บทที่ 319 กำจัดจักรพรรดิ

บทที่ 319 กำจัดจักรพรรดิ

นอกเหนือจากพวกผู้สืบทอดเหล่านี้แล้ว คนธรรมดาสามัญหลายคนก็ต่างได้กำไรดีเช่นกัน อย่างไรซะ เทศกาลนี้ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อผู้สืบทอดเเต่เป็นคนธรรมดาสามัญต่างหาก

ภายในที่แห่งหนึ่ง มีเด็กที่ชอบเก็บตัวได้มองไปทางข้างหน้าก่อนที่จะเบิกตากว้างเเละอ้าปากออกมา

เด็กหนุ่มคนนี้มีนามว่า เย่อเย่อ เขาเป็นเด็กที่ค่อนข้างธรรมดา เพราะเขาชอบเก็บตัวเขาจึงมักถูกรังแกดังนั้นเขาจึงชอบที่จะซ่อนตัวอยู่ในโลกจุติสวรรค์ซึ่งเป็นโลกที่มหัศจรรย์

เมื่อเทศกาลปลาเทวะได้เริ่มขึ้น เขาก็ขึ้นไปบนภูเขาและเมื่อปลาขนาดมหึมาได้มาปรากฎอยู่ตรงหน้าของเขา ภูเขาข้างๆก็ถล่มลงมาเเละมีหอกอยู่ข้างในนั้น

ส่วนด้านหน้าของหอกหินฝังอยู่ในภูเขา หอกหินค่อนข้างที่จะเล็ก มันหนากว่านิ้วกลางของคนเเค่นิดเดียว ดูเหมือนว่ามันจะถูกสร้างมาอย่างพิถีพิถันเเละเรียบง่าย ตัวหอกหินเองก็ส่องแสงแปลกที่ดูไม่ธรรมดา

เย่อเย่อจ้องมองไปที่หอกด้วยความตกใจ เขาคิดว่าหอกหินเป็นสมบัติดังนั้นเขาจึงปีนขึ้นไปและเอาหอกหินมา

เมื่อเขาถือหอกหิน เขารู้สึกถึงคลื่นพลังงานเข้าไปในร่างกายของเขาและ เย่อเย่อรู้สึกถึงมรดกในหอกหิน นอกจากนี้เขายังรู้สึกว่าทักษะทั้งหลายได้ไหลเข้ามาในหัว

เย่อเย่อได้ดูข้อมูลของหอกหินและพบว่าหอกหินไม่ใช่อาวุธที่เลวร้ายอันใด ในขณะนั้นมีปลาเทวะนับไม่ถ้วนปรากฏอยู่ในลำธารเล็ก ๆ ใกล้ ๆ เย่อเย่อไม่ทราบวิธีจับปลาด้วยมือดังนั้นเขาจึงพยายามใช้หอกหินจับปลาเพราะมันไม่หนักมากนัก

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาแทงหอกหินลงไปในน้ำ พลังงานที่ไร้รูปร่างแผ่กระจายออกไป นํ้ากระจายไปในอากาศเมื่อปลาในพื้นที่รัศมีห้าเมตรรอบตัวระเบิดและกลายเป็นแสงนับไม่ถ้วนเข้าสู่ร่างกายของเย่อเย่อ เย่อเย่อจ้องที่ฉากนี้ด้วยความตกใจ

........................ .

สักเเห่งในโลกจุติสวรรค์ จางฉวนเฉิง ชายหนุ่มที่ดูเรียบง่ายและดูอ่อนเยาว์ที่อาศัยอยู่ใกล้ทะเลในโลกแห่งความเป็นจริง ครอบครัวของเขาเป็นชาวประมงมาหลายชั่วอายุคนและเขาเรียนรู้วิธีการจับปลาตั้งแต่อายุยังน้อย เขามีความชำนาญในการจับปลาและไม่มีปลาใดที่หนีรอดมาได้จากนํ้ามือของเขามาก่อน

เมื่อเขาเดินเข้าไปในโลกจุติสวรรค์ เขาก็ปรากฏตัวขึ้นอยู่ทางฝังข้างทะเลและปลุกทักษะพิเศษที่เรียกว่า หัตถ์คุกขังปลา

จางฉวนเฉิงไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเทศกาลนี้และเขาต้องการเพียงแค่สินค้าง่ายๆในการขายเพื่อสนับสนุนครอบครัวของเขา เมื่อเทศกาลปลาเทวะเริ่มขึ้น จางฉวนเฉิงได้กระโดดลงไปในน้ำและมือของเขากลายเป็นกรงที่ไร้รูปร่าง ปลาเทวะที่อยู่ภายในรัศมี 2เมตรจะไม่สามารถหนีได้

เมื่อปลาเทวะถูกจับโดยหัตถ์คุกขังปลา พวกมันกลายเป็นละอองแสงทันทีเเละไหลเข้าสู่ร่างกายของจางฉวนเฉิงเเละคะเเนนปลาเทวะก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

............................................................

บนที่ราบเขียวขจี ชายหนุ่มหล่อเหลาในชุดขาวนั่งไขว้ขาพร้อมด้วยพิณบนตักของเขา ขณะที่ลมพัดเสื้อผ้าของเขาก็ปลิวไปตามลมทำให้ดูเหมือนกับว่าร่างกายของเขาผสานกับโลกใบนี้

เขาคนนี้ชื่อ หลิวอวี้ไป๋ มีอายุ 24 ปี เขาเกิดมาเป็นคนตาบอดและเป็นนักดนตรี ในโลกแห่งความเป็นจริงเขาสอนเด็ก ๆ เกี่ยวกับการเล่นพิณและวิธีใช้ชีวิตที่ยากลำบาก

เป็นเพราะทุกคนได้เรียนรู้เปียโนและไม่ได้เรียนพิณกันเลยปัจจุบัน เพิ่มความจริงที่ว่าเขาเป็นคนตาบอดและไม่มีทักษะอื่น ๆ มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับเขาที่จะดำรงชีวิต

หลังจากที่ได้เข้าสู่ โลกจุติสวรรค์ เขายังคงตาบอด แต่ความรู้สึกอื่น ๆ ของเขาก็เข้มแข็งขึ้น หลิวอวี้ไป๋ ไม่สนใจเรื่องในโลกนี้มากนักและสิ่งเดียวที่ทำให้เขาสนใจคือการเล่นพิณ

ไม่ว่าจะเป็นงานเทศกาลหมื่นบุปผาหรือเทศกาลภูติผี หลิวอวี้ไป๋ ก็ไม่ได้เข้าร่วมเพราะเขาไม่ต้องการมีส่วนร่วมในกิจกรรมของโลกนี้ เขาจะไปที่ที่ห่างไกลเพื่อเล่นพิณของเขาทุกวัน

วันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างก็เหมือนเดิม หลิวอวี้ไป๋ มาที่นี่เพื่อเล่นพิณของเขา เสียงเพลงอันไพเราะเหมือนกระแสน้ำเสียงอ่อนโยนดังออกมาเป็น ปลาเทวะเริ่มกระโจนออกจากลำธารข้างหน้าเขากลายเป็นแสงที่เข้าสู่ร่างกายของหลิวอวี้ไป๋

ดวงตาที่ตายแล้วของ หลิวอวี้ไป๋ เริ่มส่องแวงด้วยแสงจาง ๆ และเขาก็เริ่มมีร่องรอยของชีวิตภายในตัว

................................................ .

มาซาโนริ ฮาโนะ เป็นสาวญี่ปุ่นที่เพิ่งอายุ 18 ปีและไม่ว่าจะเป็นในโลกแห่งความเป็นจริงหรือ โลกจุติสวรรค์ เธอก็อยู่กับทะเล เธอชอบน้ำมากและรู้สึกว่าตัวเธอมีความสัมพันธ์บางอย่างกับน้ำ เธอเรียนรู้ที่จะว่ายน้ำตั้งเเต่เด็กและเป็นแชมป์ว่ายน้ำที่โรงเรียนของเธอ

หลังจากมาที่โลกจุติสวรรค์ มาซาโนริ ฮาโนะชอบว่ายน้ำในน่านน้ำที่นี่ ภูมิหลังครอบครัวของเธอค่อนข้างดีเช่นกันเพราะพ่อแม่ของเธอเป็นแพทย์ทั้งสองคน ทำให้เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน ในโลกแห่งความเป็นจริงเธอเป็นนักเรียนระดับท๊อปด้วย

มาซาโนริ ฮาโนะ คิดว่าโลกจุติสวรรค์เป็นเพียงโลกจินตนาการและให้ความสำคัญกับโลกแห่งความเป็นจริงมากที่สุด ดังนั้นเธอจึงเล่นรอบโลกจุติสวรรค์ เท่านั้นและไม่สนใจที่จะมีส่วนร่วมในงานเทศกาลปลาเทวะ

อย่างไรก็ตามเมื่อเธอกระโดดลงทะเลปลาเทวะจำนวนนับไม่ถ้วนก็ได้มาว่ายนํ้าเล่นกับเธอ ในเวลานั้นเธอไม่รู้เลยว่าโชคชะตาของเธอกำลังเปลี่ยนไป

.......................................

ภายในประเทศอินเดีย ชายผิวสีน้ำตาลกระโดดลงไปในทะเลสาบขณะที่ถือหอกไว้ ทุกครั้งที่เขาเเทงหอกออกไปเขาจะได้ปลาเทวะมาประมาณ5-6ตัว

ปลาเทวะนับไม่ถ้วนส่องเเสงออกมาก่อนจะเข้าสู่ร่างกายของเขา และเขายังคงแทงปลาเทวะไปเรื่อยๆ เขามีชื่อว่า คาบี เขาก็ค่อนข้างมีชื่อเสียงในบ้านเกิดของเขา เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะนับตั้งแต่เขาเกิดมาและเขาก็มีพลังกายมหาศาล

....................................... ..

สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นทั่วโลก ไม่ใช่เฉพาะตระกูลขนาดใหญ่ที่มีโชคชะตาจำนวนมหาศาล บางคนก็มีโชคชะตาที่เริ่มตื่นขึ้น

โชคชะตาของตระกูลขนาดใหญ่มาจากมรดกของพวกเขาโดยเฉพาะจากโชคชะตาที่บรรพบุรุษของพวกเขาที่ส่งมาเป็นรุ่นสู่รุ่น โชคชะตาดังกล่าวเต็มไปด้วยความรู้สึกโบราณขณะที่โชคชะตาของคนปกติส่วนใหญ่เต็มไปด้วยพลังชีวิตอันสดใส

คนธรรมดาก็ไม่ควรมองข้าม เนื่องจากคนธรรมดาก็สามารถที่จะเป็นกษัตริย์เเละอยู่เหนือกว่าพวกตระกูลขนาดใหญ่หรือเเม้กระทั่งเป็นจักรพรรดิ

แน่นอนว่าคนเหล่านี้มีน้อยมากและเกิดขึ้นใน 1 ในพันล้านคน อย่างไรก็ตามพวกเขาถูกกำหนดให้เป็นพวกอัจฉริยะและกลายเป็นหมู่ดาวที่เจิดจ้า

...............................................

ตอนนี้จ้าวฝูกำลังนั่งอยู่บนท่อนซุงที่กลางทะเลสาบและตกปลาไปในขณะที่เขาบ่มเพาะพลัง ผลประโยชน์ของเขาค่อนข้างมากและเขาได้จับปลาเทวะสีฟ้าจำนวน 134 ตัวและปลาเทพเทวะสีเงิน 45 ตัว

เหลือปลาอยู่1ชนิดที่จ้าวฝูยังจับไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเหยื่อไปเป็นหนอนที่เติบโตในดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายจิตวิญญาณ พวกมันมีราคาที่ 100 เหรียญทองซึ่งถือว่าเเพงมาก โดยรวมแล้ว จ้าวฝู ได้ซื้อหนอนตัวนี้จำนวนห้าตัวเท่านั้น

เหยื่อที่มีค่ายิ่งจะดึงดูดปลาเทวะที่หาได้ยากเพราะลักษณะของปลาเทวะก็เป็นเหมือนปลาธรรมดา '

ไม่นานบางสิ่งบางอย่างดึงเบ็ดของจ้าวฝู เขายิ้มออกมาอย่างมีความหวังเเละยกเบ็ดขึ้น อย่างไรก็ตามสิ่งที่เขาเห็นมันทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก