บทที่ 19 สัญญาเป็นตาย
บทที่ 19 สัญญาเป็นตาย
บทที่ 19 สัญญาเป็นตาย
มีเชลยทั้งหมด 64 คน โดยมีผู้หญิงเพียงแค่ 1 คน นั่นก็คือนายหญิงที่สาม สำหรับคนเหล่านี้ที่สามารถอยู่รอดได้ในหมู่บ้านโจร พวกเขาต้องไม่ใช่คนดีและมีคุณธรรมแน่ๆ
จ้าวฝูคิดอยู่พักหนึ่งและกล่าวว่า "หวังเอ้อกั๋ว มานี่ บอกข้ามาว่าใครเป็นผู้กระทำความผิดร้ายแรงที่สุดหรือเป็นหัวหน้าในหมู่บ้านหมาป่าคลั่ง"
หวังเอ้อกั๋วเดินเข้ามาหาจ้าวฝูด้วยอาการสั่นเทาและใบหน้าที่ซีดเผือด คนในหมู่บ้านหมาป่าคลั่งมองมาที่เขาด้วยความโกรธเพราะคนพวกนี้รู้ว่าเขาเป็นคนทรยศ
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเขาจะโกรธแต่ก็ไม่กล้าแสดงออกมา อย่างไรก็ตาม ชีวิตของพวกเขาในตอนนี้ก็อยู่ในกำมือของหวังเอ้อกั๋ว ถ้าเขาบอกว่าคนๆนั้นเป็นหัวหน้าหรือกระทำความผิดร้ายแรงมา พวกเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน หวังเอ้อกั๋วเองก็รู้สึกว่าภาระนี้หนักหน่วง และเขาก็ไม่กล้าจะสบตากับใคร
สิ่งที่ทำให้จ้าวฝูแปลกใจก็คือจู่ๆหวังเอ้อกั๋วก็คุกเข่าลงกับพื้นและขอร้อง "นายท่าน! นายท่านที่หนึ่งคือหัวหน้าและกระทำความผิดร้ายแรงที่สุด แต่เขาก็ถูกสังหารไปแล้ว นายท่านที่สองเองก็ถูกพิษจนตาย โปรดไว้ชีวิตพวกเขาด้วย จะให้ข้าก้มกราบกรานท่านก็ได้" หลังจากพูดเช่นนี้แล้ว หวังเอ้อกั๋วก็กระแทกศีรษะเข้ากับพื้นอย่างรุนแรงหลายต่อหลายครั้งก่อนจะเงยหน้าขึ้นและมองไปที่จ้าวฝูด้วยใบหน้าอ้อนวอน
จ้าวฝูจมลงสู่ห้วงความคิด เขารู้ว่าความจงรักภักดีของพวกโจรเหล่านี้เป็นปัญหาแน่ๆ ดังนั้นเขาจึงอยากจะฆ่าผู้นำบางคนก่อนที่จะส่งมอบคนพวกนี้ไปให้ไป่ฉีเพื่อให้เข้ารับการฝึกและจัดการเรื่องวินัยอย่างถูกต้อง ในตอนนี้หวังเอ้อกั๋วได้อ้อนวอนของชีวิตของคนพวกนี้ จ้าวฝูจึงหันไปมองที่คนของหมู่บ้านหมาป่าคลั่ง
ในที่สุดเขาก็พูดออกมา "พวกเขาเต็มใจที่จะมอบความจงรักภักดีของพวกเจ้าให้แก่เราไหม?"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของพวกโจรก็ปรากฏความประหลาดใจและความดีใจขึ้นมา พวกมันคุกเข่าลงกับพื้นในทันทีและพูดออกมาพร้อมเพียงกันว่า "พวกเรายินดีที่จะรับใช้นายท่านไปจนตาย!"
อย่างไรก็ตามมีคนๆหนึ่งที่ไม่ได้คุยเข่าลง และคนๆนั้นได้ยืนอยู่กับที่ด้วยท่าทางที่ดูลังเล - มันเป็นนายหญิงที่สาม
นายหญิงที่สามเป็นคนที่สวยมาก แต่จ้าวฝูก็ไม่ได้สนใจในเรื่องพวกนี้ จ้าวฝูไม่ต้องการที่จะปล่อยผู้นำคนเดิมคนไหนไว้ และเมื่อเห็นเช่นนี้ เขาก็โบกมือและพูดด้วยเสียงอันนุ่มนวล "ฆ่าเธอซะ ไป่ฉี ข้าจะมองคนที่เหลืออยู่ให้กับเจ้า ทำให้มั่นใจว่าเจ้าสามารถฝึกพวกเขาได้ดี!" หลังจากกล่าวเช่นนี้ จ้าวฝูก็เตรียมที่จะนำคนของเขากลับไปที่หมู่บ้านฉิน
ทหารสองสามคนรับคำสั่งในทันทีและไปจับตัวนายที่สามมาเพื่อที่จะบั่นคอของเธอ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของนายหญิงที่สามก็ซีดเผือด และเธอก็รีบตะโกนออกมา "ข้ายินดีที่จะยอมจำนนต่อท่าน แต่ท่านต้องสัญญาว่าจะไม่แตะต้องร่างกายของข้า!"
"เอ๋? ใครต้องการร่างกายของเธอกัน?"
จ้าวฝูหยุดและทำหน้าประหลาดใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้อยากจะอธิบายอะไร - ถึงอย่างไร สำหรับผู้หญิงคนนี้ที่ได้กลายมาเป็นนายหญิงที่สาม เธอจะต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ มันจึงเป็นการดีที่สุดที่จะกำจัดเธอ ดังนั้นเขาจึงโบกมืออีกครั้งเพื่อส่งสัญญาณให้สังหารเธอซะ
“เดี๋ยวก่อน! ข้าจะให้ครั้งแรกของข้ากับท่าน แต่ท่านต้องสัญญาว่าจะไม่ทิ้งข้าไว้เพียงลำพังหลังจากนั้น!” นายหญิงที่สามตะโกนออกมาในขณะที่เธอเม้มปากและตัดสินใจ
"ครั้งแรก?"
จ้าวฝูพูดไม่ออก เธอคิดว่าเขาเป็นคนแบบนั้นจริงๆหรือ? เขาโบกมืออีกครั้งเพื่อส่งสัญญาณให้รีบสังหารเธอไปซะ
ทหาร 10 กว่าคนที่ถือกระบี่ไม้เหล็กอยู่รับคำสั่งและล้อมรอบนายหญิงที่สามไว้ และเตรียมที่จะสังหารเธอให้ถึงแก่ความตาย
คนที่อยู่ในหมู่บ้านหมาป่าคลั่งรีบพยายามเกลี้ยกล่อมเธอ "นายหญิงที่สาม มันเป็นการดีที่สุดถ้าท่านจะยอมจำนนต่อนายท่าน นายท่านผู้นี้หาใช่ธรรมดาสามัญ และเขาจะยิ่งใหญ่ในภายภาคหน้า!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ นายหญิงที่สามก็กำหมัดของเธอและกัดฟันในขณะที่เธอตะโกนออกมาอีกครั้ง "ก็ได้! ข้าจะยอมรับให้หนึ่งครั้งต่อสัปดาห์เป็นอย่างมาก และข้าจะลงนามในสัญญาเป็นตายกับท่าน"
"สัญญาเป็นตาย"
จ้าวฝูเริ่มรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเขาได้ยินนายหญิงที่สามพูดขึ้นมาอีก แต่เมื่อเขาได้ยิน "สัญญาเป็นตาย" เขาก็หยุดไปชั่วขณะเพราะเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ต่อจากนั้น นายหญิงที่สามก็เอากระดาษแผ่นหนึ่งออกมาและกัดนิ้วโป้งของเธอ เธอกดนิ้วโป้งที่มีเลือดไหลอยู่ลงกับแผ่นกระดาษก่อนที่จะมอบมันให้กับทหารเพื่อให้เขาเอาไปมอบให้กับจ้าวฝู
จ้าวฝูรับมันมาและมองไปที่มัน
[สัญญาเป็นตาย]: รายละเอียด: เชื่อมโยงชีวิตของคนสองคนเข้าด้วยกันถ้าเจ้านายตาย อีกฝ่ายก็จะตายด้วย
"ประกาศจากระบบ! ท่านต้องการยอมรับสัญญาเป็นตายของหลิวเหมยหรือไม่?"
ของแบบนี้ก็ยังมีอยู่ในโลกแห่งนี้ จ้าวฝูตัดสินใจที่จะจัดเตรียมสำเนาของมันไว้เมื่อเขากลับไปเพื่อป้องกันการทรยศอีก จ้าวฝูคิดอยู่สักครู่ และเพราะว่าเขาไม่ต้องกังวลเรื่องของนายหญิงที่สามอีก เขาจึงเลือกยอมรับ
แผ่นกระดาษกลายเป็นฝุ่นแสงและแบ่งออกเป็นสองซึก: ครึ่งหนึ่งมันเข้าไปในร่างของจ้าวฝู และอีกครึ่งหนึ่งได้เข้าไปในร่างของหลิวเหมย
ตอนนี้ทุกๆคนได้ยอมจำนนแล้ว จ้าวฝูจึงสามารถมองไปที่ระดับของพวกเขาได้ ส่วนใหญ่เป็นระดับ F และส่วนน้อยเป็นระดับ C สิ่งที่น่าแปลกใจมากๆสำหรับจ้าวฝูก็คือหลิวเหมยเป็นระดับ S ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เธอ เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป่ฉีจึงจมลงสู่ห้วงความคิดของเขา
"เอาล่ะ กลับไปที่หมู่บ้านกันเถอะ!" จ้าวฝูสั่ง
เมื่อคนของหมู่บ้านหมาป่าคลั่งเห็นว่านายหญิงที่สามไม่ตาย พวกเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ไป่ฉีมองไปรอบๆและดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
................................................... ..
หลังจากกลับมาที่หมู่บ้านฉิน คนของหมู่บ้านหมาป่าคลั่งก็ตกใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาได้ยินว่าหมู่บ้านฉินเป็นหมู่บ้านระดับตำนาน และพวกเขาก็ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดสิ้น
เมื่อหลี่ซือเห็นว่าจ้าวฝูและไป่ฉีกลับมาอย่างปลอดภัย เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
จ้าวฝูกล่าวกับหลี่ซือว่า "หลี่ซือ ข้าจะทิ้งคนเหล่านี้ให้เจ้าจัดการ!"
หลี่ซือมองไปที่คนของหมู่บ้านหมาป่าคลั่งและพยักหน้า ในทันใดนั้นไป่ฉีก็เดินเข้ามาและกระซิบบางสิ่งใส่หูของหลี่ซือ จ้าวฝูรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ แต่เขาก็ไม่ใส่ใจนัก เขาพบทหารออกไปทางตอนใต้ของหมู่บ้านฉินจำนวนหนึ่ง จ้าวฝูเอาดวงใจแห่งเมืองสีขาวออกมาและกดมันเข้ากับพื้นดิน
"ประกาศจากระบบ! ท่านต้องการใช้ดวงใจแห่งเมืองใช่หรือไม่?"
จ้าวฝูตอบไปว่า 'ใช่' และเหมือนเช่นกันกับหมู่บ้านฉิน คลื่นของแสงได้สาดส่องออกไปในขณะที่สิ่งปลูกสร้างพื้นฐานหลายๆอย่างได้ปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ
หลังจากเดินเข้าไปที่โถงหมู่บ้าน จ้าวฝูก็มองไปที่ค่าสถานะ:
ชื่อหมู่บ้าน: หมู่บ้านหมาป่าคลั่ง (ธรรมดา)
ระดับ: เริ่มต้น (0/5000)
พื้นที่หมู่บ้าน: 1 ตารางกิโลเมตร
อาณาเขตหมู่บ้าน: 5 ตารางกิโลเมตร
ผู้อยู่อาศัย: 0/300
ทหาร: 0/100
การสนับสนุนด้านประชากร: 0
ค่าสถานะพิเศษของหมู่บ้าน: ผลผลิตพืชไร่ในเขตแดน+2% ,ระยะเวลาการเติบโตของผลผลิตในเขตแดน -2%
ขีดจำกัดของหมู่บ้านรอง: 0
ค่าสถานะเหล่านี้เป็นของหมู่บ้านธรรมดา และความแตกต่างระหว่างค่าสถานะของหมู่บ้านหมาป่าคลั่งและหมู่บ้านฉินนั้นก็ราวกับฟ้าและเหว ในปัจจุบันการสนับสนุนด้านประชากรเป็นศูนย์เพราะจ้าวฝูได้นำชาวบ้านของหมู่บ้านหมาป่าคลั่งให้อยู่ภายใต้ชื่อของหมู่บ้านฉิน มิฉะนั้นการสนับสนุนด้านประชากรของหมู่บ้านหมาป่าคลั่งคงจะติดลบเป็นแน่ และชาวบ้านคนใหม่ๆก็จะเป็นโจร
หมู่บ้านหมาป่าคลั่งในปัจจุบันไม่ได้มีช่างตัดเสื้อ ช่างตีเหล็ก หรือเภสัชกร - คนพวกนี้คงจะหนีไปแล้ว อย่างไรก็ตาม ในสิ่งปลูกสร้างทั้งสามก็มีแผ่นศิลาหินเปลี่ยนอาชีพอยู่ และแต่ละแห่งก็มีทั้งสามอาชีพเตรียวไว้ซึ่งจำกัดจำนวนแค่ 1 คนเท่านั้น
ที่ค่ายทหาร มีเพียงแค่แผ่นศิลาหินเปลี่ยนอาชีพอยู่อันเดียว:
[โจร]: ทหารระดับ F รายละเอียด: ความวิบัติที่ปรากฏขึ้นเมื่อการสนับสนุนด้านประชากรติดลบ ผล: ได้รับ [เคล็ดกระบี่โจร]
จ้าวฝูอยากที่จะทำลายศิลาหินเปลี่ยนอาชีพโจรและเปลี่ยนมันเป็น [ทหารอาสา] แต่หลังจากคิดดูแล้ว เขาก็ตระหนักได้ว่ามันอาจจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้า ดังนั้นเขาจึงเลือกเก็บมันไว้ก่อน
เขาไปพบผู้อาวุโสในหมู่บ้านฉินที่มีประสบการณ์ในด้านการบริหารจัดการและเปลี่ยนให้เขากลายเป็นหัวหน้าหมู่บ้านคนใหม่ของหมู่บ้านหมาป่าคลั่ง นอกจากนี้เขายังทิ้งทหารจำนวนหนึ่งไว้คอยดูแลหมู่บ้านหมาป่าคลั่งด้วย ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น หมู่บ้านธรรมดาจะเริ่มอัญเชิญชาวบ้านได้
หลังจากจัดการกับเรื่องเหล่านี้แล้ว จ้าวฝูก็กลับมาที่หมู่บ้านฉินและวางแผนที่จะพูดคุยกับไป่ฉีและหลี่ซือเกี่ยวกับหมู่บ้านตระกูลหลี่ อย่างไรก็ตามหลังจากการสนทนาสั้นๆ หลี่ซือก็มองไปที่จ้าวฝูและกล่าวว่า "ฝ่าบาท มันดึกแล้ว และวันนี้ท่านก็ออกแรงมากไปแล้ว มันจะดีที่สุดถ้าท่านจะไปพักบ้าง"
จ้าวฝูรู้สึกแปลกๆเมื่อเขาได้ยินเช่นนี้ แต่เขาก็เห็นว่ามันดึกแล้วจริงๆ ดังนั้นเขาจึงกลับไปที่ห้องของตัวเอง แต่หลังจากที่เปิดประตูออก เขาก็ต้องตกตะลึง นั่นเป็นเพราะมีสาวสวยทรงเสน่ห์กำลังนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงของเขา
จ้าวฝูหันออกไปในทันทีและปิดประตู พร้อมกันนั้นเขาได้ตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดัง "หลี่ซือ! มานี่!"