บทที่ 318 สรรพาวุธบรรพบุรุษ

บทที่ 318 สรรพาวุธบรรพบุรุษ

จ้าวฝูแทงออกไปอีกครั้งและทะลวงร่างของปลาตัวถัดไป และเขาก็ยกมันขึ้นมาจากน้ำ ปลาตัวนี้ได้กลายเป็นละอองแสงและเข้าสู่ร่างกายของจ้าวฝู

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านจับปลาคาร์ฟต้นหญ้าได้ ท่านได้รับคะแนนปลาเทวะ 20 คะแนน"

ปลาเทวะตัวนี้เปล่งแสงสีขาวออกมาเท่านั้น และเพราะมันเองก็เป็นหนึ่งในปลาเทวะทั่วไป มันจึงไม่ได้ให้คะแนนมากมายอะไร ต่อจากนั้น สายตาของจ้าวฝูก็เบนไปยังปลายเทวะที่เปล่งแสงสีคราม

จ้าวฝูแทงฉมวกออกไปยังปลาเทวะอย่างรุนแรงอีกครั้ง แต่ปลาสีฟ้าก็เร็วกว่าปลาสีขาวและเทามาก อย่างไรก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับจ้าวฝู และฉมวกก็ยังคงแทงเข้าใส่ร่างกายของมันอย่างแม่นยำ

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านจับปลาคาร์ฟคลูเชี่ยนได้ ท่านได้รับคะแนนปลาเทวะ 50 คะแนน"

มีปลาเทวะอยู่มากมายในทะเลสาบนี้ และจ้าวฝูก็จับปลาได้ถึงสามชนิดแล้ว เขายังไม่เคยเห็นปลาหายากเลย และเพราะมันมีปลาอยู่มากมาย จ้าวฝูจึงตัดสินใจที่จะถือฉมวกไว้ในมือข้างละอันเพื่อเพิ่มความเร็วของเขา บางครั้งเขาก็พลาด แต่อย่างน้อยที่สุดมันก็เร็วกว่าการใช้ฉมวกแค่อันเดียว

มันน่าเสียดายที่ความอุดมสมบูรณ์เช่นนี้มีอยู่เพียงแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น หลังจากชั่วโมงหนึ่ง จำนวนของปลาเทวะก็เริ่มลดลง และจ้าวฝูก็ถูกบังคับให้ไปดูที่อื่น

ในระหว่างชั่วโมงนั้น จ้าวฝูจับปลาเทวะได้ 126 ตัวและได้รับคะแนนปลาเทวะมา 3,200 คะแนน ซึ่งเพียงพอสำหรับรางวัลเล็กๆ อย่างไรก็ตาม มันก็ยังไกลจากการแลกหนึ่งในสิบศิลาสร้างเมืองระดับตำนาน

จ้าวฝูมองไปที่คนรอบๆตัวเขาที่กำลังค้นหาปลาเทวะอยู่เหมือนกัน และเขาก็ตัดสินใจเริ่มใช้เบ็ดของเขา เขาเดินไปที่ที่ไม่มีใครอยู่รอบๆเพราะปลาเทวะมีความคล้ายคลึงกับปลาทั่วไปมากๆ ซึ่งการมีคนมากเกินไปนั้นก็คงจะทำให้พวกมันหวาดกลัวจนหนีไป

ดังนั้นจ้าวฝูก็เดินไปยังทะเลสาบที่อยู่ข้างภูเขาซึ่งเชื่อมต่อกับลำธารใต้ดิน ตรงนี้น่าจะมีปลาอยู่มาก

จ้าวฝูพบก้อนหินขนาดใหญ่และนั่งลงบนนั้นในขณะที่เขาติดหนอนไว้บนตะขอ แม้ว่าจ้าวฝูจะไม่เคยตกปลามาก่อน แต่เขาก็รู้พื้นฐานอยู่

หลังจากที่ติดเหยื่อแล้ว จ้าวฝูก็ตวัดตะขอลงไปในน้ำก่อนที่จะรออย่างเงียบๆ สิ่งที่ทำให้จ้าวฝูประหลาดใจก็คือว่าถึงแม้เขาจะไม่ได้จับปลาได้ในทันที แต่ร่างกายของเขาก็เริ่มบ่มเพาะโดยอัตโนมัติ และความเร็วก็เป็นหกเท่าของปกติ

นี่ไม่ใช่เพราะระดับของเขาเพิ่มขึ้น แต่เป็นเขาเขาอยู่ในสภาพที่ช่วยเพิ่มความเร็วในการบ่มเพาะของเขาได้เป็นอย่างมาก ซึ่งทำให้จ้าวฝูตกใจ ทำไมการบ่มเพาะของเขาจึงรวดเร็วขนาดนี้?

จ้าวฝูเริ่มมองหาเหตุผล และเขาก็พบว่ามันเป็นเพราะผลอันที่สามของเบ็ดหนึ่งพิภพ สำนึกแห่งการตกปลา (ไอเท็มชิ้นนี้ค่อนข้างพิเศษเนื่องจากมันบรรจุพลังงานต้นกำเนิดเอาไว้ เมื่อใช้มัน มันจะทำให้ผู้ใช้เข้าใจถึงฟ้าดินได้ง่ายมากยิ่งขึ้น)

ผลนี้ได้เพิ่มความเร็วในการบ่มเพาะของเขา ด้วยระดับพิภพของเขาและเบ็ดหนึ่งพิภพ การบ่มเพาะของเขาได้รวดเร็วกว่าที่เคยเป็นถึง 6 เท่า ความเร็วในการบ่มเพาะของจ้าวฝูในตอนนี้มากมายมหาศาลมาก และย่อมไม่มีใครเร็วเท่ากับเขาอีกแล้ว

ในทันใดนั้นเอง จ้าวฝูก็รู้สึกว่าคันเบ็ดของเขาเริ่มขยับ - มันน่าจะมีปลากินเหยื่อแล้วจ้าวฝูยกคันเบ็ดขึ้น และปลาเทวะที่มีชีวิตก็ถูกดึงขึ้นมา

ปลาตัวนี้เปล่งแสงสีขาวเงินและดูเหมือนกับปลาทู มันกว้างเพียงสามนิ้ว และหลังจากยกมันขึ้นมาจากน้ำ มันก็เปลี่ยนเป็นละอองแสงเข้าสู่ร่างกายของจ้าวฝู

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านจับปลาทูสีเงินได้ ท่านได้รับคะแนนปลาเทวะ 100 คะแนน"

จ้าวฝูรู้สึกยินดีมากที่ปลาตัวแรกที่เขาจับได้ด้วยเบ็ดนั้นมีค่ามาก และหลังจากเป็นเป็นละอองแสง ปลาทูเงินยังทิ้งไอเท็มไว้ให้กับจ้าวฝูอีกหนึ่งชิ้น มันเป็นลูกแก้วคริสตัลที่มีขนาดใหญ่เท่ากับผลลำไยและมีความโปร่งใสมาก

จ้าวฝูมองไปที่มันและพบว่ามันถูกเรียกว่าอัญมณีมัจฉา และมันสามารถมอบไอเท็มแบบสุ่มให้ได้ จ้าวฝูสงสัยมากและเลือกที่จะเปิดมัน อัญมณีมัจฉาลอยขึ้นสู่อากาศและกลายเป็นเขี้ยวสัตว์ ซึ่งก็คือวัสดุระดับคราม

จ้าวฝูรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเกี่ยวกับมันเพราะมันเป็นแค่วัสดุระดับครามเท่านั้น อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นเรื่องปกติ - ปลาเทวะทั่วไปจะให้ไอเท็มที่ยอดเยี่ยมได้ยังไง?

นี่ก็ดีมากแล้วสำหรับปลาตัวแรกที่จับได้ และจ้าวฝูก็ได้ใส่เหยื่อใหม่ก่อนที่จะหย่อนตะขอลงไปในน้ำอีกครั้ง ในไม่ช้า เขาก็รู้สึกว่าเบ็ดขยับอีกครั้ง ซึ่งหมายความว่ามีปลาอีกตัวถูกจับ เบ็ดหนึ่งพิภพเป็นของดีมากจริงๆ

จ้าวฝูยกคันเบ็ดขึ้น และปลาเทวะที่เปล่งแสงสีฟ้าก็ปรากฏขึ้น จ้าวฝูไม่ได้ตื่นเต้นนัก และหลังจากปลากลายเป็นละอองแสงเข้าไปยังร่างกายของเขา เขาก็จัดการกับเหยื่อและหย่อนมันลงไปในน้ำอีกครั้ง

ต่อจากนั้น แม้ว่าปลาจะงับเหยื่อไปอย่างรวดเร็ว แต่เจ็ดครั้งต่อมาก็เป็นปลาเทวะครามทั้งหมด สิ่งนี้ได้บอกกับจ้าวฝูว่าปลาเทวะครามคือระดับต่ำที่สุดที่เบ็ดหนึ่งพิภพจะตกได้

นอกจากนี้ปลาเทวะครามยังได้มอบอัญมณีมัจฉาให้ในบางครั้ง และไอเท็มที่พวกมันมอบให้ก็เป็นเพียงแค่ระดับทั่วไปเท่านั้น

จ้าวฝูโยนเบ็ดไปอีกครั้ง และในไม่ช้า เหยื่อก็ถูกงับ จ้าวฝูยกมันขึ้นและพบว่ามันเป็นปลาเทวะครามอีกตัว แม้ว่ามันจะมีความถี่สูง แต่จ้าวฝูก็ไม่พอใจกับแค่ปลาเทวะครามเพราะเขาไม่ได้กำไรอะไรจากมันมาก

โดยปกติแล้ว ปลาตัวใหญ่จะอยู่ในน้ำลึก และจ้าวฝูในตอนนี้ก็กำลังนั่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ริมฝั่งและทำได้เพียงแค่เข้าถึงส่วนตื้นๆเท่านั้น ดังนั้นจ้าวฝูจึงไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่มีความสูงสิบเมตรและหนาหนึ่งเมตร จ้าวฝูตัดต้นไม่ต้นนี้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวและอาศัยลำต้นของมันเพื่อเป็นที่ยืนอยู่บนทะเลสาบ

เมื่อยืนอยู่บนลำต้น จ้าวฝูก็ลอยไปยังกลางทะเลสาบ ทะเลสาบมีความกว้างประมาณ 2,000 เมตร ซึ่งค่อนข้างใหญ่ และเขาเริ่มตกปลาอยู่ตรงกลาง

และแล้วก็จริงดังว่า สิ่งต่างๆได้เปลี่ยนไปในทันที แม้ว่าปลาส่วนใหญ่ที่เขาจับได้จะเป็นปลาเทวะคราม แต่ในตอนนี้มันก็มีปลาเทวะเงินมากยิ่งขึ้น มันจะมีปลาเทวะเงินอย่างน้อยหนึ่งตัวต่อปลาเทวะครามสามตัว สิ่งนี้ได้ทำให้จ้าวฝูมั่นใจมากยิ่งขึ้น และเขาก็ตกปลาอยู่ที่นี่อย่างสงบต่อไป

ในสถานที่อื่นๆ ทุกๆคนได้ใช้วิธีการต่างๆเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมนี้ และสถานที่ส่วนใหญ่ก็มีชีวิตชีวิตเป็นอย่างมาก ณ ลำธารนอกนครหลัก มันมีผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันอยู่ บ้างก็ถือเบ็ด บ้างก็ถือฉมวก ในขณะที่พวกเขาจ้องมองไปยังลำธาร

โดยปกติแล้ว ทุกๆคนจะใช้เครื่องมือช่วยเพราะการใช้มือเพียงลำพังนั้นยากเกินไป ดังนั้นจึงมีคนไม่มากที่โง่พอจะใช้มือของพวกเขา

โดยแตกละผู้สืบทอดมรดกก็มีวิธีการที่แตกต่างไปสำหรับเรื่องนี้ ผู้สืบทอดมรดกต้าเซี่ยได้สังหารงูหลามอายุ 300 ปี และใช้กระดูกของมันเพื่อสร้างเป็นคันเบ็ดงูหลามที่มอบโบนัสในการตกปลาให้

ผู้สืบทอดมรดกต้าซางได้ทำลายสรรพาวุธบรรพบุรุษเพื่อหลอมสร้างมันเป็นฉมวกบรอนซ์ที่ทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง เมื่อใดก็ตามที่มันได้แทงออกไปจะไม่มีปลาตัวไหนสามารถหลบรอดไปได้

สิ่งที่ทำให้ผู้คนตกใจมากที่สุดก็คือตัวตนในประวัติศาสตร์ของต้าโจว เจียงจื่อหยา ผู้ใช้เพียงคันเบ็ดทั่วไปพร้อมด้วยตะขอทื่อๆซึ่งไม่มีเหยื่อ แต่เขาก็ยังสามารถจับปลาได้หลายตัว

ส่วนผู้สืบทอดมรกดต้าฮั่นนั้น เขาได้พบกับไม้ไผ่หัวใจกระจ่างอายุ 500 ปี ซึ่งเขาได้เปลี่ยนให้มันกลายเป็นคันเบ็ดที่ได้ผลค่อนข้างดีทีเดียว