- หน้าแรก
- The Lord's Empire
- บทที่ 458 โองการธิดาศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 458 โองการธิดาศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 458 โองการธิดาศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 458 โองการธิดาศักดิ์สิทธิ์
โองการธิดาศักดิ์สิทธิ์จะช่วยต้าฉินคัดเลือกหญิงสาวที่มีปรานฟีนิกซ์ และแต่ละภูมิภาคก็จะต้องส่งมาอย่างน้อย 10 คน แน่นอน ต้าฉินคงจะไม่เปิดเผยแผนการรวบรวมปรานฟีนิกซ์ ดังนั้นจ้าวฝูจึงไม่สามารถทำอะไรให้เป็นที่สังเกตมากเกินไปได้
เงื่อนไขของต้าฉินคือหญิงสาวผู้นั้นจะต้องมีอายุระหว่าง 12 - 45 ปี ซึ่งเป็นช่วงอายุที่เหมาะสม เดิมทีจ้าวฝูต้องการกำหนดช่วงอายุไว้ที่ 18 - 30 ปี และจะเป็นการดีที่สุดถ้าเป็นหญิงพรหมจรรย์
อย่างไรก็ตาม หลังจากได้คำแนะนำจากเซียนหรูมา จ้าวฝูก็ตระหนักได้ว่าเขายังคงคิดเหมือนกับคนธรรมดาและยังยึดมั่นอยู่ในกฎแห่งศีลธรรม ในฐานะผู้ปกครองและผู้ใหญ่คนหนึ่ง เขาควรมุ่งเน้นความสนใจไปที่ผลประโยชน์ - เฉพาะเด็กๆเท่านั้นที่พูดกันถึงเรื่องถูกผิด ในฐานะราชา เขาต้องคิดถึงผลประโยชน์ของต้าฉินก่อนสิ่งอื่นใด
ใครจะสนกันว่านักประวัติศาสตร์สมัยต่อๆมาจะพูดอะไรถึงเขา? ถึงอย่างไรก็ตาม ประวัติศาสตร์ก็จะถูกเขียนโดยผู้ชนะ
นอกเหนือจากช่วงอายุแล้ว มันยังมีเงื่อนไขอีกอย่างก็คือ หญิงสาวจะต้องงดงามเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งหญิงสาวคนนั้นงดงามเพียงใด มันก็จะยังมีแนวโน้มว่าเธอจะมีปรานฟีนิกซ์มากยิ่งขึ้นเท่านั้น
นอกจากนี้ แต่ละตระกูลใหญ่ยังต้องส่งหญิงสาวจากตระกูลหลักของพวกเขามาอย่างน้อย 1 คน นี่เป็นเพราะตระกูลใหญ่ส่วนมากจะมีมรดก และมันก็มีแนวโน้มว่าหญิงสาวจากตระกูลนั้นจะมีปรานฟีนิกซ์
ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูก็ต้องการใช้พวกเธอเป็นตัวประกัน ตระกูลใหญ่ต่างก็ทรงพลังมากกว่าคนธรรมดา ดังนั้นถ้ามีวิธียับยั้งพวกเขาไว้ มันก็จะเป็นสิ่งที่ดี
ตระกูลและญาติของทุกๆคนที่ได้เป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์จะได้รับผลประโยชน์มหาศาล ไม่เพียงแต่พวกเขาจะกลายเป็นของต้าฉิน แต่พวกเขายังจะได้รับการปกป้องและการสนับสนุนจากต้าฉิน
หากไม่มีผลประโยชน์ใดๆ ใครจะยอมเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์กัน? ในช่วงแรกๆ พวกเขาอาจจะต้องอาศัยคนที่สมัครใจ แต่ในช่วงหลังๆ พวกเขาก็คงจะไม่ต้องเจอกับปัญหาใดๆเลย ต้าฉินจะสามารถนำพวกเธอมาได้โดยตรงผ่านการต่อสู้ เนื่องจากคนธรรมดายังกล้าต่อต้านต้าฉิน ดังนั้นจ้าวฝูจึงไม่จำเป็นต้องสนใจพวกเขาเหมือนกัน
บรรดาผู้ที่กลายเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์จะถูกกักตัวไว้ในบ้านภายในบริเวณที่กำหนด
สำหรับฝ่ายชนชาติ พวกเขาคงจะไม่ยอมจำนนเว้นเสียแต่ว่าพวกเขาจะถูกโจมตีโดยกองกำลังใหญ่ อย่างไรก็ตาม ต้าฉินก็โหดร้ายกับพวกเขามากยิ่งขึ้นเพราะฝ่ายเหล่านั้นต่างก็ทรงพลังยิ่งกว่าฝ่ายตระกูลใหญ่ แน่นอนว่าถ้าพวกเขาเลือกที่จะยอมจำนน ต้าฉินก็จะยังปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยดี
หลังจากหารือกันแล้ว ต้าฉินก็ได้ประกาศโองการทั้งสองอย่างนี้ มันราวกับว่ามีอุกกาบาตลูกใหญ่ตกลงมายังท้องทะเล ส่งผลให้เกิดคลื่นยักษ์แพร่กระจายไปทั่วโลก
"วิธีการของต้าฉินมันเกินไปแล้ว - ใครที่ไม่เอาด้วยจะต้องตาย และเขาก็ต้องการให้ทุกภูมิภาคส่งสาวงามให้กับเขา เฉพาะเขาเท่านั้นที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ เขาคิดจริงๆเหรอว่าเขาคือจักรพรรดิและได้สร้างฮาเร็มแล้ว?"
"เขาต้องการคนในช่วงอายุ 12 - 45 ปี นี่มันอะไรกัน? บัดซบ!"
ในตอนนี้ นอกเหนือจากความโหดเหี้ยมและความกระหายเลือดแล้ว ทุกๆคนยังได้เห็นด้านอันเผด็จการของผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน
ในตอนนี้ ชื่อเสียงของต้าฉินได้เน่าเหม็นเป็นอย่างยิ่ง และแม้ว่าทุกๆคนจะรู้สึกโกรธมาก แต่ก็ไม่มีใครกล้าประกาศออกมาอย่างเปิดเผย แม้ว่าพวกเขาจะโกรธ แต่พวกเขาก็กลัวต้าฉินมากยิ่งกว่า
ทุกๆคนที่ไม่ยอมจำนนจะถูกสังหารหมู่ - พวกเขาจะกล้าพูดอะไรได้ยังไง? ทุกๆคนที่ได้พูดออกมาว่าจะต่อต้านต้าฉินจะถูกจัดการอย่างโหดเหี้ยม หลังจากได้เห็นการสังหารหมู่ที่ต้าฉินกระทำแล้ว พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าต้าฉินไม่ได้มีเมตตาเลย และคงจะไม่ปล่อยพวกเขาไป
ในเวลานั้นเอง หลายๆคนก็เริ่มตำหนิเหล่าคนธรรมดาที่เข้าร่วมการต่อสู้ในภูมิภาคตะวันไหล ก่อนหน้านี้ มันเป็นแค่สงครามระหว่างต้าฉินกับส่วนหนึ่งของพันธมิตรต่อต้านต้าฉิน แต่ในตอนนี้ที่คนธรรมดาได้เข้าร่วมด้วย ต้าฉินจึงได้หันเหความพิโรธของมันมาสู่ทุกๆคน
ในตอนนี้ ทุกๆคนต้องเลือกว่าจะเข้าร่วมกับต้าฉินหรือถูกโจมตี หากภัยพิบัติอันเดดมาถึงที่ที่พวกเขาอยู่ พวกเขาก็คงจะถูกไล่ออกจากนครหลักและไม่มีหวังที่จะรอดชีวิตไปได้
ภายใต้การคุกคามของต้าฉิน หลายๆคนก็ได้ยอมจำนนแล้ว หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด ฝ่ายทางตอนเหนือก็ไม่รู้สึกมั่นใจอีก และบางส่วนก็ต้องการที่จะยอมจำนนต่อต้าฉิน
คนธรรมดาต่างเริ่มคิดถึงวิธีการที่จะเข้าร่วมกับต้าฉิน ไม่ว่ามันจะผ่านโองการต้าฉินหรือโองการธิดาสวรรค์ ต้าฉินต้องการสาวงามอย่างน้อย 10 คนจากแต่ละภูมิภาค และมันก็ไม่ได้เป็นการบังคับแต่อย่างใด
นี่เป็นเพราะมันไม่มีบางที่จะฝืนเรื่องแบบนี้ได้ - บางคนอาจจะฆ่าตัวตายและเลือกที่จะไปเกิดยังภูมิภาคอื่นแทน ทำไมทุกคนต้องเสียสละตัวเองเพื่อภูมิภาคของตัวเองทั้งแบบนั้นด้วย?
ในท้ายที่สุด ในช่วงเริ่มแรก ต้าฉินก็ต้องอาศัยการมอบผลประโยชน์เพื่อให้ผู้คนยินดีที่จะยอมจำนน หลังจากโลกแห่งความเป็นจริงถูกกลืนกินในอนาคต พวกเขาก็จะไม่มีทางเลือกอีก
อย่างไรก็ตาม ถ้าตระกูลใหญ่ต้องการเข้าร่วม พวกเขาก็ต้องยกสมาชิกสาวคนหนึ่งจากตระกูลหลักมาให้ - นี่เป็นข้อบังคับ ตระกูลใหญ่ไม่เหมือนกับคนธรรมดาที่แทบไม่ต้องสนใจอะไร เพราะพวกเขามีรากฐานที่ต้าฉินสามารถข่มขู่ได้ ถ้าพวกเขาไม่ต้องการถูกทำลาย จะต้องมีคนเสียสละตัวเองเพื่อตระกูล
จ้าวฝูไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะนี่เป็นสิ่งที่เซียนหรูแนะนำ จ้าวฝูเชื่อว่ามันไม่มีข้อเสียอะไรมากในเรื่องพวกนี้ และเนื่องจากทั้งหมดนี้ก็เพื่อต้าฉิน เขาจึงเห็นด้วยทั้งหมด
เมื่อเห็นว่าจ้าวฝูอนุมัติความคิดของเธอแล้ว เซียนหรูก็รู้สึกมีความสุขมาก นี่คือผู้ปกครองที่เธอต้องการจะเห็น - คนที่ไม่ถูกผูกมัดด้วยสิ่งใด เพราะเป็นคนๆเดียวที่สามารถก่อตั้งราชวงศ์ที่ไม่มีวันจบสิ้นได้
เซียนหรูไม่สนใจกับคนธรรมดาและตระกูลใหญ่มากนัก เพราะพวกเขาต่างก็ไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาของต้าฉินและเป็นอุปสรรคต่อต้าฉิน ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องไปสนใจเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขา พวกเขาเพียงแค่เป็นเครื่องมือที่รอวันถูกใช้งานเท่านั้น
หลังจากได้ยินเกี่ยวกับโองการทั้งสอง ตัวตนที่สำคัญจากฝ่ายปกครองก็ทุบกำปั้นของเขาลงบนโต๊ะด้วยความโกรธและกล่าวว่า "ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินกำลังหลุดออกจากการควบคุม เขาหยิ่งผยองเกินไปและต้องการที่จะเล่นกับผู้หญิงจำนวนนับไม่ถ้วนเขาคือทรราชย์และเผด็จการ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าโลกตกอยู่ในมือของเขา?"
ชายวัยกลางคนร่างท้วมถอนหายใจและกล่าวว่า "ถึงกระนั้นก็เถอะ พวกเราจะทำอะไรได้? พวกเราสามารถลดจำนวนของภัยพิบัติอันเดดลงไปบ้าง แต่ในท้ายที่สุด พวกเราก็ไม่สามารถหยุดมันได้ มันยากยิ่งขึ้นไปอีกที่จะรวบรวมคนอีกครั้ง และยิ่งไปกว่านั้น ต้าฉินก็ยังได้ระบุไว้แล้วว่าพวกเราคือเป้าหมาย
"กองกำลังทั้งหมดของพวกเขาในแต่ละภูมิภาคถูกกวาดล้าง ซึ่งก่อให้เกิดความสูญเสียร้ายแรงกับพวกเรา ในอนาคต การควบคุมของพวกเราในแต่ละภูมิภาคก็จะอ่อนแอลงมาก ซึ่งจะส่งผลเสียต่อพวกเราเป็นอย่างยิ่ง"
หลังจากได้ยินเขาพูด ทุกๆคนก็เงียบไป ชายร่างผอมไม่อาจทนได้อีกและกล่าวว่า "พวกเราจะเจรจากับต้าฉินและรักษากองกำลังบางส่วนของพวกเราไว้เป็นยังไง? หลังจากทางเดินระหว่างภูมิภาคเปิดออก มันก็คงจะไม่สายเกินไปที่จะร่วมมือกันเพื่อเผชิญหน้ากับต้าฉิน ในทันทีที่แต่ละภูมิภาคเชื่อมถึงกัน ด้วยผู้คนจำนวนมากมายขนาดนั้น พวกเราก็ไม่ต้องกลัวภัยพิบัติอันเดดอีกต่อไป"