บทที่ 13 ประหลาดใจ
บทที่ 13 ประหลาดใจ
บทที่ 13 ประหลาดใจ
จ้าวฝูไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีนักต่อตระกูลใหญ่เหล่านี้ และไม่ต้องการมีส่วนร่วมกับตระกูลอิ๋ง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดที่จะค้นหาตระกูลอิ๋ง
หลังจากมองผ่านข้อมูลในฟอรัมโลกจุติสวรรค์ เขาก็พบว่ามันน่าแปลกใจ มีคนวาดแผนที่คร่าวๆที่แสดงถึงแผนผังของประเทศจีนและประเทศโดยรอบ จ้าวฝูมองไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน: นั่นคือจุดที่เขากำลังจะไปเพื่อเดินทางออกจากประเทศจีน
ต่อจากนั้น จ้าวฝูได้หยุดมองข่าวและเข้าสู่โลกสวรรค์จุติ
"ฝ่าบาท ดีเลยที่ท่านมา ชาวบ้านคนหนึ่งของเราได้รับบาดเจ็บจากคนแปลกหน้า โชคดีที่ไป่ฉีสามารถจับพวกเขาได้บางส่วน" หลี่ซือรายงานทันทีเมื่อจ้าวฝูเข้ามา
จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจมาก ชาวบ้านทั้งหมดอยู่รอบๆหมู่บ้านต้าฉินและไม่ได้ไปไหนไกลนัก และจ้าวฝูก็ได้ส่งคนไปลาดตระเวนบริเวณโดยรอบ มันไม่ควรมีอันตรายอะไร ดังนั้นคนแปลกหน้าพวกนั้นมาจากไหนกัน?
หมู่บ้านต้าฉิน=หมู่บ้านฉิน ต้าแปลว่ายิ่งใหญ่ Great Qin = ต้าฉิน ไม่อยากแปลว่าฉินยิ่งใหญ่หรือฉินผู้ยิ่งใหญ่ สรุปเลยเอาต้าฉิน อาจจะมีของราชวงศ์อื่นเช่น ต้าโจว ต้าซาง ต้าเซี่ย บอกไว้เผื่อ'งง'ว่าคำว่า"ต้า"มันโผล่มาจากไหน ความหมายก็ความหมายเดิมอะแหละแต่เป็นการเรียกเพื่อให้เกียรติโดยกานนำคำว่า"ต้า"มาไว้ข้างหน้า”
เมื่อรู้สึกสับสน จ้าวฝูจึงตามหลี่ซือไปพบไป่ฉี
ไป่ฉีกำลังสั่งให้คนใช้เชือกมัดพวกโนมส์ 2 - 3 ตัวเอาไว้ พวกมันตัวสูงกว่าก็อบลินเล็กน้อยและค่อนข้างผอม ผิวของพวกมันเป็นสีเทาดำ และพวกมันก็ดูน่าเกลียดมาก
"ไป่ฉี! มันเกิดอะไรขึ้น?” จ้าวฝูเดินเข้าไปและถาม
เมื่อไป่ฉีมองมาและเห็นว่าจ้าวฝูมาถึงแล้ว เขาป้องมือด้วยความเคารพในขณะที่เขาอธิบาย "ฝ่าบาท ชาวบ้านของเรากำลังเก็บผลไม้ป่า และจู่ๆไอ้เจ้าพวกนี้ก็ปรากฏตัวขึ้นและใช้หน้าไม้ทำร้ายชาวบ้านของเรา"
หลังจากพูดเช่นนี้แล้ว ไป่ฉีก็สั่งให้ทหารคนหนึ่งส่งหน้าไม้เล็กๆให้กับจ้าวฝู จ้าวฝูรับมันมาและเห็นว่ามันค่อนข้างซับซ้อน ถ้าไม่มีพิมพ์เขียวสำหรับหน้าไม้ชนิดนี้ มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำพวกมันขึ้นมา
"เจ้าได้รับอะไรมาจากการตั้งคำถามกับพวกมันบ้าง?" จ้าวฝูถาม
ไป่ฉีส่ายหน้าในขณะที่เขาตอบ "ฝ่าบาท เพราะพวกเราพูดภาษาอื่นไม่ได้ พวกเขาจึงไม่สามารถหาข้อมูลอะไรจากพวกมันได้ อย่างไรก็ตาม ข้าได้ส่งคนไปสำรวจสถานที่ที่โนมส์เหล่านี้ปรากฏขึ้นแล้ว"
ในขณะนั้นเองก็มีคนเข้ามาและรายงานว่าพวกเขาได้พบกับอุโมงค์ลับ
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ จ้าวฝูก็นำคนไปยังอุโมงค์ลับ มันสูงประมาณ 1 เมตร และมีหญ้าสูงซ่อนมันไว้อยู่ ทำให้มันค่อนข้างยากที่จะหาพบ
พวกเขายังได้นำพวกโนมส์มาด้วย และพวกมันก็ต่างมีใบหน้าที่ดูน่าเกลียดราวกับว่าสถานที่แห่งนี้สำคัญกับพวกมันมากๆ
เมื่อจ้าวฝูเห็นเช่นนี้ เขาก็เข้าได้ว่าพวกโนมส์ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูไม่กล้าบุ่มเข้าไป: พวกเขาไม่รู้ว่ามีโนมส์อยู่ภายในกี่ตัวและอุโมงค์ก็สูงแค่ 1 เมตรเท่านั้น ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถเข้าไปได้ทีละคน ซึ่งมันค่อนข้างอันตรายที่เดียว
จ้าวฝูเลือกโนมส์มาตัวหนึ่งและสั่งให้เฆี่ยนมัน ในขณะที่แส้ฟาดเข้าใส่โนมส์ มันก็ทำให้ผิวหนังของโนมส์ตัวนั้นฉีกขาดในทันที ทำให้มันร้องออกมา หลังจากนั้นอีกสักครู่ จ้าวฝูก็ได้รับการประกาศจากระบบ
"ประกาศจากระบบ! โนมส์ดอร์จได้ยอมจำนนต่อท่าน ท่านต้องการยอมรับหรือไม่?"
เมื่อเจ้าฝูได้ยินประกาศจากระบบอันนี้ เขาก็เลือกยอมรับและสั่งให้ชายคนนั้นพามันมาให้เขา ตอนนี้ค่าความจงรักภักดีของโนมส์มีเพียงแค่ 10 จุด แต่จ้าวฝูก็ไม่ใส่ใจ สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่ความจงรักภักดีแต่เป็นความสามารถในการเข้าใจภาษาของเขา
"มีโนมส์กี่ตัวอยู่ในหมู่บ้านของเจ้า?" จ้าวฝูถาม
โนมส์รู้สึกสับสน แต่เมื่อมันเห็นว่าทหารโหดกำลังจะลงแส้ที่มันอีก มันก็พูด "นายท่านที่เคารพ หมู่บ้านโดรันมีชาวบ้านอยู่ 96 ตัว 46 ตัวเป็นทหาร และที่เหลือเป็นผู้หญิง คนแก่ และเด็ก"
"พวกมันมีคนมากแค่นั้น ไม่แปลกใจเลยที่พวกมันไม่กล้าอยู่เหนือพื้นดิน"
จ้าวฝูพยักหน้าและพูดกับดอร์จ "ข้าจะปล่อยพวกเจ้าไปหนึ่งตัว บอกพวกมันว่าข้าไม่ต้องการทำร้ายใคร แต่พวกเจ้าทั้งหมดต้องยอมจำนนต่อข้า"
โนมส์พยักหน้าและเดินไปหาโนมส์ตัวอื่นๆที่ถูกมัดไว้และพูดกับพวกมันด้วยภาษาของตัวเองเพื่อสื่อสารถึงความตั้งใจของจ้าวฝู จ้าวฝูเลือกพวกมันมาหนึ่งตัวและปล่อยให้มันเข้าไปในอุโมงค์
"ผู้ใช้โล่ ล้อมอุโมงค์นี้ไว้ ระวังหน้าไม้ไว้ตลอดเวลา!" จ้าวฝูสั่งในขณะที่เริ่มรอ
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงก็ยังไม่มีโนมส์ออกมายอมจำนน
สีหน้าของจ้าวฝูมืดลง และเขาก็พูดกับไป่ฉีว่า "ดูเหมือนว่าโนมส์จะไม่คิดยอมจำนน ไปเตรียมหญ้าแห้งมารมควันพวกมัน"
ไป่ฉีพยักหน้าและออกคำสั่งให้ไปเตรียมหญ้าแห้งมาและเริ่มเผาพวกมันใส่อุโมงค์ ควันหนาขึ้นและค่อยๆลอยเข้าไปในอุโมงค์อย่างช้าๆ แต่ในไม่ช้า มันก็ไม่สามารถเข้าไปข้างในได้อีก... ดูเหมือนว่าพวกโนมส์ได้ปิดกั้นอุโมงค์เอาไว้
"พวกโนมส์นี่!"
จ้าวฝูแค่นเสียงออกมาอย่างเย็นชาและออกคำสั่งให้คนมาปิดกำแพง ก่อนที่เขาจะถามว่ามีทางลับทางอื่นๆที่จะนำไปสู่หมู่บ้านโนมส์ไหม โนมส์ส่วนใหญ่ไม่รู้เรื่องทางลับ มีเพียงแค่ผู้อาวุโสโนมส์ในหมู่บ้านเพียงไม่กี่คนที่รู้ ดังนั้น แม้ว่าพวกเขาจะขุดทางเข้าไป พวกโนมส์ก็สามารถหลบหนีผ่านอุโมงค์ทางอื่นๆได้อยู่ดี
เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้ จ้าวฝูก็ไม่ได้สิ้นไร้หนทาง เขาเรียกนักรบก็อบลินทั้งสิบมา - ตอนนี้เขาควบคุมหมู่บ้านก็อบลินอยู่ 2 หมู่บ้าน กองกำลังของเขาในตอนนี้มีนักรบก็อบลิน 10 ตัว เพราะแต่ละหมู่บ้านจะมีนักรบก็อบลินได้ 5 ตัว
หลังจากเรียกนักรบก็อบลินมา จ้าวฝูก็สั่งให้พวกมันใช้ค้อนหินขนาดยักษ์ทุบพื้นดินที่จ้าวฝูเชื่อว่าหมู่บ้านจะอยู่ในตำแหน่งที่อุโมงค์จะถล่มลงมาและฝังหมู่บ้านโนมส์ไว้ ในอีกไม่กี่วัน พวกมันจะเหลือเพียงแต่ซากศพ
แน่นอนว่าเหล่าโนมส์สามารถขุดอุโมงค์ใหม่ได้ ดังนั้นจ้าวฝูจึงสั่งให้นักรบก็อบลินทุบอุโมงค์ใดก็ตามในทันทีที่พวกมันพบ ด้วยวิธีการนี้ โนมส์ก็จะไม่สามารถหนีไปไหนได้
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็ได้ขังโนมส์ที่ถูกจับมาไว้ เนื่องจากโนมส์ที่ยอมจำนนนั้นมีความจงรักภักดีที่ต่ำเป็นอย่างยิ่งและอาจจะหนีไปได้ทุกเมื่อ เขาจึงต้องขังพวกมันไว้ อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ยังปฏิบัติกับพวกมันเป็นอย่างดีด้วยการให้อาหารและน้ำกับพวกมันอย่างเพียงพอเนื่องจากพวกมันยอมจำนนแล้ว สำหรับโนมส์ที่ไม่ยอมจำนน พวกมันก็คงต้องทนหิวไปอีกหลายวัน
หลังจากที่กลับมาที่หมู่บ้าน จ้าวฝู ไป่ฉี และหลี่ซือก็เริ่มพูดคุยกันถึงข้อมูลที่จ้าวฝูได้รับมาจากฟอรัมโลกจุติสวรรค์
ตู้ม!!
ทันใดนั้นเอง เสียงระเบิดอันดังกึกก้องก็ได้ดังออกมา ทำให้ทุกๆคนในหมู่บ้านต้าฉินตกใจเป็นอย่างยิ่ง
จ้าวฝูรีบออกมาและพาคนบางส่วนไปยังจุดที่เสียงระเบิดดังออกมา เขาเห็นนักรบก็อบลินหลายตัวที่กำลังจ้องมองอย่างมึนงงไปที่รอยแตกยาว 10 เมตร และลึกลงไป 50 เมตร อากาศเย็นที่รู้สึกได้จากรอยแตก ให้ความรู้สึกที่น่าขนลุกออกมา
"เกิดอะไรขึ้น?” จ้าวฝูถามนักรบก็อบลิน
หนึ่งในนักรบก็อบลินตอบกลับมาด้วยเสียงตะโกนที่รวบรัดซึ่งหมายความว่าพวกมันได้ทำตามคำสั่งของจ้าวฝูด้วยการทุบพื้นด้วยค้อนของพวกมัน หนึ่งในนักรบก๊อบบลินได้ทุ่มพลังทั้งหมดของมันลงไป และมันเป็นคนที่ทำให้เกิดสิ่งนี้ขึ้น
"ประกาศจากระบบ! หมู่บ้านโดรันได้ยอมจำนนต่อท่านแล้ว ท่านจะยอมรับหรือไม่?"
ห้วงความคิดของจ้าวฝูถูกขัดด้วยเสียงประกาศจากระบบ เขาคิดกับตัวเอง "ดูเหมือนว่าพวกมันจะต้องโดนทรมานสักหน่อยก่อนที่จะเต็มใจยอมจำนน"
จ้าวฝูยอมรับและบอกคนของเขาให้เริ่มขุด