บทที่ 277 สายเลือดราชวงศ์
บทที่ 277 สายเลือดราชวงศ์
บทที่ 277 สายเลือดราชวงศ์
จ้าวฝูรู้สึกเบื่อที่ต้องรอเช่นนี้ และการสังหารคนพวกนี้เพียงไม่กี่คนก็ไม่มากพอจะทำให้เขาบรรลุผลตามต้องการ ดังนั้นจ้าวฝูจึงคิดเกี่ยวกับมันและตัดสินใจที่จะไปซุ่มโจมตีบนถนนสายหลักที่ออกมาจากนคร
มีหลายคนที่เข้าและออกผ่านถนนสายหลัก และพวกเขาก็ไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนอยู่ไม่มาก อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงของมันก็มากยิ่งขึ้นไปด้วย จ้าวฝูพาคนมาด้วยแค่ 6,000 คน และมันก็มีคนอยู่บนถนนสายหลักอยู่เป็นจำนวนมากมายบ่อยๆ จ้าวฝูจึงไม่ต้องการให้ทหารของเขาเสี่ยงเช่นนั้น
ในท้ายที่สุด จ้าวฝูจึงตัดสินใจที่จะซุ่มโจมตีอยู่ในถนนสายเล็กต่อ แต่เขาก็จะใช้วิธีการต่างๆเพื่อดึงดูดผู้คนให้เขามาถูกสังหาร สิ่งนี้จะเพิ่มความเร็วในแผนการได้อีกมาก
สิ่งแรกที่ถูกตัดสินคือเหยื่อ นอกเหนือจากอำนาจและสาวงาม สิ่งที่ล่อลวงผู้คนได้มากที่สุดก็คือเงินตรา จ้าวฝูได้รวบรวมทหารที่มีความคล่องตัวมา 100 คนและมอบถุงเงินให้กับพวกเขา พวกเขาทุกคนได้วางแผนที่จะทำให้ผู้คนเห็นเหรียญทองที่พวกตนมีอยู่
หลังจากวางแผนแล้ว ทหารทั้ง 100 คนก็มุ่งหน้าไปยังถนนย่อย
คนกลุ่มหนึ่งที่มีสมาชิกกว่า 10 คนเพิ่งฆ่าหมูป่าไปสองตัว และเพราะพวกเขาเป็นแค่คนธรรมดาและไม่มีเงินพอที่จะซื้อแหวนมิติ หมูป่าทั้งสองตัวจึงถูกแบกมาโดยคนสี่คน
เนื่องจากคนเหล่านี้ให้ความสำคัญกับค่าสถานะ STR เป็นหลัก คนสองคนจึงสามารถแบกหมูป่าหนัก 150 กิโลกรัมได้อย่างง่ายดาย
นอกเหนือจากเนื้อ เขี้ยวและหนังของมันมีค่าราวๆ 6 - 7 เหรียญเมิง และคนเหล่านี้ก็ไม่ได้พอใจกับหมูป่าเพียงแค่สองตัวเท่านั้น ดังนั้น ในขณะที่พวกเขากำลังแบกหมูป่าอยู่ พวกเขาก็มองไปรอบๆเพื่อดูว่าพวกเขาจะพบอะไรอีกไหม
ในเวลานั้น พวกเขาก็เห็นคนกำลังเดินมาที่พวกตน สร้างความประหลาดใจให้กับคนกลุ่มนี้มาก นี่เป็นเพราะคนๆนี้คือผู้เล่นชาวจีน ในทันทีที่ผู้เล่นชาวจีนเห็นผู้เล่นเวียดนามกว่า 10 คน เขาจึงวิ่งหนีออกไปด้วยความกลัวในทันทีในขณะที่ถุงเงินที่เอวของเขาดังไปมาเสียงดัง จากรูที่อยู่บนถุงเงิน ผู้เล่นชาวเวียดนามก็สามารถเห็นได้ว่ามันเต็มไปด้วยเหรียญทอง
ผู้เล่นชาวเวียดนามพากันจ้องไปที่ถุงเงิน การแสดงออกของพวกเขาเต็มไปด้วยความโลภและไม่เกรงกลัวอันตราย พวกเขาโยนหมูป่าทิ้งไปในทันทีและพุ่งเข้าหาผู้เล่นชาวจีนคนนั้น
"พวกเราเจอแจ็คพ็อตกันแล้ว!" ผู้เล่นชาวเวียดนามรู้สึกตื่นเต้นมากในขณะที่พวกเขาพุ่งไปยังผู้เล่นชาวจีนคนนั้น ในตอนนี้ ความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายมาถึงจุดที่พวกเขาไม่อาจปรองดองกันได้แล้ว
แม้ว่าผู้เล่นชาวจีนคนนี้จะไม่มีเงิน ผู้เล่นชาวเวียดนามก็คงจะไม่ปล่อยเขาไปอยู่ดี ความเกลียดชังระหว่างพวกเขาถูกฝังอยู่ในหัวใจของพวกเขาและเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เล่นชาวจีนคนนี้ยังมีถุงเงินที่เต็มไปด้วยเหรียญทองอยู่กับตัวด้วย ถ้ามีเงิน 100 เหรียญทองอยู่ภายใน นั่นก็เท่ากับเงิน $10 ล้านในโลกแห่งความเป็นจริง ถ้าพวกเขาฆ่าคนๆนี้ได้ พวกเขาก็จะร่ำรวยขึ้นมาในทันที
ผู้เล่นชาวเวียดนามกว่า 10 คนไล่ล่าผู้เล่นชาวจีนอย่างบ้าคลั่ง ผู้เล่นชาวเวียดนามที่มีธนูได้ยิงลูกศรออกไปหลายดอก แต่ผู้เล่นชาวจีนก็สามารถหลบมันได้อย่างง่ายดาย ดังนั้น พวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ไล่ตามต่อไป
หลังจากไล่ล่าไปสักพัก ผู้เล่นชาวเวียดนามก็เริ่มหายใจถี่รัวและคิดว่าพวกเขาคงไม่สามารถไล่จับผู้เล่นชาวจีนคนนี้ได้แน่ๆ อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นชาวจีนคนนั้นก็หยุดลงในทันใด ส่งผลให้ผู้เล่นชาวเวียดนามรู้สึกดีใจมาก และพวกเขาก็รวบรวมพลังทั้งหมดของตนเพื่อเป้าประชิดและสังหารผู้เล่นชาวจีนคนนั้น
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...
ทันใดนั้นเองก็มีลูกศรแหวกผ่านอากาศออกมา สร้างความตกใจให้กับผู้เล่นชาวเวียดนาม พวกเขาพยายามที่จะหลบ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว - ลูกศรแทงเข้าไปในร่างกายของพวกเขาส่งผลให้เลือดสาดซัดออกมา
ผู้เล่นชาวเวียดนามที่มีระดับการบ่มเพาะที่สูงที่สุดสามารถใช้กระบี่ของเขาเพื่อฟันลูกศรบางส่วนออกไปได้ แต่เพราะพวกมันมีจำนวนมากเกินไป เขาจึงยังโดนปักไปอยู่หลายดอก อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะสูดหายใจได้อีกก็มีหอกหลายเล่มแทงออกมาจากพุ่มหญ้าข้างกายของเขา และทะลวงผ่านร่างกายของเขา ผู้เล่นชาวเวียดนามแข็งค้างไปพร้อมกับกระอักเลือดออกมา และเขาได้จ้องไปยังผู้คนในพุ่มหญ้าด้วยใบหน้าที่สับสน ก่อนที่จะตระหนักได้ว่าพวกเขาถูกซุ่มโจมตีแล้ว
จ้าวฝูได้แบ่งทหาร 6,000 คนออกไปร่วมมือกับเหล่าเหยื่อล่อ สำหรับจ้าวฝู เขารู้สึกเบื่อมาก ดังนั้นเขาจึงออกไปฆ่าผู้เล่นเพียงลำพัง
หลังจากเดินไปตามถนนสายย่อยอยู่สักพัก เขาก็พบกับชายชราคนหนึ่งที่มีผิวสีแทนและสวมเสื้อผ้าแบบเวียดนามดั้งเดิม มันมีเลือดบางส่วนติดอยู่บนร่างกายของชายชราคนนี้ และเขาก็ดูจะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
กลิ่นอายที่ชายคนนี้แผ่ออกมาค่อนข้างทรงพลัง และเขาก็เป็นผู้มีการบ่มเพาะอยู่ในระยะที่ 3 จริงๆ ด้วยการบ่มเพาะเช่นนี้ ตำแหน่งของเขาภายในนครหลักคงไม่ใช่ต่ำต้อยแน่ๆ จ้าวฝูชักดาบของเขาออกมาช้าๆในขณะที่เขามองไปยังชายชรา
ชายชรามองไปยังร่างในชุดคลุมสีดำตรงหน้าของเขาและกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า "นครใบไม้ขาวตั้งใจที่จะสังหารฆ่าใช่ไหม? ข้าเป็นพ่อบุญธรรมของลอร์ดแห่งนครสายน้ำไหล และถ้าเจ้าสังหารข้า สงครามใหญ่จะปะทุขึ้นมาระหว่างนครของพวกเราแน่ๆ"
ชายชราสามารถพูดภาษาจีนได้จริงๆ แต่แม้ว่ามันจะเป็นภาษาเวียดนาม จ้าวฝูก็สามารถเข้าใจได้ผ่านแผ่นศิลาภาษา
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจทั้งหมดว่าชายชราหมายถึงอะไร แต่เขาก็สามารถคาดเดาสิ่งที่เกิดขึ้นได้จากประโยคแรกที่เขากล่าว ชายชราคนนี้น่าจะเพิ่งต่อสู้กับคนที่มาจากนครใบไม้ขาว นครหลักของจีน และเขาก็ถูกหยุดไว้โดยจ้าวฝูในระหว่างทางกลับ
ความแข็งแกร่งของจ้าวฝูนั้นพอๆกับคนที่อยู่ในระยะที่ 3 ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมชายชราคนนี้จึงคิดว่าเขาเป็นคนจากนครใบไม้ขาว
ประการที่สอง ชายชราได้เปิดเผยว่าเขาเป็นพ่อบุญธรรมของลอร์ดแห่งนครสายน้ำไหล ซึ่งหมายความว่าเขามีสถานะที่สูงในนครนั้น ประโยคที่สามของเขาเกี่ยวกับการปะทุของสงคราม ทำให้จ้าวฝูตั้งใจที่จะฆ่าเขาเพราะจ้าวฝูต้องการให้เกิดสงครามระหว่างทั้งสองนครหลัก
กลิ่นอายของจ้าวฝูระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา ส่งผลให้อากาศสั่นไหว เขาปลดปล่อยความแข็งแกร่งทั้งหมดตั้งแต่เริ่มในขณะที่ร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นภาพเบลอสีดำและพุ่งเข้าใส่ชายชรา
ชายชราตกใจมากและรีบหยิบไม้เท้าเหล็กสีดำออกมา
ปัง!
เสียงระเบิดดังออกมา ส่งผลให้ลมพายุกวาดออกมาในขณะที่ดาบของจ้าวฝูฟันเข้าใส่ชายชรา และชายชราก็ป้องกันไว้ด้วยไม้เท้าเหล็กของเขา
จ้าวฝูแค่นเสียงอย่างเย็นชาและเตะชายชราออกไปด้วยเท้าของเขา ชายชราก็ตอบโต้ด้วยการเตะจ้าวฝูด้วย
ลูกเตะทั้งสองปะทะกัน และชายชราก็ถูกบังคับให้ถอยออกไปสองก้าว เขาได้รับบาดเจ็บอยู่แล้ว และร่างกายของเขาก็เสื่อมถอยไปตามอายุไขด้วย
ในตอนนี้ จ้าวฝูไม่มีเวลามาห่วงเรื่องความเคารพต่อผู้อาวุโส หลังจากที่เขาส่งชายชราไปข้างหลัง เขาก็หมุนตัวและเตะออกไปอีกครั้ง
ชายชราเอื้อนเอ่ยคาถาพร้อมกับมีเถาวัลย์สีขาวพุ่งออกมาจากท้องของเขา และกันลูกเตะของจ้าวฝู จากนั้นก็พันรอบขาของเขา
ในวินาทีถัดมา เถาวัลย์สีขาวก็งอกหนามแหลมคล้ายกับฟันและแทงเข้าไปยังขาของจ้าวฝู จากนั้นก็กลืนกินเลือดของเขา ในเวลานั้น ชายชราก็ตอบสนองด้วยความตกใจ การแสดงออกของเขารุนแรงขึ้นมาในขณะที่เขาตะโกนออกมาว่า "สายเลือดราชวงศ์!"