บทที่ 445 ยึดบัลลังก์

บทที่ 445 ยึดบัลลังก์

“เราควรทำอย่างไรดี? ภัยพิบัติอันเดดมาถึงภูมิภาคที่เจ็ดแล้วและคุณควรจะรู้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหนในตอนนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตเหลืออยู่และไม่มีแม้แต่หญ้าที่ยังเหลืออยู่ เราต้องหยุดสิ่งนี้!”

ฝ่ายนับไม่ถ้วนกำลังคุยกันถึงวิธีจัดการกับภัยพิบัติอันเด ตอนนี้มันใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และมันก็เร็วขึ้นเรื่อย ๆ

ในขั้นต้น มันใช้เวลาแปดวันในการผ่านภูมิภาค แต่ตอนนี้ มันใช้เวลาเพียงสี่วันเท่านั้น หากสิ่งนี้ยังคงดำเนินต่อไป ภัยพิบัติอันเดดจะคืบหน้าเร็วขึ้นและเร็วขึ้น

นอกจากนี้ภัยพิบัติอันเดดในปัจจุบันมีเพียงคลื่นเดียว หากจำนวนของมันขยายไปถึงจุดที่มันสามารถแบ่งออกเป็นหลาย ๆ คลื่นได้ มันจะสามารถลากตอนเหนือเข้าสู่ก้นบึ้งแห่งความสิ้นหวังได้ทันที

เมื่อทางตอนเหนือล่มสลายแล้ว ถัดไปก็คือจีนทั้งหมด ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินนั้นทะเยอทะยานเกินไปและมองสิ่งชีวิตเหมือนต้นหญ้า ดังนั้นฝ่ายต่างๆจึงตั้งใจที่จะร่วมมือกันทำบางสิ่งเกี่ยวกับมัน

ทุกฝ่ายเข้าใจเรื่องนี้และติดต่อกัน พวกเขาต้องหยุดต้าฉินในตอนนี้อย่างไม่ลังเล ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่มีโอกาสหยุดภัยพิบัติอันเดดในอนาคตได้

หลายคนสามารถบอกเป้าหมายที่แท้จริงของผู้สืบทอดมรดกต้าฉินได้ซึ่งก็คือการทำให้ภัยพิบัติอันเดดกวาดไปทั่วโลกและกำจัดอุปสรรคทั้งหมดสำหรับต้าฉิน

แน่นอนฝ่ายเหล่านี้จะไม่ยอมให้ต้าฉินก้าวขึ้นไปบนซากศพของพวกเขาเพื่อครองบัลลังก์ของตน

เซี่ย ชาง โจว ฮั่น จิน…

ราชวงศ์ทั้งหมดไม่ได้หลบซ่อนตัวอีกต่อไปและพวกเขาก็ประกาศต่อสาธารณชนว่าพวกเขาจะยุติแผนการของต้าฉินและการสังหารหมู่ที่โหดเหี้ยมนี้ แน่นอนว่าพวกเขาต้องยืนเคียงข้างความยุติธรรมและสัญญาว่าจะหยุดภัยพิบัติครั้งนี้

สิ่งนี้ทำให้คนจีนนับไม่ถ้วนรู้สึกดีต่อพวกเขาและพวกเขาสนับสนุนผู้สืบทอดมรดกเหล่านี้อย่างมาก หวังว่าพวกเขาจะสามารถหยุดต้าฉินซึ่งทำลายความสงบสุขของโลกนี้ได้ พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธเคืองต่อต้าฉินและดีใจที่มีคนก้าวออกมาเพื่อหยุดต้าฉิน

ตอนนี้ต้าฉินกลายเป็นคำพ้องความหมายสำหรับความชั่วร้ายของคนจีนนับไม่ถ้วน หลังจากทั้งหมด ต้าฉินได้ฆ่าและทิ้งศพจำนวนมากไว้ในป่านั้นเพื่อเป็นการเตือนต่อคนอื่น ๆ ในโลก

หลายคนมีปฏิกิริยาตอบโต้ด้วยความโกรธ รู้สึกว่าการแขวนร่างกายจำนวนมากนั้นโหดร้ายและไร้มนุษยธรรมเกินไป ยิ่งกว่านั้น ผู้คนเหล่านั้นยอมจำนนและเป็นผู้เล่นเหมือนกับผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน

บางคนคิดว่าโลกจุติสวรรค์เป็นเพียงแค่เกมและเนื่องจากพวกเขาเห็นชาวพื้นเมืองและสัตว์ป่าเป็น NPC พวกเขาไม่สนใจอะไรมากนัก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าผู้เล่นหลายคนเช่นพวกเขายอมจำนนและได้รับการปฏิบัติเช่นนั้น คนเหล่านี้ค่อนข้างโกรธและบ่นเกี่ยวกับเชลยที่ได้รับการปฏิบัติอย่างไร้มนุษยธรรม

ภาพยนตร์และสารคดีในทีวีล้วนยืนยันว่าสิทธิมนุษยชนของเชลยควรได้รับการปกป้องหรืออย่างน้อยพวกเขาก็ควรตายอย่างยุติธรรมและง่ายดาย อย่างไรก็ตาม ต้าฉินก็แขวนพวกเขาจนตาย นั่นเป็นเรื่องไร้มนุษยธรรมเกินไป แม้ว่าผู้เล่นเหล่านี้จะไม่ตายอย่างแท้จริง แต่อย่างน้อยที่สุดต้าฉินก็ควรจ่ายเงินเพื่อบรรเทาจิตใจของพวกเขา

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าต้าซู่นได้กระตุ้นต้าฉินและทำตัวหยิ่งยโส แต่ต้ฉินก็ตอบโต้ด้วยวิธีที่ทำให้หลาย ๆ คนรู้สึกว่าตนเป็นศัตรูต่อต้าฉิน หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้น หลายคนเห็นทั้งต้าซุ่นและต้าฉินเป็นมารร้าย

ในที่สุด หลายคนก็เชื่อว่า ในฐานะผู้สืบทอดมรดกราชวงศ์ ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินควรมีความเห็นอกเห็นใจและใจกว้างมากกว่านี้ คนที่ใจแคบและโหดร้ายเช่นนี้จะมีสิทธิปกครองโลกได้อย่างไร?

สิ่งนี้ทำให้ต้าฉินทำให้คนหลายคนเข้าใจว่าตนโหดเหี้ยมมากเพียงใด ตอนนี้ ต้าฉินไม่สนใจทุกอย่างและเริ่มต้นภัยพิบัติอันเดด เกือบทั้งหมดของจีนเริ่มเกลียดชังต้าฉิน

ด้วยเหตุนี้ ผู้คนจึงสนับสนุนให้ผู้สืบทอดมรดกคนอื่นๆหยุดยั้งภัยพิบัติและผู้สืบทอดมรดกต้าฉินอันเลือดเย็นนี้

ในเวลาเดียวกัน ผู้แทนหลายคนกล่าวว่าพวกเขายินดีต้อนรับทุกคนที่จะเข้าร่วม คนธรรมดาและฝ่ายต่างๆนับไม่ถ้วนรู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่น่าเชื่อเพราะนี่เป็นสิ่งที่พวกเขาหลายคนใฝ่ฝันและหลายคนก็เห็นด้วยในทันที

อย่างไรก็ตามปัญหาคือคนที่ต้องการเข้าร่วมอยู่ในภูมิภาคต่างกัน

ปัจจุบัน ผู้ที่อยู่ใกล้กับภูมิภาคที่เจ็ดไม่กล้าทำอะไรเลยและพวกเขาก็รออย่างกระวนกระวาย เมื่อภัยพิบัติอันเดดผ่านภูมิภาคิที่เจ็ดไปแล้ว หนึ่งในนั้นจะถูกกำหนดเป็นเป้าหมายต่อไป

ด้วยความตายอยู่ต่อหน้าพวกเขา พวกเขาก็ไม่ได้สอนต้าฉินโดยใช้ปรัชญาที่ยิ่งใหญ่เหมือนคนอื่น ๆ พวกเขาทำได้เพียงสวดภาวนาว่าผู้สืบทอดมรดกต้าฉินจะไม่เลือกภูมิภาคของพวกเขาเพื่อโจมตีครั้งต่อไป

ภายในห้องประชุมของชนเผ่าโบราณ ผู้เฒ่าสิบคนพูดคุยกันว่าจะทำอย่างไรต่อไป ผู้เฒ่าคนหนึ่งกล่าวว่า“เนื่องจากการเจรจาสันติภาพล้มเหลว เราจึงต้องหยุดยั้งการสังหารของต้าฉิน เราไม่สามารถอนุญาตให้ภัยพิบัติอันเดดกวาดไปทั่วประเทศจีนได้”

หลังจากผู้อาวุโสคนนี้พูด ผู้อาวุโสสองสามคนพยักหน้า แต่ผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งขมวดคิ้วและพูดว่า“แต่ถ้าเราทำ มันจะง่ายสำหรับเราที่จะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของต้าฉิน ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินไม่ได้พยายามแก้แค้นเหตุการณ์การผนึกครั้งที่แล้ว แต่คราวนี้มันอาจจะไม่เหมือนเดิม!”

เมื่อได้ยินอย่างนี้ ทุกคนก็เงียบลง พวกเขาทุกคนเข้าใจดีว่าการสร้างศัตรูเป็นต้าฉินนั้นเป็นอย่างไร ตามปกติ เผ่าโบราณจะไม่ต้องการให้มีศัตรูเป็นจากราชวงศ์ใด ๆ

ในที่สุด ผู้อาวุโสคนหนึ่งถอนหายใจและพูดว่า“เราไม่มีทางเลือกอื่น เรายินดีที่จะเข้าสู่การเจรจาสันติภาพกับเขา แต่ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินมุ่งมั่นที่จะดำเนินการภัยพิบัติอันเดดต่อไป อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ของภัยพิบัติอันเดดนั้นรุนแรงเกินไป ดังนั้นเราต้องหยุดเขา!”

ผู้เฒ่าคนอื่น ๆ พยักหน้าและเห็นด้วย

ภายในบุปผาจันทรา หญิงสาว 20 คนหรือมากกว่านั้นกำลังคุยเรื่องนี้เช่นกัน ผู้หญิงคนหนึ่งพูดว่า "พี่ใหญ่! ตอนนี้ทั้งหมดของจีนรวมถึงฝ่ายรัฐบาลได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ คุณคิดว่าเราควรมีส่วนร่วมด้วยหรือไม่? เนื่องจากภัยพิบัติอันเดด ธุรกิจของเราในแต่ละภูมิภาคได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง เราต้องหยุดผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน!”

อย่างไรก็ตามผู้หญิงอีกคนพูดขึ้นมาแล้วเตือนพวกเขาว่า“แต่ต้าฉินนั้นน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อและถ้าเราเข้าไปในห้วงเวลานี้ เราอาจตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ผู้หญิงทุกคนต้องนิ่งเงียบ - ทุกคนเข้าใจว่าผู้สืบทอดมรดกต้าฉินนั้นทรงพลังเพียงใด

ทันใดนั้นผู้หญิงอีกคนหนึ่งพูดว่า“ถ้าเราไม่หยุต้าฉิน ธุรกิจของเราอาจลดลง 80%; บุปผาจัทรายอมรับสิ่งนี้ได้หรือไม่? ฉันเชื่อว่าเราควรเข้าร่วม; เนื่องจากกลุ่มทั้งหมดในจีนเข้าร่วม ฉันไม่เชื่อว่า ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินจะสังหารประเทศจีนทั้งหมดได้!”

"ถูกตัอง! พี่ใหญ่ การสูญเสียของเรานั้นมากมายเกินไป มันจะดีที่สุดที่เราเข้าร่วม! ต้าฉินไม่สามารถทำอะไรกับเราได้มากนัก แม้ว่าจะมีหลายฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับตัวเองระหว่างการปิดผนึกดวงดาวจักรพรรดิแห่งความโกลาหล แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา เราแค่ต้องปิดเป็นความลับเมื่อเราลงมือทำ”

ผู้หญิงคนอื่น ๆ ทุกคนเริ่มเกลี้ยกล่อมหญิงสาวสวยที่นั่งอยู่ในที่นั่งหลักเพราะมีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจได้ว่าบุปผาจันทราจะทำอะไร

เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ ผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย แต่เธอก็พยักหน้าในที่สุด

กลุ่มลับกลุ่มที่ 8 เริ่มต้นที่ตอน 446 เปิดแล้วนะครับ สนใจติดต่อ The Lord's Empire - นิยายแปล