บทที่ 263 นักฆ่า 3,000 คน
บทที่ 263 นักฆ่า 3,000 คน
บทที่ 263 นักฆ่า 3,000 คน
หลังจากพูดจบ จ้าวฝูก็โยนถุงเหรียญทองหลายถุงออกไป และคนเหล่านั้นก็คว้าไว้ด้วยความสำราญและมองไปยังเหรียญทองที่อยู่ภายในก่อนจะพยักหน้าตกลง
พวกเขาต่างก็เป็นผู้เล่นที่มีตำแหน่งผู้นำระดับต่ำภายในต้าซุ่น ผู้เล่นต่างไม่อาจไว้วางใจได้เลย และมันก็ไม่มีการลงโทษใดสำหรับการทรยศ บางทีหลังจากที่โลกจุติสวรรค์กลืนกินโลกแห่งความเป็นจริงและชีวิตของพวกเขาอยู่ในอันตรายจริงๆเท่านั้นจึงจะทำให้พวกเขาภักดีอย่างสุดหัวใจได้
หลี่มู่ไม่ได้ไว้วางใจผู้เล่นมากนัก ดังนั้นผู้เล่นจึงเป็นได้เพียงแค่ผู้นำระดับต่ำ ในขณะที่สมาชิกหลักส่วนใหญ่เป็นชาวโลกจุติสวรรค์ เขาไม่ยอมให้ผู้เล่นมีอำนาจมากเกินไป
สามวันต่อมา
ในตอนนี้สถานการณ์ของต้าซุ่นยิ่งย่ำแย่มากยิ่งขึ้น กองกำลังของมันซ่อนอยู่ภายในเมืองต้าซุ่นเพราะรางวัลสำหรับภารกิจในตอนนี้คือสองเหรียญทองต่อการสังหารสมาชิกหนึ่งคนแล้ว ทำให้ทุกๆคนบ้าคลั่งยิ่งขึ้นไปอีก
ในตอนนี้มีผู้เล่นเพียงแค่ 7,000 คนเท่านั้นที่เหลืออยู่ภายในต้าซุ่น
ในจำนวนผู้เล่นเหล่านี้มี 2,000 คนที่ภักดีต่อต้าซุ่น ในขณะที่อีก 5,000 คนถูกติดสินบนไว้โดยจ้าวฝู นี่เป็นเพราะผู้นำระดับต่ำกว่าสิบคนที่จ้าวฝูได้ติดสินบนไว้ พวกเขาได้ปลุกระดำให้คนอื่นๆทรยศต่อต้าซุ่นด้วยกัน
อย่างไรก็ตาม หลี่มู่ก็ไม่รู้อะไรเลย และเขาก็รู้สึกโล่งใจที่ยังเห็นผู้เล่นจำนวนมากมายติดตามเขาอยู่
จ้าวฝูเห็นว่ามันถึงเวลาต้องเคลื่อนไหวแล้ว ดังนั้นเขาจึงแบ่งทหารออกเป็นกลุ่มๆเพื่อเข้าไปยังแอปริคอตเขียว สิ่งนี้จำเป็นต้องปกปิดไว้ มิฉะนั้นนครหลักของระบบจะต้องสังเกตเห็นทหารจำนวนมากมายที่เข้ามายังแอปริคอตเขียวเป็นแน่
"นี่ของเจ้า" จ้าวฝูหยิบขวดยาและถุงทองออกมาและยื่นมันให้กับหลี่เกาเล่อ
หลี่เกาเล่อรับมาและเขาดูค่อนข้างลังเล เขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับการสังหารหลี่มู่ด้วยพิษ
เขาเข้าใจดีว่าหลี่มู่ทรงพลังแค่ไหนในโลกแห่งความเป็นจริง และเขาก็ยังมีความเสียงต่อการเปิดเผยตำแห่นงของต้าซุ่น ถ้าเขาวางยาพิษหลี่มู่ เขาก็คงจะต้องสร้างความไม่พอใจให้กับเขาอย่างไม่ต้องสงสัย และหลี่มู่จะต้องไม่ปล่อยเขาไปแน่
เมื่อเห็นเช่นนี้ จ้าวฝูก็เข้าใจว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่และยิ้มเบาๆในขณะที่เขากล่าวว่า "หลังจากจัดการเสร็จ ข้าจะให้รางวัลเจ้าเป็นเงิน 10,000 เหรียญทอง"
สิ่งนี้ทำให้ความลังเลทั้งหมดบนใบหน้าของหลี่เกาเล่อหายไป - นั่นคือเงินถึง $1 พันล้านในโลกแห่งความเป็นจริง ด้วยเงินจำนวนนี้ เขาสามารถหนีไปต่างประเทศ และหลี่มู่ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ ดังนั้นหลี่เกาเล่อจึงฉีกยิ้มและพยักหน้าตกลง
ในคืนนั้นมีดวงดาวบนท้องฟ้าเพียงไม่กี่ดวงและพระจันทร์เสี้ยวที่แผ่แสงจันทร์อ่อนๆ ทำให้มันมืดมาก
จ้าวฝูนำพาทหาร 40,000 คนและสังหารหน่วยลาดตระเวนของต้าซุ่น เพื่อที่จะไปให้ถึงต้าซุ่น พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับหมู่บ้านรอบๆก่อน
หมู่บ้านเหล่านี้อยู่ห่างจากต้าซุ่นไปไม่กี่กิโลเมตร แต่ด้วยการมีพวกมันอยู่ จ้าวฝูจึงไม่สามารถเดินทางไปรอบๆไดทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจผ่านบางจุดไปเท่านั้น
จ้าวฝูเตรียมการไว้อย่างเพียงพอและพานักฆ่ามาด้วย 3,000 คน มันเป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว และหมู่บ้านส่วนใหญ่ก็เข้านอนกันหมด เช่นเดียวกับสมัยโบราณ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นนักในยามราตรี ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงเข้านอนไม่นานหลังจากที่ดวงอาทิตย์ตก
จ้าวฝูสั่งให้นักฆ่า 3,000 คนของเขาเข้าไปยังบางหมู่บ้านและผูกชาวบ้านไว้ไม่ก็ลอบสังหารพวกเขาเพื่อสร้างช่องว่าง จ้าวฝูทิ้งทหารส่วนหนึ่งของเขาไว้ลาดตระเวนเพื่อป้องกันไม่ให้หมู่บ้านเหล่านี้โจมตีในตอนที่เขากำลังโจมตีเมืองต้าซุ่น
พวกเขาลอบเดินหน้าต่อไปจนกระทั่งพวกเขาเข้าใกล้เมืองต้าซุ่น จ้าวฝูไม่รีบโจมตี และเขาได้เลือกที่จะรอโอกาส
ภายในเมืองต้าซุ่น หลี่เกาเล่อและคนอื่นๆอีกจำนวนหนึ่งได้พบอาหารเข้ามาให้กับหลี่มู่ ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดมรดก อาหารทุกจนที่เขากินได้ถูกจัดเตรียมโดยคนพิเศษที่เขาไว้ใจได้เพื่อป้องกันการถูกวางยาพิษ
หลี่เกาเล่าได้ฆ่าคนเหล่านั้นไปแล้วเพื่อที่เขาจะได้มีโอกาสวางยาพิษ ชาวโลกจุติสวรรค์ภักดีต่อหลี่มู่หมดใจ ดังนั้นหลี่เกาเล่อจึงต้องใช้คนของเขาให้นำอาหารเข้ามา
ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติคงจะมีคนที่สังเกตเห็นว่ามีบางสิ่งผิดปกติ แต่เพราะสถานการณ์อันเลวร้าย จิตใจของทุกๆคนจึงคิดถึงวิธีการแก้ปัญหาและไม่มีใครสังเกตเห็นสิ่งนี้เลย
เมื่อรวมกับการที่หลี่เกาเล่าเป็นลูกน้องของหลี่มู่มานาน และหลี่มู่ก็ไว้ใจเขา ส่งผลให้เขาเอาอาหารเข้ามาให้หลี่มู่ได้สำเร็จ
ในเวลานั้น หลี่มู่กำลังดื่มไวน์อยู่ มีสาวสวยคนหนึ่งกำลังนอนอยู่ข้างกายของเขา
หลี่เกาเล่อและคนอื่นๆนำอาหารเข้ามา แต่หลี่มู่ก็ไม่สังเกตเห็นอะไร
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หลี่มู่กำลังจะกิน หญิงสาวก็หยุดเขาไว้และกล่าวว่า "ฝ่าบาท อย่าดื่มนักสิ มันไม่ดีต่อร่างกายของท่าน"
หลี่มู่หยุดและถอนหายใจขณะที่เขากล่าวว่า "ถ้าข้ารู้ว่ามันจะเป็นเช่นนี้... ข้าคงไม่ไว้ใจไอ้บัดซบซูหยานนั่น ต้านทานต้าฉินงั้นเหรอ? นั่นคือเหลุผลที่ทำให้ต้าฉินหมายหัวพวกเรา ข้ากลัวว่าต้าซุ่นจะต้องจบลงในมือของข้า ถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นเลวร้ายลงไปอีก พวกเราคงทำได้แค่ย้ายต้าซุ่นไปที่อื่น"
หญิงสาวกอดแขนไว้รอบๆคอของหลี่มู่ และมองไปที่เขาด้วยดวงตาอันงดงามของเธอพร้อมกับตอบเบาๆ "ไม่ว่าฝ่าบาทจะไปที่ใด ข้าก็จะตามท่านไป ข้ามั่นใจว่าฝ่าบาทจะสามารถฟื้นฟูต้าซุ่นขึ้นมาได้และนำพามันไปสู่ความยิ่งใหญ่กว่าครั้งบรรพบุรุษ"
หลี่มู่หัวเราะออกมาเสียงดังและหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาเพื่อดื่มมัน นี่เป็นเหตุให้หลี่เกาเล่อและคนอื่นๆที่กำลังรู้สึกผิดหวังตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง
"ฝ่าบาท ท่านต้องหยุดดื่มนะ ท่านดื่มไปมากแล้ววันนี้ และข้าก็เป็นห่วงท่านแล้ว" หญิงสาวหยุดเขาอีกครั้ง
สิ่งนี้ทำให้หัวใจของหลี่เกาเล่อและคนอื่นๆกระตุก
เมื่อเขาได้ยินคำพูดของหญิงสาว หลี่มู่ก็หัวเราะเบาๆและหยุดลง เขาเงยหน้าขึ้นมาในทันใด และมองไปยังหลี่เกาเล่อและคนอื่นๆในขณะที่เขาขมวดคิ้วและถาม "ทำไมมันถึงเป็นเจ้าที่นำอาหารเข้ามาในวันนี้?"
หลี่เกาเล่อกระวนกระวายใจเล็กน้อยแต่ก็ยิ้มออกมาในขณะที่เขาตอบว่า "ผู้น้อยมีเรื่องต้องจัดการที่นี่ ดังนั้นข้าเลยนำอาหารเข้ามาด้วย"
"จริงเหรอ?" หลี่มู่พูดก่อนที่จะมีแสงอันเย็นชาเปล่งประกายขึ้นในดวงตาของเขาและเขาได้สั่งยามที่อยู่ใกล้ๆ "จับพวกมัน!"
หลี่เกาเล่อและคนอื่นๆรู้ว่าแผนการของพวกเขาถูกเปิดเผยแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงหันออกไปพยายามที่จะหลบหนี พวกเขาถูกล้อมกรอบอย่างรวดเร็วโดยยามจำนวนมากและพยายามขัดขืนสุดกำลัง อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ถูกฆ่าตายในท้ายที่สุด
ในทันทีที่หลี่เกาเล่อกลับไปยังโลกแห่งความเป็นจริง เขาก็ใช้ทรัพสมบัติที่ได้มาใหม่เพื่อหนีไปยังต่างประเทศในทันที
ภายในโลกจุติสวรรค์ การแสดงออกของหลี่มู่ได้เปลี่ยนเป็นน่ากลัวในขณะที่เขารู้สึกว่ามีบางสิ่งผิดปกติ เขารวมทหารของเขาทุกคนในทันทีและมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่ฝ่ายผู้เล่นของเขาตั้งอยู่
ผู้นำทั้งสิบกำลังรอข่าวจากหลี่เกาเล่ออยู่ตลอดเวลา และพวกเขาก็พบในไม่ช้าว่าหลี่เกาเล่อพลาดและหลี่มู่กำลังรวมพล
ผู้เล่นทั้ง 5,000 คนจึงทำได้เพียงแค่ชูอาวุธของพวกเขาขึ้นและพุ่งเข้าใส่ประตูเมือง ส่งผลให้เมืองต้าซุ่นตกลงสู่ความวุ่นวาย เสียงตะโกนเต็มไปทั่วทั้งเมือง และเปลวเพลิงได้ลุกโชนขึ้นจากหลายๆแห่ง
จ้าวฝูสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงตรงประตูเมืองและตระหนักได้ว่าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยแล้ว ดังนั้นเขาจึงสั่งโจมตีในทันที