เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 178 กับดักสังหาร

บทที่ 178 กับดักสังหาร

บทที่ 178 กับดักสังหาร 


บทที่ 178 กับดักสังหาร

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิวเชิงและเยว่หลินผิงก็เผยสีหน้าจริงจัง และพวกเขาได้ก้มหัวลงพร้อมกับประสานมือ และกล่าวว่า "โปรดสั่งมาได้เลยท่านลอร์ด!"

ซื่อเจี้ยนคิดก่อนที่จะตอบไปว่า "ไปคุยกับทั้งสามคนนั้น ถ้าพวกเขาสามารถช่วยได้ นครศิลาสวรรค์ก็จะไม่ตกอยู่ในอันตรายมาก"

หลังจากที่พูดคุยกับซื่อเจี้ยนแล้ว หลิวเชิงและเยว่หลินผิงก็จากไป คนทั้งสามที่ว่าคือลอร์ดแห่งนครหลักอีกสามแห่งในทุ่งหญ้าตะวันออก

………………………..

กลับมาทางฝั่งของจ้าวฝู เขาและเหล่าก็อบลินได้ใช้เวลา 10 วันและ 9 คืนในการขุดหลุมที่กว้าง 30 เมตรและลึก 100 เมตร

หลังจากขุดหลุมนี้แล้ว จ้าวฝูได้นำหอกระดับเงินจำนวน 50 เล่มไปติดตั้งไว้ที่ก้นหลุม หอกเหล่านี้คือหอกทั้งหมดที่จ้าวฝูมีอยู่ และพวกเขาย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน ดังนั้นจ้าวฝูจึงไปหาไม้เหล็ก และใช้ไม้เหล่านี้สร้างเป็นหอกอีก 100 เล่ม

ต่อจากนั้น เขาก็ได้เตรียมการอีกหลายๆอย่าง หลังจากนั้นแล้วกับดักขนาดใหญ่ก็เสร็จสมบูรณ์

มันง่ายมากที่จะคาดเดาจุดมุ่งหมายของจ้าวฝู - มันคือการล่อบรรดามิโนทอร์ให้มาติดสุดยอดกับดักอันนี้!

คราวนี้จ้าวฝูต้องล่อพวกมิโนทอร์ด้วยตัวเองแทนที่จะใช้ก็อบลินอีก พวกก็อบลินต้องรออยู่ที่นี่ชั่วควรและซุ่มโจมตีไว้ - เมื่อจ้าวฝูล่อมิโนทอร์เข้ามา พวกมันจะคอยเปิดกลไกลของกับดัก

เพื่อป้องกันไม่ให้มีอะไรผิดพลาด จ้าวฝูได้ตรวจสอบทุกๆอย่างอยู่หลายครา และหลังจากมั่นใจแล้วว่าทุกๆสิ่งเรียบร้อยดี เขาก็เริ่มแผนการ

จ้าวฝูซ่อนตัวตนในขณะที่เขาลอบเข้าไปยังปราสาท เขาหาที่สูงเพื่อขึ้นไปยืนมองหัวหน้ามิโนทอร์ที่กำลังนอนอยู่บนพื้น

ในเวลานั้นเอง จ้าวฝูก็หยิบธนูจิตวิญญาณรุคผู้ยิ่งใหญ่ออกมาและรั้งคันธนูโดยใช้ความแข็งแกร่งเต็มที่ เขาส่งพลังแห่งราชาเข้าไปยังลูกศรและเล็งมันไปที่ศีรษะของหัวหน้ามิโนทอร์

ฟิ้ว!

หลังจากปลดปล่อยลูกศรแล้ว มันก็เปลี่ยนเป็นลำแสงสีม่วงและดำพร้อมกับแผ่กลิ่นอายที่แหลมคมและรุนแรงออกมาในขณะที่มันฉีกทะลวงอากาศ มันเปล่งแสงออกมาก่อนที่จะมาถึงตรงหน้าของหัวหน้ามิโนทอร์

ทันใดนั้นเอง หัวหน้ามิโนทอร์ที่นอนอยู่ก็เหวี่ยงเท้าหน้าของมันเป็นดั่งกำปั้น กล้ามเนื้อทั้งหมดบนร่างกายของมันโป่งพองขึ้นในขณะที่มันชกออกมา

ปัง!!

เสียงระเบิดดังกึกก้องราวกับว่าอากาศปะทุออกมา และแรงปะทะอันรุนแรงเบื้องหลังหมัดของหัวหน้ามิโนทอร์ได้ส่งให้ลูกศรกระเด็นออกไป

ในวินาทีต่อมา จ้าวฝูได้เปิดเผยตัวเอง ในตอนนี้ที่ศัตรูซึ่งหลบซ่อนตัวอยู่ของมันได้เผยตัวออกมา ดวงตาของหัวหน้ามิโนทอร์จึงเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธในขณะที่มันมองไปที่ร่างในชุดคลุมลึกลับซึ่งยืนอยู่ด้านบนพร้อมกันคันธนูในมือ

หัวหน้ามิโนทอร์คว้าก้อนหินที่มีขนาดใหญ่เท่าครกและขว้างมันออกไปอย่างง่ายดายราวกับคนที่กำลังขว้างก้อนรวด หินขนาดให้ก่อให้เกิดเสียงหวีดหวิวในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่จ้าวฝูด้วยพลังอันมหาศาล

ปัง!

จ้าวฝูจ้องมองด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะกระโจนลง หินขนาดใหญ่ปะทะเข้ากับที่ที่จ้าวฝูเคยอยู่ ก่อให้เกิดหลุมลึก 5 เมตรพลังที่บรรจุมากับหินนั้นมหาศาลมาก

เมื่อเห็นว่าการโจมตีของตนไม่โดนจ้าวฝู ขาของหัวหน้ามิโนทอร์จึงเกร็งตัวก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นเงาอันพร่ามัวและพุ่งเข้าหาจ้าวฝู มิโนทอร์ตัวอื่นๆก็บ้าคลั่งเช่นกัน และดวงตาของพวกมันได้เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในขณะที่พวกมันติดตามหัวหน้าไป

ในขณะที่จ้าวฝูกระโดดลงมา เขาก็รู้สึกถึงกลิ่นอายอันตรายกำลังใกล้เข้ามา เขาหันกลับมาและเห็นว่าหัวหน้ามิโนทอร์ได้มาอยู่ภายในระยะ 20 เมตรแล้ว

"เร็วมาก!" จ้าวฝูอดอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจไม่ได้ เขารีบวิ่งไปในทิศทางของหลุมกับดักทันที จ้าวฝูเองก็เร็วมากเหมือนกัน และเขาได้เปลี่ยนเป็นร่างเงาสีดำในขณะที่เขาพุ่งทะยานไปรอบๆโครงสร้าง และปรากฏตัวขึ้นในที่ไกลออกไปในเวลาเพียงไม่นาน

อย่างไรก็ตาม หัวหน้ามิโนทอร์ก็ไม่ได้ช้าเหมือนกัน และมันก็โหดเหี้ยมอย่างถึงที่สุด มันพุ่งทะลวงผ่านโครงสร้างและค่อยๆลดช่องว่างระหว่างจ้าวฝูกับมันลงเรื่อยๆ

จ้าวฝูเห็นว่าถ้าเขาไม่ทำอะไรเลย หัวหน้ามิโนทอร์ก็จะจับเขาได้ ดังนั้นจ้าวฝูจึงทำได้เพียงแค่เอามีดขว้างที่นานๆเขาจะใช้ออกมา

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว...

ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็เริ่มขว้างมีดใส่มันไปทีละอัน พวกมันทะลวงผ่านอากาศและแผ่นกลิ่นอายอันเยือกเย็นในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าใส่หัวของหัวหน้ามิโนทอร์ อย่างไรก็ตาม หัวหน้ามิโนทอร์ก็ระเบิดออร่าสีเขียวออกมาและไม่สนใจมีดขว้างเหล่านั้น ในขณะที่มีดขว้างปะทะเข้ากับร่างกายของมัน มันก็ราวกับว่าพวกมันได้ปะทะเข้ากับโลหะ และเกิดเสียงดังก้องออกมาในขณะที่พวกมันกระเด็นออกไป

สิ่งนี้สร้างความประหลาดใจให้กับจ้าวฝูมาก และหัวหน้ามิโนทอร์ก็ร่นระยะเข้ามาเรื่อยๆ ดังนั้นจ้าวฝูจึงต้องเลิกปามีดขว้างไปและตัดสินใจใช้ลูกไฟอเวจี จ้าวฝูไม่ได้ใช้ลูกไฟอเวจีเท่าไรในช่วงหลายวันมานี้ แต่ด้วยพลังของอสูรนภา พลังของมันจึงเพิ่มมากขึ้น

จ้าวฝูยื่นมือออกมา และลูกไฟสีแดงโลหิตก็ค่อยๆรวมตัวกันอยู่ภายในนั้น และขยายใหญ่ขึ้นเท่ากับขนาดของลูกบาสเก็ตบอลในพริบตา ในทันทีที่ลูกไฟอเวจีก่อตัวขึ้น จ้าวฝูก็โยนมันไปตรงหัวของหัวหน้ามิโนทอร์

เมื่อเผชิญหน้ากับลูกไฟที่กำลังใกล้เข้ามา หัวหน้ามิโนทอร์ก็คำรามออกมาและกำกำปั้นของมัน ซึ่งได้แผ่ออร่าสีเขียวออกมาเช่นกันและได้รวมตัวกันเป็นพลังงานอันมหาศาล

ตู้ม!!

หัวหน้ามิโนทอร์ชกออกไปอีกครั้ง และพลังที่มาจากหมัดของมันได้ส่งผลให้อากาศระเบิดออกมา แรงที่มองไม่เห็นปะทะเข้ากับลูกไฟอเวจีที่จ้าวฝูโยนออกมา ส่งผลให้มันกระจายตัวออกเป็นประกายไฟอันร้อนแรงและหายไป

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือพลังงานที่มองไม่เห็นยังไม่หายไปและพุ่งเข้ามาหาจ้าวฝูต่อ

สิ่งนี้สร้างความประหลาดใจให้กับจ้าวฝูมาก และเขาได้บิดตัวในอากาศเพื่อหลบหลีกการโจมตีนี้ พลังที่มองไม่เห็นมุ่งหน้าต่อไปและปะทะเข้ากับกำแพง ก่อให้เกิดหลุมขนาดเท่ากำปั้นอันใหญ่

ตอนนี้หัวหน้ามิโนทอร์ได้ร่นระยะเข้ามาไม่ถึง 10 เมตรแล้ว หัวหน้ามิโนทอร์ยกกำปั้นขึ้นอีกครั้ง และจ้าวฝูก็ตระหนักได้ว่าเขาไม่สามารถอะไรได้อีก

ทันใดนั้น เถาวัลย์สีเขียวได้พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินและพันธนาการเท้าของหัวหน้ามิโนทอร์ไว้ พวกมันถูกกระชากออกโดยหัวหน้ามิโนทอร์อย่างรวดเร็ว แต่ในช่วงเวลานั้น จ้าวฝูก็ได้ยืดระยะออกไปถึง 20 เมตรแล้ว จ้าวฝูยิ้มและมองลงไปที่ภูติดอกไม้ทั้งสามซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเสื้อของเขา ครั้งนี้ มันต้องขอบคุณพวกเธอ

เนื่องจากเถาวัลย์ หัวหน้ามิโนทอร์จึงสูญเสียสมดุลไปและระยะห่างระหว่างพวกเขาก็เพิ่มขึ้นมาก ในตอนนี้จ้าวฝูสามารถรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยไว้ได้โดยไม่ต้องกังวลมากเกินไปแล้ว

ในไม่ช้า จ้าวฝูก็ล่อกลุ่มมิโนทอร์เข้ามายังกับดัก เขายืนอยู่ที่อีกฝั่งของกับดักและเฝ้ามองพวกมิโนทอร์วิ่งเข้ามาและรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง เขาไม่แน่ใจว่ากับดักจะได้ผลไหม

เนื่องจากเขาต้องการล่อพวกมันทุกตัวเข้ามา กับดักขนาดทั่วไปจึงไม่เหมาะเท่าไร นี่เป็นเพราะถ้ามิโนทอร์ตัวหน้าตกลงไป ตัวที่อยู่ข้างหลังก็จะหยุด และเขาก็จะไม่สามารถทำให้พวกมันทุกตัวตกลงไปได้ในคราวเดียวกัน

ดังนั้นกับดักของจ้าวฝูจึงถูกออกแบบใหม่ มันมีหญ้าแห้งคอยปกปิดไว้ แต่ข้างใต้นั้นก็เป็นชั้นไม้กระดาน กระดานเหล่านี้แข็งแรงมากและสามารถรับน้ำหนักของมิโนทอร์ได้

แผนของจ้าวฝูคือการรอให้มิโนทอร์ทุกตัวเหยียบลงมาบนไม้กระดาน จากนั้นก็ให้ก็อบลินที่ซ่อนตัวอยู่เปิดกลไก ทำให้ไม้กระดานทั้งหมดล่วงลงไป มิโนทอร์ที่ยืนอยู่ข้างบนก็จะตกลงไปในหลุม และหวังว่าจะฆ่าพวกมันได้มากที่สุด

จบบทที่ บทที่ 178 กับดักสังหาร

คัดลอกลิงก์แล้ว