บทที่ 330 ปลาเทวะสามสี

บทที่ 330 ปลาเทวะสามสี

ครั้งสุดท้ายที่ปลาเทวะสายรุ้งได้ปรากฏขึ้น สภาพอากาศก็คล้ายกับตอนนี้ จ้าวฝูสงสัยว่าโชคของเขาวันนี้จะทำให้พบอีกตัวนึงหรือไม่  หวังว่ามันจะดรอปอัญมณีมัจฉาที่จะให้ชิ้นส่วนของอุปกรณ์กับเขา

ในไม่ช้า ฝนก็เริ่มตกปรอยๆและจ้าวฝูก็ใช้ความสามารถที่สี่ของคันเบ็ดหนึ่งพิภพ ทำให้หมวกรูปกรวยและเสื้อกันฝนปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา

ฝนตกอย่างต่อเนื่องในแม่น้ำและยังมีหมอกตามมาด้วย จ้าวฝูนั่งอยู่บนเรือลำเล็กของเขา ไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนเลย ที่จับคันเบ็ดของเขาดูเหมือนจะผสานกลมกลืนกับแม่น้ำและสร้างฉากศิลปะอันงดงามขึ้นมา

อย่างไรก็ตาม มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย - ไม่ใช่ปลาเทวะสามสีที่ปรากฏตัวขึ้นและต่ำกว่าปลาสายรุ้ง มันเป็นไปได้หรือไม่ที่เขาจะอยู่ผิดที่?

หลังจากที่คิดถึงเรื่องนี้ จ้าวฝูรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น หลังจากทั้งหมด น้ำต้นทางนั้นนิ่งกว่าต้นน้ำปลายทางและมันปลาเหมาะที่จะอาศัยอยู่ที่นี่

นอกจากนี้ จ้าวฝูได้จับปลาเทวะจำนวนมากที่หายากซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาตัดสินใจที่จะมาที่นี่

หลังจากตกปลาไปอีกสองชั่วโมง จ้าวฝูก็ยังไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะไปที่ใจกลางของแม่น้ำและจากปลายน้ำ ในตอนท้ายเขาพบว่าต้นน้ำยังคงดีกว่าซึ่งยืนยันความคิดเดิมของเขา

มันเป็นเวลานานแล้วตั้งแต่ที่เขาได้เจอกับปลาเทวะสามสีหรือปลาเทวะสีรุ้ง มันอาจเป็นไปได้ว่าแม่น้ำนิทราไม่ได้มีปลาเทวะพวกนี้อีกแล้ว? อย่างไรก็ตาม แม่น้ำนิทราเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดที่จ้าวฝูสามารถไปได้ - หลังจากทั้งหมด ต้าฉินอยู่ค่อนข้างไกลจากภายในประเทศและค่อนข้างห่างไกลจากมหาสมุทร พวกเขาจะต้องเดินทางอย่างน้อยสิบภูมิภาคเพื่อไปถึงมหาสมุทร

จนถึงปัจจุบัน พวกเขาไม่ได้ขยายพื้นที่ออกไปไกลและไม่มีแหล่งน้ำในภูมิภาคอื่น ๆที่มีขนาดใหญ่เท่ากับแม่น้ำนิทรา ส่วนใหญ่เป็นทะเลสาบขนาดเล็กและไม่สามารถเปรียบเทียบกับแม่น้ำนิทราได้

ทันใดนั้น จ้าวฝูก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง - เลือดของเขาไม่ได้ดึงดูดปลาเทวะหรอกหรอ? ปลาตัวเล็กที่กินเลือดของเขากลายเป็นเหยื่อชั้นเยี่ยมและแม้แต่ปลาเทวะสายรุ้งก็อยากจะกินเลือดของเขา ในกรณีนี้ เขาไม่สามารถใช้เลือดเพื่อดึงดูดปลาเทวะได้โดยตรง?

จ้าวฝูรู้สึกว่าเขาสามารถใช้วิธีนี้ได้ จ้าวฝูใช้เลือดจำนวนมากในการพัฒนาเหยื่อมากในสองสามวันนี้ และเป็นเพียงเพราะเขากินยาจิตวิญญาณจำนวนมาก ทำให้ร่างกายของเขาไม่ได้อ่อนแอลง

เช่นนี้ จ้าวฝูเอากริชออกมาและทำการปาดบนแขนของเขา เลือดของเขาไหลลงไปในแม่น้ำและแผ่ซ่านออกไป

หลังจากปล่อยให้เลือดไหลออกมาเกือบสามนาที จ้าวฝูก็ใช้ดาบไม้ราชวงศ์เพื่อรักษาบาดแผล

ทันใดนั้น แม่น้ำก็เงียบไม่มีเสียงหรือมีสัญญาณของสิ่งชีวิตและจ้าวฝูก็รู้สึกว่าเส้นผมของเขาลุกชัน

ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว......

จ้าวฝูเห็นปลานับไม่ถ้วนที่ใหญ่พอ ๆ กับมือของเขาว่ายตรงเข้ามา ปลาเหล่านี้ดูน่ากลัวมาก หัวของพวกมันดูเหมือนโครงกระดูก พวกมันมีเกล็ดสีเทาและมีฟันแหลมคมสองแถว

ปลาเหล่านี้น่าจะเป็นปลาสัตว์ประหลาดของแม่น้ำนิทรา จ้าวฝูไม่เคยคิดเลยว่าเลือดของเขาจะดึงดูดปลาสัตว์ประหลาดนับไม่ถ้วนแทนที่จะเป็นปลาเทวะ พวกมันนับไม่ถ้วนพังเรือของเขาจากทุกด้าน

ในขณะนั้น จ้าวฝูไม่รู้สึกกังวลเกินไป พวกมันจะสามารถล้มคนปกติได้ แต่พวกมันจะคุกคามจ้าวฝูได้อย่างไร? ตอนนี้พลังของจ้าวฝูก็น่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ

คันเบ็ดหนึ่งพิภพกลายเป็นดาบไม้ราชวงศ์และจ้าวฝูก็ลุกขึ้นยืนและส่งพลังของเขาเข้าไปใน ดายไม้ราชวงศ์ ทำให้มันส่องสว่างด้วยแสงสีเขียว จ้าวฝูแทงมันลงไป

ดาบไม้ราชวงศ์เจาะผ่านเรือลำเล็กทันที และกิ่งไม้สีดำนับไม่ถ้วนก็ยืดออกมาและแตกหน่อก่อนที่จะดำเนินการต่อไปจนยืดออกและขยายไปอย่างต่อเนื่อง

สัตว์ประหลาดนับไม่ถ้วนกำลังเข้ามาใกล้เนื่องจากเลือดของจ้าวฝูดึงดูดพวกมัน กิ่งก้านสาขายังคงเติบโตอย่างต่อเนื่องและพวกมันก็แทงเข้าไปยังร่างของสัตว์ประหลาดและดูดกินพลังชีวิต

ในไม่ช้า ฉากแปลก ๆ ก็ปรากฏขึ้น - มงกุฎสีดำกว้าง 100 เมตรปรากฏอยูู่ใต้น้ำ ไม่มีใบไม้สักใบนึงบนกิ่งเหล่านั้นและมีซากศพของปลาอยู่บนกิ่งไม้นับไม่ถ้วน

ปลาสัตว์ประหลาดยังคงรีบเร่งมุงไป แต่ก็ไม่สามารถทำร้ายจ้าวฝูได้เลย พวกมันไม่สามารถแม้แต่จะเข้ามาภายในรัศมี 100 เมตรจากเขาโดยไม่ถูกฆ่าโดยกิ่งไม้

ในขณะนั้น ปลาตัวใหญ่ที่มีความยาวประมาณ 10 เมตรก็ค่อยๆโผล่สู่ผิวน้ำ นี่ไม่ใช่ปลาเทพเทวะ แต่เป็นปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ด

ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดมองไปที่จ้าวฝูด้วยสายตาอันน่าสยดสยองซึ่งส่องประกายด้วยแสงสีน้ำเงิน น้ำเริ่มรวมตัวเข้าหามัน สร้างสองปลาสัตว์ประหลาดที่ทำจากน้ำแล้วกระโจนไปทางจ้าวฝู

"อสูรนภาฟาดฟัน!"

เมื่อเห็นปลาสองตัวที่ทำจากน้ำกระโจนมาหาเขา จ้าวฝูได้ดึงดาบอสูรนภาออกมาและมีแสงสีดำยาวประมาณ 10 เมตรเปล่งประกายออกมาทำให้เกิดแสงออร่าคมดาบ มันหั่นปลาทั้งสองตัวและพวกมันก็ถอยกลับลงไปในแม่น้ำ

ในเวลานั้น ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดกวาดหางของมันสร้างคลื่นใต้น้ำ มันอ้าปากและเผยให้เห็นฟันอันแหลมคมซึ่งดูเหมือนจะสามารถฉีกเหล็กให้เป็นชิ้นๆได้

จ้าวฝูหลบไปทางขวาและในขณะที่ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดผ่านเขาไป เขาก็ยกดาบอสูรนภาขึ้นและฟันลงมา ฉีกขาดการป้องกันและทิ้งร่องรอยที่เห็นกระดูกได้อย่างชัดเจน

ในความเป็นจริง ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดตัวนี้ไม่แข็งแกร่งมากนัก สัตว์ประหลาดที่นำกลุ่มเล็ก ๆ หรือฝูงมักจะมีพลังมากกว่าในขณะที่กลุ่มที่มีกลุ่มใหญ่หรือฝูงจะมีพลังน้อยกว่า

ความแข็งแกร่งหลักของปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดมาจากการสั่งให้ปลาสัตว์ประหลาดธรรมดา ๆ นับไม่ถ้วน แต่พวกมันทั้งหมดถูกสังหารโดยมงกุฎสีดำของกิ่งไม้

หลังจากผ่านความทุกข์ทรมานจากการโจมตีครั้งนี้ ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดพยายามจะหลบหนีจากไป

"เทพปีศาจกลืนกิน!"

จ้าวฝูใช้ทักษะเทพเจ้าอีกครั้ง เขายกดาบขึ้นแล้วเหวี่ยงมัน ทันทีทันใด ใบหน้าที่น่าเกลียดจำนวนมากปรากฏมา มันอ้าปากใหญ่ของมันและปลดปล่อยแรงดึงดูดขณะที่มันเคลื่อนที่ไปหาปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ด

ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดตกใจมากและมันก็ปลดปล่อยแสงสีน้ำเงินเป็นจำนวนมากสร้างเป็นโล่ป้องกันสีฟ้าขึ้นมา ใบหน้าอันใหญ่โตชนไปที่โล่และในไม่ช้า รอยร้าวนับไม่ถ้วนก็เริ่มปรากฏตรงโล่สีฟ้า

ในขณะนั้น ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดดำดิ่งลงไปในน้ำและเริ่มว่ายน้ำหนีอย่างรวดเร็ว

จ้าวฝูได้ปลดปล่อยเขตแดนแห่งราชาออกไปก่อนที่จะกระโดดลงแม่น้ำ ปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดตัวนี้อ่อนแอมากและฆ่าได้ง่าย ดังนั้นจ้าวฝูจึงไม่ยอมปล่อยให้มันจากไป

ปลาสัตว์ประหลาดค่อนข้างเร็ว แต่จ้าวฝูก็ไม่ได้ช้า เขาไล่ตามปลาสัตว์ประหลาดตลอดเวลา ตอนนี้โล่สีน้ำเงินของมันได้แตกออกเป็นชิ้นๆและร่างกายของมันถูกฉีกขาดออกจากกันโดยใบหน้าขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามปลามอนสเตอร์ระดับลอร์ดหันมากัดใบหน้านั้นและทำลายมัน

ในขณะนั้น จ้าวฝูเห็นเวทีกลมที่ด้านล่างของแม่น้ำซึ่งมีรูปปั้นลอยอยู่กับสัตว์ประหลาด

จ้าวฝูไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะติดตามปลาสัตว์ประหลาดระดับลอร์ดมายังรังสัตว์!