่พวกเขาจะได้รับประโยชน์เป็นจำนวนมาก แต่พวกเขายังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ดังนั้นพวกเขาจึงย่อมมีความสุขมาก

ผู้เล่นหลายคนคว้าอาวุธออกมาและพุ่งเข้าใส่ชาวเมือง ส่งผลให้เกิดเสียงการต่อสู้ดังออกมา ผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ชาวเมืองด้วยความตื่นเต้น และเริ่มสังหารหมู่และปล้นชิงของมีค่า

ชาวเมืองไม่เคยคิดเลยว่าพวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับผู้เล่นที่โลภมากมายขนาดนี้แม้ในยามที่จะต้องต่อสู้กับต้าฉิน มันมีผู้เล่นเกือบ 1 ล้านคน และเพราะค่าสถานะของพวกเขาลดลงมาเป็นอย่างมาก ความได้เปรียบเดียวที่เหล่าชาวเมืองมีจึงเป็นอุปกรณ์ของพวกเขา

ชาวเมืองป้องการตัวเองด้วยความสามารถทั้งหมด แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหยุดผู้เล่นผู้โลภโมโทสันจำนวนนับไม่ถ้วนได้ เจ้าหน้าที่ของนคร ชายร่างกำยำ นำทหาร 10,000 คนออกมาจากนคร พวกเขาไม่สนใจผู้เล่นที่อยู่ข้างหลัง และพวกเขาก็พุ่งเข้าใส่ทหารของต้าฉิน

พวกเขาไม่ต้องการตายด้วยน้ำมือของผู้เล่น เพราะพวกเขามีศัตรูเพียงคนเดียวซึ่งก็คือต้าฉิน!

อย่างไรก็ตาม ต้าฉินก็ได้เตรียมการไว้อยู่แล้ว และนักธนูก็ได้รั้งคันธนูไว้รอท่าอยู่แล้ว ห่าลูกศรจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมา และแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว ก่อนที่ทหาร 10,000 คนจะมาถึงกองทัพของต้าฉิน พวกเขาก็ได้ถูกทำลายล้างไปหมดสิ้นโดยไม่มีสักคนที่เหลืออยู่

ฉากนอกเลือดนี้ทำให้ผู้เล่นที่ต้องการจะออกมาเก็บอุปกรณ์สวมใส่ตกใจมาก และพวกเขาก็กลัวจนต้องถอยกลับเข้าไปในนคร

ชาวเมืองที่ยอมจำนนมีสีหน้าที่ดูซับซ้อนหรือไม่ก็เศร้าสร้อยในขณะที่พวกเขามองดูคนที่พวกเขารู้สึกถูกเข่นฆ่าโดยผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วน พวกเขาทุกคนต่างเป็นคนของนครศิลาสวรรค์ ดังนั้นพวกเขาหลายคนจึงรู้จักกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ - นี่คือผลที่ตามมาของการไม่ยอมจำนน

การต่อสู้จบลงรวดเร็วกว่าที่คาดไว้ และชาวเมืองกับทหารทั้ง 200,000 คนก็ตายลง ทั้งยังมีผู้เล่น 10,000 คนได้ตายไปด้วย และร่างกายของพวกเขาก็กระจัดกระจายไปทั่ว กลิ่นเลือดเต็มไปทั่วนคร และภาพภายในนครก็ดูวุ่นวายมาก อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นจำนวนมากก็ดูมีความสุขมากในขณะที่พวกเขาก้าวเข้าไปยังช่องทางการเทเลพอร์ตและเดินทางไปยังนครหลักของระบบแห่งอื่น

ในตอนนี้พระอาทิตย์ตกดินแล้ว มันมีดวงดาวอยู่บนท้องฟ้าเพียงไม่กี่ดวง และดวงจันทร์ก็ยังไม่โผล่ออกมา ทำให้มันเป็นค่ำคืนที่มืดมิดมาก ในความมืด ทหารม้าภัยพิบัติทั้งสิบได้เดินออกมา