บทที่ 450 คุณสมบัติภัยพิบัติ

บทที่ 450 คุณสมบัติภัยพิบัติ

โครงกระดูกในคลื่นลูกแรกเป็นแค่เป้าล่อที่จ้าวฝูได้ส่งไปเพิ่มดูว่ากองทัพผู้เล่นจะรับมืออย่างไร กองทัพโครงกระดูกที่แท้จริงคือกองทัพที่กำลังมาในตอนนี้

ค่ายกลเวทมนตร์สีดำไม่ใช่ภัยพิบัติอันเดด: มันไม่ใช่ค่ายกลอัญเชิญแต่เป็นค่ายกลสนับสนุน ค่ายกลนี้ทำให้กองทัพโครงกระดูกมีการโจมตี การป้องกัน และการฟื้นฟูอันทรงพลัง และค่ายกลนี้ยังช่วยเพิ่มพลังให้กับคุณสมบัติภัยพิบัติของกองทัพโครงกระดูก

ด้วยค่ายกลเวทมนตร์สีดำอันนี้ พลังที่แท้จริงของภัยพิบัติอันเดดจึงถูกปลดปล่อยออกมา ค่ายกลเวทมนตร์สีดำผสานเข้ากับพลังของแหวนราชาภัยพิบัติ ซึ่งเป็นการผสานภัยพิบัติอันเดดเข้ากับภัยพิบัติอันไร้ขอบเขต ก่อให้เกิดมหาสมุทรโครงกระดูกสีดำเบื้องล่าง

"รีบยิง!" เหล่าผู้บัญชาการตะโกนออกมาในทันทีเมื่อพวกเขาเห็นโครงกระดูกสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังพุ่งเข้ามาราวกับน้ำท่วมสีดำ เสียงของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังตะลึงงันอยู่นั้นได้สติกลับมาอย่างรวดเร็วและยิงลูกศรออกไป

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...

ลูกศรลากเส้นแสงสีขาวผ่านอากาศในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าใส่โครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วน อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ลูกศรจำนวนนับไม่ถ้วนตกลงมายังมหาสมุทรโครงกระดูกสีดำ พวกมันก็ไม่มีผลอะไรเลย

พลังงานธาตุแสงถูกป้องกันไว้อย่างสิ้นเชิงโดยกลิ่นอายแห่งภัยพิบัติสีดำ และไม่สามารถคุกคามเหล่าโครงกระดูกได้เลย

ทันใดนั้นเอง มหาสมุทรโครงกระดูกสีดำก็ตอบโต้ด้วยลูกศรโครงกระดูกของพวกมัน หลายๆคนที่ประมาทถูกโจมตี และเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดก็ดังออกมาจากกำแพงป้องกันในขณะที่ผู้เล่นหลายๆคนถูกฆ่าตายคาที่

มหาสมุทรโครงกระดูกสีดำพุ่งเข้าใส่แนวป้องกัน ในทันใดนั้นเอง ผู้บัญชาการทั้งหลายก็สั่งให้ผู้เล่นโยนถังไม้ออกไป หลังจากตกลงไป ถังไม้ก็แตกออก ส่งผลให้น้ำมันไหลออกมา

ลูกศรไฟหลายร้อยดอกตกลงไปในทันที และก่อให้เกิดทะเลเปลวเพลิงขึ้นมา เหล่าอันเดดตามปกตินั้นหวาดกลัวต่อเปลวเพลิง ดังนั้นกองทัพผู้เล่นจึงเตรียมน้ำมันไว้เป็นจำนวนมาก

เปลวเพลิงโหมกระหน่ำสูงขึ้น 5 เมตร ส่งผลให้อุณหภูมิสูงขึ้นเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่ผู้เล่นบนกำแพงป้องกันที่อยู่ห่างออกไปกว่า 10 เมตรก็แทบจะไม่สามารถยืนอยู่ได้ และพวกเขาก็เริ่มหลั่งเหงื่อออกมา

เหล่าผู้บัญชาการต้องการที่จะใช้ไฟเพื่อหยุดกองทัพอันเดด แต่พวกเขาก็พบว่าเหล่าอันเดดเมินเฉยต่อเปลวเพลิงอย่างสิ้นเชิงและพุ่งผ่านมัน กลิ่นอายสีดำอันไร้ขอบเขตได้เข้าปกคลุมเปลวเพลิง ส่งผลให้พวกมันมอดดับลงอย่างช้าๆ

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...

ในขณะที่เปลวเพลิงเริ่มมอดลง เสียงของอากาศที่ถูกฉีกกระชากก็ดังออกมาในขณะที่ลูกศรโครงกระดูกพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่างอีกครั้ง ทันใดนั้นเอง โลหิตก็สาดกระเซ็นออกมาทั่วทุกหนแห่ง และเสียงกรีดร้องอันน่าสมเพชก็ดังออกมาในขณะที่มีผู้เล่นล้มตายลงมากยิ่งขึ้น

ตู้ม!!

เสียงดังสนั่นออกมาในขณะที่มหาสมุทรโครงกระดูกสีดำกระแทกเข้ากับกำแพงป้องกันอย่างรุนแรง กำแพงป้องกันสั่นสะท้านและเริ่มร้าว กำแพงป้องกันถูกสร้างขึ้นด้วยความเร่งรีบเป็นอย่างยิ่ง และเพราะมันไม่ได้เสริมความแข็งแกร่งด้วยพลังของดวงใจแห่งเมือง มันจะสามารถต้านทานต่อการโจมตีอันรุนแรงแบบนี้ได้อย่างไร?

โครงกระดูกหลายๆตัวได้ใช้พลังงานแห่งความตายของพวกมันและรวบรวมมันไว้ที่กรงเล็บของพวกมันในขณะที่พวกมันแทงเข้าใส่กำแพงป้องกันและเริ่มปีนขึ้นไป

โครงกระดูกที่ถูกอัญเชิญออกมาโดยทหารม้าภัยพิบัติไม่ใช่สิ่งที่โครงกระดูกทั่วไปจะสามารถเทียบเคียงได้ ไม่เพียงแต่พวกมันจะทรงพลัง แต่พวกมันยังมีสติปัญญาอยู่ด้วย

เหล่าผู้บัญชาการพากันตกใจเป็นอย่างยิ่งและสั่งให้เทน้ำมนต์ลงไปในทันที

เมื่อเห็นโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังปีนขึ้นมา ผู้เล่นก็รู้สึกหวาดกลัวมาก แต่พวกเขาก็ปฏิบัติตามคำสั่ง ถึงอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เป็นแค่ผู้เล่นและไม่ใช่ทหาร ด้วยเหตุนี้เอง จิตใจของพวกเขาจึงไม่ได้แข็งแกร่งัก และพวกเขาก็ไม่เคยเห็นการต่อสู้ขนาดใหญ่แบบนี้มาก่อน

ถังน้ำมนต์ถูกสาดเทเข้าใส่พวกโครงกระดูก ส่งผลให้โครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด กลิ่นอายของภัยพิบัติสีดำพวยพุ่งขึ้นมาจากร่างกายของพวกมันอย่างต่อเนื่อง และกำจัดพลังงานแสงศักดิ์สิทธิ์ออกไป

ดูเหมือนว่าแม้แต่น้ำมนต์ก็ไม่ค่อยมีผลมากนักกับเหล่าโครงกระดูก และมันก็สามารถชะลอความเร็วของพวกมันไปชั่วคราวเท่านั้น

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เสียงระเบิดครั้งใหญ่ 4 ครั้งดังออกมาในขณะที่ระเบิดพลังงาน 4 ครั้งระเบิดออกมา ร่าง 4 ร่างยืนอยู่ในอากาศ - ในที่สุดลอร์ดทั้ง 4 คนก็เคลื่อนไหว และพวกเขาได้ยื่นมือออกมา ส่งผลให้พลังงานไร้รูปร่างได้ตกลงไปยังโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วน ส่งผลให้พวกมันต้องหยุดชะงักไป อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ดิ้นรนให้เป็นอิสระจากพลังงานนี้อย่างรวดเร็ว

ด้วยกองทัพโครงกระดูกจำนวนมหาศาล แม้แต่ลอร์ดทั้งสี่คนก็ไม่เพียงพอที่จะปราบพวกมัน!

ลอร์ดทั้งสี่ดูจริงจังมาก - กองทัพผู้เล่นเริ่มสูญเสียพื้นที่ให้กับกองทัพโครงกระดูกแล้ว และนี่ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของกองทัพโครงกระดูกเท่านั้น มันยังคงมีโครงกระดูกจำนวนมากยิ่งกว่าที่กำลังเข้ามา และถ้ามันเป็นเช่นนี้ต่อไป กองทัพผู้เล่นย่อมต้องพ่ายแพ้แน่ๆอย่างไม่ต้องสงสัย

พวกเขาต้องทำอะไรสักอย่าง - เมื่อมองไปยังค่ายกลเวทมนตร์สีดำขนาดใหญ่ยักษ์ พวกเขาก็รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดกลิ่นอายแห่งหายนะอย่างต่อเนื่อง และลอร์ดทั้งสี่จึงได้เปลี่ยนเป็นลำแสงและพุ่งเข้าใส่มัน

ภายใต้ค่ายกลเวทมนตร์สีดำขนาดใหญ่ยักษ์ จ้าวฝูได้ยืนอยู่กลางอากาศ และมองไปยังลอร์ดทั้งสี่ที่บินเข้ามาด้วยดวงตาสีแดงโลหิตของเขา

ลอร์ดแห่งนครทั้งสี่จ้องมองไปยังจ้าวฝูอย่างเกรี้ยวกราดในขณะที่หนึ่งในนั้นกล่าวว่า "ข้าหวังว่าเจ้าจะหยุดภัยพิบัติอันเดดนี้ มิฉะนั้นพวกเราคงจะต้องลงมือกับเจ้า"

ถ้าผู้เล่นไม่สามารถหยุดภัยพิบัติอันเดดได้ ภูมิภาคของพวกเขาจะต้องเกิดหายนะแน่ๆ ดังนั้น ในตอนนี้พวกเขาจึงต้องลงมือหยุดยั้งภัยพิบัติอันเดดให้ได้

สีหน้าของจ้าวฝูเย็นชาในขณะที่เขาตอบ "พวกเจ้าไม่ควรเข้ามาเกี่ยวด้วยเลย ข้าไม่ได้คิดที่จะโจมตีนครของพวกเจ้า ข้าได้ประกาศไว้แล้วว่าข้าจะสังหารทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ดังนั้นวันนี้ พวกเจ้าทั้งสี่จะต้องตาย!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า..." เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวฝู ลอร์ดคนหนึ่งก็เริ่มหัวเราะออกมาและกล่าวว่า "เจ้าคิดว่าพวกเราไม่รู้เหรอว่าเจ้าเป็นแค่ลอร์ดแห่งนครระดับเบื้องต้น? เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถเอาชนะพวกเราทั้งสี่ได้งั้นเรอะ!"

ลอร์ดอีกคนก็กล่าวออกมาด้วย "ทุกคน ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาพูดกับมัน สังหารมันร่วมกันซะและทำลายค่ายกลนี้ ด้วยวิธีนี้ ความแข็งแกร่งของภัยพิบัติอันเดดจะลดลงเป็นอย่างมาก"

ลอร์ดอีกสามคนพยักหน้าและเตรียมโจมตี

จ้าวฝูมองไปที่ลอร์ดทั้งสี่และหัวเราะอย่างเย็นชาในขณะที่เขากล่าว "พวกเจ้ารนหาที่ตาย!"

ลอร์ดทั้งสี่รู้สึกขุ่นเคืองและมองไปที่จ้าวฝูในขณะที่พวกเราคำรามออกมา "เจ้าต่างหากที่รนหาที่ตาย!"

อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ไม่สนใจพวกเขาและพูดออกมา "ทุกๆคน... พวกเจ้ายังไม่เคลื่อนไหวอีกเหรอ?"

ในขณะที่เขาพูด ร่างต่างๆก็เริ่มปรากฏตัวขึ้นรอบๆตัวเขา พวกเขาทุกคนได้แผ่กลิ่นอายอันทรงพลังออกมา และมีกลิ่นอายที่รวมตัวกันทรงพลังมากมายเป็นอย่างยิ่ง ความแข็งแกร่งของพวกเขาเพียงพอที่จะทำให้สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงไปได้

พวกเขามีด้วยกัน 28 คน และทุกคนต่างก็เป็นลอร์ดแห่งนคร พวกเขาคือลอร์ดแห่งนครจากภูมิภาคทั้งเจ็ดที่จ้าวฝูข้ามผ่านมา จ้าวฝูได้ใช้สัญญาระดับสูงกับพวกเขาเพื่อทำให้พวกเขาช่วยเขาในเรื่องนี้

สิ่งที่จ้าวฝูต้องการคือให้พกวเขาปกป้องทหารม้าภัยพิบัติและสังหารศัตรูทุกคนที่พยายามจะโจมตีมัน

การปรากฏตัวของลอร์ดทั้ง 28 คนทำให้การแสดงออกของลอร์ดทั้งสี่ดูน่ากลัว และพวกเขาก็เลือกที่จะหลบหนีในทันที

สายตาของจ้าวฝูแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาและมองไปยังเหล่าลอร์ดที่กำลังหลบหนี ก่อนที่จะหันไปหาคนอื่นๆและกล่าวว่า "พวกเจ้ายังไม่ลงมือกันอีกเหรอ? อย่าบอกนะว่าจำนวนของพวกเจ้าไม่เพียงพอที่จะจัดการกับพวกมัน"

ลอร์ดทั้ง 28 คนลังเล และหญิงสาวในชุดขาวที่จ้าวฝูพบเมื่อครั้งล่าสุดก็กล่าวว่า "พวกเขาต่างก็เป็นลอร์ดแห่งนคร! พวกเราไม่ควรที่จะโจมตีพวกเขาเพราะถ้าพวกเขาตาย ภูมิภาคนี้ก็จะถึงจุดจบ"

จ้าวฝูแค่นเสียงอย่างเย็นชา "แล้วไง? ถ้าเจ้าต้องการ ข้าสามารถให้กองทัพอันเดดของข้าย้อนกลับไปโจมตีนครหลักของพวกเจ้าได้เนื่องจากพวกเจ้าได้ฉีกสัญญาระดับสูง"