บทที่ 311 สายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 311 สายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์

ตู้ม!

จ้าวฝูปาหอกออกไปอย่างรุนแรง ซึ่งได้เปลี่ยนเป็นลำแสงสีเงินและแผ่กลิ่นอายอันแหลมคมและทรงพลังเป็นอย่างยิ่งในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่ลอร์ดวานรแดง

ลอร์ดวานรแดงซึ่งยังลอยอยู่ในอากาศคำรามออกมาและไขว้แขนของมัน ปลดปล่อยแสงสีทองคำขาวอันเจิดจ้าในขณะที่โล่แสงสีทองคำขาวได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของมัน

ปัง!

ลำแสงสีเงินปะทะเข้ากับโล่แสงสีทองคำขาว ส่งผลให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ โล่แสงแตกออกเป็นชิ้นๆและหายไป ส่วนลำแสงสีเงินนั้นเริ่มหรี่ลงและพุ่งเข้าหาลอร์ดวานรแดงต่อ

ลอร์ดวานรแดงกำหมัดและต่อยออกไปด้วยภาพกำปั้นสีทองคำขาวอันใหญ่ ปะทะเข้ากับลำแสงสีเงิน

ปัง!

การระเบิดครั้งใหญ่บังเกิดขึ้น และคลื่นกระแทกก็แผ่ออกมา ลอร์ดวานรแดงกระเด็นออกไปอีก

"อสูรนภาฟาดฟัน!"

ร่างกายของจ้าวฝูปรากฏตัวขึ้นข้างกายลอร์ดวานรแดง และเขาได้ตวัดดาบออกไป ส่งลำแสงสีดำอันแหลมคม

ลอร์ดวานรแดงประหลาดใจมาก และมันได้บิดร่างกายของมัน จากนั้นก็ปล่อยหมัดออกไปอย่างรุนแรงอีกครั้ง

ตู้ม!!!

กำปั้นสีทองคำขาวปะทะเข้ากับลำแสงสีดำ ส่งผลให้ลำแสงสีดำหายไป ในขณะที่มือของลอร์ดวานรขาวก็รุ่งริ่ง

ในเวลานั้นเอง จ้าวฝูได้ตวัดปรานดาบออกไปหามันอีกครั้ง

"ทิ่งแทงเทพปีศาจ!"

ภาพของดาบสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นอีกครั้งและแทงเข้าใส่ลอร์ดวานรแดง ในการตอบสนอง ลอร์ดวานรแดงไขว้แขนของมันในทันทีและอัญเชิญโล่แสงออกมา แต่ภาพของดาบก็ทะลวงผ่านโล่แสงและทิ้งรอยลึกไว้บนแขนของมัน

"โฮกกกกกก!" ลอร์ดวานรแดงคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวดและมองไปที่จ้าวฝูอย่างโหดเหี้ยมในขณะที่มันอ้าปากออก แสงสีทองคำขาวรวมตัวกันอยู่ที่ลำคอของมันในขณะที่มันเตรียมที่จะยิงลำแสงอันทรงพลังออกมาอีกครั้ง

จ้าวฝูคว้าโอกาสนี้เพื่อแทงดาบของเขาเข้าใส่ท้องของมัน และเขาได้ส่งพลังเข้าไปด้วยเพื่อตัดการโจมตีของลอร์ดวานรแดง แสงสีทองคำขาวที่รวบรวมมาได้หายไป และมันก็กระอักเลือดออกมาในขณะที่มันเหวี่ยงกำปั้นเข้าใส่จ้าวฝู

ในเวลานั้น จ้าวฝูได้หลบไปด้านข้างและใช้โอกาสนี้แทงดาบเข้าใส่หน้าอกของมัน อย่างไรก็ตาม ลอร์ดวานรแดงก็ระเบิดลำแสงสีทองคำขาวออกมาและพยายามจะป้องกันหน้าอกของมัน

จ้าวฝูรู้สึกได้ถึงคลื่นแห่งการต่อต้านในทันที แต่เขาก็ส่งพลังแห่งราชาของเขาไปที่ดาบอย่างฉับพลันและผลักมันไป และดาบก็เริ่มปกคลุมด้วยแสงสีดำในขณะที่มันทะลวงเข้าใส่หน้าอกของลอร์ดวานรแดง

สายตาของลอร์ดวานรแดงสูญเสียโฟกัสไป และลอร์ดวานรแดงก็ล้มลงไปทางจ้าวฝู จ้าวฝูดึงดาบออกและขยับไปด้านข้างในขณะที่ลอร์ดวานรแดงล้มลงบนพื้น และตาย

หลังจากที่ตายไปแล้ว ลอร์ดวานรแดงได้ดรอปไอเท็มออกมา 3 ชิ้น และจ้าวฝูก็มองไปที่พวกมันด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่ง

สิ่งแรกคือลูกแก้วแสงสีขาวที่ไม่ได้ดูพิเศษมาก แต่มันก็แผ่กลิ่นอายที่คล้ายกับจิตวิญญาณออกมา

[พลังแห่งจิตวิญญาณ]: พลังจิตวิญญาณที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังโดยสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง มันสามารถใช้เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของไอเท็มหรือกลืนกินเพื่อเพิ่มพลังจิตวิญญาณของผู้กินได้ อย่างไรก็ตาม มันจะมีผลข้างเคียงตามมา

ก่อนหน้านี้ จ้าวฝูวางแผนที่จะกินไอเท็มชิ้นนี้ แต่หลังจากเห็นว่ามันมีผลข้างเคียง เขาก็ตัดสินใจพักไว้ก่อน

ไอเท็มชิ้นที่สองคือแผ่นหยกสีขาวที่มีขนาดเท่าๆกับจานทั่วไป และมีแผนภาพแปดเหลี่ยมอยู่บนตัวมัน ทำให้มันดูลึกล้ำมาก

[แผ่นปลดปล่อยแปดเหลี่ยม]: ไอเท็มปลดปล่อยอันทรงพลังที่สามารถทะลวงผ่านผนึกได้ทุกชนิด สามารถใช้งานได้ครั้งเดียว

ไอเท็มนี้สามารถใช้เพื่อปลดผลึกได้หนึ่งครั้ง และมันดูเหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์กับจ้าวฝูในตอนนี้ เขายังคงมีศิลาปลดผลึกอยู่สองอันที่ได้มาจากถุงสมบัติภูตผี ดังนั้นเขาจึงเก็บแผ่นปลดผนึกนี้ไว้ก่อน

ไอเท็มชิ้นสุดท้ายคือคริสตัลสีทองคำขาวที่แผ่กลิ่นอายอันคุ้นเคยและมีความยาวเพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น สิ่งนี้ดูคล้ายกับกลิ่นอายของคริสตัลโลหิตปักษาครามที่จ้าวฝูเห็นในงานประมูล

[คริสตัลโลหิตโถงศักดิ์สิทธิ์]: บรรจุร่องรอยแห่งสายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นสายเลือดระดับสูง หลังจากใชไอเท็มนี้ ผู้ใช้จะได้รับร่องรอยแห่งสายเลือด

ตามที่คาดไว้ มันคือคริสตัลโลหิต สายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์น่าจะเป็นสายเลือดของลอร์ดวานรแดง และแม้ว่ามันจะเป็นสายเลือดระดับสูง แต่จ้าวฝูก็รู้สึกว่ามันด้อยกว่าสายเลือดปักษาคราม นอกจากนี้ มันยังมอบให้แค่ร่องรอยแห่งสายเลือด

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าเขาใช้มันเขาจะมีร่องรอยของสายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์ บางทีอาจจะไม่ถึงครึ่งของสายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง นั่นหมายความว่าร่องรอยนี้จะอ่อนแอกว่าสายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

อย่างไรก็ตาม ด้วยร่องรอยแห่งสายเลือด ถ้าคนผู้นั้นพยายาม เขาก็จะสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้กับสายเลือดนี้ได้อย่างต่อเนื่องจนมันกลายเป็นสายเลือดบริสุทธิ์

สายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับจ้าวฝูมาก ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่สนใจในสายเลือดปักษาครามด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจะต้องการสายเลือดโถงศักดิ์สิทธิ์ไปทำไม?

ในตอนนี้ สายเลือดของจ้าวฝูคือสายเลือดราชวงศ์สังหารเทพเจ้า และจ้าวฝูก็ต้องการรักษาความบริสุทธิ์ของมันไว้ - บางทีมันอาจจะมีคุณค่ากับเขาในอนาคต

ในตอนนี้ไอเท็มทั้งสามชิ้นยังไม่มีประโยชน์กับจ้าวฝู ดังนั้นเขาจึงเก็บพวกมันไว้ก่อน ถึงแม้ว่าลอร์ดวานรแดงจะไม่ดรอปศิลาสร้างเมืองระดับทอง แต่เขาก็ยังค่อนข้างพอใจ

ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูก็เก็บซากศพของลอร์ดวานรแดงไปด้วย - มันคือวัตถุดิบระดับทอง ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการให้มันเสียเปล่า

สำหรับวานรแดงที่ถูกบดอยู่ภายใต้ก้อนหิน เขาไม่สนใจที่จะขุดพวกมันออกมาเพราะเขาวางแผนที่จะกลับไปเอาต้นผลไม้กระดิ่งวายุ

"เจ้าของ อย่าเพิ่งไป! มีแก่นชีวิตอยู่ตั้งมากมายที่ข้าต้องการ!" เสียงของอสูรนภาดังออกมาอย่างฉับพลัน ถึงอย่างไรก็ตาม มันก็มีซากศพระยะที่ 3 กว่า 30 ร่างอยู่ที่นี่ และพวกมันก็มีแก่นชีวิตที่มีประโยชน์เป็นอย่างมาก นี่เป็นงานฉลองอันยิ่งใหญ่สำหรับอสูรนภา

เมื่อเขาได้ยินเช่นนี้ จ้าวฝูก็ไม่ว่าอะไร และตกลงที่จะรอ อสูรนภาพึงพอใจมาก และมันได้เปลี่ยนเป็นลำแสงสีดำและทะลวงเข้าไปยังกองหินในขณะที่ออร่าสีดำได้ปกคลุมภูเขาหินขนาดเล็กไว้

เมื่อเขาเห็นอสูรนภาเริ่มกลิ่นกินแก่นชีวิต จ้าวฝูก็เดินไปยังต้นผลไม้กระดิ่งวายุ วานรแดงวัยเด็กที่เหลืออยู่วิ่งเข้ามาและมองจ้าวฝูด้วยความกลัวจากระยะไกล

เมื่อเขาเห็นว่าพวกมันไม่ได้มีอะไรที่พิเศษ เขาจึงไม่สนใจที่จะฆ่าพวกมัน กลับกัน เขาเพียงแค่ไล่พวกมันออกไปเท่านั้น สำหรับเรื่องที่ว่าพวกมันจะอยู่รอดหรือไม่นั้น นั่นไม่ใช่เรื่องของเขา

ในตอนนี้ จ้าวฝูได้เริ่มขุดต้นผลไม้กระดิ่งวายุขึ้นมา และวิธีการนั้นก็ง่ายดายมาก - เขาแทงดาบภูตผีแห่งการเข่นฆ่าลงไปบนพื้น ซึ่งได้ตัดลึกลงไปในดิน 3 - 4 เมตร และดึงต้นไม้ออกมาทั้งราก

หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง จ้าวฝูก็ขุดพวกมันออกมาได้ทั้งหมด มันมีทั้งหมด 17 ต้น และเขาได้ใส่พวกมันไว้ในแหวนแห่งราชาของเขา

ในเวลานั้น ลำแสงสีดำก็พุ่งเข้ามา - อสูรนภาได้เสร็จสิ้นมื้ออาหารของมันแล้ว และมันก็กลับมาอยู่ข้างๆจ้าวฝูอย่างมีความสุข หลังจากได้ต้นผลไม้กระดิ่งวายุมาเป็นจำนวนมาก จ้าวฝูก็มีความสุขมาก และเขาก็ยิ้มออกมาในขณะที่เขามองหาหญ้าสวรรค์ฟักมังกรต่อไป