บทที่ 310 วานรแดง

บทที่ 310 วานรแดง

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ง่ายที่จ้าวฝูจะได้ต้นผลไม้กระดิ่งวายุทั้งสิบมา เพราะมีวานรแดงกว่า 30 ตัวกำลังเฝ้าอยู่ใกล้ๆ

ขนของวานรแดงมีสีแดงเข้ม และพวกมันมีความสูงสองเมตร ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันยังเป็นแค่วานรแดงทั่วไปเท่านั้น - มันมีวานรแดงหนึ่งตัวที่มีความสูงสามเมตร และนอกเหนือจากขนสีแดง มียังมีดวงตาสีทองคำขาวและดูน่าสะพรึงกลัวมาก

การบ่มเพาะของวานรแดงทั่วไปก็มีระยะที่ 3 แล้ว และพวกมันทั้งหมดต่างเป็นระดับชั้นยอด ในขณะที่วานรแดงสูงสามเมตรคือสิ่งมีชีวิตชั้นลอร์ดระยะที่ 4

ถ้าจ้าวฝูบุ่มบ่ามเข้าไป เขาคงจะไม่อาจเทียบเคียงได้กับสิ่งมีชีวิตระดับลอร์ดระยะที่ 4 ที่มีการสนับสนุนจากสิ่งมีชีวิตระดับชั้นยอดระยะที่ 3 อีกกว่า 30 ตัว ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นไปได้ที่ต้นผลไม้กระดิ่งวายุจะได้รับความเสียหาย ดังนั้นเขาจึงต้องหาวิธีล่อให้พวกมันออกมาและจัดการกับพวกมัน

ถ้าเขาได้รับต้นผลไม้กระดิ่งวายุเหล่านี้มา การเดินทางเข้ามายังส่วนลึกของป่าแห่งความพรั่งพรึงของเขาก็จะไม่สูญเปล่า

หลังจากคิดถึงเรื่องนี้ จ้าวฝูก็ได้ตัดสินใจวางแผน มันมีหน้าผาสูงหลายร้อยเมตร และจ้าวฝูก็ต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อกำจัดพวกมันทุกตัวในครั้งเดียว

ในหมู่วานรแดงโตเต็มวัยกว่า 30 ตัว มันมีเด็กอยู่เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น พวกมันไม่ได้ฉลาดหรือตื่นตัวเหมือนกับพ่อแม่ของพวกมัน ดังนั้นมันจึงง่ายที่จะจัดการกับพวกมัน

จ้าวฝูปิดบังกลิ่นอายของตัวเองและลอบลอบข้ามไปหาวานรแดงวัยเด็ก จากนั้นเขาก็กลิ้งผลไม้จิตวิญญาณสองสามผลเข้าไปเพื่อดึงความสนใจของวานรแดงวัยเด็กสองตัว พวกมันไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรเลยและไม่รู้สึกถึงความระมัดระวัง ดังนั้นพวกมันจึงวิ่งเข้ามาและเริ่มกินผลไม้จิตวิญญาณอย่างมีความสุข

วานรแดงวัยเด็กทั้งสองกินผลไม้จิตวิญญาณจนเสร็จในเวลาเพียงชั่วครู่ และพวกมันก็มองดูราวกับพวกมันยังไม่อิ่ม ในเวลานั้นเอง ผลไม้จิตวิญญาณอีกหลายลูกก็กลิ้งออกมาโดยอยู่ห่างออกไปสักหน่อย และพวกมันก็ไม่ลังเลที่จะเดินเข้าไปและกินผลไม้จิตวิญญาณเหล่านั้นต่อ

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้ง และก่อนที่พวกมันจะรู้ตัว วานรแดงทั้งสองก็เดินห่างออกไปไกลจากวานรแดงตัวที่เหลือแล้ว ในขณะที่พวกมันก้าวเข้าไปยังพื้นที่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้ และเตรียมที่จะกินผลไม้จิตวิญญาณให้มากยิ่งขึ้น ร่างราวกับภูตผีก็ปรากฏขึ้นด้านหลังพวกมันและกระแทกพวกมันจนสลบก่อนที่จะอุ้มพวกมันขึ้นและวิ่งไปยังหน้าผา

หลังจากวิ่งด้วยความเร็วเต็มที่ จ้าวฝูก็มาถึงหน้าผาในเวลา 5 - 6 นาที เขาผูกพวกมันไว้ที่ล้านล่างของหน้าผาก่อนที่จะปลุกพวกมันและทำให้พวกมันหวาดกลัวด้วยดาบของเขา ส่งผลให้วานรแดงวัยเด็กทั้งสองกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

เพราะพวกมันไม่ได้อยู่ไกลนัก วานรแดงจึงได้ยินเสียงพวกมันและวิ่งเข้ามาในทันที ในไม่ช้า วานรแห่งก็มาถึงด้านล่างของหน้าผา และเมื่อพวกมันเห็นว่าวานรแดงวัยเด็กทั้งสองหวาดกลัวและน่าอนาถแค่ไหน พวกมันก็ต้องการที่จะเข้าไปช่วยในทันที อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ถูกหยุดไว้โดยลอร์ดวานรแดง

ความฉลาดของลอร์ดวานรแดงไม่ได้ด้อยไปกว่ามนุษย์ และมันก็สามารถบอกได้ว่านี่เป็นกับดัก ดังนั้น มันจึงหยุดวานรแดงตนอื่นๆและมองไปรอบๆอย่างตื่นตัว

เมื่อเห็นว่าแผนการของเขาล้มเหลว จ้าวฝูก็ทำตามแผนสำรองของเขาในทันที!

ทันใดนั้นก็มีแสงสีม่วงอันแหลมคมพุ่งเข้าใส่ลอร์ดวานรแดง ลำแสงสีม่วงนี้รวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง และมันก็มาถึงตัวลอร์ดวานรแดงในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ ในขณะที่มันกำลังจะถูกโจมตี ลอร์ดวานรแดงได้เหยียดมือออกมา และคว้าจับลำแสงสีม่วงไว้ ซึ่งได้เปลี่ยนกลายเป็นลูกศร ลอร์ดวานรแดงกำหมัด และสะบัดลูกศรออกไป

“อ๊ากก!” “อ๊ากก!”

วานรแดงวัยเด็กทั้งสองถูกสังหารในพริบตาในขณะที่ร่างในชุดคลุมสีดำที่ถือดาบอสูรและแผ่กลิ่นอายอันเร้นลับได้ปรากฏตัวขึ้นในอากาศเหนือศพทั้งสอง เห็นได้ชัดว่านี่คือคนที่ฆ่าพวกมัน

ในเวลานั้นเอง วานรแดงทั้งหมดต่างก็คำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวและสูญเสียเหตุผลของพวกมันไปในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าใส่จ้าวฝู จ้าวฝูหันออกวิ่งไปในทันที

ลอร์ดวานรแดงแผ่จิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดออกมาในขณะที่มันนำวานรแดงตัวอื่นๆไล่ตามจ้าวฝูไป

ตู้ม!!!

ในเวลานั้นเองก็มีเสียงดังกึกก้องออกมาในขณะที่ลำแสงดาบสีแดงได้เปล่งประกายและส่วนยอดของหน้าผาได้ตกลงมาข้างล่าง

วานรแห่งตกใจและพยายามที่จะวิ่งหนี แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ก้อนหินจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งลงมาจากเบื้องบนด้วยพลังอันมหาศาล และกระแทกลงจนตัววานรแดงทั้งหลายให้กลายเป็นก้อนเนื้อ ส่งผลให้เลือดสาดกระเซ็นออกไป

หลังจากที่ฝุ่นสงบลงก็มีภูเขาลูกเล็กๆลูกหนึ่งปรากฏขึ้นด้านล่างของหน้าผา และมีแขนขายื่นออกมาจากมัน ทำให้มันดูน่าสยดสยองมาก

จ้าวฝูรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่แผนการเขาของได้ผล และเขาก็ยื่นมือออกมาในขณะที่ดาบภูตผีแห่งการเข่นฆ่าเปลี่ยนเป็นลำแสงและกลับคืนสู่มือของเขา

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครรอดชีวิต จ้าวฝูก็เริ่มหาทางกลับไปเอาต้นผลไม้กระดิ่งวายุ

ปัง!

ทันใดนั้นเอง เสียงระเบิดก็ดังออกมาในขณะที่ก้อนหินจำนวนนับไม่ถ้วนระเบิดออกร่างที่ปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงสีทองคำขาวพุ่งออกมาจากก้อนหินและทะยานเข้าใส่จ้าวฝู

จ้าวฝูตกใจ และเขาได้ชักดาบออกมาในทันทีในขณะที่เขาหมุนตัวและป้องกัน

ปัง!

เสียงระเบิดดังออกมาอีกในขณะที่การปะทะกันระหว่างทั้งสองก่อให้เกิดแรงกระแทกอันรุนแรง จ้าวฝูใช้ดาบของเขาเพื่อป้องกันการโจมตีของลอร์ดวานรแดง และเขาก็ถูกกระแทกไปข้างหลังหลายก้าว ตรงข้ามกับเขา ลอร์ดวานรแดงที่ได้รับบาดเจ็บและมีเลือดอาบมองมาที่เขาด้วยความโกรธเกรี้ยว

"โฮกกกกก!!!" วานรแดงตัวอื่นๆตายหมดแล้ว และคนตรงหน้าของมันก็เป็นสาเหตุของเรื่องนี้  ลอร์ดวานรแดงคำรามออกมาอีกครั้งในขณะที่มันเหวี่ยงกำปั้นของมัน ก่อให้เกิดภาพของกำปั้นสีทองคำขาว

จ้าวฝูแค่นเสียงอย่างเย็นชาและตวัดดาบของเขาออกไปเพื่อทำลายภาพกำปั้นนั้น

อย่างไรก็ตาม ลอร์ดวานรแดงก็กระหน่ำหมัดออกมาอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้บรรยากาศแทบจะระเบิดออกในขณะที่ภาพกำปั้นจำนวนมหาศาลสาดซัดเข้าใส่จ้าวฝู

จ้าวฝูหรี่ตาลงในขณะที่เขากล่าวอย่างเยือกเย็น "ทิ่มแทงเทพปีศาจ!"

ดาบอสูรนภาของจ้าวฝูแผ่ปรานดาบขนาดใหญ่จำนวนมหาศาล และจ้าวฝูได้แทงมันออกไป ก่อให้เกิดภาพมายาของดาบเล่มโตและทะลวงผ่านภาพของกำปั้น ส่งให้ลอร์ดวานรแดงกระเด็นออกไป แผลลึกปรากฏขึ้นบนหน้าอกของมัน และเลือดได้ไหลออกมาอย่างรวดเร็ว

ทักษะที่จ้าวฝูใช้ไปนั้นเป็นหนึ่งในทักษะเทพเจ้าที่เขาได้รับมา และแม้ว่ามันจะเป็นแค่การโจมตีแบบสบายๆจากเขา มันก็ทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากนี่คือพลังของทักษะจากจิตวิญญาณเทพเจ้า

เมื่อเห็นลอร์ดวานรแดงกระเด็นออกไป จ้าวฝูก็ทะยานเข้าใส่ และในขณะที่เขาจะโจมตีมันอีกครั้ง ลอร์ดวานรแดงก็อ้าปากออกและปล่อยลำแดงสีทองคำขาวอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

ลำแสงนี้สว่างเจิดจ้า และมันได้แหวกผ่านอากาศ แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและบังคับให้จ้าวฝูต้องหลบ

ตู้ม!!!

ลำแสงสีทองคำขาวปะทะเข้ากับหน้าผาที่อยู่ใกล้ๆ ก่อให้เกิดหลุมกว้างประมาณ 1 เมตร ลึก 10 เมตร

เมื่อจ้าวฝูหลบ ลอร์ดวานรแดงก็ถึงพื้น และร่างกายของมันได้เปลี่ยนเป็นเงาสีทองคำขาวในขณะที่มันมาถึงตัวจ้าวฝูและต่อยออกมาด้วยพลังอันมหาศาล

ในการตอบสนอง จ้าวฝูแทงดาบของเขาออกไป ก่อให้เกิดภาพมายาของปีศาจพุ่งออกไปและกระโจนเข้าหาลอร์ดวานรแดง

ด้วยระยะกระชั้นชิดเช่นนี้ ลอร์ดวานรแดงจึงไม่สามารถหลบได้ และมันก็ทำได้เพียงแค่ปลดปล่อยลำแสงสีทองคำขาวออกมาเพื่อพยายามที่จะป้องกันการโจมตีนี้

อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็หมุนตัวและกวาดลูกเตะออกไป ส่งให้ลอร์ดวานรแดงกระเด็นออกไปอีก จากนั้นหอกที่ก่อตัวขึ้นจากแผ่นยันต์ได้ปรากฏขึ้นในมือของจ้าวฝู และหอกบดขยี้ปีศาจได้เริ่มแผ่ลำแสงสีเงินในขณะที่เส้นสายฟ้าปรากฏขึ้นรอบตัวมัน