บทที่ 452 ลอร์ดทั้งสี่

บทที่ 452 ลอร์ดทั้งสี่

จ้าวฝูไม่สนใจสายตาของพวกเขาและค่อยๆแบมือออกมา โซ่ถูกดึงออกมาจากร่างกายของลอร์ดคนนั้น และตราประทับที่คล้ายกับหยกสีขาวที่เปล่งแสงลางๆก็ลอยออกมาจากซากศพของลอร์ด

การสังหารลอร์ดอย่างง่ายดายเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก - ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ใช้พลังของเขาไปเกือบทั้งหมด และโซ่จากสัตว์อสูรผนึกเทพเจ้าก็มีพลังปิดผนึกอันทรงพลังและได้ผสานเข้ากับโซ่ของบ่อผนึกมังกร ทำให้มันทรงพลังมากยิ่งขึ้นไปอีก

ดังนั้น โซ่เหล่านี้จึงสามารถขัดขวางลอร์ดจากการระเบิดตัวเองได้ และยังสังหารเขาในเวลาเดียวกันด้วย

ลอร์ดคนอื่นๆคิดว่าพวกเขาจะสามารถหยุดลอร์ดคนนี้ไว้ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะหลบหนี ไม่มีใครคิดว่าจ้าวฝูจะสามารถหยุดเขาไว้ได้ เพียงแค่กลิ่นอายที่โซ่แผ่ออกมา พวกเขาก็สามารถบอกได้แล้วว่ามันไม่ธรรมดาเอาซะเลย

จ้าวฝูคว้าจับอากาศ และซากศพของลอร์ดและตราประทับหยกก็ลอยเข้ามา จ้าวฝูมองไปยังซากศพของเขาและพบว่ามันเป็นระดับ SSS ดังนั้นเขาจึงเก็บมันเข้าไปในแหวนของเขา

จ้าวฝูถือตราประทับหยกไว้ ซึ่งมีสัมผัสที่อบอุ่น ในมือของเขา เขาสามารถรู้สึกได้ถึงพลังที่มันแผ่ออกมา

[ตราประทับแห่งลอร์ดที่ว่างเปล่า]: แก่นไอเท็มสำหรับนคร มันมีพลังที่สามารถควบคุมสิ่งต่างๆภายในนครและบรรจุพลังอันมหาศาลเอาไว้

มันไม่จำเป็นที่ต้องพิชิตดวงใจแห่งเมือง การได้รับตราประทับแห่งลอร์ดก็เท่ากับการได้รับตัวนครนั้นมาแล้ว ดังนั้นจ้าวฝูจึงเหมือนกับได้รับนครหลักของระบบมาแห่งหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็จำเป็นที่จะต้องพิชิตดวงใจแห่งเมืองให้ได้ก่อนที่มันจะเป็นของเขาจริงๆ

ด้วยตราประทับแห่งลอร์ด จ้าวฝูก็ได้อำนาจทั้งหมดมาแล้ว อย่างไรก็ตาม เพราะเขาได้สังหารลอร์ดไป ชาวเมืองก็คงจะต่อต้าน และมันก็ไม่ง่ายเลยที่จะจัดการกับทหารระยะที่ 1 จำนวน 100,000 คน

นี่คืออุปสรรคใหญ่สำหรับต้าฉิน ดังนั้นจ้าวฝูจึงตัดสินใจที่จะใช้ภัยพิบัติอันเดดจัดการให้ แม้ว่าต้าฉินจะไม่ได้คนมาเลย แต่ต้าฉินก็ยังจะได้รับนครหลักของระบบและซากศพระยะที่ 1 อีก 100,000 ร่าง

หลังจากที่ตัดสินใจแล้ว จ้าวฝูก็มองไปยังลอร์ดคนอื่นๆและยื่นมือออกมา

ลอร์ดคนอื่นๆทำได้เพียงแค่ยื่นตราประทับแห่งลอร์ดออกมาอย่างไร้ทางเลือกและโยนพวกมันไปให้จ้าวฝู ตราประทับแห่งลอร์ด 3 อันลอยเข้ามาหาจ้าวฝู - ตราประทับเหล่านี้คือตราประทับของลอร์ดอีก 3 คน

หลังจากรับพวกมันมาแล้ว จ้าวฝูก็ยิ้มและเก็บพวกมันกลับไป

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสังหารลอร์ดเหล่านั้น แต่พวกเขาก็ทำมันภายใต้คำสั่งของจ้าวฝู ดังนั้นตราประทับจึงยังเป็นของจ้าวฝูอยู่

ถ้าไม่ใช่เพราะตราประทับแห่งลอร์ด จ้าวฝูก็คงจะไม่ให้คนพวกนี้สังหารลอร์ดทั้งสี่

อย่างไรก็ตาม ถ้าพวกเขาเต็มใจที่จะสังหารลอร์ดเหล่านี้ให้จ้าวฝู จ้าวฝูก็อาจจะพิจารณามอบตราประทับเหล่านี้ให้กับพวกเขา ถึงอย่างไรก็ตาม ถ้ามันเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังมีโอกาสได้รับตราประทับแห่งลอร์ดอีกมากมายในอนาคต

ณ ที่แห่งอื่น ผู้เล่นที่กำลังหลบหนีได้ถูกกลืนกินโดยกองทัพอันเดดอันไร้ที่สิ้นสุด หลังจากต่อต้านอยู่ชั่วขณะ พวกเขาก็ตายตกกลายเป็นซากศพ

กองทัพผู้เล่น 15 ล้านคนถูกทำลายย่อยยับโดยไม่มีผู้รอดชีวิตสักคน สนามรบกลายเป็นหลุมศพ และซากศพของผู้เล่น 15 ล้านคนก็วางเรียงรายกันอยู่บนพื้น พวกเขาต่างอยู่ในตำแหน่งที่แตกต่างกัน และการแสดงออกของพวกเราก็ดูแตกต่างกันเป็นอย่างยิ่ง อาวุธของพวกเขากระจัดกระจายไปทั่ว และเลือดก็ย้อมผืนดิน กลิ่นคาวเลือดลอยคลุ้งไปถึงสรวงสวรรค์ และโลกทั้งใบก็ดูจะเงียบลงอันเนื่องมาจากภาพฉากนี้

ถึงแม้ว่าลอร์ดทั้งหลายจะคาดไว้แล้วว่าผู้เล่นจะพ่ายแพ้ แต่เมื่อเห็นเช่นนี้ พวกเขาก็อดที่จะตื่นตะลึงไม่ได้ มันมีซากศพทอดยาวออกไปสุดลูกหูลูกตาของพวกเขา

"เจ้าคิดจะทำอะไรกับนครหลักทั้งสี่?" หญิงสาวในชุดขาวถามจ้าวฝู

จ้าวฝูไม่ได้ปกปิดเจตนาของตนและตอบกลับไปอย่างชัดเจน "แน่นอนว่าข้าจะสังหารพวกมันให้หมด จากนั้นข้าก็จะพิชิตพวกมันได้อย่างง่ายดาย"

มันไม่เหมือนกับผู้เล่น ผู้คนหลายล้านคนของนครหลักทั้งสี่จะตายจริงๆถ้าพวกเขาตาย เมื่อได้ยินว่าพวกเขาจะถูกสังหารทั้งหมด ลอร์ดทุกคนก็รู้สึกไม่เต็มใจที่จะเห็นเช่นนั้น

"เจ้าจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ!" หญิงสาวในชุดขาวพูดในขณะที่เธอจ้องมองไปยังจ้าวฝู

จ้าวฝูอดหัวเราะออกมาไม่ได้ "งั้นบอกข้ามาสิว่าข้าจะพิชิตนครหลักได้อย่างง่ายดายได้ยังไงกัน อย่าบอกข้านะว่าพวกเจ้าจะเก็บคนพวกนั้นไว้ ข้าจำเป็นต้องขุดรากถอนโคนเพื่อป้องกันปัญหาในอนาคต"

เมื่อได้ยินคำพูดอันเย็นชาของจ้าวฝู หญิงสาวในชุดขาวก็รู้สึกโกรธมาก แต่เธอก็ไม่สามารถหาคำพูดมาโต้แย้งเขาได้ อันที่จริง การใช้ภัยพิบัติอันเดดนั้นก็คือตัวเลือกที่รวดเร็วและง่ายดายที่สุดแล้ว

ในทันใดนั้นเอง หญิงสาวในชุดขาวก็คิดถึงบางสิ่งขึ้นมาและกล่าวว่า "เจ้าอาจจะต้องการคนอยู่เหมือนกัน - ในหมู่คนเหล่านี้ มันคงจะมีคนที่ต่อต้าน แต่มันก็จะยังมีคนที่ยินดีจะยอมจำนน ถ้าข้าสามารถโน้มน้าวให้พวกเขายอมจำนนได้ ข้ามั่นใจว่ามันคงจะไม่เป็นอะไร"

จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจมาก - ต้าฉินต้องการคนจริงๆ แต่จ้าวฝูก็เชื่อว่ามันคงจะมีการต่อต้านเป็นอย่างมากจากนครหลักของระบบ ถึงอย่างไรก็ตาม ชาวเมืองก็ภักดีมาก และพวกเขาก็คงจะเกลียดชังจ้าวฝูที่ทำให้ลอร์ดของพวกเขาตาย

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมจ้าวฝูจึงตัดสินใจว่าจะสังหารพวกเขาให้หมด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหญิงสาวในชุดขาวได้บอกว่าเธอจะพยายามอย่างเต็มที่ในการโน้มน้าวให้พวกเขายอมจำนน จ้าวฝูจึงไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงจะไม่ควรปล่อยให้เธอได้ลอง

ดังนั้นจ้าวฝูจึงพยักหน้าและตกลง แต่เขาก็กล่าวว่า "ข้าจะให้เวลากับเจ้า แต่อย่ามาโทษข้าละกันถ้าเจ้าไม่สามารถโน้มน้าวพวกเขาได้ภายในเวลานั้น"

หญิงสาวในชุดขาวแค่นเสียงอย่างเย็นชาและไม่ตอบจ้าวฝู เธอและหญิงสาวอีก 3 คนจากภูมิภาคเดียวกันได้พูดคุยกันก่อนที่จะบินออกไปยังทิศทางที่แตกต่างกันสี่ทิศ

จ้าวฝูไม่สนใจท่าทีของหญิงสาวในชุดขาว และเขาก็ยกเลิกค่ายกลสนับสนุนที่กำลังร่ายอยู่ เขาได้เอาแหวนราชาภัยพิบัติกลับมาและสั่งให้ทหารม้าภัยพิบัติชะลอทัพของเหล่าโครงกระดูกลง

สำหรับลอร์ดคนอื่นๆ พวกเขายังคงลอยอยู่บนท้องฟ้ารอบๆตัวจ้าวฝู

........................

ในโลกแห่งความเป็นจริง ข่าวนี้ดูราวกับระเบิดลูกใหญ่ ผู้เล่น 15 ล้านคนถูกเข่นฆ่าอย่างง่ายดาย ส่งผลให้ผู้เล่นทุกคนและฝ่ายทุกฝ่ายรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

ผู้เล่น 15 ล้านคนถูกสังหาร - เรื่องนี้มันน่าสะพรึงกลัวและน่าตกตะลึงแค่ไหนกัน?

โลกทั้งใบดูเหมือนจะเป็นบ้าไป และความเกรี้ยวกราดของต้าฉินก็ดูจะไปถึงสรวงสวรรค์ ส่งผลให้ทุกๆฝ่ายต้องเงียบไป

ตามหลักแล้ว ผู้เล่น 15 ล้านคนควรจะเอาชนะโครงกระดูก 60 ล้านตัวได้ แต่ไม่มีใครคิดว่าภัยพิบัติอันเดดของต้าฉินจะน่าสะพรึงกลัวมากขนาดนี้ โครงกระดูกทั้งหมดทรงพลังมากยิ่งกว่าโครงกระดูกธรรมดาที่ผู้เล่นคุ้นเคยกัน

ผู้เล่นและฝ่ายธรรมดาส่วนใหญ่ได้หลบหนีไปในความวุ่นวาย ซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุผลของการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่นี้

จำนวนของโครงกระดูกที่ผู้เล่น 15 ล้านคนสังหารไปนั้นมีไม่ถึง 10% ของพวกมันทั้งหมด ซึ่งยังห่างไกลจากที่พวกเขาต้องการมาก พวกเขาได้ใช้เงินไปกับไอเท็มต่างๆเป็นจำนวนมหาศาล แต่พวกเขากลับต้องตายอย่างง่ายดาย ฝ่ายต่างๆรู้สึกท้อแท้กันเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนนี้ความเกลียดชังและความรังเกียจที่ชาวจีนมีต่อต้าฉินได้เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว มันไม่มีใครสักคนที่กล้าพูดอะไรไม่ดีกับต้าฉินอีก และในตอนนี้มันก็กลายเป็นตัวตนต้องไปแล้ว

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ซูหยานก็รู้สึกโกรธมากและทุบกำปั้นของเขาลงบนโต๊ะ เขาประเมินต้าฉินต่ำเกินไปและไม่เคยคิดเลยว่าพวกโครงกระดูกจะทรงพลังมากขนาดนี้ แผนการของเขา ซึ่งเขามั่นใจเต็มที่ ได้ถูกพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าไร้ประสิทธิภาพสิ้นดี