บทที่ 37 แม่ทัพที่กล้าแกร่ง
บทที่ 37 แม่ทัพที่กล้าแกร่ง
บทที่ 37 แม่ทัพที่กล้าแกร่ง
ในโลกที่มีผู้คนแข็งแกร่งในหมู่คนที่อ่อนแอ เมื่อถามว่าทำไมถึงมีใครบางคนอยากจะฆ่าพวกเขา แน่นอนว่ามันย่อมน่าหัวเราะ อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูยังคงตอบเขาไปว่า "เพื่อหมู่บ้านของเจ้า!"
จากนั้นจ้าวฝูจึงทอดสายตาออกไปและสั่ง "ไว้ชีวิตบางคนไว้!"
พลธนูและพลหน้าไม้กำลังจะยิงออกมา แต่ชายร่างใหญ่ก็รีบตะโกนออกมา "ข้าคือหัวหน้าแห่งหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่ จางต้าหู!"
จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อได้ยินเช่นนี้ เขาไม่ได้คิดว่าชายร่างใหญ่ที่ยืนตรงหน้าเขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านดังนั้นเขาจึงรีบสั่งว่า "หยุด!"
จางต้าหูถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขารู้ว่าจากการฟังจ้าวฝูและเห็นว่าทหารที่มีอุปกรณ์ครบครันและดุร้ายของเขาเป็นอย่างไร หมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่จะเผชิญกับภัยพิบัติหากจ้าวฝูโจมตี
ในขณะนี้ จ้าวฝูกำลังมองจางต้าหูและสงสัยว่าจะทำอย่างไรดี เขากำลังหาวิธีใช้หมากตัวใหญ่นี้เพื่อยึดหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่
"ทำไมเจ้าถึงต้องการหมู่บ้านของเรา?" จางต้าหูจู่ ๆก็ถามขึ้นขณะกำลังมองมายังจ้าวฝูอย่างจริงจัง
จ้าวฝูไม่ได้วางแผนที่จะซ่อนอะไรไว้และตอบไปว่า "เพื่อหยุดยั้งออร์คจำนวน 5,000 ตัวที่อยู่ห่างออกไป 100 กิโลเมตร!"
"อะไรนะ? ออร์ค 5,000 ตัว?"
จางต้าหูและผู้คนของเขาตกใจอย่างมาก ในฐานะที่เป็นคนของโลกจุติสวรรค์ พวกเขารู้ว่าชนเผ่าพวกนั้นน่ากลัวมากแค่ไหน
ออร์คมักไม่เคยปล่อยให้มนุษย์เหลือรอด ถ้ามีออร์ค 5,000 ตัวเข้ามาและค้นพบหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่ มันจะไม่มีสักคนที่รอดชีวิต
เนื่องจากทหารของจ้าวฝูมีอุปกรณ์ที่ครบครัน บางทีพวกเขาอาจจะสามารถหยุดยั้งพวกออร์คได้ ในกรณีนี้การเข้าร่วมกับจ้าวฝูก็ไม่เลวร้ายนัก เพราะจางต้าหูก็ไม่เชี่ยวชาญในการบริหารจัดการ อย่างไรก็ตามหากพวกเขาเข้าร่วมทั้งแบบนี้ หมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่ก็จะดูอ่อนแอเกินไป นอกจากนี้ พวกเขาไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าร่วม - พวกเขาสามารถร่วมมือกันได้
ด้วยเหตุนี้ จางต้าหูจึงตัดสินใจที่จะทดสอบพลังของจ้าวฝูและแสดงพลังของตัวเองออกมา ดังนั้นเขาจึงชี้ไปที่ทหารของจ้าวฝูและกล่าวว่า "หมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่จะไม่ยอมจำนนต่อใครง่ายไ ข้าเห็นว่าเด็กหนุ่มรูปงามข้างๆเจ้าดูจะเป็นนักสู้ที่ดี ถ้าเขาสามารถเอาชนะข้าได้ ข้าจะเข้าร่วมกับหมู่บ้านของเจ้า; ถ้าข้าชนะ เราจะร่วมมือกันเพื่อหยุดยั้งพวกออร์ค และเจ้าจะต้องจัดหาอุปกรณ์ให้แก่เรา"
"เด็กหนุ่มรูปงาม?" จ้าวฝูรู้สึกสับสนมาก เขามองไปและเห็นว่าจางต้าหูชี้ไปที่ไป่ฉี จ้าวฝูอดยิ้มออกมาไม่ได้ และคิดในใจ "สหายผู้นี้กล้าเรียกไป่ฉีว่าเด็กหนุ่มรูปงามและต้องการที่จะท้าทายเขางั้นเหรอ? รนหาที่ตายจริงๆ"
จ้าวฝูคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเนื่องจากเขามีแต่ได้รับประโยชน์ไม่ว่าไป่ฉีจะแพ้หรือชนะ ดังนั้นจ้าวฝูจึงยอมตกลง นอกจากนี้ เขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าไป่ฉีจะชนะ
จางต้าหูปลดธนูออกแล้วดึงกระบี่เล่มโตออกมา เมื่อไป่ฉีเริ่มเดินไปข้างหน้า จางต้าหูก็กล่าวว่า "ระวังตัวเจ้าหนุ่มรูปงาม อย่ามาตำหนิข้าถ้าเจ้าได้รับบาดเจ็บ"
บรรดาผู้ที่รู้จักพลังของไป่ฉีกำลังอธิษฐานให้แก่จางต้าหู
การต่อสู้เริ่มขึ้น!
จางต้าหูยกกระบี่ใหญ่ของเขาและสับลงที่ไป่ฉีด้วยความโหดเหี้ยมการแสดงออกของไป่ฉีสงบเป็นอย่างยิ่ง และเขาไม่ได้ขยับตัวใดๆเลยสักนิด เมื่อกระบี่ใหญ่กำลังจะถึงตัวเขา แสงแห่งดาบก็สว่างวาบออกมา
เคร้ง!
เสียงโลหะปะทะกันดังออกมาในขณะที่จางต้าหูรู้สึกได้ถึงแรงปะทะอันมหาศาลต่อกระบี่ของตน มันเกือบจะทำให้กระบี่กระเด็นหลุดจากมือของเขา
ในวินาทีต่อมา แสงเย็นยะเยียบได้ส่องสว่างในขณะที่จางต้าหูเห็นไป่ฉีดันดาบของตนเข้าหาคอของเขา เขารีบใช้กระบี่ใหญ่ของเขาเพื่อกันดาบของไป่ฉีเมื่อไป่ฉีฟาดฟันเข้ามา พร้อมกันนั้น ไป่ฉีได้เตะตัดลำตัวและส่งให้จางต้าหูกระเด็นออกไป
จางต้าหูล้มลงกับพื้นและมองด้วยความไม่มั่นใจในขณะที่เขาลุกขึ้น เขาพุ่งเข้าใส่ไป่ฉีและพ่ายแพ้อีกครั้งในช่วงเวลาไม่กี่วินาที จางต้าหูตะลึง เขาค่อนข้างมั่นใจในความแข็งแกร่งของตน เพราะหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่คงจะถูกทำลายโดยพวกต่างเผ่าพันธุ์ไปนานแล้วถ้าไม่ใช่เพราะมีเขาอยู่ เด็กหนุ่มรูปงามผู้นี้แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?
"เดี๋ยวก่อน ข้ายอมรับความพ่ายแพ้"
ตอนนี้กระบี่ของจางต้าหูกระเด็นหลุดมือไปนานแล้ว และไป่ฉีก็ไม่สนใจที่จะใช้ดาบของเขาอีกด้วย เขาเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ใบหน้าของชายร่างใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้จางต้าหูรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างยิ่ง
จางต้าหูรู้ว่าเขาควรจะยอมจำนนนานแล้ว ดังนั้นหลังจากที่โดนต่อยไปอีกไม่กี่ครั้งที่ใบหน้า เขาก็ตัดสินใจที่จะยอมจำนนในที่สุด
ไป่ฉีหยุดการโจมตีและกลับไปยังด้านข้างของจ้าวฝูเมื่อเขาได้ยินการยอมจำนนของจางต้าหู
จ้าวฝูอดยิ้มออกมาไม่ได้ จางต้าหูขุดหลุมและกระโดดลงไปในนั้นด้วยตัวเอง เขาเรียกไป่ฉีว่าเป็นเด็กหนุ่มรูปงาม - ตอนนี้เขาก็ได้รับบทเรียนที่ดีแล้ว
"เจ้าแพ้แล้ว เจ้ายังจำสิ่งที่เราตกลงกันได้หรือไม่?" จ้าวฝูกล่าวกับจางต้าหูในขณะที่เขายับยั้งรอยยิ้มของเขาไว้และเดินเข้าไปหา
จางต้าหูถอนหายใจและคุกเข่าลงข้างหนึ่งฝยขณะที่เขาป้องมือของเขาแล้วกล่าวว่า "บรรดาผู้ที่เดิมพันจะต้องพร้อมที่จะสูญเสีย ข้าขอคารวะนายท่านผู้ยิ่งใหญ่!"
จ้าวฝูได้รับการประกาศจากระบบที่ถามเขาว่าเขาต้องการที่จะยอมรับการยอมจำนนของจางต้าหูหรือไม่ จ้าวฝูยอมรับและได้รับคะแนนความสำเร็จ 100 แต้ม
ต่อจากนั้น จ้าวฝูมองไปที่ค่าสถานะของจางต้าหูด้วยความสนใจ
ชื่อ: จางต้าหู
ระดับ: SS
สมญานาม: ไม่มี
อาชีพ: ทหารอาสาสมัคร
คะแนนความสำเร็จ: พลเมือง (213/500)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อายุ: 31 (100)
ความภักดี: 60
ค่าสถานะ: STR: 10 ,INT: 6 ,CON: 10 ,AGI: 8
การบ่มเพาะพลัง: ระยะที่ 0
เคล็ดการบ่มเพาะพลัง: ไม่มี
ทักษะ: เคล็ดวิชากระบี่พื้นฐาน
อุปกรณ์: เสื้อผ้าผ้าหยาบกร้าน, รองเท้าผ้าหยาบกร้าน, กางเกงผ้าหยาบกร้าน
จ้าวฝูตกใจมากเมื่อเห็นค่าสถานะของจางต้าหู จางต้าหูนั้นอยู่ระดับ SS แต่เขาไม่ได้มีเคล็ดวิชาบ่มเพาะพลังและอาชีพของเขาเป็นเพียงทหารอาสา ทำให้เขามีแค่ทักษะพื้นฐานเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้ดูอ่อนแอเกินไป หลังจากเข้าร่วมกับหมู่บ้านต้าฉินและได้รับผลประโยชน์ทุกประเภท จางต้าหูจะทรงพลังมากยิ่งขึ้น และเขาก็จะกลายเป็นแม่ทัพที่กล้าแกร่ง
ใกล้ๆกัน ทุกคนในหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่อันสงบสุขก็ได้ยินเสียงประกาศจากระบบ ซึ่งส่งหมู่บ้านเข้าสู่ความโกลาหล
โชคดีที่จางต้าหูรีบกลับมาและทำให้ทุกคนสงบลง อย่างไรก็ตามพวกเขายังคงดูหวาดกลัวมากเมื่อได้เห็นจ้าวฝูและทหารของเขา เนื่องจากทหารไม่เพียงแต่มีเพลทอาร์เมอร์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงก็อบลินและโนมส์ในหมู่ทหารอีก 300 ตัวด้วย ถึงอย่างไรก็ตาม มนุษย์ส่วนใหญ่ก็ค่อนข้างหวาดกลัวต่อพวกต่างเผ่า
จ้าวฝูไปที่โถงหมู่บ้านและดูค่าสถานะของหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่ อย่างไรก็ตามเขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อได้เห็นพวกมัน มันเป็นเพียงหมู่บ้านระดับทั่วไป และมันเพิ่งจะยกระดับขึ้นมาเป็นหมู่บ้านระดับกลาง
หมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่อยู่ห่างจากหมู่บ้านต้าฉินประมาณ 15 กิโลเมตร ดังนั้นจ้าวฝูจึงวางแผนที่จะพาชาวบ้านทั้งหมดไปยังหมู่บ้านต้าฉินเพื่อเติมเต็มช่องว่างที่เขามี
หลังจากเลือกที่จะ [ย้าย] หมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่ การประกาศจากระบบก็ได้บอกกับจ้าวฝูว่าหมู่บ้านต้าฉินได้รับค่าประสบการณ์ 540 แต้ม
นี่เป็นค่าประสบการณ์ที่เขาได้รับมากที่สุดในการย้ายหมู่บ้าน แต่เนื่องจากมันเป็นหมู่บ้านระดับกลางแล้ว มันจะกลับลงไปเป็นหมู่บ้านเริ่มต้น อย่างไรก็ตามไม่มีอะไรที่จ้าวฝูสามารถทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ - หมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้านต้าฉิน และถ้ามีอะไรเกิดขึ้น จ้าวฝูจะไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการย้ายมัน
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา จ้าวฝูก็ได้พาชาวบ้านไปยังหมู่บ้านต้าฉิน เมื่อชาวบ้านของหมู่บ้านพยัคฆ์ยิ่งใหญ่เห็นว่าหมู่บ้านต้าฉินมีพลังมากแค่ไหน พวกเขาก็รู้สึกดีใจและปลอดภัย หลังจากที่ได้เห็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างได้รับการจัดการอย่างดีในหมู่บ้านต้าฉิน จางต้าหูก็รู้สึกค่อนข้างอับอาย เขารู้สึกว่าหมู่บ้านของตัวเองเคยเป็นเหมือนบ้านของหมาเมื่อเทียบกับหมู่บ้านต้าฉิน
ขณะนี้มีผู้คนกว่า 600 คนเข้าร่วมกับหมู่บ้านต้าฉิน ทำให้หมู่บ้านต้าฉินมีชาวบ้าน 1,340 คน เมื่อพิจารณาถึงเรื่องออร์ค จ้าวฝูได้จัดให้มีการเปลี่ยนอาชีพชีพจำนวน 300 คนและเพิ่มกำลังทหารให้เป็น 600 คน
สำหรับจางต้าหู จ้าวฝูไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาไม่ดีเลย จ้าวฝูได้อนุญาตให้เขาเปลี่ยนอาชีพก่อน และมอบผลึกจิตวิญญาณการต่อสู้ กระบี่ระดับเงิน และเกราะระดับครามให้แก่เขา
หลังจากที่ได้รับผลประโยชน์มากมายอย่างฉับพลัน จางต้าหูก็อดรู้สึกปิติยินดีไม่ได้ และค่าความจงรักภักดีของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก