- หน้าแรก
- The Lord's Empire
- บทที่ 278 เคล็ดวิชาสายเลือดผกผัน
บทที่ 278 เคล็ดวิชาสายเลือดผกผัน
บทที่ 278 เคล็ดวิชาสายเลือดผกผัน
บทที่ 278 เคล็ดวิชาสายเลือดผกผัน
"เจ้าไม่ใช่คนจากนครใบไม้ขาว นครใบไม้ขาวไม่มีใครที่มีสายเลือดราชวงศ์ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนที่ปลดล็อคอาชีพแห่งราชาได้แล้วและได้รับสายเลือดราชวงศ์ ด้านนอกของดินแดนมรดกของเจ้า คงจะมีผู้เชี่ยวชาญคอยปกป้องเจ้าอยู่
"อย่างไรก็ตาม ที่นี่มันก็ต่างออกไป - ถ้าข้าจับตัวเจ้าได้ พาเจ้ากลับไป และใช้เคล็ดวิชาสายเลือดผกผัน ลูกชายของข้าก็จะมีโอกาสได้เป็นราชา ในกรณีนี้ เจ้าก็สามารถตายเพื่อข้าได้!"
ชายชราหัวเราะอย่างโหดร้าย และเถาวัลย์สีขาวหลายเส้นได้ระเบิดออกมาจากท้องของเขาและบิดพันกันในขณะที่พวกมันเคลื่อนเข้าหาจ้าวฝู
เมื่อเขาได้ยินคำพูดของชายชรา จ้าวฝูก็แค่นเสียงอย่างเย็นชาและโคจรพลังแห่งราชาของเขาเพื่อสลัดเถาวัลย์รอบขาของตน จากนั้นเขาก็เหวี่ยงดาบออกไป ส่งลำแสงดาบสีดำตัดเถาวัลย์ที่เข้ามาเป็นชิ้นๆ
การแสดงออกของชายชราเริ่มเลวร้ายลงในขณะที่เขาเหวี่ยงไม้เท้าเหล็กเข้าหาจ้าวฝู ในการตอบสนอง จ้าวฝูหลบและหมุนตัวในขณะที่เขาฟันเข้าใส่ชายชราในแนวนอน
เคร้ง!
ชายชราดึงไม้เท้าเหล็กกลับมาอีกครั้งและกันการโจมตีของจ้าวฝู อย่างไรก็ตาม ในขณะที่จ้าวฝูกำลังจะโจมตีอีก ใบหน้าที่ย่นของชายชราก็เริ่มบิดเบี้ยวในขณะที่เขาหัวเราะด้วยความชั่วร้าย
ในทันใดนั้นเอง ลูกแก้วแสงสีขาวได้ระเบิดออกมาจากด้านบนของไม้เท้าเหล็กด้วยแสงอันเจิดจ้า ภายใต้แสงสีขาวนี้ จ้าวฝูรู้สึกอ่อนแรงและไร้พลังเป็นอย่างยิ่ง และเขาได้รีบถอยหนีไป
ชายชราหัวเราะในขณะที่เขาชูไม้เท้าเหล็กขึ้นและรวบรวมพลังทั้งหมดของเขาในการฟาดมันเข้าใส่หัวของจ้าวฝู ส่งผลให้มันเกิดสายลมแรงขึ้นมา
ดวงตาของจ้าวฝูเปลี่ยนเป็นเย็นชาและเต็มไปด้วยจิตสังหารในขณะที่เขาตะโกนออกมา "สหายเฒ่า เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าเจ้าจะชนะได้?"
ทันใดนั้นเอง จ้าวฝูก็ยกมือซ้ายขึ้นมาและกางฝ่ามือออก ซึ่งแผ่แสงสีดำจางๆ มันมีตัวอักษร 'ฉิน' ถูกเขียนด้วยสีดำ และบาเรียสีดำได้แผ่กระจายออกมา
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ชายชราก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างยิ่ง "เขตแดนแห่งราชา!"
ต่อจากนั้น ชายชราก็พยายามหลบหนีจากเขตแดนนี้ แสงสีขาวที่ออกมาจากไม้เท้าของเขาถูกตัดออกโดยเขตแดนแห่งราชาและไม่มีผลต่อจ้าวฝูอีก ในขณะที่ชายชราถอยไปอย่างรวดเร็ว จ้าวฝูก็ได้พุ่งเข้าหาเขา และดาบอสูรนภาได้แผ่ลำแสงดาบจำนวนมหาศาลในขณะที่เขาสับลงมายังชายชรา
ปัง!
ชายชรากระเด็นกลับไปกว่า 10 เมตรและชนเข้ากับพื้นก่อนที่จะกระอักเลือดออกมา เขาดูอ่อนแอมากยิ่งขึ้น - ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็ได้รับบาดเจ็บมาก่อนการต่อสู้นี้อยู่แล้ว
จ้าวฝูเดินเข้ามา และชายชราก็ลุกขึ้นด้วยใบหน้าอันโหดเหี้ยม เขาพึมพำคาถาอีกครั้งในขณะที่เขาโยนคทาเหล็กเข้าใส่จ้าวฝู
ไม้เท้าเหล็กหมุนในอากาศและนำพาพลังอันรุนแรงไปด้วยในขณะที่มันพุ่งเข้าหาจ้าวฝู ดูราวกับว่ามันสามารถถล่มภูเขาได้เลย
จ้าวฝูเอนด้วยไปด้านข้างและหลบไม้เท้าเหล็กได้อย่างง่ายดาย แต่ในเวลานั้นชายชราก็เหยียดมืออันเหี่ยวย่นออกมาและคว้าจับอากาศ ไม้เท้าเหล็กหยุดบินและพุ่งเข้าหาจ้าวฝูจากทางด้านหลัง
เมื่อรู้สึกถึงอากาศที่ปะทะเข้าใส่เขาจากทางด้านหลัง ม่านตาของจ้าวฝูก็หดตัวลงในขณะที่เขาหันไปเหวี่ยงดาบ ส่งผลให้ลำแสงดาบระเบิดออกมาและส่งให้ไม้เท้าเหล็กกระเด็นออกไป
ในเวลานั้นเอง ชายชราได้ยื่นแขนออกมา ซึ่งเปลี่ยนเป็นเถาวัลย์สีขาวนับสิบอันที่พุ่งเข้าหาจ้าวฝู ในชั่วพริบตา เขาคงจะถูกห่อหุ้มไว้โดยเถาวัลย์เหล่านั้นทั้งหมด
จ้าวฝูหันไปอีกครั้ง และเขาได้ชักดาบภูตผีแห่งการเข่นฆ่าออกมาด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้า ดาบภูตผีแห่งการเข่นฆ่าแผ่ลำแสงสีแดงจำนวนมหาศาลและโหยหวนออกมาในขณะที่มันแหวกผ่านอากาศและตัดเถาวัลย์ออกเป็นชิ้นๆ
ฉึก!
จากนั้นดาบภูตผีแห่งการเข่นฆ่าได้พุ่งต่อไปและทะลวงหน้าอกของชายชรา และชายชราก็จ้องมองมาที่จ้าวฝูด้วยความตกใจและล้มลงจากพื้น จากนั้นก็ตายลง
จ้าวฝูเดินเข้าไปช้าๆและใช้ทักษะตรวจสอบซากศพเพื่อมองไปยังศพของชายชรา ตามที่เขาคาดไว้ มันเป็นระดับ SSS - ถ้าเขาสกัดกลั่นมัน เขาก็จะได้รับลูกแก้วระดับ SSS
แหวนมิติที่ชายชรากำลังสวมอยู่เป็นระดับทอง และมันก็ย่อมมีของดีอยู่มากมายแน่ๆ ไม้เท้าเหล็กที่เขาใช้ย่อมเป็นไอเท็มระดับตำนาน และจ้าวฝูก็มองไปที่ค่าสถานะของมันก่อน
คทาอีกาปีศาจ: ระดับ: ตำนาน สถานะ: STR+8 INT+20 CON+10 AGI+8 รายละเอียด: คทาเวทมนตร์ที่หลอมสร้างมาจากไอเท็มที่ชั่วร้ายมากมาย มันบรรจุลำแสงแห่งความอ่อนแออันทรงพลังไว้
ลำแสงแห่วความอ่อนแอน่าจะเป็นแสงสีขาวที่ชายชราได้ใช้เมื่อครู่ซึ่งทำให้จ้าวฝูรู้สึกไร้พลังมาก
มันมีของดีๆมากมายอยู่กับชายชรา แต่จ้าวฝูก็ปฏิเสธความปรารถนาของตนและไม่เอาพวกมันไปเพราะเขามีแผนการอยู่ในใจ
หลังจากนั้น จ้าวฝูได้หยุดปฏิบัติการทั้งหมดและถอนทหารของเขากลับทั้งหมด ทั้งยังสั่งให้พวกเขากวาดล้างสนามรบเพื่อทำให้มันดูเหมือนว่าไม่เคยเกิดการต่อสู้มาก่อน
ต่อจากนั้น จ้าวฝูได้วางศพชายชราไว้บนถนนสายหลักนอกนครและฟันมันหลายครั้ง ทำให้มันดูน่าหดหู่มากยิ่งขึ้น หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว จ้าวฝูก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ แม้ว่าเขาจะเพิ่งสังหารชายชราที่เขาไม่ได้มีความแค้นด้วยไป แต่ถ้าเขาเป็นฝ่ายที่อ่อนแอกว่า เขาย่อมต้องถูกฆ่าตายเพียงเพราะว่าเขาเป็นผู้เล่นชาวจีนแน่ๆ ชายชราคนนั้นคงจะไม่แคร์อะไรเหมือนกัน
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็สั่งให้คนของเขากระจายซากศพของผู้เล่น 600 คนไปรอบๆซากศพของชายชรา ทำให้มันดูเหมือนกันเข่นฆ่าครั้งใคร จากนั้นเขาได้ส่งคนของเขาไปยังนครต่างๆเพื่อตะโกนว่า "ผู้บัญชาการของนครใบไม้ขาวมาที่นครของพวกเราเพื่อสังหารพวกเรา ข้าเห็นเขาฆ่าคนแก่ด้วยตาตัวเอง ผู้บัญชาการของนครใบไม้ขาวกำลังฆ่าคนเพื่อปกปิดมันอยู่! รีบหนีเร็ว!!"
ในทันทีที่เรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ฝ่ายของระบบที่ได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็รวบรวมกองทัพขนาดใหญ่และมุ่งหน้ามาทันที และพวกเขาก็ตกใจมากกับภาพที่ได้เห็น
ผู้เล่นนับไม่ถ้วนต่างรีบบึ่งมาด้วย และเมื่อพวกเขาได้เห็นฉากนองเลือด ผู้เล่นชาวเวียดนามก็โกรธเกลียดผู้เล่นชาวจีนมากยิ่งขึ้น
เกือบทุกคนเชื่อในสิ่งที่คนของจ้าวฝูตะโกน และข่าวนี้ได้แพร่กระจายออกไปมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ในไม่ช้า คำโกหกนี้ก็กลายเป็นความจริง
ตู้ม!!!
พลังงานอันทรงพลังร่อนลงมาในขณะที่ชายวัย 30 ปีรูปร่างกำลังได้ร่อนลงมาจากฟากฟ้า เขาคือลอร์ดแห่งนครสายน้ำไหล โฮหมิง
เมื่อเขาเห็นศพของชายชราบนพื้นและอาการบาดเจ็บทั้งหมด เขาก็โกรธมากและคำรามออกมา เสียงของเขาดังก้องไปกว่า 10 กิโลเมตร
ต่อจากนั้นเขาก็เดินไปทางซากศพและนึกย้อนกลับไปถึงความทรงจำของเขากับพ่อบุญธรรม เขาเคยเป็นเด็กกำพร้าและพเนจรไปตามท้องถนนเพียงลำพังนับตั้งแต่เขายังเด็ก เขาโชคดีที่มีพ่อบุญธรรมรับเขาไปดูแล และพ่อบุญธรรมก็ปฏิบัติต่อเขาเหมือนเป็นลูกชายของตัวเอง
ความทรงจำเหล่านี้แทงเข้าไปยังหัวใจของเขา และโฮหมิงก็อุ้มศพของชายชราขึ้นมาอย่างเบามือพร้อมด้วยน้ำตาที่รินไหลอยู่บนใบหน้า
ทหารคนหนึ่งเข้ามารายงาน "ท่านลอร์ด ลอร์ดโฮต้องการจะไปที่นครใบไม้ขาวเพื่อขโมยไอเท็มบางอย่าง แต่เขาก็ถูกพบโดยคนของนครใบไม้ขาวซึ่งเป็นผู้ทำร้ายลอร์ดโฮ ใครจะคิดว่าพวกเขาจะไล่ล่าลอร์ดโฮมาจนใกล้ถึงนครของพวกเราขนาดนี้
"การโจมตีสุดท้ายที่สังหารลอร์ดโฮมาจากคนของนครใบไม้ขาว และนี่ก็มีคนพบเห็นมากมาย เขาต้องการที่จะปิดปากพยานโดยการฆ่าคนพวกนั้น แต่เพราะมันมีพยานมากเกินไป เขาจึงต้องวิ่งหนีไป"