บทที่ 329 อัญมณีมัจฉาสายรุ้ง

บทที่ 329 อัญมณีมัจฉาสายรุ้ง

ณ ริมฝั่งแม่น้ำนิทรา ชายชราที่มีคิ้วยาวจับปลาเทวะครามได้

"ไม่เลว เฒ่าเจียง ปลาเทวะครามอีกตัวแล้ว" ชายชราอีกคนกล่าวกับชายชราคิ้วยาวในขณะที่เขาหัวเราะ

ปลาเทวะครามทำให้ทุกๆ คนที่อยู่รอบๆเขารู้สึกชื่นชม

ชายชราคิ้วยาวหัวเราะคิกคักในขณะที่เขาตอบ "มันก็แค่ปลาเทวะคราม ดูหนุ่มน้อยคนนั้นสิ เขาจับปลาเทวะเงินได้สี่ตัวแล้ว"

ในขณะที่ชายชราพูดจบ หนุ่มน้อยที่มีกลิ่นอายแห่งความสงบและมั่นคงก็จับปลาเทวะเงินได้อีกตัว ปลาเทวะเงินได้กลายเป็นละอองแสงเข้าสู่ร่างกายของเขา และอัญมณีมัจจาก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

คนที่อยู่รอบๆตัวเขาถอนหายใจออกมาด้วยความชื่นชม และบ้างก็รู้สึกอิจฉามาก อัญมณีมัจฉาสามารถขายได้ และอัญมณีมัจฉาเงินก็มีค่า 5 เหรียญทอง หรือ $50,000 ในโลกแห่งความเป็นจริง

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขมาก แต่เขาก็สังเกตเห็นสายตาอันละโมบที่อยู่รอบๆตัวเขา ในตอนนี้ เขามีอัญมณีมัจฉาเงินอยู่ 3 อัน ซึ่งมีค่า 15 เหรียญทอง พวกมันอาจจะทำให้คนอื่นฆ่าเขาได้

ดังนั้นชายหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะย้ายไปที่อื่นหรืออย่างน้อยก็ต้องขายอัญมณีมัจฉาของเขาไปซะก่อน เขาสามารถจัดการกับคนได้แค่ 1 - 2 คน แต่ถ้ามันมีมากเกินไป เขาก็คงไม่อาจต้านทานคนพวกนั้นได้

คนอื่นๆที่อยู่รอบตัวของเขาสามารถบอกได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงวางคันเบ็ดลงในทันทีและเดินไปล้อมเขาไว้ บรรยากาศเริ่มตรึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง

ทันใดนั้น เสียงของสิ่งของขนาดใหญ่ยักษ์ที่กำลังทะลวงผ่านน้ำก็ดังออกมา ก่อให้เกิดการสาดกระเซ็นอันรุนแรง ภาพฉากนี้ได้ดึงความสนใจของผู้คนไป และเหล่าคนที่จ้องมองไปนั้นก็พากันตะลึงงัน

มีคนอยู่กลางแม่น้ำนิทรากำลังลากปลาตัวใหญ่ที่มีความยาวกว่า 10 เมตร ปลาตัวนั้นมีเกล็ดสีทองและมีเขามังกรคู่หนึ่ง และมันก็เปล่งแสงสีรุ้งออกมา มันดูวิเศษเป็นอย่างยิ่ง และไม่ว่าใครก็ไม่สามารถถอนสายตาออกมาได้

หลังจากที่ปลาเทวะถูกลากออกมา มันก็เปลี่ยนเป็นละอองแสงเข้าสู่ร่างกายของคนผู้นั้นที่ในตอนนี้กำลังยืนอยู่กลางอากาศ ในเวลาเดียวกัน อัญมณีมัจฉาสีรุ้งก็ปรากฏขึ้น

ทุกคนที่อยู่ที่นี่รู้สึกว่าหัวใจของพวกเขากระโจนขึ้น ปลาเทวะม่วงมอบไอเท็มระดับทอง ปลาเทวะส้มมอบไอเท็มระดับตำนาน และปลาเทวะสามสีมอบไอเท็มระดับมหากาพย์ ดังนั้นมันเป็นไปได้สูงว่าปลาเทวะสีรุ้งจะมอบยุทธภัณฑ์เทวะให้

ยุทธภัณฑ์เทวะ - คำสองคำนี้ส่งผลให้ผู้คนต่างบ้าคลั่งไปด้วยความโลภ สิ่งนั้นคือของล้ำค่าโดยแท้ และแม้กระทั่งจิตวิญญาณเทพเจ้าก็คงต้องการที่จะช่วงชิงมัน

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้จับปลามังกร ท่านได้รับคะแนนปลาเทวะ 100,000 คะแนน"

นั่นคือการประกาศของระบบที่จ้าวฝูได้รับหลังจากเขาจับปลาสายรุ้งเทวะได้ และอัญมณีมัจฉาสีรุ้งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา สิ่งนี้สร้างความยินดีให้กับจ้าวฝู แต่เมื่อเขาเห็นฝูงชนที่จ้องมองมาที่เขา เขาก็เก็บมันไปในทันทีก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเงาสีดำและเร่งความเร็วออกไป

หลังจากที่พวกเขาเห็นร่างในชุดคลุมสีดำพุ่งออกไป มันจึงทำให้ฝูงชนได้สติกลับมาและรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก ถ้าพวกเขาขโมยอัญมณีมัจฉาสีรุ้งนั่นมาได้ พวกเขาก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกเลย

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่ทำเพราะคนที่สามารถเอาอัญมณีมัจฉาสีรุ้งนั้นมาได้จะต้องไม่อ่อนแอเลย เพียงแค่ข้อเท็จจริงที่ว่าคนผู้นั้นสามารถบินได้ก็ทำให้เขาแตกต่างจากคนอื่นมากแล้ว

ชายหนุ่มที่มีอัญมณีมัจฉาเงินหลบหนีไปทันทีเมื่อเขาเห็นสายตาของทุกๆคนหันเหไปยังปลาสายรุ้งเทวะ สิ่งนี้ทำให้ทุกๆคนที่อยากจะชิงอัญมณีมัจฉาไปจากเขารู้สึกเสียใจมากที่สติฟุ้งซ่านไป

ในไม่ช้า ข่าวเกี่ยวกับปลาสายรุ้งเทวะก็แพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว สร้างความตกตะลึงให้กับผู้คนเป็นจำนวนมากและทำให้พวกเขาคาดเดากันว่าใครคือร่างในชุดคลุมสีดำคนนั้น

ตัวตนอันน่าทึ่งจำนวนมากปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง และบดบังรัศมีของผู้สืบทอดมรดกไปอย่างสมบูรณ์ - ถึงอย่างไรก็ตาม งานในครั้งนี้ก็มีให้สำหรับคนทั่วไป

คราวนี้ไม่มีใครคิดว่าคนผู้นี้จะเป็นผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน กลับกัน พวกเขาคิดว่าเป็นคนอื่นที่น่าทึ่งซึ่งได้เฉิดฉายขึ้นมา ถ้าเขาได้รับยุทธภัณฑ์เทวะจริงๆ เขาก็คงจะสามารถก่อให้เกิดการนองเลือดครั้งใหญ่ และทำให้หลายๆคนรู้สึกกังวลได้

บนเนินเขาเล็กๆที่อยู่ห่างไกล จ้าวฝูรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเขามองไปยังอัญมณีมัจฉาสีรุ้งในมือของเขา - หรือว่ามันจะมอบยุทธภัณฑ์เทวะให้กับเขาจริงๆ?

หลังจากที่จ้าวฝูเลือกที่จะใช้มัน อัญมณีมัจฉาสีรุ้งก็เปล่งแสงเจิดจ้าและพุ่งขึ้นจากมือของจ้าวฝู ทันใดนั้น ลมพายุก็เริ่มโบกพัด และทรายกับก้อนหินเล็กๆก็เริ่มปลิวว่อนในขณะที่ก้อนเมฆมารวมตัวกันเหนือเขา อัญมณีมัจฉาสีรุ้งแผ่กลิ่นอายอันทรงพลังที่กวาดออกมารอบๆตัวเขา

กลิ่นอายนี้ไม่นับว่าเป็นอะไรสำหรับจ้าวฝู เขาจ้องไปยังอัญมณีมัจฉาสีรุ้งในอากาศ และแสงก็เริ่มจ้าขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งมันกลายเป็นแสงที่ทิ่มแทง ในไม่ช้า มันก็กลายเป็นลูกแก้วแสงกว้าง 2 เมตร

จ้าวฝูเริ่มรู้สึกคาดหวังมากยิ่งขึ้นเพราะยิ่งอัญมณีมัจฉาสีรุ้งกำลังจะเปิดออกมาแล้ว หรือว่ามันจะมอบยุทธภัณฑ์เทวะให้กับเขาจริง? จ้าวฝูไม่แน่ใจเอาซะเลย

หลังจากที่แสงค่อยจางลง คริสตัลรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่เปล่งแสงสีรุ้งก็ปรากฏขึ้นในอากาศและลอยลงมาช้าๆ

เมื่อเขาเห็นสิ่งนี้ จ้าวฝูก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเพราะมันไม่ใช่อุปกรณ์สวมใส่ แต่เขาก็คว้ามันไว้ในมือ

[ศิลาเขตแดนสวรรค์]: หินที่หายากมากในโลกนี้; ตำนานกล่าวไว้ว่ามันคงอยู่เพียงไม่กี่อัน และมีประโยชน์ในการใช้งานมาก

หลังจากดูข้อมูลเกี่ยวกับศิลาเขตแดนสวรรค์ในการเชื่อมต่อกับข้อมูลที่เขาได้รับมาจากเทพเจ้าเคอร์ จ้าวฝูก็รู้ว่ามันคืออะไร เขารู้สึกผิดหวัง แต่ก็ไม่มากนัก

ศิลาเขตแดนสวรรค์ไม่ใช่วัสดุหรืออุปกรณ์สวมใส่ กลับกัน มันคือไอเท็มพิเศษ จ้าวฝูรู้ว่าผลของมันคืออะไร แต่เพราะพวกมันไม่ค่อยมีประโยชน์ในตอนนี้ เขาจึงทำได้เพียงแค่เก็บมันไว้ก่อน

จากนั้นจ้าวฝูก็เดินทางไปยังนครแสงศักดิ์สิทธิ์เพราะในตอนนี้เขามีคะแนนปลาเทวะเพียงพอสำหรับศิลาสร้างเมืองระดับทองแล้ว

มันยังมีศิลาสร้างเมืองระดับทองเหลืออยู่ 100 อัน - นี่ไม่ได้ดูเหมือนเป็นจำนวนน้อยๆ แต่มันมีผู้คนมากมายเข้าร่วมการแข่งขัน จ้าวฝูจึงไม่ต้องการพลาดโอกาส ดังนั้นเขาจึงรีบเอาคะแนนของเขาไปแลก

ศิลาสร้างเมืองระดับทองใช้คะแนนปลาเทวะ 200,000 คะแนนในการแลก แต่ศิลาสร้างเมืองทั้งหมดสามารถแลกเปลี่ยนได้อย่างจำกัด - นี่หมายความว่าไม่ว่าจ้าวฝูจะมีคะแนนปลาเทวะมากเพียงใด เขาก็สามารถแลกศิลาสร้างเมืองระดับทองได้แค่อันเดียวเท่านั้น

หลังจากแลกศิลาสร้างเมืองระดับทองแล้ว จ้าวฝูก็กลับไปยังแม่น้ำนิทรา ครั้งล่าสุด เขาอยู่ค่อนไปทางปลายน้ำ แต่ในคราวนี้ เขาได้เดินทางไปยังต้นน้ำมากยิ่งขึ้น ถ้าเขาได้พบกับปลาสายรุ้งเทวะอีกตัว เขาคงจะไม่ว่าอะไรเลย

อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ก็ไม่ได้เป็นไปตามที่จ้าวฝูต้องการ - ไม่เพียงแต่เขาจะไม่เห็นปลาสายรุ้งเทวะสักตัว แต่เขายังไม่พบปลาเทวะสามสีอีกเลย ทุกตัวที่เขาได้มามีแค่ปลาเทวะม่วงกับส้มเท่านั้น

เช่นเดียวกันนั้นเอง วันที่สี่ของเทศกาลปลาเทวะก็ได้ผ่านไปอย่างช้าๆ

ตอนนี้มันเป็นวันที่ห้าแล้ว มันมืดครึ้มและหนาวเย็นเล็กน้อย และมันก็ดูราวกับว่าฝนจะตกลงมาได้ทุกเมื่อ นี่คือวันที่ดีสำหรับการตกปลา