บทที่ 9 หมู่บ้านโล๊ค

บทที่ 9 หมู่บ้านโล๊ค

หลังจากฟังสิ่งที่หลี่ซือรายงานแล้ว จ้าวฝูก็พยักหน้า วันรุ่งขึ้น เขาอัญเชิญชาวบ้านมาใหม่ 14 คน มีเจ็ดคนที่สามารถต่อสู้และผู้หญิงระดับB อยู่ 1 คน ซึ่งจ้าวฝูจัดการให้เปลี่ยนอาชีพเป็นบัณฑิต เขาหวังว่าพวกเขาจะสามารถได้รับทักษะฝึกสัตว์เร็วขึ้นด้วยจำนวนบัณฑิตที่มากยิ่งขึ้น

จ้าวฝูนำคน 7 คนที่สามารถต่อสู้ไปเปลี่ยนเป็นทหาร ตอนนี้จ้าวฝูมีทหาร 28 คน และเขาได้พาคนพวกนั้นไปยังหมู่บ้านก็อบลิน

หมู่บ้านก็อบลินยังคงอยู่ในโหมดป้องกันเต็มรูปแบบ ดังนั้นจ้าวฝูจึงเลือกที่จะไม่โจมตี กลับกัน เขาบอกให้ไป่ฉีวางกับดักต่อไปในที่ขณะกำลังฝึกทหาร

อีกหนึ่งวันได้ผ่านพ้นไป และจ้าวฝูได้อัญเชิญชาวบ้านมาอีก 15 คน หกคนสามารถต่อสู้ได้ ดังนั้นจ้าวฝูจึงจัดการให้พวกเขาเปลี่ยนอาชีพไปเป็นทหาร พวกก็อบลินยังคงไม่กล้าออกมา ดังนั้นจ้าวฝูก็ยังคงรอต่อไปพร้อมกับการวางกับดัก ในขณะที่ทำเช่นนี้ จ้าวฝูยังได้ค้นพบต้นเหล็กทศวรรษอีกต้นนึงด้วย

วันต่อมา จ้าวฝูอัญเชิญชาวบ้านมาอีก 14 คน ซึ่งแปดคนสามารถต่อสู้ได้ และหนึ่งคนเป็นชาวบ้านระดับ B เขาส่งพวกเขาทั้งหมดไปเปลี่ยนอาชีพ

ในที่สุดก็อบลินก็วิ่งออกมาหาอาหารในวันนี้ และพวกมันก็ไม่สามารถอดทนต่อความหิวได้อีกต่อไป คราวนี้มีก็อบลินประมาณ 100 ตัวที่วิ่งออกมาจากหมู่บ้านก็อบลิน และประมาณครึ่งหนึ่งเป็นเพศหญิง มีนักรบก็อบลินอยู่ 4 ตัวที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพ และพวกมันก็ยังตัวเล็กกว่านักรบก็อบลินก่อนหน้านี้

ในตอนนี้มีก็อบลินที่สามารถต่อสู้ได้เหลืออยู่ในหมู่บ้านแค่ 20 กว่าตัวเท่านั้นและยังมีนักรบก็อบลินที่เดินทางกลับมาจากการล่าสัตว์เมื่อครั้งก่อนอยู่ด้วย นอกนั้นเป็นผู้หญิง 30 กว่าตัว และก็อบลินสูงอายุและเด็กที่ไม่สามารถต่อสู้ได้

จากสิ่งที่เห็นในตอนนี้ ดูเหมือนว่าการโจมตีหมู่บ้านก็อบลินจะเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก แต่จ้าวฝูก็รู้สึกว่ามันไม่ง่ายดายอย่างที่เห็น เขารู้สึกว่าแท่นบูชาสีเลือดนั้นไม่ธรรมดาและอาจมีบางสิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับมัน

ดังนั้น จ้าวฝูจึงตัดสินใจที่จะโจมตีก็อบลิน 100 ตัวที่วิ่งออกมา แน่นอนว่ามันโง่มากที่จะโจมตีพวกมันโดยตรง เพราะกับดักที่พวกเขาติดตั้งไว้ก็คงจะไร้ประโยชน์ถ้าเป็นเช่นนั้น

จ้าวฝูแบ่งทหาร 34 คนออกเป็น 3 กลุ่มและอธิบายถึงแผนการของเขา ก่อนที่จะส่งทีมๆหนึ่งออกไปโจมตี

เมื่อพวกก็อบลินเห็นว่ามีศัตรูจำนวนน้อยมาก พวกมันก็ยกกระบี่ของพวกมันขึ้นมาในทันทีและตะโกนออกมาในขณะที่พวกมันวิ่งเข้าใส่ คนกลุ่มที่จ้าวฝูส่งออกมาโจมตีอยู่ไม่กี่ครั้งและหันหลังวิ่งหนีตามคำสั่งของจ้าวฝู

พวกก็อบลินโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นและไล่ตามพวกเขาไปด้วยความต้องการสังหารศัตรูที่ทรมานพวกมันมาหลายวัน

อย่างไรก็ตาม ต่อจากนั้น ก็อบลินก็เริ่มตกลงสู่หลุมที่ถูกขุดเตรียมไว้ และพวกมันก็ถูกเสียบโดยหอกไม้ที่แหลมคม พวกมันกรีดร้องออกมาอย่างต่อเนื่อง และกลุ่มของก็อบลินขนาดใหญ่ก็ได้สูญเสียสมาชิกไป 20 ตัวจาก 100 ตัวในพริบตา

หลังจากสูญเสียส่วนหนึ่งของกองกำลังของพวกมันไปในพริบตา ก็อบลินทั้งหมดก็หยุดอยู่กับที่ ไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้า พวกมันไม่รู้ว่าจะมีหลุมอยู่ข้างหน้าอีกไหม ดังนั้นพวกมันจึงไม่กล้าก้าวต่อไป พวกมันทุกตัวทำได้เพียงแค่ยืนอยู่กับที่ในขณะที่พวกมันคำรามออกมาด้วยความโมโหเท่านั้น

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...

ทันใดนั้น ลูกศรหลายๆลูกก็ได้พุ่งทะลวงเข้าใส่ก็อบลินบางตัว พวกก็อบลินเห็นศัตรูสองสามคนกำลังวิ่งจากทางด้านซ้ายของพวกมัน และพวกมันจึงไล่ตามคนพวกนั้นไปในทันทีด้วยความโกรธ

ขณะที่พวกมันวิ่ง พวกมันก็โดนกับดักเข้าไปอีก ไม้ซุงและหินขนาดใหญ่หล่นลงมาจากเบื้องบน ทำให้ก็อบลินทั้งได้รับบาดเจ็บสาหัสและล้มตายกันไปไม่น้อย

ก็อบลินประมาณ 80 ตัวได้ลดลงเหลือประมาณ 50 ตัวแล้วในตอนนี้ ในขณะเดียวกัน คนอีกกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นทางด้านขวาของพวกก็อบลินและยิงพวกมันด้วยธนูก่อนจะวิ่งหนีไป

พวกก็อบลินได้รับความสูญเสียมาแล้วถึงสองครั้ง และพวกมันก็ไม่กล้าที่จะไล่ตามคนพวกนั้นไปแบบโง่ๆอีก พวกมันทำได้เพียงแค่ยืนอยู่กับที่และควงอาวุธของพวกมัน พร้อมกับคำรามเข้าใส่ศัตรูที่หลบหนีไป

ตอนนี้ ทั้งสองกลุ่มได้มารวมตัวกันและวนรอบก็อบลินจากด้านหลังแล้ว ลูกศรและไฟร์บอลกระหน่ำเข้าใส่กลุ่มก็อบลินตอนที่พวกมันไร้การป้องกันอย่างสิ้นเชิง การโจมตีครั้งนี้ได้ผลเป็นอย่างมาก ไฟร์บอลทำให้ก็อบลินได้รับบาดเจ็บสาหัสสองตัวและทำให้ก็อบลินอีกสองตามตัวได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ในขณะที่ลูกศรอีกเก้าดอกเข้าเป้า และสังหารก็อบลินไปสามตัว ทำให้ก็อบลินห้าตัวได้รับบาดเจ็บสาหัส และทำให้ก็อบลินอีกหนึ่งตัวได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย

ตอนนี้มีเหลือก็อบลินเพียงแค่ประมาณ 40 ตัวที่ยังสามารถต่อสู้ได้ ด้วยเหตุนี้กลุ่มที่กำลังวิ่งอยู่ก็ได้หันกลับมาและเริ่มโจมตี ทำให้จำนวนของก็อบลินลดลงไปอีกมาก

"ไป่ฉี กำจัดนักรบก็อบลินตัวนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ผู้ใช้โล่ทั้งหมดมุ่งเน้นไปที่การป้องกันและยันนักรบก็อบลินอีกสองตัวไว้ พลทหารราบทะลวงเข้าไป และนักธนูยิงได้ตามใจ ปล่อยนักรบก็อบลินที่เจ็บขาให้ข้าจัดการ" จ้าวฝูออกคำสั่งเสียงดัง และทุกๆคนก็เคลื่อนไหวตามคำสั่งของเขา

ทหารก็อบลินที่เหลืออยู่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาและส่วนใหญ่ก็เป็นผู้หญิง ดังนั้นพวกมันจึงถูกจัดการโดยทหารราบและนักธนูอย่างรวดเร็ว ผู้ใช้โล่ 8 - 9 คนคือโล่ไม้ไว้และล้อมกรอบนักรบก็อบลินทั้งสองตัวไว้แน่น

จ้าวฝูสามารถจัดการกับนักรบก็อบลินที่บาดเจ็บอยู่ได้อย่างง่ายดาย แน่นอนว่าเขาไม่ได้ต่อสู้กับมันในระยะประชิดเพราะเขาไม่สามารถเอาชนะมันได้แน่ๆ กลับกัน เขาเลือกที่จะยิงไฟร์บอลใส่มัน เพราะนักรบก็อบลินตัวค่อนข้างใหญ่และบาดเจ็บที่ขา มันจึงไม่สามารถหลบการโจมตีของเขาได้ และสุดท้ายมันก็ถูกสังหารโดยจ้าวฝู

ที่ฝั่งอื่นๆ ไป่ฉีสามารถจัดการกับนักรบก็อบลินได้อย่างรวดเร็วตามที่เขาได้รับผิดชอบ ส่วนนักรบก็อบลินที่เหลืออยู่อีกสองตัวก็ไม่จำเป็นต้องให้ไป่ฉีลงมือ เพราะพวกมันถูกสังหารด้วยลูกธนูไปแล้ว พวกมันตายในลักษณะที่น่าสงสาร - พวกมันถูกล้อมรอบไปด้วยโล่และแทบไม่มีพื้นที่ใดๆที่จะหลบห่าลูกธนูที่ตกลงบนตัวพวกมัน

หลังจากที่การต่อสู้จบลง ทุกๆคนก็เริ่มเก็บกวาดสนามรบ

ไป่ฉีเก็บดาบของเขาและหันไปมองจ้าวฝู ร่องรอยของรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันเย็นชาและหล่อเหลาของเขา ยุทธวิธีของจ้าวฝูและคำสั่งในระหว่างการต่อสู้ถือเป็นพระเอก เขายังขาดประสบการณ์ในการต่อสู้ขนาดใหญ่ไป แต่นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงพรสวรรค์อันพิเศษของจ้าวฝูออกมาได้ ไป่ฉีจะไม่รู้สึกยินดีที่มีเจ้านายที่มีความสามารถเช่นนี้ได้อย่างไร?

จ้าวฝูหันกลับไปและเห็นรอยยิ้มของไป่ฉี จ้าวฝูรู้สึกสับสนมากและถามว่า "ไป่ฉี ท่านยิ้มอะไร?"

ไป่ฉีส่ายหัวเบาๆและไม่ตอบคำถามของจ้าวฝู กลับกัน เขาถามว่า "ฝ่าบาท เราควรดำเนินการอย่างไรต่อดี? เราจะโจมตีหมู่บ้านก็อบลินเลยหรือไม่ "

หลังจากนึกถึงเรื่องนี้ จ้าวฝูก็ตอบ "ล้อมกรอบมันไว้ก่อน ข้ารู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆเกี่ยวกับหมู่บ้านก็อบลิน ไม่ต้องคิดเลยว่าพวกมันไม่ได้มีอาหาร ดังนั้นพวกมันจะต้องออกมาไม่ช้าก็เร็ว ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน"

ไป่ฉีพยักหน้าและตอบ "ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน พวกมันอาจจะทิ้งหมู่บ้านไว้เพื่อล่อพวกเราเข้าไป อย่างไรก็ตาม พวกมันไม่ได้คาดคิดว่าฝ่าบาทจะซุ่มโจมตีทหารก็อบลิน 100 ตัวและนักรบก็อบลินจำนวน 4 ตัว ซึ่งตอนนี้ก็ถูกทำลายหมดแล้ว แทนที่จะโจมตีหมู่บ้าน"

จ้าวฝูรู้สึกว่าหมู่บ้านก็อบลินนั้นไม่ง่ายนัก หลังจากจัดการกับสนามรบแล้ว เขาก็นำทหารของเขาไปล้อมรอบหมู่บ้านไว้

พวกก็อบลินมองไปที่ศัตรูที่รอบหมู่บ้านของพวกมันและเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ความหวาดกลัวและความพรั่งพรึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกมันในขณะที่หมู่บ้านเริ่มวุ่นวายขึ้นมา

จ้าวฝูมองจากด้านนอกและไม่ได้วางแผนที่จะโจมตี พวกมันอยู่ในเงื้อมมือของเขาแล้ว ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องรีบเร่งอะไรนัก

หลังจากได้สังเกตหมู่บ้านประมาณ 10 นาที จ้าวฝูก็ต้องแปลกใจที่ได้เห็นก็อบลินอาวุโสเดินออกมาพร้อมกับไม้เท้าโบราณ ก็อบลินอาวุโสพาก็อบลินตัวอื่นๆออกมาและคุกเข่าลงที่ทางเข้าหมู่บ้าน

ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็ได้รับการประกาศจากระบบ "หมู่บ้านโล๊คได้ยอมจำนนต่อท่านแล้ว ท่านต้องการยอมรับหรือไม่?"

กดไลค์เพจให้หน่อยนะครับบ: The Lord's Empire - นิยายแปล