บทที่ 320 ปลาเทวะสีทอง

บทที่ 320 ปลาเทวะสีทอง

"เจ้าพูดจริงงั้นรึ? นี่คือสิ่งที่ข้าจับได้? " จ้าวฝูพูดไม่ออกขณะที่เขามองไปที่ปลาที่ห้อยอยู่ตรงเบ็ด คราวนี้เขาจับเต่าสีเขียวขนาดใหญ่พอ ๆ กับอ่างล้างจาน

จ้าวฝูได้ยกตะขอแต่เต่าเขียวยังคงยึดติดอยู่กับเหยื่อและไม่ยอมลอยไปในอากาศ

เต่าสีเขียวไม่ใช่ปลาหรือปลาเทวะแต่ทำไมเขาตกเต่านี้ด้วย? จ้าวฝู ไม่เข้าใจเรื่องนี้เลย

หลังจากมองผ่านคำอธิบายของเทศกาลปลาเทวะ จ้าวฝูได้ตระหนักว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ - ในเทศกาลปลาเทวะ สัตว์น้ำชนิดอื่น ๆ จะปรากฏน้อยลง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวก,yoจะไม่ปรากฏตัว นี่เป็นเหตุผลที่คนส่วนใหญ่เห็นและจับปลาเทวะ แต่บางครั้งอาจจับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ได้

เหยื่อที่มีคุณค่าของ จ้าวฝู เป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างมากสำหรับปลาเทวะและยิ่งน่าสนใจสำหรับปลาและสัตว์น้ำอื่น ๆ

เช่นนี้เหยื่อที่มีคุณค่าจะไม่เพียงจับปลาเทวะที่หายากมาก แต่ยังจับสัตว์น้ำธรรมดาสามัญ

จ้าวฝู ดึงสายตกปลาของเขาพยายามที่จะไล่เต่าสีเขียวไป แต่เต่าสีเขียวก็จะไม่ปล่อยเหยื่อ จ้าวฝู พยายามถอดตะขอออกจากเต่าเขียวเเละเคาะหัวของเต่าเขียวออกก่อนที่จะวางหนอนอีกตัวหนึ่งเเละตกปลาต่อ

หลังจากใส่เหยื่อลงไปในน้ำ จ้าวฝู รู้สึกว่ามีบางอย่างมาติดเบ็ด คราวนี้จ้าวฝูไม่ได้มีความหวังเเละเขาก็ยกคันเบ็ด ปลาเทวะปรากฏตัวต่อหน้าเขา แต่มันเป็นเพียงปลาเทวะขาวเท่านั้น

จ้าวฝู รู้สึกหัวเสียเป็นอย่างมากในขณะนี้ และเขาได้ใส่หนอนไปอีกตัวก่อนที่จะลดเบ็ดลงไปในน้ำอีกครั้ง

เวลาค่อยๆผ่านไปและเขารู้สึกว่ามีบางอย่างติดเบ็ดอีกครั้ง คราวนี้จ้าวฝูไม่สนใจอีกต่อไปและยกคันเบ็ดของเขาขึ้น มีปลาเทพวะสีทองอยู่ข้างหน้าเขา

ปลาเทวะสีทองดูเหมือนปลาทอง แต่ใหญ่กว่าและมันส่องประกายด้วยแสงสีทองดูค่อนข้างสง่างาม

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีท่านสามารถจับปลาทองได้ ท่านได้รับ 300 คะแนนปลาเทวะ "

ในที่สุดจ้าวฝูก็ได้จับปลาชนิดที่หาได้ยากและมันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ปลาทองกลายเป็นละอองแสงและเข้าสู่ร่างกายของ จ้าวฝู และมันยังให้อัญมณีมัจฉาซึ่งเป็นของระดับเงิน

จ้าวฝูต้องใช้หนอนที่มีค่าถึงสองตัว แต่เขาไม่สามารถจับปลาทองตัวอื่นได้ จ้าวฝู ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักและเริ่มใช้เหยื่อตามปกติและบ่มเพาะพลังต่อไป

คํ่าคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว จ้าวฝูจับปลาเทวะได้1,200ตัวเเละได้คะเเนนทั้งหมด9,730คะเเนนปลาเทวะ ตลอดทั้งคืนเขาจับปลาเทวะทองได้เพียง5ตัว

จ้าวฝูรู้สึกว่าปลาทองเป็นปลาเทวะที่หายากที่สุดที่เขาสามารถจับได้ที่นี่

หลังจากอยู่ที่นี่มา จ้าวฝูรู้สึกว่าเขาจับปลาเทวะมาได้เพียงพอเเล้ว เขาจึงกลับเมืองต้าฉิน เขาพบว่าเขาจับปลาได้เยอะกว่าของคนอื่น เเต่มันก็ยังไม่พอที่จะซื้อศิลาสร้างเมืองทั้งสิบอัน อย่างไรก็ตามการบ่มเพาะพลังของเขาก็ได้เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

จ้าวฝู รู้สึกว่าวิธีการของเขามีปางสิ่งบางอย่างขาดไป ประการแรกเขาตระหนักว่าสถานที่ที่เขาตกปลาต้องเป็นน้ำขนาดใหญ่เพราะจะมีปลาเทวะมากขึ้นที่นั่นโดยเฉพาะปลาเทวะที่หายาก นอกจากนี้เขาจะต้องมีเหยื่อที่มีคุณค่าเป็นอย่างมากที่เเม้เเต่เงินก็ไม่สามารถหาได้ หากไม่ได้ทั้งสองอย่างนี้เขาจะไม่สามารถเเลกหนึ่งในสิบของศิลาสร้างเมืองระดับตำนาน

ในเวลานั้น กั่วปิงหลิน ได้เดินเข้ามาและคำนับก่อนที่จะพูดว่า "ฝ่าบาท ตัวข้ามีบางสิ่งที่ต้องมารายงาน"

เมื่อจ้าวฝูได้ยินเขาพยักหน้าเเละให้ กั่วปิงหลิน พูด

กั่วปิงหลิน กล่าวว่า "ฝ่าบาทขณะที่เราอยู่ในพื้นที่อื่นเราได้ยินเรื่องเกี่ยวกับทะเลสาบขนาดใหญ่ที่มีปลาเทวะสีม่วงมา ดังนั้นตัวข้าจึงมารายงานเรื่องนี้โดยเฉพาะ"

“โอ้?” จ้าวฝู รู้สึกประหลาดใจมากที่ปลาเทวะสีม่วงปรากฏตัวดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะไปที่นั่นเพื่อลองเสี่ยงโชคของเขา ตอนนี้ดูเหมือนว่าหนึ่งในปัญหาจะได้รับการเเก้ปัญหาเเล้ว

เกี่ยวกับเหยื่อ ส่วนมากปลาที่มีขนาดใหญ่จะชอบกินปลาที่มีขนาดเล็กกว่า ในกรณีดังกล่าวปลาตัวเล็กๆเเบบไหนที่เขาควรจะใช้เป็นเหยื่อล่ะ?

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ จ้าวฝูก็ยิ้มออกมาและเขาก็สั่งให้คนไปซื้อปลาตัวเล็ก ๆ อย่างไรก็ตามในไม่ช้าเขาก็ได้รับข่าวว่าตลาดขายปลาตอนนี้ปลาที่มีคุณภาพดีได้ถูกปลาไปเเล้วโดยคนบางคนตอนนี้ในตลาดขายปลาจึงเหลือเเต่ปลาคุณภาพตํ่า ดูเหมือนว่าจะมีหลายคนที่มีความคิดเช่นเดียวกับ จ้าวฝู

"เห้ออ!" จ้าวฝูถอนหายใจออกมา เขาจะทำเช่นไรดี? ยิ่งเหยื่อมีค่าเท่าไดปลาที่หายากก็จะติดกับมากขึ้น

ในท้ายที่สุดจ้าวฝูตัดสินใจ - สายเลือดราชวงศ์เทพเจ้านักฆ่าของเขาเป็นสายเลือดระดับที่ 11 และค่อนข้างหายาก ถ้าเขาปอดเลือดของเขากับปลาตัวเล็กๆ พวกเขาก็จะกลายเป็นปลาที่มีคุณค่ามากขึ้น

หลังจากการตัดสินใจครั้งนี้จ้าวฝู ได้ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไปหาปลาขนาดเล็กเเละรวมเอาไว้ในถังเเละใส่นํ้าเข้าไปด้วย ปลาตัวเล็ก ๆ มีขนาดเพียงนิ้วเดียวและก็มีก็หลายๆตัวว่ายน้ำอยู่ในถัง

จ้าวฝู ยื่นแขนออกและกรีดมือทำให้เลือดไหลลงในถัง เลือดสีแดงดำตกลงไปในถังและปลานับไม่ถ้วนกินเลือดอย่างมีความสุข

จ้าวฝู ถือดาบไม้ราชวงศ์และมีพลังแห่งชีวิตเข้าสู่ร่างกายของเขาและรักษาแผลให้หายเร็ว หลังจากนั้น จ้าวฝู ไปที่ทะเลสาบที่ กั่วปิงหลิน กล่าวถึง

ทะเลสาบถูกเรียกว่า ทะเลสาบฤดูใบไม้ร่วง มันมีขนาดใหญ่อย่างมากมีความกว้างกว่า 100 กิโลเมตร ไม่น่าแปลกใจที่ปลาเทวะสีม่วงปรากฏตัวที่นี่ เป็นไปได้ว่าแม้แต่ปลาเทวะที่หาชมได้ยากกว่าปลาเทวะสีม่วงจะปรากฏที่นี่

หลังจากที่ จ้าวฝู มาถึงแล้วมีชาวประมงนับไม่ถ้วนอยู่ที่นี่ ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นจุดที่น่าสนใจสำหรับการตกปลาแล้ว ดังนั้นจ้าวฝูจึงพยายามที่จะไม่ตกปลาเเถวๆฝั่ง คราวนี้เขาได้นำเรือไม้ขนาดเล็กมาด้วยเขาเก็บไว้ในเเหวนกษัตริย์

จ้าวฝู นั่งอยู่บนเรือและมุ่งหน้าไปยังใจกลางทะเลสาบ อย่างไรก็ตามมีเรือหลายลำอยู่ที่นี่และเขาได้เห็นเรือสิบลำที่มีสามระดับซึ่งดูค่อนหรูหรา เรือพวกนี้น่าจะถูกสร้างโดยฝ่ายที่มีขนาดใหญ่

หลังจากมองไปรอบๆ จ้าวฝู ไม่ได้สนใจและเขาก็ย้ายเรือเล็กไปยังที่ซึ่งไม่มีคน และเริ่มตกปลา

คราวนี้จ้าวฝูใช้ปลาตัวเล็กๆ ที่กินเลือดของเขาไป เขาไม่รู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร หลังจากติดปลาเล็กๆเข้ากับตะขอเบ็ดเเล้ว แล้วเขาก็หย่อนมันลงไปในน้ำ

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที จ้าวฝู ก็รู้สึกว่ามีปลามากินเบ็ดของเขา เขาแปลกใจมากที่เขาสามารถจับปลาได้เร็วขนาดนี้และเขารีบยกคันเบ็ดขึ้นมาเป็นปลาเทวะสีเงินอยู่ตรงหน้าเขา

ปลาตัวแรกที่เขาจับได้นี่เป็นตัวสีเงินถือว่าไม่เลงเลย จ้าวฝู ติดตะขอด้วยปลาตัวเล็กอีกครั้งและในอีกไม่กี่วินาทีเขาก็จับปลาเทวะอีกตัวหนึ่งซึ่งเป็นสีเงินเช่นกันได้ ครั้งต่อไปที่ จ้าวฝูได้เหวี่ยงเบ็ดปลาเทวะสีทองก็ได้มาปรากฎอยู่ตรงหน้าของเขา