บทที่ 317 เผ่าราชวงศ์เอลฟ์
บทที่ 317 เผ่าราชวงศ์เอลฟ์
บทที่ 317 เผ่าราชวงศ์เอลฟ์
เอลฟ์ที่พากันคุกเข่าลงมีเดซี่และอาซานี่อยู่ด้วย และเรื่องนี้ได้ทำให้จ้าวฝูขมวดคิ้ว เขาไม่ชอบให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาคุกเข่าให้กับพลังอำนาจไหนนอกเหนือไปจากตัวเขา
ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูก็สงสัยมาก - เอลฟ์คือเผ่าพันธุ์ที่หยิ่งทระนง และโดยปกติแล้วพวกมันจะไม่คุกเข่าให้กับใคร แต่พวกมันกลับคุกเข่าลงบนพื้นด้วยรูปลักษณ์แห่งความเคารพและความจงรักภักดี ยิ่งไปกว่านั้น นี่ยังต่อหน้าต่อตาจ้าวฝู ทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจ
“เดซี่!” จ้าวฝูพูดด้วยความเย็นชา
เมื่อเธอได้ยินเช่นนี้ เดซี่ก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็วและตระหนักได้ว่าเธอทำอะไรลงไป ใบหน้าของเธอซีด และเธอได้หันมาคุกเข่าให้กับจ้าวฝูในขณะที่เธอกล่าว "ฝ่าบาท ให้อภัยข้าด้วย"
เมื่อเขาเห็นความหวาดกลัวของเดซี่ น้ำเสียงของจ้าวฝูก็นุ่มนวลขึ้นในขณะที่เขาถาม "เกิดอะไรขึ้น?"
เมื่อเธอได้ยินว่าน้ำเสียงของจ้าวฝูไม่เย็นชาอีกต่อไป เดซี่ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในขณะที่เธออธิบาย "ฝ่าบาท ต้นไม้บรรพกาลคือต้นไม้ที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกเราเหล่าเอลฟ์ และมันถูกเรียกว่าต้นไม้โลก ยิ่งไปกว่านั้น เธอคนนี้ยังมีสายเลือดของเผ่าราชวงศ์เอลฟ์ และพวกเราก็ได้แสดงความเคารพต่อเธอไปตามสัญชาตญาณ"
เมื่อเขาได้ยินคำอธิบายของเดซี่ ความไม่พอใจภายในหัวใจของจ้าวฝูก็หายไปในขณะที่เขากล่าว "เจ้าลุกขึ้นเถอะ ร่างกายของเจ้าเพิ่งผสานเข้ากับสายเลือดและอ่อนแอมาก ดังนั้นเจ้าควรไปพักซะ"
เมื่อเธอได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของจ้าวฝู เธอก็รู้สึกถึงความสงบและอบอุ่นภายในหัวใจของตัวเอง เธอลุกขึ้นยืนและบอกเอลฟ์คนอื่นๆให้ลุกขึ้น
จ้าวฝูมองไปที่ซีเรียที่ยังลอยอยู่ในอากาศ - เธอครอบครองสายเลือดแห่งเผ่าราชวงศ์เอลฟ์งั้นเหรอ? นั่นหมายความว่าเธอได้สืบเชื้อสายแห่งราชวงศ์มา และจ้าวฝูก็เดาว่าซีเรียน่าจะเป็นลูกของเอลฟ์กับมนุษย์
ในอากาศ คลื่นแสงสีเงินได้ส่องประกายจากร่างกายของซีเลีย และกลิ่นอายอันสูงส่งรอบๆตัวเธอได้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น - สายเลือดแห่งราชวงศ์ภายในตัวเธอดูเหมือนจะตื่นขึ้น
ลักษณะทางใบหน้าของซีเรียเริ่มเปลี่ยนไป และเธอก็เริ่มดูงดงามมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมผมของเธอกลายเป็นสีเงิน และหูของเธอเริ่มชี้ขึ้น
ซีเลียค่อยๆลืมตาขึ้น ทั้งคู่ได้กลายเป็นสีเงิน จากนั้นเธอก็บินไปยังต้นไม้โลก และในขณะที่พวกมันถูกสัมผัส ระลอกพลังงานไร้รูปร่างก็แผ่ออกมา ส่งผลให้อากาศเปลี่ยนไปและเมฆสีเงินได้มารวมตัวกัน
คันเบ็ดหนึ่งพิภพที่กำลังโฉบไปในอากาศได้เปล่งประกายออกมาด้วยแสงสีเขียวเจิดจ้าที่มีแสงสีเงินเจือปนอยู่ด้วย ภาพของซีเลียและภาพของคันเบ็ดหนึ่งพิภพผสานเข้าด้วยกัน รูปลักษณ์ของคันเบ็ดเองก็เปลี่ยนไป และมันได้เปลี่ยนเป็นดาบไม้อย่างช้าๆ
ดาบไม้มีสีเงิน ยาวประมาณ 1 เมตร และกว้าง 15 เซนติเมตร มันมีใบไม้สีเขียวอยู่ตรงบริเวณใบดาบและมีด้ามจับ ดาบไม่ได้แผ่กลิ่นอายที่แหลมคมหรือกระหายเลือดเลย กลับกัน มันแผ่กลิ่นอายที่เต็มไปด้วยชีวิต
เมื่อดาบไม้ก่อตัวขึ้น ภาพของต้นไม้โลกและซีเลียก็ผสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ ก่อนที่จะหายไปอย่างช้าๆ และลำแสงสีเงินได้สาดลงมาจากฟากฟ้า บังเกิดขึ้นเป็นภาพที่น่าประทับใจ
ดาบไม้ค่อยๆตกลงมา และจ้าวฝูก็ยื่นมือออกไปคว้ามันไว้ในขณะที่เขามองไปยังค่าสถานะของมัน
[ดาบไม้ราชวงศ์]: ระดับ: มหากาพย์, ค่าสถิติ: STR+20, INT+25, CON+30, AGI+20, คำอธิบาย: ดาบไม้ที่สร้างขึ้นจากกิ่งก้านต้นของโลกและสายเลือดแห่งเผ่าราชวงศ์เอลฟ์ มีบรรจุไว้ซึ่งพลังชีวิตจำนวนมหาศาล
จ้าวฝูโบกดาบไม้ราชวงศ์และรู้สึกว่ามันมีความคมมาก มันฉีกผ่านอากาศได้อย่างง่ายดาย และความรู้สึกแห่งพลังชีวิตอันมหาศาลได้แผ่ออกมาจากตัวดาบ
ยิ่งไปกว่านั้น ดาบไม้ราชวงศ์ยังมีพรชนิดหนึ่งที่เรียกว่าพรแห่งเผ่าราชวงศ์เอลฟ์ ใครก็ตามที่ติดตั้งดาบนี้จะได้รับความเคารพจากเอลฟ์ทุกตนและกำราบเหล่าเอลฟ์ได้อย่างง่ายดาย
ค่าสถานะของมันค่อนข้างดี แต่สิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือเบ็ดตกปลา - แต่มันดันกลายเป็นดาบซะได้
"นายท่าน ข้ามีทางออก!" สาวน้อยผมสีเงินได้ปรากฏขึ้นข้างๆจ้าวฝูในขณะที่เธอยิ้ม
จ้าวฝูมองไปยังซีเลียที่เพิ่งเปลี่ยนไป และยิ้มในขณะที่เขากล่าว "ซีเลีย เธอดูสวยมาก!"
ร่องรอบแห่งความเขินอายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซีเลียในขณะที่จ้าวฝูถาม "เธอมีวิธีแก้ยังไง?"
"นี่เป็นรูปแบบที่สองของดาบไม้ราชวงศ์ รูปแบบแรกและรูปแบบดั้งเดิมของมันยังคงเป็นคันเบ็ด ถ้านายท่านต้องการ ข้าสามารถเปลี่ยนมันกลับไปเป็นคันเบ็ดได้" ซีเลียอธิบาย
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวฝูก็ผ่อนคลายลงและขอให้ซีเลียเปลี่ยนกลับไป เบ็ดหนึ่งพิภพดูหยาบๆเหมือนเดิม แต่ค่าสถานะของมันก็เปลี่ยนไปมาก
สิ่งที่จ้าวฝูให้ความสนใจมากที่สุดก็คือผลของพรแห่งการตกปลา ซึ่งในตอนนี้ได้เพิ่มโอกาสจับปลาเป็น 800% และมันยังมีโอกาสที่จะจับปลาหายากได้สูงมาก
ในตอนนี้ จ้าวฝูต้องพึ่งพาเบ็ดคันนี้ ถ้าเบ็ดคันนี้ได้ผลดี เขาก็คงจะได้กำไรมหาศาล และถ้ามันไม่ค่อยได้เรื่อง เขาก็คงจะสูญเสียโอกาสไปมากมาย
เวลาค่อยๆผ่านไป และแม้ว่ามันจะไม่มีแม่น้ำหรือมหาสมุทรอยู่ภายในป่าแห่งความพรั่งพรึง แต่มันก็ยังมีทะเลสาปหรือลำธารอยู่ ดังนั้นจ้าวฝูจึงสั่งให้คนไปเฝ้าอยู่ใกล้ๆไว้
ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง และในไม่ช้ามันก็เป็นเวลาเที่ยงคืน
ในเวลานั้นเอง ฟ้าดินก็เริ่มเปลี่ยนไป ดาวปรากฏขึ้นบนฟากฟ้า แผ่แสงดาวอันพร่างพราว ปกคลุมทั่วท้องฟ้ายามราตรี และเปลี่ยนเป็นทะเลแห่งดวงดาว
ซ่า!
เสียงของก้อนหินขนาดใหญ่ตกลงไปในน้ำได้ดังก้องไปทั่วโลก และปลาตัวใหญ่ยักษ์ได้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า แหวกว่ายอยู่ในทะเลแห่งดวงดาวราวกับว่ามันกำลังมีชีวิตอยู่และเล่นอยู่ในน้ำ
มันกินเวลาประมาณ 5 - 6 นาที จากนั้น ปลาตัวนั้นก็เปลี่ยนเป็นละอองแสงที่ตกลงมาจากฟากฟ้า ซึ่งดูงดงามเป็นอย่างยิ่ง
ละอองแสงได้ตกลงบนผิวน้ำในขณะที่ปลาซึ่งเปล่งประกายด้วยแสงได้ปรากฏขึ้น รอยสลักได้เคลื่อนไปบนผิวของพวกมัน ทำให้พวกมันดูเร้นลับมาก
เทศกาลปลาเทวะได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว และนี่ก็คือช่วงที่มีปลามากที่สุด จ้าวฝูกำลังยืนอยู่ตรงหน้าทะเลสาบขนาดใหญ่ และเขาก็ยังไม่ได้ใช้คันเบ็ดในตอนนี้ เขาถือฉมวกไว้ในมือของเขา และเนื่องจากมีปลาเทวะยังมีมากเกินไป มันจึงต้องใช้เวลามากหากใช้คันเบ็ด - มันจะเร็วกว่าถ้าใช้ฉมวกในตอนนี้
ปลาส่วนใหญ่ที่อยู่ในน้ำคือปลาคาร์ฟและและปลาคาร์ฟต้นหญ้า และพวกมันก็มีขนาดประมาณฝ่ามือ พวกมันเปล่งแสงสีเทาและสีขาว นอกจากนี้ยังมีปลาคาร์ฟคลูเชี่ยนอยู่ด้วยซึ่งเปล่งแสงสีครามจางๆ
จ้าวฝูเล็งไปที่ปลาและชูฉมวกของเขาขึ้นก่อนที่จะแทงลงไปในน้ำ ปลาเทวะรวดเร็วกว่าปลาทั่วไป แต่จ้าวฝูก็ไม่ได้เชื่องช้าเหมือนกัน
ฉมวกทะลวงผ่านปลาตัวหนึ่ง และปลาก็พยายามดิ้นรนและหลบหนี อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ยกฉมวกขึ้นอย่างรวดเร็ว ในทันทีที่ปลาเทวะพ้นจากนั้น มันก็เปลี่ยนเป็นละอองแสงจำนวนนับไม่ถ้วนและเข้าสู่ร่างกายของจ้าวฝู
"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้ปลาคาร์ฟได้ ท่านได้รับคะแนนปลาเทวะ 10 คะแนน"
ปลาเทวะ ซึ่งก็คือปลาคาร์ฟ ได้กลายเป็นละอองแสงสีเทาจางๆ มันเป็นปลาเทวะตัวแรกที่จ้าวฝูจับได้ ในตอนนี้ จ้าวฝูได้เบนสายตาของเขาไปยังปลาเทวะตัวถัดไปต่อ