- หน้าแรก
- The Lord's Empire
- บทที่ 276 พันธมิตรทำลายเวียดนาม
บทที่ 276 พันธมิตรทำลายเวียดนาม
บทที่ 276 พันธมิตรทำลายเวียดนาม
บทที่ 276 พันธมิตรทำลายเวียดนาม
ในตอนนี้ ทั้งพันธมิตรทำลายเวียดนามและพันธมิตรต่อต้านจีนต่างก็ได้ตั้งปราการแยกออกจากกัน และพวกเขาได้จัดคนเป็นจำนวนมากเพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูข้ามพรมแดนมา
อย่างไรก็ตาม ปราการที่ว่าก็เพียงแค่แยกเขตแดนเท่านั้น บริเวณกึ่งกลาง ส่วนลึกของเวียดนามเหนือยังเป็นสถานที่ที่ไม่มีใครกล้าเข้าไป
เนื่องจากการคงอยู่ของตัวตนระดับลอร์ดอันทรงพลังซึ่งเป็นราชาของสรรพสัตว์ทุกชนิดในบริเวณนั้นๆ พวกมันต่างก็ทรงพลังเป็นอย่างยิ่งและสามารถสร้างภัยพิบัติที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างไร
ดังนั้นจึงไม่มีฝ่ายไหนกล้าเข้าไปใกล้สถานที่เหล่านั้น และแม้กระทั่งฝ่ายของระบบยังค่อนข้างจริงจังกับมัน ปราการของทั้งสองฝ่ายทำให้เวียดนามเหนือบางส่วนสงบสุขไปได้ชั่วคราว แต่ฝ่ายของระบบก็ไม่ค่อยมีความสุขกับเรื่องนี้เท่าไรนัก
ปราการไม่ได้แบ่งแยกระหว่างฝ่ายต่างๆเท่านั้น แต่พวกมันยังป้องกันการใช้ช่องทางการเทเลพอร์ตทุกประเภท สิ่งนี้สร้างความไม่สะดวกให้กับฝ่ายของระบบเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับฝ่ายที่มีผู้เล่นข้างละ 1.5 ล้านคน พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไร
พวกเขาเห็นแล้วว่าพันธมิตรเหล่านี้แข็งแกร่งพอที่จะต่อต้านพวกเขาได้ ผู้เล่นไม่ได้กระจัดกระจายกันอีกต่อไปแล้ว และในตอนนี้พวกเขาก็สามารถต้านทานฝ่ายหลักของระบบได้
เป็นอีกครั้งหนึ่งที่จ้าวฝูได้รับผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการดำเนินงานของฝ่ายต่อต้านจีน จาก 283 หมู่บ้านที่พวกเขาทำลาย เขาได้รับศิลาสร้างเมืองมาทั้งสิ้น 187 ก้อน
ทั้งสถานะและแผ่นศิลาโลกวุ่นวายของจ้าวฝูได้มาถึงครึ่งทางของการเลื่อนระดับแล้ว และเมื่อรวมกับศิลาสร้างเมือง 105 ก้อนจากพันธมิตรทำลายเวียดนาม ในตอนนี้จ้าวฝูจึงมีศิลาสร้างเมืองอยู่ 292 อัน สิ่งเหล่านี้มากยิ่งกว่าศิลาสร้างเมืองที่ต้าฉินได้รับมาตลอดการพิชิตที่ผ่านมา
ศิลาสร้างเมืองจำนวนมากมายขนาดนี้เพียงพอที่จะเติมเต็มพื้นที่ 500 กิโลเมตรรอบๆเมืองต้าฉิน และจำนวนศิลาสร้างเมืองก็เกินกว่าจำนวนหมู่บ้านย่อยที่เมืองต้าฉินจะมีได้ ดังนั้น เฉพาะหมู่บ้านระดับสูงเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์เป็นหมู่บ้านย่อย ด้วยจำนวนหมู่บ้านอีก 282 หมู่บ้าน จ้าวฝูจึงได้รับคำเพิ่มในแต่ละวันอีก 1,800 คน
ในเวลาเดียวกัน ผ่านการฆ่าฟันของทั้งสองฝ่าย จ้าวฝูก็ได้รับซากศพระดับสูงมามากมาย ซากศพเหล่านี้ไม่มีประโยชน์กับฝ่ายอื่น แต่มีประโยชน์เป็นอย่างยิ่งต่อจ้าวฝู ในตอนนี้ ทหารทั้ง 40,000 คนของจ้าวฝูมีระดับอย่างน้อยที่ระดับ A และเขาก็เสริมกำลังทหารเข้าไปอีก 3,000 คนจากที่เขาได้เสียไปในครั้งก่อน
ผลประโยชน์มหาศาลเหล่านี้ทำให้จ้าวฝูอยากจะให้เกิดการต่อสู้แบบนี้อีกสักสองสามครั้ง อย่างไรก็ตาม หลังจากคิดเกี่ยวกับมัน เขาก็ตัดสินใจว่าผลกระทบมันรุนแรงเกินไป - หมู่บ้านทั้งหมดภายในรัศมี 1,000 กิโลเมตรจากนครหลักต่างพากันย้ายไปยังสถานที่อันห่างไกลและกันดารยิ่งขึ้น แม้ว่าจ้าวฝูจะทำซ้ำอีกสักสองสามรอบ ผลประโยชน์ที่พวกเขาจะได้รับก็น้อยกว่านี้
ในตอนนี้ แต่ละฝ่ายต่างได้รับบาดเจ็บหนัก ดังนั้นจ้าวฝูจึงทำได้เพียงแค่ปล่อยให้เวียดนามเหนือกลับสู่สันติชั่วคราวได้อีกครั้งและยอมให้มันได้ฟื้นตัวก่อนที่จะทำสิ่งอื่นใด
จ้าวฝูไม่ลืมว่าฝ่ายของระบบก็เป็นอุปสรรคใหญ่สำหรับต้าฉินเช่นกัน เมื่อพันธมิตรแข็งแกร่งพอ เขาก็ต้องการใช้พวกนี้เพื่อจัดการกับฝ่ายของระบบ
ตอนนี้ ภายใต้การควบคุมของจ้าวฝู เวียดนามเหนือก็มีเสถียรภาพขึ้นมาอีกครั้ง ดังนั้นจ้าวฝูจึงต้องการไปก่อปัญหาที่ภูมิภาคอื่นต่อ นอกเหนือจากเวียดนามเหนือ มันยังมีอีกหกพื้นที่ที่อยู่ชายแดนระหว่างจีนและเวียดนาม
ทั้งหกพื้นที่เหล่านั้นมีสาขาของกลุ่มพิทักษ์เวียดนามอยู่ แต่เมื่อเทียบกับกลุ่มพิทักษ์ชาวเวียดนามของเวียดนามเหนือแล้ว สาขาเหล่านั้นก็อ่อนแอกว่า อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังเป็นฝ่ายที่ค่อนข้างใหญ่
อย่างไรก็ตาม ในฝั่งจีน จ้าวฝูไม่สามารถสร้างฝ่ายเช่นทางฝั่งเวียดนามเหนือและควบคุมทั้งสองฝ่ายไว้ได้ นี่เป็นเพราะมันมีค่าใช้จ่ายมากเกินไป และต้าฉินในปัจจุบันก็ไม่สามารถทำเหมือนกันนี้ได้กับทั้งหกพื้นที่ กลุ่มพิทักษ์เวียดนามเริ่มเป็นที่ชื่นชมและเคารพของชาวเวียดนามมานานแล้วเพราะพวกเขาได้พยายามต่อต้านชาวจีนเป็นอย่างดีเสมอมา
ทุกคนสามารถบอกได้ว่าใครที่ทุ่มความพยายามหรือไม่ และไม่มีใครคิดที่จะติดตามฝ่ายที่ขายฝันเท่านั้น แม้ว่าเขาจะช่วยฝ่ายเวียดนาม แต่ก็เพื่อกลืนกินเวียดนามทั้งหมด จ้าวฝูจึงต้องช่วยเวียดนามต่อไปชั่วคราว
ในตอนนี้ จ้าวฝูต้องการส่งเสริมกลุ่มพิทักษ์เวียดนามด้วยเหตุผลสองประการ: หนึ่งคือเพื่อทำให้กลุ่มพิทักษ์เวียดนามเป็นฝ่ายที่ได้รับความรักและชื่นชมโดยฝ่ายเวียดนาม และสองก็เพื่อให้ได้รับซากศพระยะที่ 1 เป็นจำนวนมาก
จ้าวฝูแบ่งทหาร 40,000 คนของเขาเป็นหกกลุ่มเพื่อเข้าไปยังทั้งหกภูมิภาค ภายในแต่ละภูมิภาคทั้งหก พันธมิตรได้เริ่มก่อตัวขึ้นด้วยฝ่ายที่ใหญ่ที่สุด 20 ฝ่าย มันเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างพันธมิตรขนาดใหญ่อย่างในเวียดนามเหนืออีกครั้ง
นี่เป็นเพราะมันไม่มีฝ่ายระดับสุดยอดเข้าร่วมด้วย จ้าวฝูสามารถรวบรวมฝ่ายในเวียดนามเหนือได้นั้นก็เป็นเพราะความพยายามและเงินจำนวนมหาศาลที่เขาทุ่มลงไป
นอกจากนี้ ผู้เล่นหลายๆคนยังได้ย้ายหมู่บ้านของพวกเขาออกไปแล้ว ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรวบรวมพวกเขามาทั้งหมด
มันมีหลุมจากการระเบิดมากมาย และจ้าวฝูได้นำทัพหนึ่งในกลุ่มทั้งหกไป ในขณะที่อีกห้ากลุ่มมีหวังเจี้ยน เว่ยเลี่ยว และคนอื่นๆเป็นผู้นำ
มันไม่มีปราการในหกภูมิภาคเหล่านี้ ดังนั้นจ้าวฝูจึงสามารถใช้ช่องทางการเทเลพอร์ดไปถึงยังฝั่งเวียดนามได้ เนื่องจากผู้เล่นหลายคนเป็นคนของฝ่ายที่ย้ายหมู่บ้านออกไป เป้าหมายของจ้าวฝูจึงเป็นผู้เล่นทั้งหลายที่กระจัดกระจายกันนั้น
ผู้เล่นธรรมดาส่วนใหญ่จะออกไปนอกนครเพื่อทำภารกิจหรือสำรวจหาโอกาส บ้างก็ออกไปฆ่าสัตว์อสูรเพื่อนำกลับมาขาย
แต่ละหกกลุ่มมีทหารราวๆ 6,000 คน และจ้าวฝูก็สั่งให้พวกเขาซุ่มโจมตีอยู่นอกนครหลักและล่าผู้เล่นธรรมดาเหล่านั้น
ผู้เล่นเหล่านี้เป็นเพียงแค่คนธรรมดาและไม่ได้แข็งแกร่งนัก ดังนั้นพวกเขาจึงถูกสังหารไปอย่างง่ายดาย
จ้าวฝูและทหารของเขารออยู่นอกนครหลัก และในไม่ช้า กลุ่มคน 7 - 8 คนก็เดินออกมา โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยอะไร ลูกศรกว่า 10 ดอกได้พุ่งออกมาและสังหารผู้เล่นเหล่านั้น
หลังจากกลับมายังโลกแห่งความเป็นจริง คนเหล่านั้นก็โกรธมากและโพสต์เรื่องนี้ลงบนอินเทอร์เน็ต โดยวิจารณ์ว่าพวกคนจีนเป็นคนชั่วช้าและกระหายเลือด อย่างไรก็ตาม เพราะมีเพียงไม่กี่คนที่ตาย พวกเขาจึงไม่ได้รับความสนใจเท่าไร
ถัดมา กลุ่มของผู้เล่นชาวเวียดนามกว่า 30 คนก็ออกมา เมื่อพวกเขาเห็นทหาร 6,000 คนของจ้าวฝูและระลึกถึงความสัมพันธ์ที่เป็นปฏิปักษ์ระหว่างจีนและเวียดนาม พวกเขาก็รู้แล้วว่าอะไรเกิดขึ้น ดังนั้นพวกเขาจึงออกวิ่งทันที
อย่างไรก็ตามก็ไม่มีใครสามารถหนีรอดไปได้ และพวกเขาก็ถูกสังหารโดยนักธนูทุกคน
หลังจากกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงแล้ว คนเหล่านั้นก็ก่นด่าฝ่ายจีนลงอินเทอร์เน็ตด้วยความโกรธ เรื่องนี้ได้รับความสนใจมากยิ่งขึ้น แต่มันก็ยังไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวายใดๆ