บทที่ 451 สะเทือนฟ้าดิน

บทที่ 451 สะเทือนฟ้าดิน

เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวฝู สีหน้าของเหล่าลอร์ดก็แปรเปลี่ยนเป็นน่ากลัว นับตั้งแต่ที่พวกเขาได้ลงนามในสัญญาระดับสูงกับจ้าวฝู ถ้าพวกเขาฉีกสัญญา พวกเขาก็จะไม่สามารถใช้ตราประทับแห่งลอร์ดได้อีก เมื่อไม่มีตราประทับแห่งลอร์ด ทหารระยะที่ 1 จำนวน 100,000 คนของพวกเขาจะสามารถต่อกรกับโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนได้อย่างไรกัน?

การลงโทษของสัญญาระดับสูงนั้นรุนแรงมาก แต่มันก็เลวร้ายยิ่งกว่าสำหรับจ้าวฝู: เขาได้สัญญาไว้ว่าเขาจะไม่โจมตีนครหลักของลอร์ดเหล่านี้ ถ้าเขาฉีกสัญญา เขาจะตายในทันที นอกจากนี้ สัญญายังมีระยะเวลาอยู่ครึ่งปี

ลอร์ดแห่งนครทั้งหลายต่างเต็มใจที่จะลงนามเพราะเหตุนี้เอง ถ้าพวกเขาฉีกสัญญา กองทัพอันเดดก็จะย้อนกลับไป และนครหลักของพวกเขาก็คงจะถูกทำลายย่อยยับโดยไม่อาจต้านทานอะไรได้เลย ผู้คนของพวกเขาทุกคนจะถูกเข่นฆ่า

ชายที่มีเคราบางถอนหายใจก่อนที่จะกล่าวว่า "เจ้าบอกว่าเจ้าจะไม่ให้พวกเราทำอะไรที่เป็นอันตราย และการสังหารลอร์ดก็ต้องมีอันตรายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแน่นอน ครั้งนี้พวกเรายอมให้ได้ แต่ในอนาคต พวกเราจะปกป้องแค่ทหารม้าภัยพิบัติเท่านั้น"

จ้าวฝูคิดเกี่ยวกับมัน - การทำให้พวกเขาสังหารลอร์ดคนอื่นไม่ง่ายเลย และเพราะการที่พวกเขาได้สังหารลอร์ดไปสี่คนมันก็นับว่าดีแล้ว ดังนั้นเขาจึงตกลง

เมื่อเห็นว่าจ้าวฝูตกลง ร่างทั้ง 27 ร่างก็เปลี่ยนเป็นลำแสงและไล่ตามลอร์ดที่กำลังหลบหนีไป หญิงสาวในชุดขาวไม่เคลื่อนไหวและมองไปยังจ้าวฝูก่อนที่จะแค่นเสียงอย่างเย็นชาและบินออกไปด้วย

ตู้ม!

ลอร์ดที่กำลังหลบหนีทั้งสี่ถูกจับได้ในไม่ช้า และการต่อสู้สะเทือนฟ้าดินก็แผ่ออกมา เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวออกมา และพลังอันมหาศาลของพวกเขาก็ดูราวกับว่าจะสามารถทำลายทุกๆสิ่งที่อยู่เบื้องล่างได้

ผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วน รวมทั้งเหล่าผู้บัญชาการ รู้สึกว่าความหวังของพวกเขาได้จมดิ่งลงไปเมื่อเห็นลอร์ดทั้งสี่ถูกโจมตีโดยลอร์ดอีก 28 คน พวกเขาหวังว่าลอร์ดทั้งสี่จะสามารถข่มผู้สืบทอดมรดกต้าฉินไว้ได้ แต่ในตอนนี้ มันยากที่จะพูดด้วยซ้ำว่าพวกเขาจะรอดไปได้

จ้าวฝูไม่สนใจการต่อสู้เพราะมีโครงกระดูกมาถึงมากขึ้นเรื่อยๆ และจ้าวฝูก็สั่งให้ทหารม้าภัยพิบัตินำพวกมันเข้าต่อสู้ต่อ

ทหารม้าโครงกระดูกแบ่งกันออกเป็น 10 กลุ่มซึ่งมีทหารม้าโครงกระดูกมากกว่า 10,000 ตัวในแต่ละกลุ่ม หลังจากนั้นพวกมันก็เริ่มพุ่งทะยานเข้าใส่

พวกมันกุมหอกโครงกระดูกไว้และมองตรงไปข้างหน้า บริเวณที่พวกมันมองไปนั้นแตกต่างจากส่วนที่เหลือของสมรภูมิ และมันก็สงบมาก

ตู้ม!!

กองทหารม้าโครงกระดูกเป็นเหมือนกับลูกศรที่ถูกยิงออกมาจากคันธนู และกลิ่นอายของพวกมันก็สั่นสะเทือนไปทั้งสมรภูมิ พวกมันก่อตัวขึ้นเป็นขบวนทัพรูปสามเหลี่ยมในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าใส่แนวป้องกัน ร่างกายของพวกมันแผ่ออร่าสีเทาที่ก่อตัวขึ้นเป็นกรวยขนาดใหญ่อยู่เหนือศีรษะของพวกมัน

ปัง ปัง ปัง...

ทหารม้าโครงกระดูกเป็นเหมือนกับสายฟ้าที่ผ่าเข้าใส่กำแพงป้องกัน กรวยสีเทาได้เจาะกำแพงป้องกัน ก่อให้เกิดหลุมใหญ่ และในขณะที่เหล่าทหารม้าโครงกระดูกพุ่งเข้ามาเรื่อยๆ หลุมก็กว้างมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

โครงกระดูกตัวอื่นๆได้พุ่งตามหลังพวกมันมาและไหลผ่านเข้าไปยังหลุมยักษ์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยทหารม้าโครงกระดูก และพวกมันก็เริ่มโจมตีผู้เล่นที่อยู่หลังกำแพงป้องกัน

โครงกระดูกตัวอื่นๆได้ปีนขึ้นมาบนกำแพงป้องกันและหัวเราะอย่างน่าขนลุกในขณะที่พวกมันโจมตีผู้เล่นบนกำแพงป้องกัน

ในระยะไกล คลื่นของโครงกระดูกอีกลูกที่แผ่กลิ่นอายอันมหาศาลก็ยาตราทัพเข้ามา

ในตอนนี้ เหล่าผู้บัญชาการตระหนักได้แล้วว่ามันไม่มีโอกาสที่พวกเขาจะชนะได้เลย อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่ลืมว่าเป้าหมายหลักของพวกเขาคืออะไร

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะตายทุกคน แต่อย่างน้อยพวกเขาก็สามารถจัดการโครงกระดูกส่วนหนึ่งไปได้ ด้วยการลดจำนวนโครงกระดูกไป พวกเขาก็จะสามารถหยุดยั้งภัยพิบัติอันเดดได้

ผู้นำกองทัพ ผู้คนจากโรงเรียนทหาร และเหล่าคนที่มาจากชนเผ่าโบราณได้ดึงอาวุธของพวกเขาออกมาและคำราม "ฆ่ามัน!!"

ทุกๆคนชูอาวุธขึ้นและคำรามออกมาในขณะที่พวกเขาพุ่งเข้าใส่เหล่าโครงกระดูก

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เป็นแค่ฝ่ายเดียวเท่านั้นที่ลุกขึ้นสู้ ฝ่ายตอนเหนือและผู้เล่นธรรมดาได้เริ่มวิ่งหนี และไม่กล้าเผชิญหน้ากับเหล่าโครงกระดูกเลย

กำแพงป้องกันเริ่มพังทลายในหลายๆจุด และเมื่อเผชิญหน้ากับโครงกระดูกอันห้าวหาญที่มีคุณสมบัติภัยพิบัติ ผู้เล่นธรรมดาจึงไม่สามารถต่อต้านได้เลย

แม้กระทั่งการต่อสู้แบบตัวต่อตัว ผู้เล่นธรรมดาก็พบว่ามันยากที่จะจัดการกับโครงกระดูก และพวกมันก็มีจำนวนมากกว่า 10 ต่อ 1 มันไม่มีทางต่อสู้ได้เลย และเมื่อเห็นเหล่าโครงกระดูกกำลังเข่นฆ่าผู้เล่นอย่างต่อเนื่อง พวกเขาต่างพากันสั่นสะท้านและต้องการเพียงแค่วิ่งหนีไป

อย่างไรก็ตาม เหล่าโครงกระดูกก็ไม่ได้แสดงความเมตตาใดๆและเริ่มไล่ล่าผู้เล่น

ผู้เล่นบางส่วนถูกโจมตีเข้าใส่หน้าอกโดยตรง บางส่วนก็ถูกตัดผ่าครึ่ง ส่งผลให้เลือดและอวัยวะภายในกระเด็นลงพื้น ผู้เล่นคนอื่นๆก็ถูกตรึงไว้กับพื้นโดยหอกโครงกระดูก

กองทหารม้าโครงกระดูกอันน่าหวาดหวั่นสามารถแทงผ่านผู้เล่น 4-5 คนได้ในคราวเดียวด้วยหอกของโครงกระดูกของพวกมัน

โครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนตื่นเต้นไปกับการเข่นฆ่านี้ในขณะที่ผู้เล่นพากันโหยหวนอย่างต่อเนื่อง ในตอนนี้ ผู้เล่นทำได้เพียงแค่วิ่งหนีด้วยความหวาดกลัวเท่านั้น

ฝ่ายต่อต้านทั้งสามฝ่ายอ่อนแอเกินกว่าที่จะเผชิญหน้ากับกองทัพโครงกระดูกเพียงลำพัง ในทันทีที่มหาสมุทรโครงกระดูกสีดำพุ่งเข้ามา เสียงทั้งหมดจากพวกเขาก็หายไปในเวลาเพียงชั่วพริบตา

หนึ่งในผู้บัญชาการคนสำคัญ แม่ทัพผู้มีชื่อเสียงของกองทัพในโลกแห่งความเป็นจริง ถูกสังหารไปอย่างรวดเร็วโดยทหารม้าโครงกระดูก ทหารม้าโครงกระดูกได้ใช้หอกของมันแทงผ่านศีรษะของเขาและชูซากศพของเขาขึ้นราวกับว่าจะประกาศว่าผู้เล่นได้พ่ายแพ้ในศึกครั้งนี้แล้ว

ต่อมา มันก็ถึงเวลาที่โครงกระดูกจะไล่ล่าผู้เล่นที่กำลังวิ่งหนีไปแล้ว จ้าวฝูเองก็บินเข้าไปและยืนอยู่กลางอากาศในขณะที่เขาเฝ้ามองโครงกระดูกเข่นฆ่าผู้เล่นอย่างต่อเนื่อง พื้นดินถูกปกคลุมไปด้วยซากศพจำนวนนับไม่ถ้วน และพื้นดินก็ถูกย้อมไปด้วยโลหิตในขณะที่กลิ่นเลือดได้คละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ

ผู้เล่นที่กำลังหลบหนีบางคนดูหวาดกลัวมากในขณะที่พวกเขาได้อ้อนวอนต่อจ้าวฝูบนท้องฟ้า

"ข้าผิดไปแล้ว โปรดให้อภัยและปล่อยข้าไปด้วยเถอะ!"

"ได้โปรด ข้าทำไปเพราะเงินแค่เพียงน้อยนิด ข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับต้าฉินจริงๆ!"

"ข้ายินดีที่จะยอมจำนน โปรดอย่างสังหารข้าเลย ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย"

จ้าวฝูมองไปยังคนเหล่านี้ด้วยความเย็นชา - การอ้อนวอนขอความเมตตางั้นเหรอ? จ้าวฝูไม่คิดที่จะปล่อยพวกเขาไป และเขาก็เฝ้ามองดูพวกเขาถูกสังหารโดยเหล่าโครงกระดูกต่อไป

ณ ที่แห่งอื่น การต่อสู้ของลอร์ดแห่งนครใกล้ถึงจุดจบแล้ว ลอร์ดสามคนได้ถูกสังหารไปแล้ว และมีเพียงแค่ลอร์ดคนเดียวที่เหลืออยู่ เมื่อเผชิญหน้ากับลอร์ดจำนวน 28 คน ผลลัพธ์มันก็เห็นได้ชัดเจนแล้ว

ลอร์ดคนนี้ถูกต้อนเข้ามุม ดังนั้นเขาจึงคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่งและเตรียมที่จะพลีชีพ ลอร์ดอีก 28 คนตกใจมาก - การระเบิดตัวเองจากลอร์ดนั้นไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะสามารถรอดชีวิตไปได้ นี่เป็นเพราะมันทำให้ตราประทับแห่งลอร์ดของเขาระเบิดออกมาด้วย

เมื่อเห็นเช่นนี้ ลอร์ดทั้ง 28 คนก็รีบหนีออกมาอย่างรวดเร็ว

เคร้ง เคร้ง เคร้ง...

ในขณะที่ลอร์ดคนนั้นกำลังจะระเบิดตัวเอง เสียงโซ่ก็ดังสนั่นออกมาในขณะที่โซ่หลายเส้นพุ่งออกมาจากอากาศและทะลวงเข้าใส่ร่างกายของลอร์ดคนนั้น

ในทันใดนั้นเอง ลอร์ดคนนั้นก็ตายลงไปด้วยการถูกทิ่มแทงจากโซ่หลายร้อยเส้น มันไม่มีส่วนใดของร่างกายของเขาที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ และเลือดก็ไหลลงมาจากอากาศ

บรรดาลอร์ดทั้งหลายหันกลับไปมองจ้าวฝูด้วยความตกใจ