บทที่ 457 โองการต้าฉิน
บทที่ 457 โองการต้าฉิน
บทที่ 457 โองการต้าฉิน
อึก!
หลังจากเห็นผลประโยชน์มากมายมหาศาลที่ต้าฉินทำได้ จ้าวฝูก็อยากจะหัวเราะออกมา แต่เขาก็ต้องลิ้มรสหวานในลำคอของเขาในทันใด เขากระอักเลือดออกมา อาการบาดเจ็บของเขาจากเมื่อครู่นั้นไม่น้อยเลย
จ้าวฝูตัดสินใจที่จะพักสักสองสามวัน - เขาได้ทำงานอย่างหนักในช่วงเดือนที่ผ่านมา และเขาก็อยู่ ณ ใจกลางของมหาสมุทรโครงกระดูกเกือบทุกๆวันเพื่อปกป้องทหารม้าภัยพิบัติ จิตใจของเขาตึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง และเขาก็แทบไม่ได้ผ่อนคลายเลย
นอกจากนี้ หลังจากทำลายนครหลักทั้งสี่ไปและได้รับศิลาสร้างเมืองมา มันก็มีอีกหลายเรื่องต้องจัดการ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจกลับไปยังต้าฉิน
จ้าวฝูได้ให้กองทัพอันเดดอยู่ในภูมิภาคนี้ต่อไปอีกสักสองสามวันในขณะที่เขากลับไปยังต้าฉิน เขาได้มองซากศพจำนวนมากและอุปกรณ์อีกมากมายให้กับหลี่ซือและป้าฉิง เพื่อให้พวกเขาจัดการกับพวกมัน
นอกจากนี้เขายังได้ปลูกต้นไม้แห้งความเป็นจริงอย่างระมัดระวังไว้ในกระถางขนาดใหญ่ มันสามารถมอบผลแห่งความเป็นจริงให้ได้วันละ 5 ลูก และมันก็สำคัญมากสำหรับจ้าวฝู
หลังจากนั้น จ้าวฝูก็ก่อตั้งนครหลักทั้งสี่ขึ้นมาใหม่และให้ไป่ฉี เว่ยเลี่ยว หวังเจี้ยน และเมิ่งเถียนเป็นลอร์ด พวกเขาแต่ละคนได้ควบคุมตราประทับแห่งลอร์ด และเขาก็สั่งให้คนทั้งสี่ไปยังภูมิภาคตะวันไหลเพื่อปกป้องทหารม้าภัยพิบัติและป้องกันไม่ให้เรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น
ในตอนนี้ที่ตราประทับของต้าฉินได้รับพลังของนครหลักทั้งสี่ พลังของมันที่แผ่ออกมาจึงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าตราประทับแห่งลอร์ดของนครหลักเลย นครต้าฉินเองก็กลายเป็นนครระดับกลาง ดังนั้นจ้าวฝูจึงมองไปยังค่าสถานะอันใหม่ของมัน
ชื่อหมู่บ้าน: นครต้าฉิน (มหากาพย์)
ระดับ: กลาง (1,884,000 / 32,000,000)
พื้นที่หมู่บ้าน: 1,600 ตารางกิโลเมตร
อาณาเขตหมู่บ้าน: 51,800 ตารางกิโลเมตร
ผู้อยู่อาศัย: 672,950/1,640,000
ทหาร: 111,640/442,000
การสนับสนุนด้านประชากร: 85
ค่าสถานะพิเศษของหมู่บ้าน: ผลผลิตพืชในเขตแดน+130%, เวลาปลูกพืชผลในเขตแดน-130%, ขีดจำกัดประชากร+90%, ค่าสถานะของผู้อยู่อาศัย +9 แบบสุ่ม, ค่าสถานะของทหาร+1%, โอกาสดึงดูดประชาการ+115%, มีโอกาสในการดึงดูดประชากรระดับสูง+115%
ขีดจำกัดของหมู่บ้านรอง: 2,400
หมู่บ้านรอง: หมู่บ้านโล๊ค, หมู่บ้านจีนส์, หมู่บ้านโดรัน, หมู่บ้านตระกูลหลี่, หมู่บ้านหมาป่า, หมู่บ้านพยัคฆ์ร้าย...
ค่าสถานะเหล่านี้คือค่าสถานะในปัจจุบันของนครต้าฉิน และจ้าวฝูก็มองผ่านพวกมันอย่างลวกๆ เขาพบว่ามันไม่มีอะไรพิเศษ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ให้ความสนใจนัก
สิ่งเดียวที่เขารู้สึกตื่นเต้นหลังจากได้รับค่าประสบการณ์จากการพิชิตและย้ายนครหลักทั้งสี่ก็คือ ระดับของต้าฉินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และมันก็มาถึงครึ่งทางของการเป็นนครระดับสูงแล้ว นั่นหมายความว่ามันไม่ได้ไกลจากการเลื่อนระดับเลย
จ้าวฝูกลับไปที่ห้องของเขาและนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง เขากลืนยารักษาลงไปและเริ่มรักษาอาการบาดเจ็บของเขา
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในตอนนี้ก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว แสงสีส้มของดวงอาทิตย์ตกลงมาที่ห้องของจ้าวฝู และจ้าวฝูก็ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ
อาการบาดเจ็บของจ้าวฝูได้รับการรักษาอย่างเต็มที่ และเขาก็กลับไปสู่สภาพจิตใจเต็มร้อยแล้ว ความเหนื่อยล้าจากก่อนหน้านี้หายไปอย่างหมดสิ้น
จ้าวฝูบิดตัวอย่างสบายๆและลุกจากเตียง เขาเปิดประตูและประหลาดใจที่พบว่าเซียนหรูกำลังรอเขาอยู่ที่ข้างนอก
ภายใต้แสงแดดยามบ่าย มันราวกับว่ามีผ้าสีทองอยู่บนร่างกายของเธอ ด้วยรูปร่างอันสง่างามและใบหน้าที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมของเธอ เธอดูงดงามเป็นอย่างยิ่ง
"มีอะไร?" จ้าวฝูถาม
เซียนหรูยิ้มในขณะที่เธอตอบ "ฝ่าบาท โลกทั้งใบได้ยินเกี่ยวกับเรื่องต่างๆในตะวันไหลแล้ว และข้าก็มาเพื่อแสดงความยินดีกับฝ่าบาท"
เมื่อได้ยินเช่นนี้จ้าวฝูก็หัวเราะเบาๆ และเพราะเขารู้ว่าเธอต้องมีเรื่องอื่นอีกแน่ๆ เขาจึงถามออกไป "เอาล่ะ เข้าเรื่องเถอะ"
เซียนหรูเข้าใจและก้มหัวลงเล็กน้อยในขณะที่เธอถาม "ข้าสงสัยว่าฝ่าบาทจะทำอย่างไรกับรูปปั้นจักรพรรดิฟีนิกซ์ มันถูกวางไว้บนลานอธิษฐานสวรรค์มา 1 เดือนแล้ว แต่มันก็ยังไม่ได้รับปรานฟีนิกซ์เลย ฝ่าบาท มันเป็นการเสียเปล่าถ้าจะไม่ใช่ไอเท็มเทวะแบบนี้"
งั้นก็เรื่องนี้นี่เอง เพราะภัยพิบัติอันเดด จ้าวฝูจึงลืมมันไปเลย และหลังจากคิดอยู่ชั่วครู่ จ้าวฝูก็พยักหน้าและกล่าวว่า "มากับข้า!"
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็มายังห้องประชุมและเรียกแม่ทัพของเขาเข้ามา และเขาก็เริ่มหารือกัน
จ้าวฝูในตอนนี้ได้เปลี่ยนท่าทีของเขาที่มีต่อคนธรรมดาไป ก่อนหน้านี้ เขาไม่ต้องการที่จะทำร้ายคนธรรมดาและต้องการจัดการกับเหล่าตระกูลอันทรงพลังเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ถือว่าเป็ยภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ต่อต้าฉินในศึกครั้งนี้ และถ้าผู้คนหลายร้อยล้านคนรวมตัวกันและยินดีที่จะสู้ตาย ภัยพิบัติอันเดดก็คงจะไม่รับความเสียหายเป็นอย่างมาก หรือไม่ก็ถูกทำลาย
จ้าวฝูไม่สามารถเพิกเฉยต่อพวกเขาได้อีกและเขาต้องเริ่มต้นจัดการกับคนพวกนั้น มิฉะนั้นถ้าผู้เล่นทุกคนรวมตัวกัน มันก็จะเป็นเรื่องยากสำหรับต้าฉินที่จะจัดการกับพวกเขา
ต้าฉินในตอนนี้มีภัยพิบัติอันเดดอยู่ แต่ถ้ามันไม่มีภัยพิบัติอันเดดล่ะ? มันจะเผชิญหน้ากับผู้เล่นจำนวน 15 ล้านคนได้อย่างไร? ด้วยความแข็งแกร่งของต้าฉิน มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เล่นทั้ง 15 ล้านคนนั้นยังไม่ได้ตายจริงๆ ในขณะที่ทหารของต้าฉินจะตายจริงๆ มันคือการต่อสู้ที่ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย
ในตอนนี้ต้าฉินกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูเป็นจำนวนมาก - มันไม่ได้มีแค่ฝ่ายจำนวนนับไม่ถ้วนที่โจมตีพวกเขาในตอนนี้ แต่ยังมีอาณาจักร ก๊ก และชนชาติต่างๆในอนาคตอีกด้วย ต้าฉินยังอ่อนแอเกินไป และมันไม่สามารถทำอะไรได้เลย
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ควรคำนึงถึงในอนาคตเท่านั้น - ในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือปัจจุบัน หลังจากหารือกัน จ้าวฝูก็ตัดสินใจที่จะออกโองการต้าฉิน
เหล่าคนที่มีโองการต้าฉินสามารถก่อตั้งฝ่ายย่อยของต้าฉินได้ ฝ่ายต่างๆที่มีโองการต้าฉินจะได้รับการยอมรับจากต้าฉินและจะไม่ถูกโจมตีโดยต้าฉิน
ภูมิภาคที่มีโองการต้าฉินจะได้รับการงดเว้นจากภัยพิบัติอันเดด และจะได้รับการสนับสนุนจากต้าฉินในบางเรื่อง
ฝ่ายใดที่เป็นของต้าฉินจะไม่ถูกโจมตี ในขณะที่ฝ่ายอื่นๆที่ไม่มีโองการต้าฉินจะถูกมองว่าเป็นศัตรูของต้าฉิน เมื่อใดก็ตามที่ภัยพิบัติอันเดดมาถึง พวกเขาก็จะถูกไล่ออกจากนครหลักและถูกสังหาร
จ้าวฝูไม่ได้มอบการสนับให้กับฝ่ายเหล่านี้เพราะพวกเขาเป็นของต้าฉินแค่ในนาม มันเป็นไปไม่ได้ที่ต้าฉินจะสนับสนุนพวกเขาด้านทรัพยากรโดยไม่รู้ว่าพวกเขาจะจงรักภักดีจริงๆหรือไม่
ก่อนหน้านี้ จ้าวฝูไม่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ แต่เพราะภัยพิบัติอันเดดและการต่อสู้ที่พวกเขาเข่นฆ่าผู้เล่นไป 15 ล้านคน ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนจึงยินดีที่จะยอมจำนนเพราะพวกเขาไม่ต้องการถูกทำลายโดยต้าฉิน ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูก็จะให้พวกเขาโจมตีฝ่ายที่ไม่ยอมจำนนไปด้วย
เมื่อฝ่ายที่มีโองการต้าฉินร่วมมือกับภัยพิบัติอันเดดโจมตีฝ่ายที่ต่อต้าน มันก็จะนำไปสู่สถานการณ์ที่ทุกๆคนที่ไม่ยอมจำนนต่อต้าฉินจะต้องตาย
บางทีนี่อาจจะเป็นการพัฒนากลุ่มผู้เล่นที่จงรักภักดี แต่มันก็ย่อมทำให้ผู้เล่นลดจำนวนลงไปด้วย ด้วยวิธีการนี้ อุปสรรคของต้าฉินก็จะลดลงไปเรื่อยๆ
ด้วยภัยพิบัติอันเดด ต้าฉินจะสามารถก่อตั้งชาติได้อย่างรวดเร็วเพื่อที่จะรับมือกับวิกฤติหลังจากโลกแห่งความเป็นจริงถูกกลืนกินโดยโลกจุติสวรรค์ หลังจากได้รับข้อมูลจากเทพเจ้าเคอร์ แผนการของจ้าวฝูไม่ได้ตื้นเขินอีกต่อไป
เขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตและอนาคตจะน่าหวาดกลัวแค่ไหน อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่เวลามาคิดถึงเรื่องพวกนั้น - มันไม่แน่ว่าต้าฉินจะสามารถรอดไปถึงช่วงเวลานั้นได้ไหม
ในเวลาเดียวกัน ภายใต้ข้อเสนอแนะของเซียนหรู ต้าฉินยังได้ประกาศโองการธิดาศักดิ์สิทธิ์ออกมาด้วย