บทที่ 446 เปลวเพลิงจิตวิญญาณ

บทที่ 446 เปลวเพลิงจิตวิญญาณ

ฝ่ายปกครองได้สั่งให้กองกำลังทั้งหมดของตัวเองในทางตอนเหนือเริ่มต่อต้านภัยพิบัติอันเดด ฝ่ายปกครองคือฝ่ายที่ทรงพลังที่สุดในประเทศจีน และแม้ว่าฝ่ายของพวกเขาในแต่ละภูมิภาคจะไม่ทรงพลังนัก แต่พวกเขาก็มีอยู่ในเกือบทุกๆภูมิภาค

ด้วยจำนวนภูมิภาคที่อยู่ภายในดินแดนของประเทศจีนภายในโลกจุติสวรรค์ มันจึงเป็นกองกำลังอันยิ่งใหญ่เมื่อรวมเข้าด้วยกัน นอกจากนี้ ภายในแต่ละภูมิภาค ฝ่ายปกครองอย่างน้อยก็เป็นฝ่ายระดับกลาง

ด้วยฝ่ายจำนวนมากยิ่งขึ้นที่ร่วมกันต่อต้านต้าฉิน ทุกๆคนจึงรู้สึกสบายใจและมั่นใจมากยิ่งขึ้น พวกเขาไม่เชื่อว่าพวกเขาจะไม่สามารถยืนหยัดต่อกรกับต้าฉินได้ด้วยจำนวนคนมากมายขนาดนี้

ซูหยานอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา - นี่เป็นสิ่งที่เขาอยากจะเห็น ด้วยฝ่ายจำนวนมากมายขนาดนี้ที่ร่วมมือกัน มันจึงง่ายดายที่แผนการของเขาจะสำเร็จ ภัยพิบัติอันเดดของต้าฉินไม่ได้กวาดผ่านโดยไร้สิ่งกีดขวางอีกต่อไป และมันก็ไม่สามารถเหยียบย่ำไปได้ตามที่มันต้องการ

เขากำลังจะหยุดภัยพิบัติอันเดด!

เพื่อที่จะให้ซากศพกลายเป็นโครงกระดูก ซากศพจำเป็นต้องมีเปลวเพลิงจิตวิญญาณ เฉพาะหลังจากที่คนผู้นั้นตายที่จะทำให้คนผู้นั้นกลายเป็นโครงกระดูก แต่เพราะร่างกายของผู้เล่นเป็นเพียงแค่เปลือกเท่านั้น พวกเขาจึงไม่ได้ตายจริงๆ นี่หมายความว่าผู้เล่นจะไม่กลายเป็นโครงกระดูก

เฉพาะจิตสำนึกของผู้เล่นเท่านั้นที่เข้ามายังโลกจุติสวรรค์ และเพราะเปลวเพลิงจิตวิญญาณที่แท้จริงของพวกเขาได้อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง เหล่าผู้เล่นจึงไม่อาจกลายเป็นโครงกระดูกได้

นอกจากนี้ เพราะผู้เล่นสามารถถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ได้หลังจากตายแล้ว แผนการของซูหยานก็คือการใช้ผู้เล่นเพื่อตัดกำลังของภัยพิบัติอันเดด

ถ้าเขาสามารถรวบรวมผู้เล่นเป็นกองทัพและสังหารเหล่าโครงกระดูกไปอย่างต่อเนื่อง นี่ก็จะช่วยยับยั้งและชะลอความเร็วของกองทัพอันเดดได้มาก

ในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นที่ตายไปก็จะไม่กลายเป็นโครงกระดูก ดังนั้นภัยพิบัติอันเดดก็จะไม่มีโครงกระดูกตัวใหม่อีก เมื่อรวมกับความเป็นจริงที่ว่าโครงกระดูกได้ตายไปอย่างต่อเนื่องในการต่อสู้ จำนวนโครงกระดูกก็จะค่อยลดลงไป

ก่อนหน้านี้ ซูหยานสามารถระดมกำลังเกือทุกฝ่ายในทางตอนเหนือได้ แต่ภายในแต่ละภูมิภาค ความแข็งแกร่งรวมของพวกเขาก็อ่อนแอเกินกว่าที่จะเผชิญหน้ากับภัยพิบัติอันเดด อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆก็แตกต่างออกไปสำหรับในตอนนี้เพราะหลายฝ่ายได้เข้าร่วมด้วยแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับฝ่ายระดับสูง ซึ่งช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับฝ่ายของทางตอนเหนือเป็นอย่างยิ่ง สิ่งนี้ทำให้ซูหยานมั่นใจในแผนการของเขามาก

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือชื่อเสียงของต้าฉินได้ดำดิ่งลงมาเพราะมันได้ทำลายสันติภาพและความหวังในประเทศจีน สิ่งนี้ทำให้ผู้เล่นธรรมดาจำนวนนับไม่ถ้วนเกลียดชังต้าฉิน

ซูหยานสามารถใช้ประโยชน์กับสิ่งนี้เพื่อทำให้ผู้คนเกลียดชังต้าฉินและมีผู้เล่นธรรมดาจำนวนนับไม่ถ้วนเข้าร่วมด้วย ในตอนนี้ ฝ่ายของพวกเขามีเงินจำนวนมหาศาล และถ้าผู้เล่นธรรมดาได้ผลประโยชน์บางส่วนไป พวกเขาก็ย่อมเข้าร่วมด้วยแน่นอน

นครหลักของระบบแต่ละแห่งจะมีผู้เล่นอย่างน้อย 1 ล้านคน ดังนั้นนครหลักของระบบทั้งสี่แห่งจึงมีผู้เล่นอยู่ราวๆ 4 ล้านคน ถ้าเขาสามารถใช้คนพวกนี้ทั้งหมดได้ พวกเขาก็จะเป็นความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่ในการต่อต้านต้าฉิน

นอกจากนี้ โครงกระดูกทั่วไปยังอ่อนแอมาก - คนโดยทั่วสามารถเอาชนะโครงกระดูกหลายตัวได้เพียงลำพัง ดังนั้นผู้เล่นกว่า 4 ล้านคนจึงควรจะสามารถจัดการกับโครงกระดูกได้อย่างน้อย 10 ล้านตัว ถ้าพวกเขาสามารถทำแบบนี้ซ้ำไปสัก 2-3 รอบ ภัยพิบัติอันเดดก็ย่อมจบสิ้นลงไป

ต้าฉินได้ใช้เทศกาลภัยพิบัติเพื่อรวบรวมซากศพเป็นจำนวนมาก ในอนาคต มันคงจะยากที่จะได้รับซากศพมากมายขนาดนี้ และแม้ว่าต้าฉินจะต้องการทำให้เกิดภัยพิบัติอันเดดขึ้นมาอีก มันก็คงจะไม่มีโอกาสที่จะทำเช่นนี้อีกในอนาคต

ในตอนนี้ สถานการณ์ได้พลิกกลับด้าน และต้าฉินก็อยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ซูหยานยังได้ยืนยันแล้วว่าต้าฉินไม่ได้อยู่ในทุ่งหญ้าตะวันออกและมีแนวโน้มว่าจะอยู่ในป่าแห่งความพรั่นพรึง

เมื่อต้าฉินพ่ายแพ้ไป พวกเขาก็จะสามารถหาตำแหน่งของต้าฉินได้โดยการตระเวนหาในภูมิภาคที่น่าสงสัยทั้งหมด ด้วยการเข้าร่วมกับราชวงศ์อื่นๆ ในที่สุดพวกเขาจะก็จะสามารถทำลายต้าฉินได้

ในปัจจุบัน ต้าฉินมีสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองและยุทธภัณฑ์ตระกูล ซึ่งเป็นไพ่ตายของมัน อย่างไรก็ตาม ถ้ามันต้องเผชิญหน้ากับสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองหลายชิ้น ต้าฉินก็ยังเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบอยู่ ซูหยานไม่เชื่อว่ายุทธภัณฑ์ 11 ชนชาติจะพ่ายแพ้ให้กับต้าฉิน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่สามารถดำเนินแผนการได้ในตอนนี้เพราะต้าฉินยังทรงพลังเกินไป

ซูหยานไม่ลังเลและบอกแผนการของเขาให้กับฝ่ายจำนวนนับไม่ถ้วน ฝ่ายต่างๆรู้สึกพึงพอใจมากกับแผนการนี้ และพวกเขาก็เริ่มดำเนินการกัน

เริ่มแรกพวกเขาได้โพสต์หัวข้อต่างๆทุกรูปแบบเพื่อให้ผู้คนมุ่งเป้าไปยังต้าฉิน

"พวกคุณจะทนต่อการปกครองแบบเผด็จการของต้าฉินงั้นเหรอ? พวกคุณจะยังทนต่อความหวาดกลัวและความอัปยศจากต้าฉินไปทุกเมื่อเชื่อวันงั้นเหรอ? ผมมั่นใจว่าทุกๆคนคงได้เห็นแล้วว่าต้าฉินโหดร้ายและกระหายเลือดแค่ไหน ทำไมถึงไม่โต้ตอบต้าฉินกันบ้างล่ะ?"

"ต้าฉินไม่ได้สนใจชีวิตของพวกเราเลย และมันก็จะสังหารพวกเราตามอำเภอใจ พวกเราต่างก็เป็นเหมือนกับมดเมื่ออยู่ต่อหน้าต้าฉิน และมันก็จะไม่ปล่อยพวกเราไป เฉพาะการต่อต้าเท่านั้นที่จะสามารถทำให้พวกเราอยู่รอด มาต่อต้านต้าฉินร่วมกันเถอะ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะตายตกภายใต้ภัยพิบัติอันเดดกันหมด"

"มันไม่ใช่ว่าพวกเราจะตายจริงๆสักหน่อย ดังนั้นทำไมพวกเราจะต้องก้มหัวให้กับภัยคุกคามของต้าฉินด้วย? ทำไมไม่ต่อสู้อย่างมีศักดิ์ศรีและทำให้ต้าฉินผู้ยิ่งใหญ่ได้เห็นความแข็งแกร่งของพวกเรากันล่ะ? พวกเราจะทำลายความเย่อหยิ่งและแสดงให้เห็นว่าความดีเอาชนะความชั่วได้เสมอ!"

"ถ้าพวกคุณเข้าร่วมกับพวกเรา ไม่ว่าพวกคุณจะอยู่หรือตาย พวกคุณจะได้รับรางวัลมากมาย พวกมันย่อมดีกว่ารางวัลที่พวกคุณได้รับจากฝ่ายธรรมดาๆอย่างแน่นอน"

กระทู้เกี่ยวกับรางวัลได้ดึงดูดผู้เล่นเป็นจำนวนมากในทันที

ด้วยแผนการนี้จึงมีผู้คนเป็นจำนวนเข้าร่วมด้วย

มันสามารถเห็นได้ว่ามีคนเกลียดชังต้าฉินมากเท่าไร และด้วยรางวัลที่ล่อตาล่อใจ หลายๆคนจึงเข้าร่วมกับพันธมิตรต่อต้านต้าฉิน

อย่างไรก็ตาม มันก็ยังมีบางคนที่ยังไม่รับเผือกร้อนชิ้นนี้ และพวกเขาก็ไม่เข้าร่วมแม้ว่าจะมีรางวัลตอบแทนก็ตาม พวกเขารู้สึกว่าแม้ต้าฉินจะกระหายเลือดมาก แต่มันก็ยังมุ่งเป้าไปที่เหล่าคนที่รุกรานมันเท่านั้นและไม่สังหารผู้เล่นอย่างไร้เหตุผล เหตุการณ์นี้เป็นตัวอย่างที่ดีของเรื่องนี้ เฉพาะฝ่ายในทางตอนเหนือเท่านั้นที่ได้ไปบาดหมางกับมันจนถูกขับไล่ออกจากนครหลักของระบบ

ดังนั้นคนเหล่านี้จึงตัดสินใจไม่เอาด้วย อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ถูกดูถูกว่าเป็นคนขี้ขลาดและคนโง่โดยคนอื่นๆ

แม้ว่าซูหยานในตอนนี้จะมีกองทัพกว่า 3 ล้านคน แต่เขาก็ยังไม่พึงพอใจนัก เมื่อมองไปยังภูมิภาคที่เจ็ด เขาจึงสามารถทำนายถึงภูมิภาคถัดไปได้

มันมีทางเลือกอยู่ 2 ทาง: หนึ่งก็คือภูมิภาคที่เป็นภูเขาที่ยากต่อการเดินทาง และอีกหนึ่งคือที่ราบลุ่ม ซึ่งยากที่จะข้ามไป ดังนั้นมันจึงมีเพียงทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่

ซูหยานวางแผนที่จะรวบรวมผู้เล่นจากภูมิภาคนี้และภูมิภาคข้างเคียง ในตอนนี้ที่ภูมิภาคนี้มีกองทัพจำนวน 3 ล้านคน เขตแดนแห่งความว่างเปล่าจึงไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป ด้วยการสนับสนุนจากฝ่ายต่างๆ มันจึงง่ายขึ้นมากสำหรับซูหยานที่จะจัดการกับสิ่งเหล่านี้